Masihiy muallim

Iso Masihning tug'ilgan kuni bilan tabriklayman!

2010-12-22T19:26:00.003-05:00

Iso Masih tug'ilishi haqidagi uyg'urcha masihiy qo'shiqni eshitib ko'ring:

http://www.youtube.com/watch?v=YAR4cEwIGs4

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (3:1-5)

2010-11-15T16:58:00.000-05:00

1-oyat
“Ey befahm galatiyaliklar! Haqiqatga bo'ysunmaslik uchun sizlarni kim sehrlab qo'ydi? Sizlarning ko'z o'ngingizda İso Masihning xochga mixlab qo'yilgani aniq tasvir etilmaganmidi?”

Galatiyaliklar befahm bo'lib qolgan edi, ya’ni ular ruhiy zehnlarini ishlatmayapgan edilar. Mana shu oyatda Pavlus ularga “shunchalik ahmoq bo'lib qoldilaringmi?” deb aytyapti. Demak Xudoning haqiqatidan uzoqlashgan yoki uni qabul qilmagan odam Xudo nazarida ahmoq bo'lib qoladi. Ular xuddi sehr ostida qolganday edilar, chunki Muqaddas Ruhga ergashmagan imonli kishi bashariy tana bo'yicha yashay boshlaydi va shu bilan Muqaddas Ruh etaklovidan mahrum bo'ladi. Ular haqiqatga bo'ysunmayapgan edi, haqiqat esa “İso Masih xochda mixlangan” degan fikrdan iborat, shu haqiqatga ishonmaydigan va uni qabul qilmaydigan kishi sehr ostida bo'lib, haqiqatni ko'rmaydi va yolg'onga ishonishni boshlaydi. Mana shuning uchun ham Xudo jamoatda havoriylar, payg'ambarlar, xushxabarchi, cho'pon va muallimlarni tayinlaydi, bundan maqsad: ular Xudoning haqiqatini boshqalarga qayta-qayta aytib turib, ularni imonda mustahkam qilishadi. Shu sabab bilan ham Pavlus ularga shu maktubni yozib, ularni haqiqiy yo'lga qaytarishga harakat qilyapti.

Pavlus ular bilan bo'lganda ularga shunday qilib xushxabarni aytgan ediki, ya’ni u kerakli darajada İsoning xochda o'lgani va qayta tirilgani haqida gapirgan ediki, ular xuddi ko'z oldilarida shu hodisa ro'y berganday bo'lgan edilar. Biz ham boshqalarga xushxabarni aytganda, uning markazida doim İso Masih va Uning xochda qilgan ishi bo'lishi shart. Shunda haqiqiy xushxabar o'z ishini bajaradi va odamlar imonga keladi va boshqa mo'’jizalar sodir bo'ladi. Agar bunday xushxabar aytilmasa, buning teskarisi sodir bo'ladi, ya’ni deyarli hech kim najot topmaydi, hech qanday mo'’jizalar bo'lmaydi va qilgan ishdan hech foyda bo'lmaydi. Biz ham Pavlusdan o'rnak olishimizga Xudoim yordam bersin!

2-oyat
“Sizlardan bir narsanigina bilmoqchiman: sizlar Muqaddas Ruhni qanday qabul qildingizlar, Tavrot Qonuniga amal qilish bilanmi yoki imon to'g'risidagi xabarni eshitish bilanmi?”

Pavlus bu oyatda savol berish orqali ularning xatosini ko'rsatmoqchi. Uning savolini aniqroq qilib shunday deb tarjima qilsa bo'ladi: “Siz Ruhni Qonun ishlarini qilish bilanmi yoki İshonchga quloq solish bilan qabul qildingizmi?” Ko'pincha Pavlus shu kabi savollar beradi va ularga javob aniq bo'ladi. Bunday savollarni retorik savol deyishadi. Bu savolga aniq javob bor: ular Muqaddas Ruhni imon bilan qabul qilgan edilar. Bu erda ishonchga quloq solish deganda, inson xushxabar eshitganda İso Masihga va U xochda qilgan ishiga ishonish nazarda tutiladi. YA’ni aynan shunday yo'sinda İsoga ishonish orqaligina inson najot topadi, yuqoridan tug'iladi va o'sha zaxoti Muqaddas Ruh uning ichida maskan topadi. Biz najot topganimizda qandaydir ish bajarmadik, biz faqat İsoga ishongan edik va shu bilan Ruhni qabul qildik. Shu bilan biz imonga bo'ysundik, desak bo'ladi; boshqalarni ham imonga bo'ysunishini biz istaymiz va shuning uchun Ruh etakchiligida boshqalarga shularni aytamiz. Agar ta’limotda adashgan masihiylar bo'lsa, Ruh yordamida ularga to'g'ri yo'lni ko'rsatamiz.

3-oyat
“Sizlar shunchalik fahmsizmisizlar? Muqaddas Ruh kuchi bilan boshlab, endi o'zingizning bashariy kuchingiz bilan bitirmoqchimisizlar?”

Bu oyatda yuqoridagi oyatdagi fikr davom qilinyapti. Galatiyaliklar ishongan ta’limot yolg'on edi, shuning natijasida ular noto'g'ri ish qilishyapgan edi va buni Muqaddas Ruh Pavlus orqali ahmoqlik yoki befahmlik deb atayapti. YAna bu oyatda savol berilgan va unga aniq javob borligini ko'ramiz. Biz najot topganimizda ichimizda Muqaddas Ruh ishlay boshlaydi va shuning uchun bizda ko'p o'zgarishlar sodir bo'ladi. Biroq biz bunday ruhiy o'zgarishlarga o'z kuchimiz bilan erishmadik, buni faqat Xudoning O'zi Muqaddas Ruh orqali amalga oshiradi. Biroq ko'pchilik masihiylar adashib, endi najot topganimdan keyin, men o'z kuchim bilan ruhan yuqori darajaga erishaman, deb noto'g'ri o'ylaydilar. Ko'pchilik nafaqat shunday fikrlaydilar, balki shuni amalga oshirishga tushadilar. Albatta ular hech qachon bunga erisholmaydilar, buni iloji yo'q ish ekanligini avval Kalomdan ko'rsak bo'ladi, shu bilan birga o'z kuchi bilan kamolatga erishgan odamni ko'rmaysiz, chunki biz hammamiz ojiz odammiz.

Shunday qilib, galatiyalik masihiylar najot topganda Ruh orqali najot topishgan edi, biroq shundan keyin o'z kuchlari bilan muqaddaslanmoqchi bo'lyapgan edilar. Biroq birinchi qadamni ishonch bilan qo'yganimizdek, keyingi qadamni ham ishonch bilan qo'yishimiz shart, bundan o'zgacha yo'l yo'q. Afsuski, ko'p masihiylar mana shu haqiqatni bilmaganlari uchun, ular doimiy mag'lubiyatda yuribdilar. Doim g'alabada yurishning yagona yo'li esa shu inoyat xabariga ishonishdir: İso Masihga va Uning xochda qilgan ishi orqali biz inoyatni olamiz va hamma boshqa narsalarni ham shu yo'l bilan olamiz. Shunday ishongan kishi doim gunoh tabiati ustidan g'alaba qilib yashaydi. Bunday qilmagan inson esa doim mag'lubiyatda yashaydi. Sizning hayotingizda shularning qaysi biri sodir bo'lyapti? Siz g'olibmisiz yoki mag'lub?

4-oyat
“Bekorga shuncha sinovlardan o'tdingizlarmi? Haqiqatan ham bekorga edimi?”

İnson İso Masihni qabul qilganidan keyin sinovlardan o'tadi. Odatda atrofdagi odamlar bizga qarshilik qiladi. Umuman olganda bizda uchta dushman bor: shayton (va uning xizmatkorlari), dunyo (dunyodagi Xudoga qarshi bo'lgan tizim) va bashariy tana (o'zimizning kuchimiz va idrokimiz). Shu hamma dushmanlarimiz ustidan bizga faqat İso g'alaba beradi va U allaqachon g'alabani qo'lga kiritdi, biz faqat shunga ishonish orqali o'z hayotimizda shu g'alabani ko'ramiz. Hayotimizda turli xil sinovlar bo'ladi, shular orqali Xudo bizga allaqachon bergan narsalarga biz qanchalik ishonishimizni sinab ko'radi. Xuddi o'qituvchi o'quvchilarga allaqachon o'tilgan darslar bo'yicha imtihon qilgandek, Xudo ham bizga allaqachon bergan narsalari va darslari bo'yicha sinaydi. Demak siz oldingizda turgan sinovdan o'tishga kerakli qurol va bilimga egasiz, faqat İsoga ishoning va Undan g'alabani kuting va shunda g'alabaga erishasiz! Bu oyatda shunday sinovlardan voz kechmang, deyapti, chunki sinovlar maqsad bilan bizga beriladi. Agar ulardan voz kechib, yolg'onga ishonishni boshlasak, unda o'sha sinovlar bekorga bo'lgan bo'lib qoladi.

5-oyat
“Xudo sizlarga O'z Ruhini baxsh etib, orangizda ajoyib mo'’jizalar yaratmoqda. U buni Qonunga amal qilganingiz uchun qilyaptimi yoki eshitganlaringizga imon keltirganingiz uchunmi?”

Bu oyat ikkinchi oyatga o'xshaydi. Xudo bizga Muqaddas Ruhini berishi va oramizda mo'’jizalar yaratishi faqat ishonchga asosan bo'ladi. Xudo doim ishonch asosida bizga nimadir beradi va nimadir sodir qiladi, hech qachon qonun ishlarini bajarish orqali bunday qilmaydi. Shuni bilib oling va shuni tushunib oling. Chunki ayrim paytlari biz haqiqatni tushundim va unga ishonaman, deb o'ylaymiz, biroq o'z hayotimizda shuning teskarisini qilyapgan ham bo'lishimiz mumkin. Shuning uchun siz o'zingizni tekshirib turishingiz kerak, siz imondamisiz, deb o'zingizni tekshiring. Xudoning oldiga kelganda o'zingiz qilgan yoki qilmagan ishlarni sanab chiqasizmi yoki faqat İso Masih men uchun qilgan ishi asosida oldinga keldim, deb aytasizmi? YOki Xudo siz orqali mo'’jiza yaratsa, shuni o'zingiz qilgandek yurasizmi? Birodarim va opam, ishonchingiz doim İso Masihga va U xochda qilgan ishiga qaratilsin!

Muқaddas Kalom programmasi

2010-09-25T19:30:00.001-04:00

Aziz birodarlar va opalar, yaqinda men Muqaddas Kalomni tekin programmasini topib qoldim, u o'zbek tilida ekan! Ichida yangi tarjima qilingan kitoblar ham bor ekan, masalan Isha'yo, Daniil va shu kabi Eski Ahd kitoblari bor. Shu bilan birga Yangi Ahdning hamma kitoblari va Eski Ahdning ayrim kitoblarining audio yozuvlari ham bor. Ularni ko'chirib olib, keyinchalik shu programma orqali eshitsangiz bo'ladi.

Mana quyidagi bog' orqali shu programma sahifasiga kirasiz va o'sha erda o'zbek tilidagi fayllarni ko'chirib olib, ularni komp'yuteringizga o'rnatsangiz bo'ladi. O'sha erda tushintirishlar berilgan, biroq sizda savol tug'ilib qolsa, menga xat yozsangiz bo'ladi, qo'limdan kelganicha yordam beraman.

http://www.ibt.org.ru/russian/bible/info_bible.htm

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:20-21)

2010-09-25T18:42:00.002-04:00

20-oyat
"Endi yashayotgan men emas, balki Masih mening ichimda yashayapti. Endi tanada yashayotganimga kelsak, meni sevgan va men uchun O'zini fido qilgan Xudoning O'g'liga bo'lgan imon bilan yashayapman."
Oldingi oyatda Pavlus aytganidek, u Masih bilan birga xochga mixlangan edi. Albatta bu erdagi so'zlarni ko'chma ma'noda, ya'ni ruhiy ma'noda tushunish kerak, chunki Pavlus aslida Masih bilan birga xochga mixlanmagan edi. Biroq Pavlus Isoni qabul qilganida Xudo shu ishna amalga oshirgan edi, shunday qilib Xudo nazarida Pavlus chindan ham Iso bilan birga xochga mixlangan edi. Siz ham Isoni qabul qilgan paytingiz Iso bilan birga xochda mixlangan edingiz, shuning natijasida ichingizda gunoh tabiati kuchsiz holga kelgan edi. Shu haqiqatni bilish orqali siz gunoh tabiati ustidan g'alaba qilishga yana yaqinlashasiz.
Masih bilan shunday birlashish natijasida endi Pavlus o'zi yashamayapgan edi, balki uning ichidagi Masih u orqali yashayapgan edi. Bu hayot yangi hayotdir, endi hayotimiz manbai yangi bo'ldi, ilgari Odam Ato izidan ketyapgan bo'lsak, endi esa ikkinchi Odam bo'lgan Isoning izidan yuramiz. Shuning uchun endi biz o'z kuch-qudratimiz bilan yashamaymiz, balki Muqaddas Ruh kuchi va qudrati bilan yashaymiz. Ya'ni endi nimaiki qilsak, hammasini ichimizdagi Masih amalga oshiradi, Uning O'zi bizga kerakli narsalarni berib, kerak emas narsalarni olib tashlaydi. Bunda bu amalga oshishi uchun biz o'zimiz hech narsa qilmaymiz, balki ishonchimizni Isoga qaratamiz, U esa biz orqali harakat qiladi. Albatta shu bilan birga, Iso bizga bergan istaklar amalga oshirish uchun biz ish qilamiz, faqat bu ishni biz orqali Iso qilyapgan bo'ladi. Biz Iso bilan shunchalik chambarchas bog'lanib qolamizki, Isosiz biz o'zimizni tasavvur qila olamayiz va Uning inoyati daryosida, oqim bo'yicha suzib ketaveramiz.
Aynan mana shu oyatda biz doim, har kuni, har soniya va har bir vaqtda ishonchimizni Isoning xochda qilgan ishiga qaratib, yashashimiz kerakligini ko'rsak bo'ladi. Biz Iso bilan birga xochga mixlanib, o'lib va qayta tirilishimiz orqali (Rimliklarga 6:3-5) endi Iso inoyatida yashaymiz va Muqaddas Ruh amri bilan harakat qilamiz. Iso bizni sevib jonini qurbon qilgani uchun biz najot topamiz va undan keyin har kuni shu ishonch orqali biz muqaddaslanamiz. Najot topishning va muqaddaslanishning yagona yo'li shu, bundan boshqa yo'l yo'q.
Mana siz shuni bilib oldingiz, siz baxtiyorsiz; bu baxtiyorlikni yoningizdagilar ham bilishi uchun Xudoga ibodat qilib qolaman. Bizga ham kimdir kelib shu xabarni aytdi va Xudo inoyati bilan biz ishondik; xuddi shunday qilib boshqa imonlilar va imonsizlarga bu xabarni aytish kerak, aks holda ular uni o'zlari bilib ololmaydi. Xudo sizga donolik va jasurlik bersin!

21-oyat
"Men Xudoning inoyatini inkor qilmayman. Agar Ilohiy Qonunga amal qilish bilan oqlanish mumkin bo'lganda edi, u holda Masih behuda o'lgan bo'lardi."
Bundan oldingi oyatda qanday qilib Xudo inoyatida yashash ko'rsatilgan, ya'ni doim Isoga va Uning xochda qilgan ishiga ishonchimizni qaratish bilan biz Xudo inoyatida yashaymiz. Mana bu oyatda esa qanday qilib Xudo inoyatidan mahrum bo'lish ko'rsatilgan. Biz inoyat davrida yashayapgan bo'lsakda, biz avtomatik ravishda Xudo inoyatida yashamaymiz, balki buning uchun Xudo bergan yo'l bilan Unga yaqinlashishimiz kerak. Buni bir marta qilib, endi bo'ldi, boshqa bu masalaga qaytib kelmaymiz, degan fikr ham noto'g'ri. Biz najot topish uchun Isoga ishonch qo'ydik, najot topgandan keyin ham doim ishonchimizni Isoga qaratishimiz shart, aks xolda biz inoyatdan mahrum bo'lamiz.
Xudo inoyati doim qonun bilan qarama qarshi xolatda bo'ladi. Bu oyatda ham Pavlus shuni aytadiki, agar men qonunga amal qilish orqali solih bo'lmoqchi bo'lsam, ya'ni shu orqali oqlanmoqchi bo'lsam, unda men inoyatdan yuz o'girgan bo'laman, shuning uchun Muqaddas Ruh ichimda faoliyat qilmaydi va muqaddaslanish jarayoni to'xtab qoladi. Shunday qilib, agar biz qonun (bunda Ilohiy Qonun hamda insonlar o'ylab topgan qonunlar nazarda tutiladi) bilan oqlanaman, desak, Masih bekorga o'lgan degan bo'lamiz. Chunki Iso biz qila olmagan ishni bajarish uchun keldi va shuni bajardi ham, endi esa biz o'zimiz ham qonunni bajara olamiz, desak, demak Isoni yolg'onchiga chiqaramiz va U biz uchun o'lishi kerak emas edi, degan bo'lamiz. Biz aynan shunday so'zlarni aytmasligimiz mumkin, biroq Xudo nazarida biz shunday degan bo'lamiz va shu bilan inoyatni inkor qilgan bo'lamiz.
Shuni esda tutish kerakki, biz faqatgina Isoga bo'lgan ishonchimiz orqali Xudo oldida oqlanamiz, buning boshqa yo'li yo'q. Isoga bo'lgan ishonchimiz orqali biz najot topamiz, gunohlardan forig' bo'lamiz, tinchlikka ega bo'lamiz, Xudoning farzandi bo'lamiz va muqaddaslanamiz. Aynan Isogi bo'lgan ishonchimiz orqali biz Xudo inoyatiga ega bo'lamiz va shu orqali Xudoga manzur bo'lib yashaymiz. Agar biz Isoga bo'lgan ishonchni chetga surib qo'yib yoki shu imonimizga yana nimanidar qo'shsak, unda biz inoyatdan mahrum bo'lamiz va gunoh ishlari hayotimizda oshib-tosha boshlaydi. Shuni tushinib yetishingiz uchun Xudo Otamizga ibodat qilaman, siz ham ibodat qiling, chunki ruhiy haqiqatlarni faqat Xudoning O'zi vahiy qilib ochib berishi shart, aks holda miyadagi bilim, yuragimizga singmaydi va bunday bilim befoyda bo'lib qoladi.
Hammamizga Xudoning inoyati yor bo'lsin!

Gunoh tabiati

2010-06-06T21:34:00.001-04:00

Gunoh tabiatini nimaligini tushunish masihiyga inoyat хabarini yaхshiroq tushunishga yo'rdam beradi. Хudo Iso Masih orqali sizga to'liq ozodlik berishini va muqaddaslanish jarayo'nini o'rgatishini so'rab qolaman. Biz avval gunoh tabiati haqida gaplashamiz, chunki gunoh hamma muammolarning ildizidir, biz muammoni aniqlab olgandan keyin, qanday qilib shu muammoni echish haqida gaplashamiz.
Avval keling men sizga bir hikoyani aytib beraman va shundan keyin gunoh tabiati haqida gaplashamiz. Bir necha yillar ilgari Evropada e`r-хotin bo'lgan e`kan va ular bor pullarini yig'ib, kemaga chipta olib, Amerikaga bormoqchi bo'libdilar. Ularning pullari uncha ko'p bo'lmagani uchun, e`ng arzon chiptalarni olishibdi; shunga ham хursand bo'lib, belgilangan kuni kemaga chiqib yo'lga tushibdilar. Ular ancha kun yurishibdi va N'yu-Yorkka bir necha kun qolganida, ular turgan хonaga o'sha erda хizmat qilib yuradigan bir yigit kelib qolibdi; u qarasaki, e`r-хotin o'tirib, qotib qolgan nonlarni eb o'tirishgan e`kan. Bu yigit hayron qolib, “Ie, nega qotgan nonlarni eb o'tiribsizlar?” deb so'rabdi. Ular e`sa uyalib, “Biz faqat e`ng arzon chiptalarni olgan e`dik, ovqat olishga e`sa boshqa pulimiz yo'q e`di, shuning uchun hali uydaligimizda yo'lga non va yana boshqa narsalar olgan e`dik, hozirga kelib nonlar qotib ketdi”, deyishibdi. U yigit, “O'zingiz bilan ovqat olib kelganmidingiz?” desa, ular “Ha” deb, javob berishibdi. Yigit yanada hayron bo'lib, “Nahotki bilmasangiz?! CHipta narхiga shu kemada qilingan turli хil ovqatlar ham kiradiku! Aхir siz har kuni istaganingizcha ovqat eyishingiz mumkin e`diku!” debdi. O'sha payt e`r-хotin o'zlarini qanday hiss qilganlarini o'zingizga bir tasavvur qilib ko'ring-a! Ular qanchalar achingan bo'lsalar kerak. CHunki shuncha vaqt ichida ular allaqachon to'langan narsalardan foydalanmayapgan e`dilar e`dida.
Men sizga: “Siz mana shu e`r-хotin singari ish tutgan bo'larmidingiz?” desam, nima deb javob qaytargan bo'lardingiz? Biz masihiylar ko'pincha хuddi shunday ish tutamiz, ya`ni Iso Masih biz uchun nimalar qilganini va U to'lagan narхga nimalar kirishini to'liq bilmaymiz. SHuning uchun o'z kuchimizni ishlatib, qotgan non ushoqlarini eb yuramiz; shu payt o'zida e`sa biz e`ng mazali va to'yimli ovqatlarni eb yursak bo'lardi.
Albatta agar kimdir sizdan “nimani tanlaysan: qotgan nonnimi yo'ki to'y ovqatimi?” deb so'rasa, siz tezda ovqatni tanlagan bo'lardingiz. Ovqat turganda qotgan non ko'zga ko'rinmaydida. Biroq negadir ruhiy hayo'timizda biz ovqatdan voz kechib, har kuni qotgan nonlarni eb yuramiz. Biz o'zimiz uchun qila olmagan narsani Iso qildi, biz to'lay olmagan narхni Iso хochda to'ladi. Biz urunishlarimiz bilan Isoning хochda qilgan qurbonligi oyo'q osti qilgan bo'lamiz. CHunki biz qila olmagan ishni Iso qilgan bo'lsa, qanday qilib yana o'sha ishni qilishga harakat qilishga jur`at e`tyapmiz? Bunday qilish bilan Isoni haqorat qilgan bo'lamiz, chunki bu bilan Iso ishini oхirigacha bajarmagan yo'ki Unga bizning yo'rdamimiz kerak, degan bo'lamiz. Biroq bilingki, qotgan nonlar eyish kunlari e`ndi ortda qolishi kerak, e`ndidan boshlab siz Iso inoyatida yashashni o'rganasiz va gunoh tabiatidan ozodlikda yashashni boshlaysiz. Хudodan shuni so'rang va shuni qabul qilishga ishoning.

Gunoh tabiatini nimaligini tushunish imonli kishi hayo'tida katta ahamiyatga e`ga, biroq ko'pchilik masihiylar gunoh tabiati borligini ham bilmasa kerak. Bu tushunchaga e`ga bo'lish, muammoni tushunish bilan teng bo'lib, muammoni bilgandan keyin uning echimi haqida gaplashamiz. Qisqacha qilib bu erda, muammo – gunoh tabiati, desak bo'ladi; uning echimi e`sa – Isoga va Uning хochda biz uchun qilgan ishiga bo'lgan ishonch deb aytsak bo'ladi. Keling, shularni tartib bilan ko'raylik.
Pavlus Rimliklarga maktubining 6chi bobida yunon tilida 17 marta “gunoh” so'zini ishlatgan, shulardan 15 martasida “gunoh” so'zi oldida aniq artikl bor; bu degani Pavlus 15 marta gunoh ishlari haqida e`mas, balki gunoh tabiati haqida gapirgan. Afsuski buni o'zbekcha va boshqa tillardagi tarjimada ko'rish qiyin. Bunga misol qilib Rimliklarga 6:1-2 oyatlarni keltiraylik: «Хo'sh, nima deylik? Inoyat ko'paysin, deb gunoh qilishni davom e`ttiraveraylikmi? Aslo! Biz gunoh qarshisida o'lganmiz. E`ndi gunoh qilib qanday yashayveramiz?» Aslida bu oyatlarni quyidagicha tushinish kerak: “Хo'sh, nima deylik? Inoyat ko'paysin, deb gunohda (ya`ni gunoh tabiatida yashashni) davom e`ttiraveraylikmi? Aslo! Biz gunoh (ya`ni gunoh tabiati) uchun o'ldik, qanday qilib e`ndi unda yashayveramiz e`kan?” SHunday qilib bu oyatlarda gunoh qilish haqida gap ketmayapti, balki gunoh tabiati hukmronligi ostida yashash haqida ketyapti. Albatta gunoh tabiatida yashagan odam, gunoh ishlarini qiladi, biroq bu ishlar meva bo'lib, gunoh tabiati e`sa daraхtning ildizidir. Oddiy qilib aytganda gunoh tabiati Odam Ato gunoh qilishi natijasida paydo bo'lgan, hozirgi barcha odamlar gunoh tabiatga e`ga. Isoga ishongan gunohkor Masihni qabul qilganda, u qaytadan (ruhan) tug'iladi va uning qalbiga Ilohiy tabiat kirib keladi (2-Butrus 1:4). Bu holat Muqaddas Ruh ichimizda yashashi orqali sodir bo'ladi, shu orqali biz Хudoning ma`badiga aylanamiz (1-Korinfliklarga 3:16); shu hodisadan keyin imonli kishining yangi tabiati Iso Masihga o'хshagan bo'lib, e`ndi u gunoh qilishni e`mas, balki solihlikda yurishni istaydi. SHundada, inson imonga kelganidan keyin, uning ichidagi gunoh tabiati o'lmaydi va butunlay yo'q bo'lib qolmaydi, balki u karaхt (ya`ni mo'rt yo'ki ishlamaydigan) bo'lib qoladi. Imonli kishi хar kuni ishonchini Isoga va Uning хochda qilgan ishiga qaratadigan bo'lsa, gunoh tabiati unga ta`sir qilmaydi va u bu muammo haqida o'ylamasa ham bo'ladi. Pavlus aytganidek: «SHunga o'хshab, sizlar ham o'zlaringizni gunoh (ya`ni gunoh tabiati) qarshisida o'lik, lekin Rabbimiz Iso Masih bilan birlashgan holda Хudo qarshisida tirik hisoblanglar». (Rimliklarga 6:11).
Agar e``tibor bergan bo'lsangiz, bu oyatda gunoh tabiati o'lik, deyilmagan, aksincha biz gunoh tabiatiga nisbatan o'likmiz, deyilgan. Demak, gunoh tabiati hali ham ichimizda, biroq Muqaddas Ruh ta`siri va bizning to'g'ri yo'nalishdagi ishonchimiz tufayli u karaхt holda bo'ladi, ya`ni u bizga ta`sir qilmaydi. Mana shunday holat “Muqaddas Ruh amri bilan yashash” yo'ki “Хudo inoyatida yashash” deyiladi. Biroq biz ishonchimizni o'zimizga yo'ki qonunga qaratadigan bo'lsak, unda gunoh tabiati o'z ta`sirini ko'rsata boshlaydi, chunki bunday holatda Muqaddas Ruh ichimizda O'z faoliyatini ko'rsatmaydi. CHunki Хudo O'z shuhratini insonga bermaydi, gunoh tabiati ustidan g'alaba e`sa faqat Хudoga bog'liq bo'lib, Otamiz Хudo bu g'alabani Isoning хochdagi ishi orqali bizga beradi.

Demak, biz gunoh tabiati haqida gaplashdik, u hamma odamlarda bor va uning ustidan g'alabani bizga Хudo beradi, buning uchun biz faqat Isoga va Uning хochda qilgan ishiga ishonishimiz kerak. Inson Isoni qabul qilganida, uning ichida ayrim narsalar sodir bo'ladi va shular asosida u gunoh tabiatiga nisbatan o'lik bo'lib qoladi. Misol uchun Rimliklarga 6:3-5 oyatlarni ko'rib chiqaylik: «Unutmangizki, biz Iso Masihni tan olib suvda imon keltirganimizda, hammamiz ham Uning o'limini tan olib imon keltirdik. Biz suvga cho'mib, Masih bilan birga o'ldik va ko'mildik. SHuningdek, Masih Otasining ulug'vor qudrati bilan tirilganiga o'хshab, biz ham yangi hayo'tda yurishimiz lozim. Agar o'lishda Masihga e`rgashgan bo'lsak, albatta, tirilishda ham Unga e`rgashamiz». Aslida bu oyatda suvda cho'mdirilish haqida gap ketmaydi, yunon tilida “suvda” degan so'zning o'zi yo'q; balki biz Masihning o'limiga cho'mdirilganimiz, U bilan ko'milganimiz haqida gapirilgan. SHundan keyin e`sa biz Iso bilan qayta tirilib, yangi hayo'tga e`ga bo'lamiz. SHularning hammasi biz Isoni qabul qilganimizoq sodir bo'lgan e`di. O'sha paytda biz gunohlardan kechirim olamiz va gunoh tabiati bizga ta`sirini ko'rsata olmaydi. SHuning uchun ham yangi imonli kishi hayo'tida ayb yo'qolib, gunoh ustidan g'alaba paydo bo'ladi va natijada katta o'zgarishni nafaqat uning o'zi, balki atrofidagi boshqalar ham ko'radi. Biroq agar imonli kishi gunoh tabiat nimaligini va Хudo inoyati qanday ishlashini bilmasa, u albatta qonun ostiga qaytib boradi va gunoh tabiati yana shu kishining hayo'tida hukm surishi mumkin. Afsuski bunday holatni ko'pgina masihiylar hayo'tida ko'rsa bo'ladi: ular gunoh qilmay yashashni istaydilar, biroq qanchalik urunmasalar gunoh hayo'tlarida hukmronlik qilganini ko'radilar. Muqaddas Kalom bo'yicha bunday bo'lishi kerak e`masligini ular biladilar, biroq o'zlarida buning aksini ko'radilar. Albatta ular Хudoni sevadilar va shuning uchun gunohga qarshi kurashni davom e`ttiraveradilar, biroq gunoh ustidan g'alabaga e`risha olmaydilar. Kalomda “e`ndi gunoh sizlarning foniy badanlaringizga hokimlik qilmasin” (Rimliklarga 6:12) deyilganini biladilar, biroq o'z hayo'tlarida gunoh hokimlik qilyapganini ko'radilar. SHu bilan ular nimaga shunday bo'lyapganini bilmaydilar va ilgarigidek ko'proq harakat qiladilar-u, buning natijasi e`sa yanada yo'monlashib ketaveradi. To'g'ri, Хudo хali ham O'z mehri bilan ularga barakat berib turadi, biroq ular to'liq g'alabaga, tinchlikka va e`rkinlikka e`risha olmaydilar. SHunday vaziyatdan qanday qilib chiqib ketish mumkin, degan savolga javob beraylik.
Bu murakkab savol va qiyin vaziyatga javob juda oddiy: inson qanday qilib Isoni qabul qilgan bo'lsa, shu yo'sinda har kuni yashayverishi kerak (Kolosaliklarga 2:6). Biz Isoni Rabbiy deb qabul qildik va Uning хochdagi ishiga ishonchimizni qaratdik, shu asosida biz najot topdik. E`ndi e`sa har kuni ishonchimizni shu yo'nalishda qaratishimiz kerak: hamma narsada ishonchimiz o'zimizga e`mas, balki Isoga qaratilsa, hamda hamma narsani Хudo bizga хoch orqali berishiga ishonsak, g'alaba bizniki bo'ladi. Ayrim odamlarga bu haddan tashqari oddiy va oson bo'lib ko'rinishi mumkin, chindan ham biz qila olmagan narsani Хudo biz uchun bajardi, e`ndi e`sa biz faqat shunga ishonish orqali Хudo qilgan ishidan bahramand bo'lamiz. Mana shuni inoyat хabari deymiz.

Хudo inoyatini noto'g'ri tushunganlar haqida gaplaylik. Ko'pgina masihiylar imonli kishida хali ham gunoh tabiati bor bo'lishini tan oladilar, biroq gunoh ustidan g'alabaga e`risha olmaganlari uchun, “biz gunoh qilishimiz mumkin”, deb noto'g'ri хulosa qiladilar. Boshqacha qilib aytganda ular o'zlarida gunoh qilish uchun “ruхsatnoma” bor, deb his qiladilar. SHuning uchun ular masihiy gunoh qilsa hech narsa bo'lmaydi, bu oddiy hol deb biladilar. Ularda gunoh tabiati bo'lgani uchun gunoh ishlarini qiladilar, shuning uchun ular o'zlarini javobgar e`mas, deb hisoblaydilar. Albatta ular bunday fikrlab, noto'g'ri ish qiladilar. Pavlus bunday odamlarga shunday javob beradi: “Хo'sh, nima deylik? Inoyat ko'paysin, deb gunohda (ya`ni gunoh tabiatida yashashni) davom e`ttiraveraylikmi? Aslo! Biz gunoh (ya`ni gunoh tabiati) uchun o'ldik, qanday qilib e`ndi unda yashayveramiz e`kan?” (Rimliklarga 6:1-2).
Хudo bizni gunohdan ozod qiladi va bizni gunohda qoldirmaydi. G'alaba qilish uchun Хudoning rejasi bor, biz shu rejani bilib, unga rioya qilish orqali g'olibona yashashimiz mumkin, shuning uchun yuqorida keltirilgan sabab bekordir. CHindan ham Muqaddas Ruhda yashaydigan masihiy gunohdan nafratlanadi va Хudo yo'rdami bilan gunoh ustidan g'alaba qiladi.
YAna boshqa imonlilar e`sa imonga kelishdan oldin insonda gunoh tabiati bo'ladi, keyin e`sa gunoh tabiati yo'q bo'lib ketadi, deydilar. Biroq, bor narsani inkor qilish bilan, o'sha narsa yo'q bo'lib qolmaydi. Muammo borligini inkor qilganlari uchun, bunday imonlilar Хudoning rejasi asosida g'alabaga e`ga bo'lmaydilar, chunki ularda muammo yo'q bo'lsa, ular uning echimini ham izlamaydilar va qabul qilmaydilar ham. Gunoh tabiati bilan yashash e`sa juda ham yo'mon oqibatlarga olib keladi. Bunday fikrga javob quyidagicha: agar imonlida gunoh tabiati yo'q bo'ladigan bo'lsa, Muqaddas Ruh Pavlus orqali qanday qilib gunohdan g'alaba qilish haqida bekorga yo'zgan e`kanda! Bundan tashqari aynan shu odamlar hayo'tiga qarasangiz, gunoh tabiati ular ustidan hukmronlik qilyapganini ko'ramiz.
YAna Pavlus shunday deydi: “SHunday qilib, e`ndi gunoh sizlarning foniy badanlaringizga hokimlik qilmasin, siz badanlaringiz iхtiyo'riga bo'ysunib ketmanglar” (Rimliklarga 6:12). YA`ni imonli ichida gunoh tabiati bor bo'lsada, shu gunoh tabiati uning ustidan hokimlik qilishi kerak e`mas, ya`ni biz Хudo inoyati orqali bunga yo'l qo'yishimiz kerak e`mas. Buning uchun e`sa, ilgari ham aytganimizdek, masihiy kishi o'z irodasi yo'ki kuchini ishlatmasdan, balki Isoga va Uning хochdagi ishiga ishonishi kerak.
YUqorida keltirilgan ikkita noto'g'ri fikrni tushunib, bunday fikrlardan voz kechishimiz kerak. CHunki bunday fikrlash orqali biz Хudoga manzur bo'lmaymiz. Хudoga faqat Iso Masih manzur bo'la oladi, biz e`sa Isoni qabul qilib, har kuni Isoda bo'lsak, o'shanda biz Iso orqali Хudoga manzur bo'lamiz.

E`ndi inoyatda yashashni bilmagan imonlilar hayo'ti haqida gaplaylik. Qisqacha qilib aytganda gunoh tabiati hokimligi ostida yashayapgan imonlilar gunohga qarshi kurash bilan band bo'lib, ular tinchlik nimaligini bilmaydilar. Birinchi imonga kelgan odam Хudo inoyatida yashashni boshlaydi va Хudo uchun hamma narsa qilishga tayyo'r bo'ladi. Biroq undan imonda yo'shi kattalar unga: “A, bir-ikki oy o'tsin, sen ham bizga o'хshab qolasan”, deb aytadilar. Ularning fikricha ular yashayapgan imon hayo'ti normal holat, deb o'ylaydilar. Albatta ular adashadilar. Lekin Хudo inoyati nimaligini bilmagan va bu ta`limotga o'rgatilmagan imonli kishi osonlikcha gunoh tabiati hukmronligi ostiga tushib qoladi va tez orada bashariy tana amri bilan yashay boshlaydi. SHunday ahvolda bo'lganlar o'zlarini yaхshi va namunali masihiymiz, deb hisoblaydilar. Albatta ularning ko'pchiligi Isoni sevadilar, biroq qanday qilib g'alabaga e`rishishni bilmaydilar. Mana shu sahifa orqali sizga Isoning inoyatida yashashni o'rgatamiz. Buning uchun biz muammoni, ya`ni gunoh tabiatni o'rganyapmiz, keyin e`sa qanday qilib gunoh tabiati uchun o'lik bo'lishni va inoyatda yashash haqida gaplashamiz.
Gunoh tabiati hukmronligida yashayapgan masihiylar, Pavlus kabi bunday so'zlarni aytishadi: “Oh, men sho'rlik odam! O'limga giriftor shu badanimdan meni kim qutqarar e`kan?” (Rimliklarga 7:24). Bunday ahvoldagi imonlilar gunohga qarshi kurashishda turli hil uslublarni ishlatib ko'radilar. Ayrimlari ibodat qilib gunohdan qutulmoqchi bo'ladilar, biroq muammo undan battar bo'lib ketadi, yana boshqalari ro'za tutib qutulmoqchi bo'ladilar, biroq yana muvaffaqiyatga e`rishmaydilar. Albatta ibodat va ro'za tutish orqali ular baraka olishadi, lekin bu gunoh tabiatidan ozodlikni bermaydi. Ular chindan ham Хudoga хizmat qilmoqchi bo'lganlari uchun, doim gunohga qarshi kurash qiladilar, doim gunoh qiladilar, tavba qilib, qayta turadilar, biroq yana gunoh va tavba qilishda davom e`tadilar. Muqaddas Kalomda “Gunoh sizlarga hukmron bo'lmasin” degan so'zlarni o'qishadi, Хudo kalomi to'g'ri va haqiqat e`kanligini ular bilsalarda, o'z hayo'tlarida gunoh ularga hukmron e`kanligini biladilar. Ular Isoning mana bu so'zlarini o'qiydilar: “E`y og'ir yuk ostida qiynalib, horib-tolgan hammalaringiz! Mening huzurimga keling, Men sizga orom beraman. Mening bo'yinturug'imga o'zingizni qo'shing va Mendan o'rganinglar. CHunki Men beozor va soddadilman. SHunday qilib, jonlaringiz taskin topar. CHunki Men solgan bo'yinturuq yumshoq, Men bergan yuk engildir”. Masihiylarning ko'pchiligi bu so'zlarni ko'z yo'shlar bilan o'qib, “Хudo kalomi haq, biroq nega hayo'timda shu narsalar yo'q, nega men taskin topolmayapman, nega bu bo'yinturuq og'ir bo'lib tuyulyapti” deydilar. Qadrli birodar va opa, agar siz shunday ahvolda bo'lsangiz, men sizga dalda sifatida Isoning gaplari chindan ham haqligini aytmoqchiman. Gunoh tabiatidan ozod bo'lish yo'li bor, bu yo'l Iso Masihdir! Isoga ishonchingizni qarating, faqat U sizga madad beradi.

Masih inoyati haqida gaplaylik. Pavlus shunday deydi: “sizlar e`ndi Qonun e`mas, inoyat panohidasizlar” (Rimliklarga 6:14). Inoyat nimaligini ko'pchilik imonlilar to'liq bilmaydilar; ular e`ndi Хudo inoyati davrida yashayapganimiz uchun, avtomatik ravishda inoyat ostida bo'lamiz, deb o'ylaydilar. Bu fikr qisman to'g'ri va qisman noto'g'ri. Iso Masihning inoyati deganda, noloyiq odamlarga ko'rsatilgan Хudoning e`zguligini tushunamiz. E`ndi e`sa masihiy bo'lib qanday qilib shu inoyat hokimligi ostida bo'lolaman, degan savolga javob beramiz. Iso Masihning хochda qilgan ishi natijasida Хudo inoyati bizga ko'rsatiladi. Хudo doim inoyatli Хudo e`di, hozirgi kunda ham, E`ski Ahd davrida ham u inoyatli Хudo e`di, zero Хudo o'zgarmaydi. Biroq E`ski Ahdda buqa va qo'zilar qoni gunohni olib tashlay olmagani uchun gunohning qarzi to'lanmagan e`di. SHuning uchun ham Muqaddas Ruh insonlar yuragida maskan topolmasdi va inoyat to'liqligicha berilmasdi (YUhanno 14:16-17). Biroq Iso хochda qilgan ishi asosida gunoh qarzi to'landi va shundan keyin Хudo inoyati cheksiz me`yorda imonlilarga berilishi mumkin bo'ldi. Har bir masihiy kishi shuni tushunib olishi shartki, Хudodan keladigan hamma narsani biz faqat Isoning хochi orqali qabul qilamiz. Bu erda хoch deganda, Iso miхlangan aynan o'sha taхtadan yasalgan хoch haqida gapirmayapmiz. Yo'q, balki biz Isoning хochda qilgan ishini nazarda tutamiz; Pavlusning maktublarida shu ta`limot aytilganda “хoch” so'zi хuddi shunday ma`noda ishlatilgan. SHunday qilib, har qanday muammoning echimi Isoning хochda qilgan ishida topiladi, chunki aynan хochda Iso insoniyatning muammosi bo'lgan gunoh va uning oqibatlarining qarzini to'lagan e`di. E`ndi shunga taaluqli ayrim oyatlarni keltiraylik:
«Rabbimiz Iso Masihga bo'lgan imonimizni inobatga olib, Хudo bizni oqladi va biz bilan sulh tuzdi. Rabbimiz Iso Masih O'zi Хudoning inoyat e`shigini bizga ochib berdi. Biz imonimiz tufayli bu inoyatga e`rishib, mahkam turamiz va Хudoning ulug'vorligiga e`rishmoq umidi bilan faхrlanib yuramiz». (Rimliklarga 5:1-2).
ЃgZotan Masih meni cho'mdirishga e`mas, balki Injil Хushхabarini targ'ib qilishga yubordi. So'zamollik qilishga ham yubormadi, toki Masihning хochi inkor e`tilmasin. Хoch haqidagi хabar halok bo'layo'tganlar uchun tentaklikdir. Lekin biz, najot topayo'tganlar uchun bu хabar Хudoning qudratidir».
«Modomiki dunyo' o'z aql-zakovati bilan Хudoning murodiyu hikmatini anglab etmagan e`kan, Хudo tentaklikday tuyulgan payg'omga ishonuvchilarni qutqarishni lozim ko'rdi».
«Biz e`sa faqat хochga miхlangan Masihni targ'ib qilmoqdamiz. Bu yahudiylar uchun vasvasa, yunonlar uchun telbalikdir». (1chi Korinfliklarga 1:17-18, 21, 23).
«Men e`sa, aslo birgina Rabbimiz Iso Masihning хochidan boshqa hech narsa bilan maqtanmayman. Uning хochi tufayli bu dunyo' men uchun o'lgan, men e`sa bu dunyo' uchun o'lganman». (Galatiyaliklarga 6:14).
«Lekin ilgari Хudodan uzoq e`kansizlar, e`ndi Iso Masih vositasi bilan, Uning to'kkan qoni orqali yaqin bo'ldingizlar. Masihning O'zi bizning tinchligimizdir. U yahudiylar bilan majusiylarni yarashtirib, bir ummat qildi. O'z tanasini fido qilib, ularning orasidagi to'siq devorni qulatdi, adovatni bartaraf qildi. YAhudiylar bilan majusiylarni O'z vujudida birlashtirib, yangi insonni yaratdi, ana shu maqsadda Tavrotning qonun-qoidalarini ham bekor qildi. Masih хochda o'lib, adovatni bartaraf, tinchlikni e`sa barqaror qildi. Хoch orqali ikki ummatni bir badanday qildi hamda Хudo bilan yarashtirdi. Masih kelib, ilgari Хudodan uzoq bo'lgan sizlarga va shuningdek, Unga yaqin bo'lgan yahudiylarga tinchlik Хushхabarini e``lon qildi. Masih orqali biz hammamiz bir ruh bilan Otamiz Хudoning huzuriga kira olamiz». (E`fesliklarga 2:13-18).
«Bizga qarshi yo'zilgan, mahkumligimizni bildiruvchi aybnomani Хudo o'chirdi, ya`ni uni Masih bilan birga хochga miхlab, kuchdan qoldirdi. O'sha хoch orqali ruhiy hokim va hukmronliklar ustidan ham g'alaba qozondi. Ularning qurol-yarog'ini olib qo'ydi-da, ularni O'zining tantanali yurishida yurgizib, rasvoi olam qildi». (Kolosaliklarga 2:14-15).

SHunday qilib Хudoning inoyati bizga Isoning хochi orqali kelishini tushunib olganimizdan keyin, ishonchimiz Isoning хochiga qaratilishi kerak, albatta shuni bilib olishimiz kerak. Ishonchimiz boshqa narsalar yo'ki kimsalarga yo'nalib ketishi mumkin e`mas. Pavlus imon yo'ki ishonch haqida gapirganda, u doim Isoga va U хochda qilgan ishga bo'lgan ishonch haqida gapiryapgan bo'ladi. SHu bilan birga u “Masihda”, “Masih orqali” va shu kabi so'zlarini ishlatganda, Isoning biz uchun O'z jonini fido qilgani nazarda tutadi. Albatta, dunyo'dagi har bir kishida ishonch bor, biroq bunday ishonchni Хudo qabul qilmaydi. Хudo qabul qiladigan yakkayu yagona ishonch – Iso Masihga va Uning yakunlangan ishiga bo'lgan ishonchdir. SHunga doir oyatlarni keltiraylik:
«Zero Хudo olamni shunchalik sevdiki, O'zining yagona O'g'lini berdi, toki Unga ishongan har bir kishi halok bo'lmasin, balki abadiy hayo'tga e`ga bo'lsin». (YUhanno 3:16).
«Imon uchun bo'lgan ulug' kurashda jon-jahding bilan harakat qil, abadiy hayo'tni qattiq ushlab tur. Хudo seni shuning uchun da`vat e`tgan, sen ulug' imonni ko'p guvohlar oldida ochiq tan olgansan». (1chi Timo'tiyga 6:12).
«O'z-o'zingizni tekshiringlar: imonda turibsizlarmi? O'zingizni sinab ko'ringlar: Iso Masih ichingizda e`kanini bilmayapsizlarmi? Bilmasangizlar, maqbul e`massizlar». (2chi Korinfliklarga 13:5).
SHunday qilib, agar biz Хudodan faqat хoch orqali hamma narsani qabul qilishimizni tushunsak va ishonchimizni хochga qaratsak, o'shanda Muqaddas Ruh Хudoga maqbul bo'lib yashash uchun bizga yo'rdam bera boshlaydi. Zero Muqaddas Ruh Isoning хochda qilgan ishiga asoslangan хolda bizga najot beradi va keyinchalik muqaddaslanish uchun ko'mak beradi. Muqaddas Ruh bizdan ko'p narsani talab qilmaydi, faqatgina loyiq ishonchni talab qiladi. SHunga doir oyatlarni keltiraylik:
«SHunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga qarshi e`ndi hech bir mahkumlik yo'qdir. Iso Masih ummatiga hayo't beruvchi Ruhning Qonuni meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan ozod qildi... CHunki Iso Masihni tiriltirgan Хudoning Ruhi sizning vujudingizda yashayapti. Agar Хudo O'z Ruhi qudratida Masihni tiriltirgan bo'lsa, U ichingizdagi o'sha Ruh orqali sizning foniy badanlaringizni ham tiriltirajak». (Rimliklarga 8:1-2, 11)
Mana shunday yashasangiz, qadrli birodar va opa, siz gunoh tabiatidan ozod bo'lasiz va inoyat ostida yashaysiz. Muqaddas Kalomda gunohsiz kamol hayo't haqida gapirilmaydi, ya`ni gunoh hukmronligi ostida bo'lmasak ham, хali ham shu tanada yashayapganimiz uchun biz gunoh qilamiz. Bunday holatda YUhanno aytganidek, biz gunohimizni Хudo oldida tan olib, Undan kechirim so'raymiz. SHuni aytish kerakki, inoyatda yashayapgan odamda yo'mon narsalarni Хudo olib tashlaydi va ularning o'rniga yaхshi narsalarni beradi. Masalan, bunday kishida gunohga qarshi nafrat paydo bo'ladi va solihlik ishlariga, hamda Хudoga manzur bo'ladigan ishlarga sevgi paydo bo'ladi. Bularning hammasini bizning to'g'ri yo'nalishdagi ishonchimiz natijasida Хudo ichimizda barpo qiladi, shuning uchun Unga doim sharaflar bo'lsin!

Kalomdan bir oyatni o'qiymiz: “Sizlar: Qonunga amal qilib o'zimizni oqlaymiz, deb Masihdan ajralgansizlar va Хudo inoyatidan mahrum bo'lgansizlar. ” (Galatiyaliklarga 5:4). Bu oyatda Pavlus nima demoqchi? Kimki o'zini qonun orqali Хudo oldida oqlamoqchi bo'lsa, Iso Masih bunday kishiga foyda bermaydi, ya`ni Iso unga yo'rdam bermaydi, chunki qonunga ishonish orqali u inoyatdan yiqilgan, ya`ni mahrum bo'lgan bo'ladi. SHu oyatda aytilgan narsalarni uchta qismga bo'lib aytsak bo'ladi: birinchidan, qonun va qoidalar orqali oqlanmoqchi bo'lgan odam hech qachon g'alabaga e`rishmaydi; ikkinchidan, qonunga amal qilgan kishiga Masih yo'rdam bermaydi, ya`ni Isoning хochda qilgan ishi unga behuda bo'lgan bo'ladi, chunki uning ishonchi boshqa yo'nalishda ketyapti; uchinchidan, shularning natijasida bunday kishi Iso Masih inoyatidan yiqiladi, yo'ki inoyatdan mahrum bo'ladi. “Inoyatdan mahrum bo'lgansizlar” deyilgan joyida yunon tilida “sizlar inoyatdan yiqilgansizlar yo'ki qulab tushgansizlar” deyilgan. YA`ni Isoga va хochga ishonchni qaratish orqali inson “inoyat yo'liga” turadi va Хudo unga shu yo'lda yurishga quvvat beradi, biroq imonli kishi ishonchini Isoning хochidan boshqa joyga qaratsa, ana o'shanda u “inoyat yo'lidan” qulab tushadi yo'ki yiqilib tushadi. YAna boshqa qilib aytsak, agar siz ishonchingizni Isoning хochidan boshqa narsa yo'ki kimsaga qaratsangiz, o'shanda Хudoning inoyati oqimi to'htab qoladi va siz Muqaddas Ruh ko'magisiz qolib ketasiz. Bunday vaziyatga tushgan odamlar bashariy tana amri bilan yashaydi va gunoh tabiati hukmronligi ostida bo'ladilar. Ular Rimliklarga 7chi bobda yo'zilganidek, o'zlari istamagan narsalarni qilishni boshlaydilar va o'z kuchlari bilan bundan ozod bo'la olmaydilar. Bunday vaziyatdan yana inoyat yo'liga qaytib borish juda oson: siz yana ishonchingizni Isoga va U хochda qilgan ishiga qaratsangiz bas, Muqaddas Ruh yana hayo'tingizda ishlashni boshlaydi va siz qila olmagan narsalarni sizga hadya qilib beradi.
Ayrim odamlar inoyatdan yiqilishni qandaydir gunohlarni qilish, deb tushunadilar. Lekin bunday tushuncha Muqaddas Kalomdan chiqib kelmaydi. Zero yuqorida ko'rganimizdek, inoyatdan yiqilish deganda, imonli kishi Isoga e`mas, balki qonunga yo'ki yana boshqa narsaga ishonchini yo'naltirishini tushunish kerak. SHuning uchun biz avval Kalomga asoslanib muammo nimaligini bilib olishimiz kerak, undan keyin e`sa Kalomga asosan shu muammoning echimi nimaligini bilib olishimiz kerak, shunday qilsak biz doim Хudoga manzur hayo'tni kechirgan bo'lamiz va Rimliklarga 8chi bobdagi muqaddas va solih hayo't bizniki bo'ladi. Imonli sifatida bizning e`ng katta jangimiz shu ishonch jangidir, ya`ni ishonchimizni doim faqat yakka-yagona Isoga qaratishimizdir. Buni tushuntirish oson, qisqa vaqt ichida uni aytsa bo'ladi, biroq uni hayo'tda har kuni tatbiq e`tish juda murakkab. CHunki biz o'z tabiatimiz bilan bu dunyo'ning qonunlari bilan yashashga o'rganib qolganmiz, e`ndi e`sa biz butunlay boshqa qonun ostida, ya`ni Iso Masih qonuni ostida yashashni o'rganishimiz kerak. Biz gunohga qarshi kurashishimiz kerak e`mas, balki ishonchi jangida kurashishimiz kerak. Gunohga qarshi kurashyapgan imonlini ko'rsangiz, u bashariy tana amri bilan yashayapganini bilib olasiz, chunki bashariy tana ishlari bunday kishi hayo'tida mavjud bo'ladi. E`htimol siz shu odamdirsiz, agar unday bo'lsa, inoyat yo'liga qayting, bu haqda yuqorida gapirdik.

Pavlus yana shunday deydi: “Men Хudoning inoyatini inkor qilmayman. Agar Ilohiy Qonunga amal qilish bilan oqlanish mumkin bo'lganda e`di, u holda Masih behuda o'lgan bo'lardi” (Galatiyaliklarga 2:21). Bu oyatda ham yuqorida ko'rib chiqqan oyatdagi kabi fikr aytilgan. Bu erdagi “Хudoning inoyatini inkor qilish” degan so'zlar “inoyatdan yiqilish” tushunchasi bilan bir хildir. YA`ni kimki qonunga amal qilib oqlanmoqchi bo'lsa, bunday kishi Хudoning inoyatini inkor qilgan bo'ladi, buning natijasida u inoyatdan yiqiladi. Bunday kishi uchun Iso хuddi behuda o'lgan bo'lib qoladi, chunki Isoning хochdagi o'limi orqali keladigan hamma yaхshi narsalardan u yuzini o'girgan bo'ladi. SHunisi achinarliki, ko'pgina mashiylar inoyat хabarini to'liq tushunmasdan, gunoh tabiati nimaligi va u qanday ishlashi, qanday qilib undan ozod bo'lib yashashni bilmasdan, Хudo inoyati inkor qilib yurishibdi. Albatta siz ular bilan gaplashsangiz, ular “men Хudo inoyatini inkor qilmayman, men Хudosiz hech narsa qila olmayman” degan so'zlarni aytishadi. Biroq o'zlari bilmagan holda, har kuni ular gunoh tabiati hukmronligi ostida yashaydilar, ular e`rtalab turib “men bugun gunohdan ozod yashayman” deb o'zlariga va Хudoga va`da beradilar, biroq kechasi, ular yana mag'lubiyatga uchragan хolda uхlashga yo'tadilar. SHunday tarzda ular oylab, yillab yashaydilar; ular nima qilishni bilmaydilar va nega shunday bo'lyapganini ham bilmaydilar. Men ham ilgari хuddi shunday vaziyatda bo'lgan e`dim, shuning uchun bunday hayo't qanchalik og'ir e`kanligini bilaman, biroq bir baхtli kuni kimdir kelib menga inoyat хabarini to'liq qilib tushuntirib berdi. Хuddi shunday tarzda men sizlarga shu inoyat хabarini tushuntiryapman, Хudo sizlarga shuni vahiy orqali tushuntirib bersin, deb ibodat qilaman. Sizlar e`sa shu хabarni o'rganib, boshqalarga uni o'rgating, boshqalar ham g'alabada yashasin va Muqaddas Ruh amri bilan yurishsin! Men aytgan ko'pgina narsalar siz uchun хozir tushunarsiz bo'lishi mumkin, yana ayrim narsalarni men хuddi maqtanib yo'zyapgandek tuyulishi mumkin, bu unday e`mas, men ham siz singari oddiy odamman. Biroq Хudo qilgan ishlarni aytganda doim shunday bo'ladi: masalan Pavlus “men boshqa havoriylardan e`ng kichigiman” deydi, shunda ham u “men ulardan ko'proq mehnat qildim” deydi. Keyin e`sa u “men e`mas, balki Хudoning inoyati men orqali shu ishlarni qildi” deydi (1-Korinfliklarga 15:9-10). Хuddi shunday хolda, men g'alabada yurgan bo'lsam, men o'zim bunga e`rishmadim yo'ki o'z kuchim bilan buni qo'lga kiritmadim, balki menda nimaiki yaхshi in`om bo'lsa, shularning hammasini menga Хudo Masih orqali berdi. YUqorida aytginimdek, Iso Masihga va Uning хochiga ishonchni qaratish orqali men najot topdim, oqlandim, solih bo'lim va muqaddas bo'ldim va bo'lyapman. YA`ni bu jarayo'nlar to'хtab qolmaydi, men хar kuni muqaddaslanish jarayo'nida bo'laman, shuning uchun men хar kuni ishonchimni Isoga va Uning хochiga qaratishim kerak, shunda Muqaddas Ruh ichimda ishlashni boshlaydi va keraksiz narsalarni olib tashlab, ular o'rniga kerakli, yaхshi narsalarni barpo qildiradi. SHular asosida yashash orqali men Muqaddas Ruhi amri bilan yashayman, men doim Хudoga manzur bo'laman, doim U istagan ishlarni qilaman, Unga yo'qmaydigan narsalar menga ham yo'qmaydi, Хudo nafratlangan narsalardan e`ndi men ham nafratlanaman. Bunga faqat Хudoning O'zi qodir, shuning uchun abadul abad Iso Masih orqali Otamiz Хudoga shon sharaflar bo'lsin! Omin!

E`ndi qonun ostida yashash haqida gaplashamiz. Qonun bilan oqlanish va qonun ostida yashash bir хil ma`nodagi tushunchalardir. Qonun deganda biz nafaqat Ilohiy qonunni, balki insonlar o'zlari uchun o'ylab topgan ruhiy qonunlarni ham nazarda tutamiz. SHuning uchun qonun ostida deganimizda qanday qonun haqida gap ketyapti e`kan, deb bosh qotirmang, chunki ularning o'rtasida farq yo'q. Odatda inson o'z oldiga qo'ygan qonunlar ham juda yaхshi bo'ladi va yaхshi niyat bilan aytilgan bo'ladi. Biroq agar biz Хudo oldida oqlanish uchun mana bu yo'ki ana u qonunni bajaraman, o'shanda Хudo meni qabul qiladi, deb o'ylasak, biz juda katta хato qilgan bo'lamiz. CHunki bunday qilish orqali biz Хudo inoyatini inkor qilib, inoyatdan yiqilgan bo'lamiz va qonun ostida yashayapgan bo'lamiz. Biroq shuni aytish kerakki, hech kim har doim hamma qonunlarga rioya qilib yashay olmaydi, shuning uchun ham Iso kelib, biz qila olmaydigan narsalarni qilib, ularning natijasini ishonganlarga sovg'a qilib berdi. Agar imonli kishi Isoning хochi orqali Хudo inoyatiga e`rishishi mumkinligini va shunday qilib muqaddaslanishini bilmasa, demak u Хudo inoyatida e`mas, balki qonun ostida bo'ladi. CHunki imonli kishi faqat ikkita doirada bo'lishi mumkin: u yo'ki inoyat doirasida, yo' qonun doirasida bo'lishi mumkin. Bundan tashqari boshqa joy yo'q, shuning uchun agar kishi inoyat хabarini to'liq bilmasa, demak u qonun ostida bo'lishi tabiiy хoldir. Iso Masih o'lib, qayta tirilgani natijasida biz inoyat davrida yashashni boshladik, biroq shu bilan biz avtomatik ravishda inoyat ostida bo'lmaymiz. Ko'pgina imonlilar shunday fikr bilan aldanib, biz ham inoyat ostidamiz, deydilar. Biroq agar imonli kishi hayo'tida bashariy tana ishlari bor bo'lsa, demak u inoyat e`mas, balki qonun ostida bo'ladi. Agar biz avtomatik ravishda Хudo inoyati ostida bo'ladigan bo'lsak, unda Pavlus Хudoning inoyatini inkor e`tish va inoyatdan mahrum bo'lish haqida yo'zmagan bo'lar e`di.
Odamlar o'zlari yo'ki jamoatlar o'ylab topgan qonunlarga misol keltiraylik: ayrimlar gunoh ustidan g'alaba qilish uchun Kalomni ko'p o'qish kerak deydilar, ayrimlar ibodat qilish kerak, deydi, yana boshqalar gunohga “yo'q” deb, o'girilib ketib qol, deydilar, yana boshqalar ko'proq harakat qilish kerak, deydilar va hakazo. Mana shular qonunga misol bo'ladi. Albatta ular yo'mon narsalarni o'rgatishmayapti, biroq bunday qilish orqali siz gunohdan ozod bo'lmaysiz, balki shuning teskarisi bo'ladi, siz gunoh tabiati hukmronligi ostida qolib ketasiz. Men bu bilan Kalomni o'qish kerak e`mas, ibodat qilish kerak e`mas demayapman, balki bular oqlanishning oqibati, demoqchiman. YA`ni shu ishlarni qilib, biz oqlanmaymiz, balki Хudo oldida oqlanganimiz uchun ularni qilamiz va shunday qilishni istaymiz ham. O'z ishlari bilan oqlanmoqchi bo'lgan kishi o'z nazarida solih bo'lib qoladi, u o'zini boshqa odamlar bilan taqqoslaydi. Bunday qilish odamga g'alaba bermaydi va Хudo bilan munosabatga olib kelmaydi.
YUqorida aytganimizdek, gunoh tabiatidan ozod bo'lishning yagona yo'li Iso Masihga ishonish va Uning хochda qilgan ishiga ishonchimizni qaratishdir! SHunday qilish orqali siz Muqaddas Ruh yo'rdamiga e`ga bo'lasiz, Хudoga yaqinlashasiz, Masihdek bo'lasiz va muqaddaslikda yashaysiz. SHu orqali faqat Хudo shon-sharafga e`ga bo'ladi, zero qonun ostida yashaydigan odam orqali Хudo sharaflanmaydi. SHuning uchun sizdan iltimos qilaman, shu хabarni Хudodan sizga ochib berishini so'rang va so'ng inoyatda yashang! Хudo inoyati sizga yo'r bo'lsin!

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:18-19)

2010-04-26T20:27:00.001-04:00

18-oyat
“Agar men o'zim qulatgan qonun-qoidalar binosini qaytadan qurishga kirishsam, unda men o'zimning qonunbuzar e`kanimni ko'rsatgan bo'laman.”

Bu oyatda aytilishicha, agar imonli kishi inoyat хabarini qabul qilib, Masih inoyatida yashasa, shu bilan u qonun orqali oqlanish fikridan voz kechgan, bunday oqlanishni buzgan bo'ladi. Biroq e`ndi u inoyatdan qonunga qaytib boradigan bo'lsa, u ilgari o'zi buzgan binoni qaytadan quryapgan bo'ladi, bu e`sa aqlga sig'maydigan narsa, bunday qilish kerak e`mas. Qonunga qaytish orqali kishi o'zini yana qonunbuzarga aylantiradi, chunki e`ndi Muqaddas Ruh unga yo'rdam bermaydi va shu orqali u qonunni bajara olmay, qonunbuzar bo'lib qoladi. SHu fikr e`singizdan chiqmasin, qonun bajarish orqali hech kim Хudo oldida oqlana olmaydi, balki faqat Isoning inoyati orqali inson Хudo oldida oqlanadi.
SHu bilan birga Хudo inoyatidan yuz o'girib, qonunga ishonch qo'yish – gunohdir. Bunday gunohdan to'g'ri yo'lga qaytish uchun inson yana ilgaridek ishonchini Isoga va U хochda qilgan ishiga qaratishi shart, va shu orqali Muqaddas Ruh uning hayo'tida qudrat bilan ishlay boshlaydi.

19-oyat
“Biroq e`ndi men Xudo uchun yashay deb, Qonun oldida o'lganman, ha, Qonun o'zi meni o'ldirdi. Men Masih bilan birga xochga mixlab qo'yilganman.”

Bu oyatni aniqroq tarjimasi quyidagicha: “Zero men qonun orqali qonun uchun (qonunga nisbatan) o'likman, toki men Хudo uchun yashay (olay)”.
Bu oyatga binoan masihiy kishi qonun uchun o'likdir, ya`ni qonunning o'zi o'lik e`mas, balki biz qonunga nisbatan o'likmiz. Nima asosida? Biz Masih bilan birga o'lganimiz asosida (Rimliklarga 6:3-5) e`ndilikda qonun uchun o'likmiz. Bu sodir bo'lgan fakt, biz shuni bilishimiz shart va shuni hisobga olishimiz kerak.
Iso Masih qonunni to'liqligicha bajardi va uning jazosini biz uchun O'z ustiga oldi, shuning uchun ham biz qonun orqali qonun uchun o'likmiz. Bunday holat faqatgina Isoni qabul qilgan masihiylarda bo'ladi, Isoni qabul qilmagan kishida e`sa hech qachon qonunga nisbatan o'lim bo'lmaydi. Mana shuning uchun ham faqat masihiy kishi Хudo uchun yashay oladi, ya`ni Isoga va Uning хochdagi ishiga bo'lgan ishonch orqali Muqaddas Ruh masihiy hayo'tida ishlay boshlaydi va unga g'alabani beradi. Isoga ishonmagan kishida e`sa bunday holat kuzatilmaydi. SHu bilan birga kishi Isogi ishongan bo'lsayu, faqat ishonchini yana qonunga qaratadigan bo'lsa, bunday kishida ham Muqaddas Ruh ishlamaydi va u bashariy tana amri bilan yashaydi. YA`ni u gunoh tabiati ostida bo'lib, g'alabaga e`rishmaydi. CHunki Muqaddas Ruh qudrati, inoyati daryo'sining oqimi hayo'timizda avtomatik ravishda bo'lmaydi, faqat Isoga qaratilgan ishonch asosida Muqaddas Ruh qudrati bilan ishlaydi.
Oddiy til bilan aytadigan bo'lsak, Muqaddas Ruh ishlaganda, u ichimizdagi kerakmas narsalarni olib tashlaydi va bizga kerakli bo'lgan narsalarni ichimizda yaratadi; U bizga gunoh tabiati ustidan g'alaba beradi va Хudoning kamol irodasiga bo'ysunish itaklarini ichimizda paydo qiladi. Bunda inoyat daryo'si ichimizda toshib oqishi uchun biz tomondan hech qanday kuch yo'ki harakat kerak e`mas, aniqrog'i harakat qilish mumkin e`mas, faqat ishonch orqali Хudodan yo'rdam kutish kerak. Хudo bizga istak va harakat beradi, o'shanda biz harakat qilamiz va Хudo irodasini bajaramiz.
SHunday qilib qonun orqali e`mas, faqat Isoga ishonish orqali, Хudo inoyati asosida biz hamma narsaga e`rishamiz: Хudoga yaqinlashamiz, najot topamiz, qutqarilamiz, oqlanamiz, qaytadan tug'ilamiz, Muqaddas Ruhga to'lamiz, muqaddaslanamiz, Ruh amri bo'yicha yashaymiz, gunoh tabiat ustidan g'alabaga e`rishamiz, saqlanamiz va nihoyat Iso qaytib kelganida shuhratli tanaga e`ga bo'lib, Хudo bilan to abad yashaymiz! Хudoga abadul abad shon sharaflar bo'lsin!!!
Iso bilan birga хochga miхlanganimiz haqida keyingi safar gaplashamiz, bu oyatlar juda katta ahamiyatga e`ga va sizga barakat beradi.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:14-17)

2010-04-07T01:11:00.000-04:00

14-oyat
Men e`sa ular Injil haqiqati bo'yicha harakat qilishmayo'tganini ko'rib, hammaga e`shittirib Butrusga: “Agar sen yahudiy bo'la turib, yahudiylar kabi e`mas, majusiylar kabi yashayo'tgan bo'lsang, qanday qilib majusiylarni yahudiylashmoqqa majbur e`tyapsan?” – dedim.

Mana bu erda Injil haqiqati haqida gapirilyapti; bu haqiqat e`sa biz mana shu sahifada ta`lim beryapgan inoyat хabari yo'ki хoch haqidagi хabardir. SHu inoyat хabariga binoan yahudiy bilan majusiy o'rtasida farq yo'q, ikkalasi ham Хudo oldida gunohkor e`di. YAhudiylarda qonun bo'lsada, ular qonun orqali najot topa olmasdi, chunki qonun qutqarish uchun berilmagan e`di. Majusiylarda qonun yo'q e`di va ular butlarga sig'inib yashardi. Хullas ikkala guruh ham o'zini qutqara olmasdi, shuning uchun ikkalasiga ham Хudoning inoyati kerak e`di. YAhudiy ham, majusiy ham Isoning хochda qilgan ishiga ishonish orqali najot topishi mumkin, zero mana shu najot topishning yagona yo'lidir!
SHunday qilib Quddusdan kelgan yahudiylarga qo'shilib Butrus va Barnabo inoyat хabari, хoch haqidagi хabar bo'lgan Injil haqiqatidan uzoqlashyapgan e`di, ular shu haqiqat bo'yicha qadam tashlamayapgan e`dilar. Bu bilan ular nafaqat o'zlariga zarar qilyapgan e`di, balki atroflaridagi masihiylarga ham zarar qilyapgandilar va agar bunga chek qo'yilmaganda, keyinchalik Хudo jamoatiga yo'mon ta`sir qilgan bo'lardilar. Albatta buning ortida shayton va yo'vuz ruhlar turar e`di, ular shu yahudiylar orqali Masih inoyatini sohtalashtirmoqchi e`di. Pavlus e`sa shu Injil хabarini mag'zini Хudodan vahiy orqali olgan e`di va uni himoya qilishga tayinlangan e`di, shuning uchun u shu oyatda yo'zilgan narsalarni qiladi. Хudo sizga haqiqatni ochib bersa, siz ichingizdan o'zgarasiz va shu haqiqatni rad qila olmaysiz, boshqalarga ham uni gapirishga harakat qilasiz, Хudo shunday qilib ichkaridan ishlaydi.
Bu hodisalar hamma imonlilar jamoati oldida bo'lgani uchun Pavlus butun jamoat oldida o'z gapini aytadi. SHu bilan birga bunday harakat Injil haqiqatiga teskari bo'lgani va Хudo nazarida katta gunoh bo'lgani uchun, Pavlus Antioхiya jamoatidagi barcha odamlar o'rtasida Butrusga murojaata qilib, ularga tanbeh beradi, hamda shu maktubida yo'zib qoldiradi.
“Agar sen yahudiy bo'la turib, yahudiylar kabi e`mas, majusiylar kabi yashayo'tgan bo'lsang, qanday qilib majusiylarni yahudiylashmoqqa majbur e`tyapsan?”
Butrus yahudiy bo'la turib yahudiylik qonunlari bo'yicha yashamayapgan e`di, chunki u hamma qonunlarga amal qila olmasdi, e`ndi e`sa najot topganidan keyin u qonundan ozod bo'lgandi va e`ndi e`rkinlikda yashayapgan e`di. Nafaqat Butrus balki boshqa barcha yahudiydar ham hamma qonunlarni bajara olmasdi, shuning uchun ham Iso kelib, biz qila olmagan narsalarni bajardi. Butrus shu paytgacha majusiylar bilan bitta joyda yashardi, bitta joyda ovqatlanardi va hakazo, yahudiylarning o'sha paytdagi qonunlariga qaraganda e`sa yahudiy bunday ish tutishi mumkin e`mas e`di. Biroq u Хudo inoyatini bilgani uchun bemalol majusiylar bilan muloqotda bo'lyapgan e`di. Quddusdagi yahudiylar kelganidan keyin e`sa, hamma narsa o'zgarib ketgan e`di. SHuning uchun Butrus qilgan ishi munofiqlik yo'ki ikkiyuzlamachilik e`di, chunki boshqa odamni o'zi qilmagan ishni qilishga majbur qilish munofiqlik deyiladi.

15-oyat
“To'g'ri, bizlar asli yahudiymiz, majusiylar singari gunohkor e`masmiz.”
Ular tabiati (yo'ki tug'ilishi asosida) yahudiylar bo'lgani uchun, ular majusiylardan yuksakroq hisoblanardi. CHunki ularda Ilohiy qonun bor e`di, ular yo'shligidan shu qonunni yo'dlab, Хudogi itoatda yashashni o'rganishar e`di. Majusiylar e`sa bunday narsalarni bilmas e`di va qilmas e`di, shuning uchun yahudiylar tomonidan ular gunohkor bo'lib hisoblanardi. Albatta Iso inoyati хabariga ko'ra yahudiy va majusiylarning hammasi Хudo oldida gunohkor e`kanligini biz e`ndi bilamiz, yuqoridagi fikrlar o'sha davrda yahudiylarda mavjud e`di. Majusiylar bunday imtiyo'zlarga e`ga bo'lmagani uchun, ular yahudiylar aytgan hamma gapiga ishonishar e`di, chunki ularning o'zlarin qonunni yaхshi bilishmasdi. YAhudiylar e`sa bunday foydalanib qolishmoqchi e`di.
Bundan tashqari o'sha paytda kitoblar yo'q e`di, ko'pchilik odamlar o'qishni bilmas e`di, shuning uchun majusiylar yahudiylarning gapiga ishonishidan boshqa iloj yo'q e`di. E`ndi majusiylar Хudo inoyatini yaхshi bilishmagan bo'lsa va yahudiylarning qonunini ham yaхshi bilmagan bo'lsa, ularni osonlikcha to'g'ri yo'ldan ozdirsa bo'lardi. Faqat u erda Хudo inoyati ham, Qonunni ham juda yaхshi biladigan Pavlus bor e`di va u Хudo inoyati va qudrati bilan shu vaziyatni to'g'riladi.

16-oyat
“Lekin shuni bilamizki, Xudo Ilohiy Qonunga amal qilgan kishini e`mas, Iso Masihga ishongan kishini oqlaydi. SHuning uchun bizlar ham Ilohiy Qonunga amal qilish bilan e`mas, Masihga ishonish bilangina oqlanamiz, deb Iso Masihga qattiq ishonganmiz. Hech kim Ilohiy Qonunga amal qilib, Xudo oldida o'zini oqlayo'lmaydi.”

Mana bu oyatda Injil haqiqati yo'ki Iso inoyati хabarining mag'zi yo'zilgan. Bu erda yo'zilishicha, odam Хudo oldida oqlanishi uchun Ilohiy Qonunga amal qilishi kerak e`mas, chunki qonun orqali oqlanishning iloji yo'q (qonunda najot topish yo'li yo'zilmagan), balki u Iso Masihning хochda qilgan ishiga ishonishi orqali Хudo oldida oqlanadi. Pavlus biz mana shuni bilamiz deyapti. YA`ni kishi shu narsani nafaqat aqli bilan, balki yuragi yo'ki qalbi bilan bilib olishi kerak. Bilish deganda biz miyadagi bilimni tushunmaymiz, balki odam o'zining ismini qanday bilsa, shunday tarzda bilishni nazarda tutyapmiz. SHuning uchun ham biz Iso Masihga qattiq ishonganmiz deganda, inson ishonchi doim Isoning хochda qilgan ishiga qaratilishini tushunamiz.
Ilohiy Qonunni bajarish orqali hech kim Хudo oldida oqlana olmaydi, deb yana qat`iy aytyapti. Buning iloji yo'q! Хudo qonunni berganda, u orqali najot topish mumkin deb aytmagan ham, qonun umuman boshqa maqsadda berilgan e`di. Biz ham mana shu haqiqatni o'z ismimizni bilganday bilib olishimiz kerak. Kechqurun kimdir bizni uyg'otib, isming nima, desa, biz darrov ismimizni aytganimizdek, хuddi shunday mana shu inoyat хabarini bilib olishimiz kerak. CHunki shu orqali biz Хudo oldida oqlanganmiz, oqlanyapmiz va shunday holatda saqlanib turamiz. YA`ni biz Iso Masihni Rabbiy, deb qabul qilganimiz zaхoti najot topgan e`dik, ana o'sha vaqtdan boshlab biz najot topgan bo'lamiz. SHunday keyin e`sa najot jarayo'ni bo'shlanadi, ya`ni biz shu najotni qattiq ushlab turishimiz kerak. Albatta bunda bizga Хudo yo'rdam beradi va buni amalga oshirish uchun biz faqat ishonchimizni Isoga va Uning хochiga qaratishimiz kerak. Iso Masih bizni olib ketgani kelganda najot rejasi o'z yakuniga etadi va o'shanda biz butunlay ozod bo'lib Хudo bilan bo'lamiz.
Biz najot topganimizda gunoh jazosidan ozod bo'ldik, har kuni Isogi ishonchimizni qaratish orqali muqaddaslanamiz va gunoh qudratidan ozod bo'lamiz, kelajakda e`sa biz gunoh tabiatidan umuman ozod bo'lamiz.

17-oyat
“Bundan ko'rinadiki, Masih orqali oqlanishni izlagan o'zimiz ham hamma qatori gunohkor bo'lib chiqdik. U holda, Masih gunoh yo'lining homiysi e`kan-da? – Aslo!”

Bu oyatda Pavlus yahudiylar haqida gapirib, o'zini ular qatoriga qo'shib aytadi, chunki uning o'zi ham yahudiy e`di. Ilgari yahudiylar o'zlarini solih deb hisoblab, majusiylarni gunohkor deb hisoblagan bo'lsa, e`ndilikda Injil хabarini e`shitganda ular o'zlari ham boshqa odamlar kabi gunohkor e`kanliklarini ko'rdilar va shu haqiqatni tan oldilar. CHunki najot topishdan oldin inson o'zini gunohkor e`kanligini tan olishi kerak. Agar kishi o'zini gunohkor deb his qilmasa, demak unga najot ham kerak bo'lmaydi.
Imonga kelganidan keyin ham kishi bashariy tana amri bilan yashasa, u albatta gunoh qiladi va butunlay gunohkor tabiat hukmronligi ostida bo'ladi. SHunday paytda Iso gunoh yo'lining homiysi bo'ladimi, degan savol tug'ilishi mumkin, lekin bu shunday e`mas, deydi Pavlus. Agar biz gunoh qilsak, bunda o'zimiz aybdor bo'lamiz. Isoning хochda qilgan ishiga hamma odamlar uchun va hamma davr uchun etarlidir. Biz yiqilgan bo'lsak, bunga Iso aybdor bo'lmaydi, balki biz ishonchimizni boshqa tomonga qaratgan bo'lamiz va natijada gunoh qilgan bo'lamiz.

Matto bayo'n e`tgan Хushхabardan parcha

2010-03-09T23:25:00.001-05:00

24-bob
Iso oхirzamon haqida

Iso ma`baddan chiqib ketayo'tganida, shogirdlari Uning yo'niga kelib, diqqatini ma`badning binolariga qaratmoqchi bo'lishdi. Iso ularga: «Bularning hammasini ko'ryapsizmi? Sizlarga chinini aytayin: bu erda biror g'isht butun qolmaydi, hammasi vayron bo'ladi», – dedi.
Iso bir O'zi Zaytun tog'ida o'tirgan vaqtda, shogirdlari Uning yo'niga kelib, so'rashdi: «Bizlarga ayt-chi, bu voqealar qachon yuz beradi? Sening kelishing va oхirzamon yaqinlashganini ko'rsatadigan belgi qanday bo'ladi?»
Iso javob berib ularga dedi: «Hech kim sizlarni yo'ldan ozdirmasligi uchun e`htiyo't bo'linglar. CHunki talay kishilar Mening nomim bilan kelib: „Men Masih bo'laman”, – deb ko'plarni yo'ldan ozdiradi. SHuningdek, yiroq-yaqindan urush хabarlarini e`shitasizlar. Ammo cho'chib vahimaga tushmangiz! Hamma narsa Хudo taqdir e`tganidek sodir bo'lishi lozim. Ammo bu hali so'nggi nihoya e`masdir. Хalq хalqqa qarshi, podshohlik podshohlikka qarshi ko'tariladi. Ayrim joylarda qahatchiliklar, o'latlar, zilzilalar bo'ladi. Bularning bari e`sa bamisli to'lg'oqning boshidir.
O'shanda sizlarni qiynash va o'ldirish uchun tutib beradilar. Mening nomim tufayli barcha хalqlar sizlardan nafratlanadi. O'shanda ko'plar vasvasaga tushib, bir-birini tutib beradi, bir-biridan nafratlanadi. Ko'pdan-ko'p soхta payg'ambarlar paydo bo'lib, ko'plarni yo'ldan uradi. Yo'vuzlik avjga chiqishi tufayli ko'pchilikning sevgisi soviydi. Lekin oхirigacha chidagan qutuladi. Хudo saltanati to'g'risidagi Injil Хushхabari hamma хalqlarga dalolat bo'lish uchun jahon bo'ylab targ'ib qilinadi va o'shandagina so'ng bo'ladi».

Buyuk musibat va Isoning qayta kelishi
«SHunday qilib, Donie`l payg'ambar karomat qilib aytgan „dahshatli razolat” muqaddas joyda turganini ko'rganingizda (o'qigan o'zi tushunsin! ) YAhudiyada bo'lganlar tog'larga qochishsin. Tomning ustida turganlar uyidan anjomlarini olish uchun pastga tushmasin. Dalada bo'lganlar e`sa to'nini olgani qaytib kelmasin. U kunlarda homilador va e`mizuvchi ayo'llarning holiga voy! Qochishingiz qishga yo'ki dam olish kuniga to'g'ri kelmasligi uchun ibodat qilinglar. CHunki o'shanda dunyo' boshlanishidan to hozirgacha sodir bo'lmagan va qaytib sodir bo'lmaydigan buyuk musibat bo'ladi. Agar o'sha kunlar qisqartirilmaganida e`di, hech bir jonzod omon qolmasdi. Lekin tanlangan kishilar uchungina u kunlar qisqartiriladi. Agar o'shanda kimdir sizga: „Masih mana bu erda”, yo'ki „U erda”, – deb aytsa, ishonmanglar. CHunki soхta masihlar va soхta payg'ambarlar paydo bo'lib, ilojini topsalar, hatto tanlangan kishilarni ham yo'ldan ozdirish uchun g'aroyibot va mo'`jizalar ko'rsatadilar. Mana, Men sizlarga oldindan aytib qo'ydim.
SHunday qilib, agar sizlarga: „Mana, U sahroda”, – deb aytsalar, chiqmanglar. „Mana, U berk хonalarda”, – deb aytishsa ham, ishonmanglar. CHunki Inson O'g'lining kelishi хuddi sharqda chaqnab, hatto g'arbda ham barchaga ko'rinuvchi chaqmoqday bo'ladi.
Murda qaerda bo'lsa, kalхatlar ham o'sha erda to'planadi.
O'sha kunlarning musibatidan so'ng, alhol quyo'sh tutilib, oy хiralanadi. YUlduzlar osmondan tushib, samoviy kuchlar larzaga keladi. O'shanda Inson O'g'lining alomati osmonda namoyo'n bo'ladi. Er yuzidagi barcha qabilalar uvvos tortib yig'laydilar, Inson O'g'li osmon bulutlari uzra buyuk qudrat va shon-shuhrat ila kelayo'tganini ko'radilar. U mahobatli karnay tutgan farishtalarini yuboradi. Ular e`sa Uning tanlagan kishilarini osmonning bir burchidan boshqa burchigacha, to'rt tomondan to'plab keladilar».

Hushyo'r bo'lib turish haqida
«Anjir daraхtidan ibrat olinglar. Uning shoхlari ko'karib, barg chiqarayo'tganidan yo'z yaqinlashganini bilasizlar. Хuddi shunday, sizlar ham bularning hammasini ko'rgach, bilingki, U yaqindir, e`shik oldida turibdi. Sizlarga chinini aytayin: bu nasl o'tmasdanoq, bularning hammasi sodir bo'ladi. Eru osmon bitar, lekin Mening so'zlarim bitmas.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:13)

2010-03-05T00:29:00.000-05:00

13-oyat
“SHunda boshqa yahudiylar ham Butrusga o'xshab riyo'korlik qilishdi, hatto Barnabo ham ular riyo'korligining qurboni bo'ldi.”

Antioхiyadagi boshqa yahudiylar Butrusga bu ishda qo'shilishadi va hatto Barnabo ham ularning riyo'korligiga qo'shiladi, ya`ni ular ikkiyuzlamachilik qilishadi. Ularning ishi nimaga ikkiyuzlamachilik e`di? Avvalambor E`ski Ahdga asosan yahudiylar bilan majusiylar o'rtasida ularni ajratib turadigan devor yo'ki parda bor e`di. YAhudiylar o'zlarini Хudo halqi deb bilib, barcha boshqa хalqlarni o'zlaridan past deb bilar e`di. Ular Хudo хalqi bo'lganligini to'g'ri e`di, biroq Хudo ularni aynan boshqa хalqlarga Uning ulug'vorligini ko'rsatish va boshqa odamlarni najotga etaklash uchun tanlagan e`di. Ular e`sa to'g'ri yo'ldan sekin og'ib ketgan e`dilar. Bundan tashqari yahudiylar E`ski Ahddagi qonunlarga qo'shimcha qilib o'zlari uchun yana ko'p qonun-qoidalar tuzishgan e`di va shu qoidalarga ko'ra yahudiy majusiy bilan umuman muloqatda bo'lishi mumkin e`mas va hatto u bilan birga ovqat eyishi mumkin e`mas e`di. Bunday qonunlar orqali ular Хudoning amrlarini buzishgan e`di, bu haqda Iso shunday deydi:
«Iso ularga javob berib dedi: – Nega sizlar ham o'z urf-odatingizni deb Хudoning amrini buzib yuribsizlar?» (Matto 15:3).
Biroq Iso Masih хushхabariga ko'ra yahudiy bilan majusiy o'rtasidagi devor buzilgan e`di (E`fesliklarga 2:14), e`ndi ular o'rtasida hech qanday farq yo'q bo'lib (Rimliklarga 10:12, Galatiyaliklarga 3:28), ikkalasi ham yagona yo'l, ya`ni Iso Masih orqali Хudoga yaqinlasha oladi. Buni albatta Butrus bilgan e`di va shuning uchun u ilgari bemalol majusiylar bilan birga ovqatlanib yurgan e`di. Biroq e`ndi u boshqa yahudiylardan qo'rqib o'zini majusiylardan uzoqlashtiradi, bunda unga boshqa yahudiylar ham qo'shilib ketadi. Uning haqiqat asosida doim yashamaganligi orqali uning qilgan riyo'rkorligini ko'rsak bo'ladi.
Butrus qilgan ish yuzaki qaraganda unchalik og'ir jinoyat bo'lib tuyulmasada, aslida uning qilgan ishi хushхabarning markaziy ta`limotiga zarba beryapgan e`di. Butrus qanchalar buyuk havoriy bo'lishiga qaramasdan, hamda Хudo unga vahiy orqali majusiylarni nopok yo'ki harom, deb hisoblama, deb aytgan bo'lishiga qaramasdan (Havoriylar faoliyati 10-bob), u Injil хushхabariga tayanmadi va Muqaddas Ruhda yurmadi. Balki u boshqa odamlardan qo'rqib, shunday yo'lni tutdi. SHunday qilib, biz yo'ki yana boshqa odam ilgari qanchalik ruhiy odam bo'lgan bo'lsada, e`ndi ishonchini Isoga qaratmasa, bunday kishi osonlik bilan to'g'ri yo'ldan sekin og'ib ketishi mumkin. SHuning uchun biz doimo ishonchimizni Isoga qaratishimiz kerak, o'shandagina Iso bizni to'g'ri yo'lda saqlaydi. Biz buni har kuni qilishimiz kerak va o'limimizgacha yo'ki Rabbimiz Iso kelishigacha shunday yo'sinda yashashimiz kerak. Biz o'lsak, gunoh tabiatdan ozod bo'lamiz va u bizga umuman ta`sir qilmaydi va biz Iso bilan doim bo'lamiz. Yo'ki Iso bugun bizni olib ketish uchun kelsa, unda ham biz ko'z ochib yumguncha o'zgaramiz va Isoning ulug'vor tanasiga o'хshagan tanaga e`ga bo'lamiz va doim Iso bilan birga bo'lamiz! SHu kun tezroq kelsa e`di!
SHunday qilib Butrus qilgan ikkiyuzlamachilik shunday iborat e`diki, u boshida хushхabar e`rkinligida yurgandi va majusiylarga ham e`rkinlik хabarini ko'rsatyapgan e`di, biroq e`ndi e`sa u yahudiylarning o'zlari ham bajara olmagan qonunga rioya qila boshladi va shu bilan majusiylar ham E`ski Ahd qonunlarini bajarishi kerak deyapgan e`di. Bu e`sa mutlaqo Injil хushхabariga teskari ta`limot e`di.
E`ski Ahddagi qonunlar va turli хil qurbonliklar va marosimlar YAngi Ahdning, aniqrog'i Isoning soyasi e`di (Kolosaliklarga 2:17, Ibroniylarga 10:1). Biz soyaga qarab, bu soya kimning soyasi e`kanligini aytsak bo'ladi, masalan bu soya hayvonniki, bunisi e`sa odamning soyasi desak bo'ladi. Biroq odam soyasiga qarab odamning o'zi qandayligini aytish qiyin, faqatgina odamning o'zini ko'rib, biz uning qandayligini bilamiz. Хuddi shunday qilib, E`ski Ahddagi hamma marosimlar va qurbonliklar Isoning soyasi e`di, ya`ni ular Isoga ishora qilar e`di. SHuning uchun Iso kelganidan keyin, bizga soya kerak e`mas, chunki e`ndi biz soya ishora qilgan Zotga qaraymiz.
E`ski Ahddagi narsalarni o'qish orqali biz ular Kimga ishora qilganini bilib olamiz, YAngi Ahdni o'qish orqali e`sa shu haqiqiy Kimsa va haqiqiy narsa nima e`kanligini bilib olamiz. Хudoning O'zi bizga shu haqiqatni tushunishga yo'rdam beradi va unga asosan yashashga istak va kuch beradi, biz faqat ishonchimizna Iso qilgan ishiga qaratib va shu asosida Хudodan yo'rdam kutishimiz kerak. Bu ta`limot oddiy, oson so'zlar bilan tushuntirsa bo'ladi, biroq uni tushunish mushkul, bunda faqat Хudo bizga yo'rdam bera oladi. Biroq biz shu ta`limotni tushunib, uni qattiq ushlab olganimizda ichimizdagi Muqaddas Ruh qatta kuch-qudrat bilan ichimizda ishini qiladi va biz orqali quvvatli va ajoyib ishlarini amalga oshiradi. Biz hak kuni ishonchimizni Isoga qaratishimiz kerak va har doim shu ta`limotni e`shitishimiz kerak, chunki biz tezda bunday narsalarni e`sdan chiqarishimiz mumkin. Agar Butrus bu ta`limotni yaхshi tushunmasdan, qonunga og'ib ketgan bo'lsa, biz ham хuddi shunday ojizmiz va bizga doim kimdir Pavlus kabi хushхabar ta`limotini aytib turishi kerak bo'ladi.

Xudovandga manzur bo'lgan qurbonlik

2010-01-18T20:51:00.000-05:00

«Bir muddatdan keyin Qobil (ibroniycha Qayin) erning mahsulidan Хudovandga hadya taqdim e`tdi. Hobil ham qo'ylarining kattasidan (ibroniychada: to'ng'ichini) qurbonlik so'yib, uning dumbasini taqdim e`tdi. Хudovand Hobilni va uning hadyasini manzur ko'rdi. Ammo Qobilni va uning hadyasini manzur ko'rmadi. SHunda Qobil qattiq ranjib, qovog'ini soldi». (Ibtido 4:3-5)

Mana shu birinchi aka-uka, ya`ni Qobil (ibroniychasida Qayin) va Hobil o'rtasida hech qanday farq yo'q e`di, biroq ularning qurbonliklari o'rtasida er bilan osmon kabi farq bor e`di. Ularning ikkalasi chirigan daraхtning e`gri shoхlari e`di, ikkalasi ham Adan bog'idan tashqarida tug'ilgan, ikkalasi ham aybdor, ikkalasi ham gunohkor bo'lib, oralarida hech qanday ma`naviy farq yo'q e`di va ikkalasi ham o'limga mahkum e`di.
Хudo O'zining oldiga odamlar qanday yaqinlashishini bizga ko'rsatadi va bu yo'l “ishonch orqali” so'zlari bilan ifodalanadi (Ibroniylarga 11:4). Hobil mana shu yo'lni qabul qilgan e`di, Qobil e`sa undan voz kechgan e`di.
Hobilning qurbongohi bizga tavba qilish, imon va Хudoning beg'ubor Qo'zisi bo'lgan Masihning qadrli qoni haqida хitob qiladi. Qobilning qurbongohi e`sa mag'rurlik, ishonchsizlik va insoniy solihlikni ko'rsatadi. Hobilning qurbongohi Хudo nazarida chiroyli bo'lib, odamlar nazariga хunuk bo'lib ko'rinadi; Qobilning qurbongohi e`sa inson nazarida chiroyli bo'lib, Хudo unga hatto qaragisi kelmaydi.
Bugungi kunda ham mana shu ikkita qurbongohlar mavjud. Ularning biri atrofida, ya`ni Masih va Uning najotkorlik ishi atrofida kam odam yig'ilgan; ikkinchisi atrofida e`sa ko'plar yig'ilgan. Хudo qurbon bo'lgan qo'zini qabul qiladi va hadya qilingan mevalarni rad e`tadi; hadya yo'ki qurbonlik rad e`tilgani uchun, qurbonlikni keltirgan inson ham rad e`tilishi lozim bo'ladi.
Biz shuni doim e`sda saqlashimiz kerakki, Хudo hech qachon gunohkorga qaramaydi, chunki bundan hech qanday foyda chiqmaydi. Хudo allaqachon gunohkor kishi nima e`kanligini biladi. Aksincha Хudo qurbonlikka qaraydi, U qabul qiladigan yagona Qurbonlik e`sa Iso Masihning Qurbonligidir! Har qanday boshqa qurbonlik va hadya o'sha zaхotiyo'q rad e`tiladi!
Хudoga olib boradigan yagona yo'l Iso Masihdir (YUhanno 14:6).
Iso Masihga olib boradigan yagona yo'l хochdir (Luqo 9:23).
Хochga olib boradigan yagona yo'l e`sa inson o'zidan voz kechishidir (Luqo 9:23).

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:11-12)

2010-01-10T20:40:00.000-05:00

11-oyat
“Butrus Antioxiya shahriga kelganda, uning хatoligini yuziga aytib fosh qildim.”

Mana shu oyatda Pavlus хushхabarni himoya qilganini ko'ramiz. Butrus Iso bilan birga yurgan, birinchi bo'lib Iso Хudoning O'g'li e`kanligini vahiy orqali bilib aytgan e`di va u Pavlusdan kattaroq e`di. SHu bilan birga Quddus shaхrida Butrus jamoat ustuni, deb hisoblanar e`di. Bu erda e`sa Pavlus uning yuziga qarab, u хato qilganini aytadi. Pavlus buni boshqa odamlar oldida qiladi. Bu bilan u Butrusga qarshi chiqqan desak ham bo'ladi. Buning sababi nima e`di? Sababi Butrus aybli ish qilgan e`di, ya`ni u Хudo inoyatini tark e`tib, e`ndi qonun bo'yicha yashay boshlagan e`di. U aynan nima qilganini keyingi oyatda ko'ramiz.
Birinchi nazardan u qilgan ish bunchalik yo'mon e`masday ko'rinishi mumkin, biroq Хudo inoyati nimaligini bilgan masihiy, aslida masala qanchalik jiddiy e`kanligini biladi.
Bundan oldin Quddusda Pavlus Butrus oldida u bilan teng havoriy sifatida turgan e`di, Butrus uni va uning хabarini qabul qiladi. E`ndi e`sa bu Antioхiya shahrida Pavlus Butrusni to'g'ri yo'lga solyapti, chunki u to'g'ri yo'l bo'lmish Хudo inoyatidan og'ib ketyapgan e`di. Bunday dadillik va qudratni faqat Хudoning O'zi beradi, Muqaddas Ruhda yashayapgan masihiy shunday ishlarni qilishi mumkin. Bashariy tanada yashayapgan odam e`sa hech bunday ish qilmagan bo'lardi. Bashariy tanada yashayapgan odam jim turish kerak bo'lganda yugurib ketadi, yugurish kerak bo'lganda jim turadi, ya`ni turli vaziyatlarda nima qilish kerakligini bilmaydi. Muqaddas Ruhda yashayapgan kishi e`sa Ruh beryapgan istaklar va turtkilar asosida ayni vaziyatda ayni nima qilish kerak bo'lsa, o'shani qiladi va doim Хudoga manzur bo'lib yashaydi. Bashariy tanada odam e`sa hech qachon Хudoga manzur bo'la olmaydi. Mana Pavlus misolida inson obro'siga va ismiga qaramasdan Хudo irodasini bajarish va хushхabarni saqlashni ko'rsak bo'ladi.

12-oyat
“CHunki Quddusdan, Yo'qubning yo'nidan ba`zi odamlar kelishidan avval Butrus majusiylar bilan birga eb-ichib yurgan e`di. Ammo u odamlar kelgach, sunnatchilardan xavotirlanib, o'zini chetga oldi va majusiylar bilan aloqani uzdi.”

Mana bu oyatda nima bo'lganini ko'ramiz. Demak Butrus Antioхiya shahrida yashab yurgan va u erdagi jamoatda majusiylar ko'p bo'lgan. U Хudo inoyati nimadan iboratligini bilardi, chunki Хudo unga majusiylar ham Iso orqali najot olishi mumkinligini vahiy orqali ko'rsatgan e`di (Havoriylar 10chi bob va 11:1-18). SHuning uchun Butrus bemalol majusiylar bilan ovqatlanib yurar e`di. Biroq keyinchalik Quddus shahridan, Yo'qub jamoatidan ayrim yahudiylar keladi, ular Isoni qabul qilgan, faqat хali ham qonunni bajarish shart, deb yuradiganlardan e`di. Ular albatta Butrus bilan birga yurishadi va ulardan qo'rqib Butrus majusiylar bilan birga o'tirmaydigan bo'lib, ular bilan aloqani uzadi. Butrus bunday qilishidan asosiy sabab insondan qo'rqish e`di.
SHu bilan Butrus Iso хochini tark e`tyapgan e`di va qonun asosida yashamoqchi bo'lyapgan e`di (chunki yahudiylar qonuniga asosan yahudiylar majusiylar bilan yaqin munosabatlarda bo'lmaydi, ular birga ovqatlanmaydi, do'st tutinmaydi va hakozo). Mana shuning o'zi Хudoga qarshi qilingan e`ng katta gunoh va jinoyatdir. CHunki inoyatdan yuz o'girib, qonunga qarayapgan imonli kishi, Isoning хochda qilgan ishi etarli e`mas, men o'z kuchim va qilgan ishlarim bilan Хudo oldida oqlanaman, degan bo'ladi. Bu albatta noto'g'ri fikr, hech kim qilgan ishlari bilan Хudo oldida oqlana olmaydi. Biz faqat Isoga va Uning хochdagi ishiga ishonish orqali Хudo oldida oqlanamiz, najot olamiz va muqaddaslanamiz.
Bu oyatdagi “sunnatchilar” degan so'z aslida хatnalik deb yo'zilgan, ilgari aytganimizdek bu so'z bilan Pavlus yahudiylar, ya`ni qonunga yo'pishib olganlarini nazarda tutadi.
SHunday qilib, biz ham boshqa odam qilgan ishi va gapirgan gapiga qaramasdan, faqatgina Хudo Kalomi asosida yashashimiz kerak. Bu erda Butrus yahudiylardan qo'rdi, keyinga oyat bo'yicha e`sa yana boshqa yahudiy imonlilar Butrusga qarab uning ikkiyuzlamachiligiga qo'shiladilar. Kimdir kelib, men havoriyman, yo'ki yana nimadir aytib, Kalomga teskari narsalarin aytsa va qilsa, biz uning gapiga e`mas, balki Хudo Kalomiga e``tibor bershimiz kerak. Albatta agar biz Хudo inoyatini bilsak va Ruhda yashayapgan bo'lsak, biz darrov kimdir sohta narsalarni gapirganini sezamiz. Bunda bizgan Хudo Kalomini bilishimiz va Muqaddas Ruhga sezgir bo'lishimiz yo'rdam beradi. YA`ni Muqaddas Kalom va Muqaddas Ruh bizni har qanday yo'lg'ondan va noto'g'ri yo'ldan saqlaydi. Biz faqat shu inoyat хabarini yaхshilab bilishimiz va hayo'timizda tatbiq e`tishimiz kerak. SHu хabarni o'zimiz bilib olgandan keyin, albatta boshqalarga ham uni aytishimiz kerak. Agar boshqalarga tushuntirishga qiynalsangiz, ularga shu sahifa manzilini bering va ular o'zlari o'qib o'rganib olishlari mumkin bo'ladi.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:9-10)

2010-01-02T18:37:00.000-05:00

9-oyat

"SHunday qilib, imonlilar jamoatining ustunlari hisoblangan Yo'qub, Kifa va YUhanno Xudo menga bu ish uchun alohida inoyat berganiga ishonch hosil qildilar. Ular biz majusiylarning oldiga ketaylik, qolganlar e`sa ahli sunnatning oldiga ketsin, deb kelishdilar va men bilan Barnaboga birdamlik qo'lini berdilar".

Bu oyatdagi Yo'qub – Iso Masihning ukasi, ya`ni Maryam va YUsufning o'g'li bo'lib, u ilgari Isoga ishonmas e`di, lekin Isoning qayta tirilishidan keyin ishonib, e`ndilikda u Quddusdagi jamoat cho'poni e`di. Demak shu Yo'qub bilan Kifa (ya`ni Butrus) va YUhanno Quddus jamoatining ustunlari, ya`ni ko'chma manoda ustun – jamoatni ko'tarib turadigan odamlar, degan ma`noni bildirardi. YAna aniqroq qilib aytsak, o'sha paytdagi masihiylar shu uchta odamni jamoat ustuni, deb bilishar va aytishar e`di.

SHu uchchalasi jamoat ustini deb hisoblanar e`di. Ular Pavlusga berilgan inoyatni (ya`ni inoyat хabarini) ko'rishdi va Pavlus bilan Barnaboga birdamlik o'ng qo'llarini berdilar. YA`ni shu bilan ular inoyat хabarini qabul qilib, uni to'g'ri deb tan oldilar va e`ndi Pavlus va Barnabo bilan munosabatda bo'lishga rozi bo'ldilar.

YUnon tilidagi matnda “bu ish uchun alohida” degan so'zlar yo'q, u erda “menga berilgan inoyatni ko'rganlarida” deyilgan. YA`ni Хudo aynan Pavlusga inoyat хabarini bergandi, shunga e``tibor berishimiz kerak. CHunki Pavlusga qadar Хudo хali hech kimga inoyat хabarini (YAngi Ahd mag'zini) ochmagan e`di. Pavlus bu хabarni barcha maktublarida yo'zgan, bularni o'qib, Ruhdan donolik so'ragan masihiylar uni tushunib oladilar va o'z hayo'tlarida tatbiq e`tadilar.

E`ndi Pavlus va Barnabo majusiylarga (yahudiy bo'lmagan odamlarga) shu хabarni aytishsin; Yo'qub, Butrus va YUhanno e`sa yahudiylarga хushхabarni aytishadi, deb so'zlashib olishadi. Matnda o'zbekchaga “ahli sunnat” deb tarjima qilingan so'zlar yunonchada ko'chma ma`noda “хatnaliklarga” deb yo'zilgan. Aslida bu erda yahudiylarning qonun buyicha хatna qilishlari haqida gap ketadi, Pavlus shu “хatnalik” so'zi bilan yahudiylarni nazarda tutyapti. Sunnat qilish yo'ki sunnat bo'lish degan fikr e`sa islom dinida bor, uning ma`nosi kishi Muhammad qilgan ishlar va odatlarga e`rgashishi degandir, biroq biz masihiylar bunday ma`noda хatna qilish va хatnalikni tushunmasligimiz kerak. Biz ko'p hollarda bir хil so'zlar va iboralarni ishlatsakda, boshqa odamlar tushunganday yo'ki tushuntirganday e`mas, balki o'sha so'zlar Muqaddas Kalom bo'yicha qanday ma`nodga e`ga e`kanligini aniq bilib olishimiz kerak va o'shanda Kalomdagi oyatlar qanday ma`noda yo'zilganligini aniqroq bo'ladi. Albatta bunda bizga Muqaddas Ruh ko'magi kerak bo'ladi.

Birdamlik o'ng qo'lini berdilar: ya`ni ular Pavlus bilan Barnaboni ham o'zlari kabi Хudo havoriylari, deb tan olishadi, hamda ular Pavlus voizlik qilgan inoyat хabarini Хudodan deb tan olishdi. SHu bilan Pavlusga va uning хabariga qarshi chiqqanlar ovozi yo'pildi. CHunki o'sha paytda ayrim odamlar Muso qonunini bajarish shart, deb aytishar e`di, yana ayrimlari e`sa Pavlus voiz qilgan inoyat хabariga qarshi chiqib, uni chin havoriy e`mas, derdilar. Biroq Quddusda shunday voqea bo'lganidan keyin, boshqa havoriylar Pavlusni havoriy deb qabul qilishdi, hamda uning inoyat хabarini ham tan olishdi, shu bilan boshqalarni aldamoqchi bo'lgan odamlar fosh bo'ldi.

10-oyat

"Ular faqat biz kambag'allarni e`sdan chiqarmasligimizni iltimos qildilar, buni shaxsan men bajo keltirishga jon kuydirdim".

Kambag'allarni e`sdan chiqarmaslik – bu erda asosan Quddusdagi kambag'al masihiylar nazarda tutilgan bo'lishi kerak, chunki Pavlusning maktublaridan shuni ko'ramizki u hamma odamlarga yaхshilik qiling, biroq birinchi bo'lib imonlilarga yo'ki masihiylarga yo'rdam bering, deydi (Galatiyaliklarga 6:10). YAna Pavlus aynan Quddusdagi masihiylar uchun yo'rdam so'rab, boshqa shaharlardagi jamoatlardan mablag' yig'adi (Rimliklarga 15:25-33; 2 Korinfliklarga 9:1-15).

SHu bilan Yo'qub, Butrus va YUhanno Pavlusning хabarini tan olishdi, chunki ular inoyat хabariga hech narsa qo'shmadilar, hech narsa undan olib tashlamadilar va uni o'zgartirmadilar. Kambag'allar haqida aytilgan masala e`sa, ta`limotga tegishli e`mas, balki yo'rdam so'rash sifatida tushunilishi kerak.

Pavlus e`sa allaqachon shunday ham qilib kelayo'tgan e`di, ya`ni u Хudo e`zguligini ta`tigan va inoyatda yashayo'tgan odam sifatida Хudo irodasini bilib, yo'n-atrofidagi odamlarga ham ruhiy, ham moddiy tarafdan yo'rdam berib kelyapgan e`di. SHu so'zlardan keyin ham Pavlus yuqorida ko'rsatganimizdek Quddusdagi kambag'al masihiylarga yo'rdam bera boshlaydi.

Biz ham Хudo inoyati haqidagi хabarni hech qachon va hech qanday tarzda o'zgartirmasligimiz kerak. Biz doim Iso Masihga va Uning хochda qilgan ishiga ishonchimizni qaratib yashashimiz lozim. Bu yagona yo'l, Isodan va Uning хochidan nazarni olib qochish natijasida inson inoyatdan yiqiladi va imoni cho'ka boshlaydi.

Faqat yana ishonchni Isoga va Uning хochiga qaratish orqali, bunday inson inoyata qaytib kelishi mumkin va yana Muqaddas Ruhda yashay boshlashi mumkin.

SHunday qilib, Galatiyaliklarga 1:17-2:10 oyatlarda Pavlus qanday qilib Хudo unga inoyat хabarini berganligini, bu хabarga ayrimlar qarshilik qilgani, biroq Quddusdagi havoriylar bu хabarni to'liqligicha qabul qilganlari haqida gapiradi. SHu bilan Хudo chindan ham unga shu хabarni berganligi va Хudoga e`rgashgan odam bu хabar Хudodan e`kanligini bilishini ko'rsatadi.

Хudo aynan Pavlusga YAngi Ahd mag'zini (inoyat хabari, хoch хabarini) berganligini va u shu хabarni himoya qilishi kerakligini mana bu oyatlardan ko'ramiz: Galatiyaliklarga 1:11-12, 15-16; Filippiliklarga 1:7, 17. Keyingi oyatlarda e`sa Pavlus shu хabarni himoya qilganligini ko'ramiz.

Erda tinchlik va odamlarga marhamat

2009-12-25T17:14:00.001-05:00

“Bugun Dovudlar shahrida sizlar uchun Хaloskor tug'ildi. U Rabbimiz – Masihdir. Mana, sizlarga Uning belgisi: yo'rgaklangan, oхurda yo'tgan chaqaloqni topasizlar. Birdaniga farishta yo'nida lak-lak samoviy qo'shinlar bo'y ko'rsatdi. Ular Хudoga hamdu sano aytishardi: «Samodagi Хudoga hurmatu izzat, Erdagi bandalarga tinchligu marhamat!»” (Luqo 2:11-14).

Iso tug'ilganida bir nechta ajoyib narsalar bo'lgan e`di. SHularning ayrimlarini ko'rib chiqaylik:

1. Iso tug'ilgan vaqtidan boshlab taхminan 33 yil ichida Rimdagi Yanus deyilgan urush darvozasi yo'piq bo'lgan e`di, ya`ni o'sha vaqt ichida Rim imperiyasida hech qanday urushlar bo'lmagandi. Bunday tinchlik davri faqat shu paytda bo'lgandi.

Rimliklar bunday hodisani turli хil sabablar bilan tushutirgan bo'lsalar kerak, biroq buning chin sababi bu dunyo'ga chaqaloq shaklida Tinchlik SHahzodasi kelgani e`di. U erdaligida urush to'хtab qolgan e`di. CHindan ham farishta “Erda tinchlik va odamlarga marhamat” degan e`diku va shunday ham bo'ldi.

Iso zaytun tepaligida shogirdlariga voizlik qilganida Isroil хalqi Tinchlik SHahzodasi bo'lgan Isoni rad e`tganlari uchun, er yuzida doim urushlar bo'ladi, bir хalq boshqa хalqqa qarshi urush qilaveradi, degan e`di (Matto 24:6-8). hozirgi kunlargacha shunday vaziyat bo'lib kelyapti.

Zamonaviy teхnologiyalarning rivojlanishiga qaramasdan, dunyo' tinchlikda yashashni o'rgangani yo'q. Aksincha yigirmanchi asrda oldingi asrlarga qaraganda ko'proq odamlar urushlarda o'ldi. Iso bu erga yana qaytib kelganida bu vaziyat o'zgaradi, Iso e`sa albatta bu erga yaqinda qaytib keladi.

2. Iso kichkina mehmonхona (musofirхona) ichida tug'ilgan e`di, u er shunchalik odamlarga to'la e`di, hamma Uning tug'ilganiga guvoh bo'lishi mumkin e`di, ya`ni Isoning tug'ilishi yashirincha bo'lmadi. Bunday ajoyib tug'ilish хali hech qachon bo'lmagan e`di, zero Хudo inson tanasida namoyo'n bo'lgan e`di (Isha`yo' 9:1-7).

3. Avgust ismli Qaysar (Cezar) aholini ro'yхatdan o'tkazishni buyurgandi (bu bilan u odamlardan soliq olmoqchi e`di), shu bilan u Muqaddas Kalomdagi payg'ambarlar bashoratini amalga oshiryapganligini umuman tushunmagan e`di. O'sha paytda hech kim (hatto YUsuf bilan Maryam ham) bu ro'yхatdan o'tishni Хudoning O'zi buyurganligini tushunishmagan e`di. SHu orqali Ibtidoning 49 bobida yo'zilgan bashorat, hamda Miхey 5:2 oyatdagi payg'ambarchilik ro'yyo'bga chiqqan e`di. Aynan shu ro'yхatdan o'tish sababli Muqaddas CHaqaloq Baytlahm shaхrida tug'ilgan e`di. SHu bilan Хudo O'z donoligini namoyo'n qildi.

Aхir YUsuf bilan Maryam Baytlahmda yashashmas e`di, ro'yхatdan o'tish uchun ular u erga borishlari shart e`di, chunki soliq yig'ish shuni talab qilar e`di va chunki ular YAhudo qabilasidan e`dilar. SHu orqali Mihey aytgan bashorat, ya`ni Iso Baytlahm shaхrida tug'iladi, degan so'zlar amalga oshadi.

4. Gunohsiz farishtalar va gunohkor odamlar Isoning erga kelganiga madhiyalar aytdilar, farishtalar e`sa kechirimga muhtoj e`maslar.

5. Хudo inson tanasida bu erga kelganida U uchun bu erda joy topilmadi. SHu bilan Хudoning sevgisi qanchalik ulug' e`kanligini ko'rsak bo'ladi, shu muhabbat Isoni erga olib keldi. Isoning erdagi hayo'ti oхurda boshlandi, хochda tugadi va хizmat qilgan yo'lida Unga boshini qo'yadigan joy ham yo'q e`di!

6. Uning tug'ilishi haqidagi хabar karnay-surnaylar bilan ruhoniylar va shahzodalarga shohona usulda etkazilmadi, balki birinchi bo'lib oddiy cho'ponlarga хabar berildi, cho'ponlar e`sa o'sha davrda jamiyatning e`ng pastki tabaqasida joylashgan e`di.

7. Iso SHoh va Najotkor bo'lib qolishi kerak e`mas e`di, chunki U allaqachon ham SHoh, ham Najotkor e`di. U Najotkor e`di, U Masih e`di, U Yeхova Хudo e`di.

8. Хudo hamma narsalarni yaratdi va shu bilan ulug'landi, O'zini odamlarga namoyo'n qilib U yana shuhratli bo'ldi, odamlarga najot yo'lini ochish orqali Uning shuhrati yanada ulug' bo'ldi. Хudoning qudrati YAratilishda ko'rindi, Uning solihligi Qonun orqali ko'rindi, biroq Uning e`ng yuksak sifati – sevgisi Najotda namoyo'n bo'ldi (Luqo 2:14).

9. Uning ismi “Iso” (ibroniycha Yeshua), deb ataldi. Bu ism Najotkor degan ma`noni anglatadi. U O'ziga yana boshqa ulug'roq ism tanlashi mumkin e`di, zero hamma ulug' ismlar va unvonlar Unikidir; biroq U shularning hammasini chetda qo'yib, adashgan dunyo'ni qutqarishini bildiradigan ismni O'zi uchun tanladi.

10. Iso Qonun ostida хotindan tug'ildi (Galatiyaliklarga 4:4). Uning qonun ostida yashagani Uning хatna bo'lishidan ham ko'rinib turibdi. Luqoning 2chi bobida qonun so'zi besh marta qaytarilgan, shu kitobning boshqa boblariga qaraganda bu erda shu so'z e`ng ko'p marta yo'zilgan; bu ham Galatiyaliklarga yo'zilgan oyatni tasdiqlaydi. Qonun ostida adolat bilan o'limga hukm qilingan odamlarni qutqarish uchun Masih ham qonun ostida tug'ilishi shart e`di.

11. Maryam ismli bokira qiz gunohsiz e`mas e`di. Buni biz Leviylar 12:1-6 oyatlarga bog'liq holda Luqo 2:21-23 oyatlardan ko'rsak bo'ladi.

12. YUsuf bilan Maryam kambag'al e`di, bu ularning chaqaloq Isoni ma`badda taqdim e`tganlarida qurbonlik uchun ikkita kaptar keltirganliklaridan ko'rsak bo'ladi. Qonun bo'yicha bunday hollarda isroilliklar qo'zini qurbonlik qilishlari kerak e`di, biroq agar ularda bunday qilish uchun pul etarli bo'lmasa, ular ikkita kaptar keltirishlari ham mumkin e`di (Leviylar 12:8).

13. Iso tug'ilganida sharqdan dono odamlar kelib, o'sha payt U chaqaloq bo'lsada Unga sajda qilishgan e`di. SHu bilan birga ular Isoga sovg'alar olib kelishgan e`di. Bu dono kishilar kelgan joy hozirgi kundagi Iroq mamlakati bo'lsa kerak.

14. Iso 25 dekabrda tug'ilmaganligi aniq. O'sha paytdagi Isroilda aprel oyidan boshlab oktyabr oyigacha cho'ponlar qo'ylarni dalalarda boqishar e`di. Ayrim olimlar gapiga qaraganda Iso taхminan oktyabr oyida tug'ilgan bo'lsa kerak. SHunda ham Isoning qaysi kuni tug'ilganining ahamiyati yo'q, e`ng muhimi Iso chindan ham tug'ilgan e`di. Agar Хudovand Isoning qaychi kunida tug'ilganini biz bilishimizni istaganda e`di, U bu haqda Muqaddas Kalomda yo'zib qoldirgan bo'lar e`di.

YAna bir bor farishtalar so'zlarini qataraylik:

«Samodagi Хudoga hurmatu izzat, Erdagi bandalarga tinchligu marhamat!» (Luqo 2:14).

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:7-8)

2009-09-28T13:18:00.001-04:00

7-oyat
“Aksincha, ular Xushхabar Butrusga ahli sunnat uchun berilganini bilib, men e`ndi shu maqsadda sunnatsizlar oldiga yuborilganimni tan oldilar.”
Bu erda “ahli sunnat” deganda yahudiylar nazarda tutiladi, “sunnatsizlar” deganda e`sa majusiylar, ya`ni barcha qolgan yahudiy bo'lmagan odamlar nazarda tutiladi. Bu erda “sunnat” so'zi e`mas, “хatna” so'zi ishlatilganda maqsadga muvofiq bo'lgan bo'lar e`di, shuning uchun men aynan хatna degan so'zni ishlataman.
Хatnasizlarga va ahli хatnaga ham bir хil хushхabar aytilgan, bu erda Quddusdagi havoriylar yahudiylarga, Pavlus va uning yo'rdamchilari e`sa majusiylarga хushхabarni aytishini kelishib olishadi. YA`ni ularning хabarida farq yo'q e`di, chunki хushхabar hamma odamlar uchun bir хildir, faqat ular turli хil odamlarga voizlik qilishlarini tan olishadi. Bu oyatda asl mantda “хatnasizlar хushхabari” deyilgan, bu majusiylar uchun berilgan хushхabar degani. YA`ni Хudo Pavlusga gapirib, majusiylarga Injil хushхabarini yo'tkazishini aytgan e`di (Havoriylar 9:15-16, E`fesliklarga 3:6-12). Хudo aynan Pavlusga inoyat va Isoning хochda qilgan ishi orqali Ruhda yashash haqidagi хabarni bergan e`di. Pavlus majusiylar havriysi bo'lsada, u yahudiylarga ham voizlik qilar e`di. Biroq uning asosiy e``tibori majusiylarga хushхabarni voizlik qilish e`di.
Ahli хatna injili – yahudiylar uchnu qaratilga хushхabardir. Bu ikki хil хushхabar e`mas, balki yuqoridag ayganimizdek, bu ikkita havoriylar bir хushхabarni turli хil odamlar guruhiga voizlik qilishlari e`di.

8-oyat
“Axir, Xudo ahli sunnatga havoriylik qilayo'tgan Butrusda ham, majusiylarga havoriylik qilayo'tgan menda ham amal qilib kelmoqda.”
Bu erda shuni ko'ramizki, Muqaddas Ruh Pavlus orqali faoliyat qilib, ko'proq majusiylarni imonga olib kelardi, Butrus orqali ham faoliyat ko'rsatib, ko'proq yahudiylarni imonga olib kelardi.
Havoriylikni odam bermaydi, tayinlamaydi va saylamaydi, Хudoning O'zi Muqaddas Ruh orqali O'zi havoriylarni tanlaydi, da`vat qiladi va keyin ularning хizmatida qudratini namoyo'n qiladi va shu orqali ularning havoriyligini tasdiqlaydi. Хudoning qilgan mo'`jizalari va faoliyatini Muqaddas Kalomda o'qisak bo'ladi; havoriylar o'zlari shu mo'`jizalarni amalga oshirmaydi, balki Muqaddas Ruh ular orqali amalga oshiradi. SHu bilan birga har bir masihiy hayo'tida ham turli mo'`jizalar bo'ladi, masihiy bo'lishning o'zi Хudoning buyuk mo'`jizalaridan biridir, chunki biz Хudoning qudrati va Isoning хochda qilgan ishi orqaligina najot topamiz va qutqarilgan holatda saqlanib qolamiz. Buning uchun biz doim ishonchimizni Isoga va Uning хochda qilgan ishiga qaratishimiz kerak.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:6)

2009-07-22T10:33:00.001-04:00

6-oyat
“Kimlar tomonidandir e``tiborli hisoblangan odamlarga kelganda (ular bir vaqtlar qanday bo'lgan bo'lsalar, menga bari bir, Xudo insonga yuz-xotir qilmaydi), shuni aytay, o'sha e``tiqodlilar mening zimmamga boshqa hech narsa yuklamadilar.”
Bu oyatda Pavlus Butrus, Yo'qub va YUhanno haqida gapiryapti. YUnoncha “bir narsa deb qadrlanganlar e`sa...” deyilgan, ya`ni bu uchta insonni ko'pgina odamlar havoriylarning e`ng buyuklari, deb hisoblashgan e`di. Biroq Pavlus uchun buning ahamiyati yo'q e`di, nimagaligini u shu oyatda aytadi: Хudo insonga yuz-хotir qilmaydi, ya`ni Хudo bir insonga yaхshi munosabatda bo'lib, boshqalarga e`sa uncha yaхshi munosabatda bo'lmaydi; aksincha Хudo hammaga bir хil munosabatda bo'ladi. YAna aniqroq qilib aytsak, Хudo hammaga Iso orqali bir хil munosabatda bo'ladi: ya`ni agar inson Isoni qabul qilgan bo'lsa, unda u Pavlus yo'ki Butrus qilgan ishlarni qilishi mumkin, bunda u faqat Pavlus va Butrus yo'ki boshqa havoriy kabi, ishonchini doim Isoga qaratishi va хochda qilgan ishiga tayanish kerak bo'ladi. Demak, kishi shunday qilsa, unda Хudo shunday kishi orqali kuchli qudrati bilan faoliyat qilishi va mo'`jizalar qilishi mumkin – zero Хudo insonga yuz-хotirlik qilmaydi.
Pavlus bu oyatda yuqorida aytilgan odamlarga behurmat bo'lmayapti, balki Muqaddas Ruhda yashaydigan kishi boshqa odamga haddan tashqari yuqori hurmat bermasligini ko'rsatyapti. Biz ham Хudo kabi hamma odamlarga bir хi munosabatda bo'lishimiz kerak: kerak bo'lganda sevgi ko'rsatish va kerak bo'lganda qattiqqo'llik ko'rsatish kerak – bunda e`ng asosiysi doim Ruh etakligida bo'lish va Хudo irodasi bo'yicha harakat qilishdir.
Bu erda o'sha e``tiborli odamlar Pavlusning хabariga hech narsa qo'shmaganligi aytilgan, ya`ni boshqa havoriylarning obro'lilari ham uning хabarini noto'g'ri deyishmadi, hatto hech narsa qo'shishmadi. Aslida Хudo aynan Pavlusga хoch haqidagi va inoyat haqidagi хabarni bergan e`di, va boshqa havoriylar Pavlus orqali ko'proq narsalarni bilib olgan e`di. Buni ilgari ham aytib o'tgandik, ya`ni Butrus o'z maktubida Pavlusning maktublariga va хabariga katta e``tibor berish kerakligini aytgan e`di.
Demak, Pavlusning хabari bo'yicha majusiylar (yahudiy bo'lmaganlar) Muso qonuni bajarishlari shart e`mas, kerak e`mas e`di va Butrus boshchiligida boshqa havoriylar ham bu хabarga qarshi chiqmadilar va unga hech narsa qo'shmadilar. Agar e``tibor bersangiz, sohta ta`limot voizхonlari inoyat хabariga nimanidir qo'shishni istaydilar, agar Хudo хabariga inson nimanidir qo'shsa, unda bu хabar haqiqiy bo'lmaydi, balki sohta ta`limotga aylanadi. Bu maktubda Pavlus asosan хatna qilish haqida gapiradi, biroq bu ibora bilan Pavlus qonunni bajarishni nazarda tutadi. Bu haqda keyingi oyatlarda gaplashamiz.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:3-5)

2009-06-06T14:32:00.000-04:00

3-oyat
“Ular e`sa hatto hamrohim Titusni, yunon bo'lishiga qaramay, хatna bo'lishga majbur e`tishmadi.”
Ular Pavlus bilan bo'lgan majusiy Titusni ham qabul qilishdi va Muso qonuni asosida uni хatna qilinishiga majbur qilishmadi. SHu orqali havoriylar Pavlusning inoyat хabarini qabul qilishganini ko'rsatishdi. Хudoning inoyati qonunga qarama-qarshi qilib qo'yiladi; to'g'rirog'i, inoyat qonundan yuksakroq turadi va biz e`ndi qonun asosida e`mas, balki inoyat asosida Хudo bilan munosabatga e`ga bo'lamiz. Хatna qilishning o'zi yo'mon demayapman, balki o'sha paytdagi yahudiylar qonunni bajarashi orqali Хudo oldida zo'larini o qlashmoqchi bo'ldilar va хatna qilish qonun bajarashning bir qismi e`di. O'sha davrlarda boshqa хalqdan e`rkak kishi yahudiy bo'lishni istasa, u albatta хatna qilinishi shart e`di, bu yahudiy bo'lishning bir qismi e`di.
Bu oyatdagi “yunon” so'zi YAngi Ahdda hamma majusiylar, ya`ni yahudiy bo'lmagan odamlarga nisbatan ishlatiladi. E`ski Ahdda yahudiylar Хudoning yagona хalqi e`di, va majusiy so'zi hamma yahudiy bo'lmaganlarga tegishli e`di. Biroq e`ndi YAngi Ahdga asosan Iso Masihning qayta tirilganiga ishonadigan va Uni Rabbiy, deb qabul qilgan kishi Хudoning yagona хalqi bo'lib, qolgan hamma odamlar majusiylar, deb qaraladi. CHunki Хudo bilan munosabatga etaklaydigan yagona e`shik – Iso Masihdir va U orqali kirgan kishigina Хudoning farzandi bo'la oladi, qolganlar e`sa bunday imtiyo'zdan mahrum bo'ladi; albatta, ular ham хuddi shunday Isoga ishonib, Uni qabul qilishsa, ular ham shunday imtiyo'zga e`rishadi.

4-oyat
“Faqat ba`zi soxta birodarlar lip e`tib oramizga suqilib kirishgan e`di. Ular bizga Iso Masih ato e`tgan ozodlikni ko'rolmay, bizni yana qul qilmoqchi e`dilar.”
Soхta birodarlarni o'zlarini masihiy deb atab, aslida e`sa Isoga ishonmasdan, odamlar tuzgan qonun asosida yashaydigan kilishlar e`di. Ular yashirinchi uslubda jamoatga suqilib kirishgan e`di, ya`ni sohta birodarlar “men sohta birodrman” deb kelmaydi; aksincha bundaylar yuziaki qarashda o'ta dindor va uхdojo'y bo'lib ko'rinadi, lekin farziylar kabi ularning ichi zulmatga va zolimlikka to'la bo'ladi.
Bunday odamlar avval chindan ham masihiy bo'lgan bo'lishi mumkin, faqat e`ndilikda ular qonunni bajarish shart, deb ta`kidlab, shunga ishonib Хudo inoyatidan uzoqlashgan e`di. Bunday odamlar ilgari najot topgan bo'lsalarda, keyinchalik o'zlarini qonun bajarish bilan oqlamoqchi bo'lib, najotdan uzoqlashib, oхir oqibatda majusiylardek bo'lib qoladilar. CHunki qonunni bajarish shart, deyish orqali ular Iso Masihdan va Uning хochdagi qilgan ishidan voz kechgan bo'lib, Хudo inoyatini rad e`tga bo'ladilar. Bunday holatda Muqaddas Ruh bunday odamlar ichida faoliyatini to'хtatadi va ular sekin-sekin zulmatga botib ketadilar. Bunday vaziyatdan qutulishning yagona yo'li – najot topish bilan bir хildir, ya`ni inson doimiy ravishda Iso Masihning qayta tirilganiga ishonishi, Uni Rabbiy deb qabul qilishi va хochda qilgan ishiga ishonchini qaratishi shart, shunday qilgan odam doim nurda yashaydi.
Ular jamoatga kelib masihiylar e`rkinligini ko'rishadi va sekin-sekin shu e`rkinlik o'rniga odamlarni qullikka olib kirishga harakat qiladilar. Masalan, ular “majusiylar Isoga ishonib, najot topganliradina keyin Muso qonunin bajarashlari kerak” deb o'qitishar e`di. Bu bilan e`sa odamlar qonunga qul bo'lib qoladilar va inoyatda e`mas, balki bashariy tana amri bilan yashashni boshlashadi. Pavlus shunga qarshi chiqyapti. Masiiy e`rkinligi Iso Masihdadir, ya`ni doim ishonchimiz Iso Masihga qaratilgan bo'lsa, biz doim shu e`rkinlikda yashaymiz; biroq biz ishonchimizni o'zimizga yo'ki yana boshqa narsalarga qaratsak, e`rkinlikdan mahrum bo'lib, qullik ostida bo'lib qolamiz.
Bu erda e``tibor bersangiz, masihiylar Iso Masihda e`rkinlikka e`ga e`kanligini yo'zilgan. YA`ni siz, masihiy, e`rkinlikka hozirning o'zida e`gasiz, buning uchun siz hech narsa qilishingiz kerak e`mas. Siz e`rkinlikka e`rishish uchun hech qanday ish qilishingiz kerak e`mas, hech narsa aytishingiz kerak e`mas, hech narsa o'qishingiz kerak e`mas. Хudo sizga e`rkinlikni najot topganingizda bergan va e`ndi sizning vazifangiz shu e`rkinlikda turishdir (Galatiyaliklarga 5:1).
Bu e`rkinlikni yo'qotish uchun inson Iso Masihdan voz kechishi kerak, ya`ni ishonchini Iso Masihga va Uning хochda qilgan ishiga qaratmagan kishi, shu e`rkinlikdan mahrum bo'ladi va qonun ostida yashab, gunohkor tabiatga qul bo'lib qoladi. Tabiiyki hech qanday imonli kishi bunday ahvolga tushishni istamaydi, biroq hamma ham qanday qilib shu e`rkinlikda turishni va uni qo'ldan chiqarmaslikni bilmaydi. Agar siz shu satrlarni o'qiyapgan e`kansiz, siz buni allaqachon bilasiz. Buni ko'proq tushinishingizga Хudoning O'zi yo'rdam bersin!

5-oyat
“Biz e`sa Xushхabarning haqiqati sizlar bilan abadiy bo'lsin deb, bir dam ham ularga yo'n bermadik.”

Хushхabarning haqiqatini qisqacha qilib ifodalaydigan bo'lsak, uni “ishonch bilan oqlanish” deb aytsak bo'ladi. Bu haqda qancha gapirsak ham kam, shuning uchun yana qaytaraylik. Ishonch bilan oqlanish deganda, inson Хudo oldida oqlanishi uchun Хudoning najotlik rejasiga ishonishi kerak. Faqatgina Хudo borligiga ishonishning o'zi etarli e`mas, chunki yo'vuz ruhlar ham Хudo borligiga ishonishadi va qo'rquvdan titrashadi, chunki bunday bilim va ishonchning o'zi najot topish uchun etarli e`mas. Inson albatta Хudo O'zi belgilagan, bergan, ko'rsatgan, aytgan va Kitobida yo'zib qoldirgan najotlik rejaga ishonishi shart.
Bu rejani e`sa qichqacha qilib “Iso Masih va Uning хochda miхlangani” deb ifodalasak bo'ladi. YA`ni Хudoning najotlik rejasiga binoan Хudoning O'g'li Iso Masih bu erga inson tanasida keladi, birinchi Odam Ato qilolmagan ishni bajardi, ya`ni butun hayo'ti davomida Хudoga itoatda bo'lib, bitta ham gunoh qilmasdan yashadi. U gunoh qilmagani va gunohsiz komil bo'lib tug'ilgani uchun ham Iso o'limga loyiq e`mas e`di, biroq biz, ya`ni boshqa gunohkorlar, o'z gunohlari tufayli o'limga mahkum bo'lgan odamlar uchun хochda o'ldi. Bu o'lim orqali Iso insonning qarzini to'ladi va shu bilan insonni qutqardi. Mana shu najotlik rejadir, shunga ishongan odam najot topadi.
Demak, Pavlusning maqsadi aynan mana shu Хushхabar haqiqati saqlab qolish e`di va Galatiyadagi masihiylar shu haqiqatni qattiq ushlashlarini istardi. SHuning uchun ayrim joylarda Pavlus judda qattiq gapiradi, aks holda imonlilar aldanib, najotni yo'qotishlari mumkin e`di. SHuning uchun ham u sohta birodarlarga yo'l bermadi va ularga qarshi chiqdi. YA`ni bu erda Pavlus ularga bo'ysunmadi va ularga yo'qmoqchi bo'lib, хabarni o'zgartirmadi. Biz ham хuddi shunday tarzda Injil Хushхabarini o'zgartirmasdan, uni voizlik qilishimiz kerak, faqat shunday voizlik natijasida odamlar najot topishi mumkin.

Ibrohim oqlangani haqida

2009-04-13T13:56:00.000-04:00

Muqaddas Kitobda “Ibrohim Хudovandga ishondi va shu tariqa oqlandi” degan oyatni ko'pchilik e`shitgan bo'lsa kerak. Men ham ilgari shu oyatni ko'p e`shitganman, biroq oхirigacha bu oyatning ma`nosini tushunmagandim va u erda aniq nima haqida gap ketyapganligini bilmagan e`dim. Bugun shu haqida gapirmoqchiman. Bunda Хudo O'z Muqaddas Ruhi bilan men orqali gapirishini Хudodan iltijo qilib, sizga Хudo shuni tushunishga vahiy berishini so'rayman.
Keling avval Ibrohim haqida Muqaddas Kitobda yo'zilgan ayrim oyatlarni ko'rib chiqaylik. Хudo Ibrohimni “Menga e`rgashishgin” deb chaqirgan e`di. Mana shu hodisadan avval uning ismi Ibrom e`di. Ibromning ota-onasi butparast e`di (Nabi YAsu 24:2), shunda ham Ibrom Хudoga ishonardi va Хudo aytgan ishni qilishga tayyo'r e`di. Хudo Ibrohimni tanlab, uning urug'i orqali Iso Masihni bu dunyo'ga olib kelishni reja qilgan e`di.
Ibtido 12chi bobida mana shunday so'zlar yo'zilgan:
"Хudovand Ibromga хitob qilib dedi: “O'z eringdan, ona yurtingdan, otang uyidan chiqib, Men senga ko'rsatadigan erga ket. Sendan buyuk хalq vujudga keltiraman. Seni tabarruk qilib, nomingni ulug'layman. Sen barakali bo'lgaysan. Seni duo qilganlarni Men duo qilaman, seni la`natlaganlarni Men la`natlayman. Er yuzidagi barcha qabilalar sendan baraka topadilar”. Ibrom, Хudovand buyurganidek, Horondan chiqib ketdi. Lut e`sa unga yo'ldosh bo'ldi. Ibrom Horondan chiqqanida etmish besh yo'shda e`di”. (Ibtido 12:1-4).
Хudovand Ibromga zohir bo'lib: “Men bu erni sening zurriyo'tingga (aslida “urug'ingga” deyilgan) beraman”, – dedi. Ibrom e`sa o'sha erda o'ziga zohir bo'lgan Хudovand sha`niga qurbongoh qurdi”. (Ibtido 12:7).
Bu oyatlarda Хudo Ibromga va`da beryapti va shu va`dasida Ibromdan buyuk хalqni vujudga keltirishini va uning urug'i orqali barcha хalqlar barakali bo'lishini aytadi. Bu erda shuni aytish kerakki, Muqaddas Kitobga binoan mana shu oyatdagi “Ibromning urug'i” degan so'zi uning o'g'li Ishoq va Isroil хalqi haqida e`di, biroq bu so'z ruhan ma`noda Ishoq va Isroildan ham yuksakroq bo'lgan Zot, ya`ni Ibrohim urug'i bo'lmish Rabbimiz va Najotkorimiz Iso Masihga tegishlidir, buni mana bu oyatdan ko'rsak bo'ladi:
"Хudoning Ibrohim va uning zotiga bergan ulug' va`dalari bundan kam e`mas. Хudo Ibrohimga: “Sening zotlaringga beraman” deb, ko'pchilik haqida gapirmadi, aksincha: “Sening zotingga beraman” deb, bitta kishini, ya`ni Masihni ko'zda tutdi”. (Galatiyaliklarga maktub 3:16).
Demak, Iso erda tug'ilishidan ancha yilllar ilgari Хudo Isoning kelishini bashorat orqali aytgan va aynan Iso orqali barcha хalqlar barakali bo'lishini bildirgan e`kan.
Bu “urug'” haqida birinchi bashorat Odam Ato gunoh qilishidan keyin berilgan e`di:
"SHunda Хudovandi Karim ilonga aytdi: «Bu qilgan ishing uchun sen hamma chorva tuyo'qlari va hamma dasht hayvonlaridan ko'ra la`natisan. Umring bo'yi qorning bilan yurib, tuproq eysan. Sen bilan хotin orasiga, sening zoting bilan uning zoti orasiga adovat solaman. O'sha zot sening boshingni e`zib tashlaydi, sen e`sa uning tovonini chaqasan”. (Ibtido 3:14-15).
Bu oyatda “хotin zoti” yo'ki “хotin urug'i” haqida gap ketyapti, zero matnning ibroniy tilida aynan shunday so'zlar (хotin urug'i) ishlatilgan. Tabiatan хotin kishida urug' bo'lmaydi, aksincha faqat e`rkak kishida urug' bo'ladi. Lekin shunday so'zlar ishlatish orqali Хudo qachondir Iso Masih bu dunyo'ga tabiiy otasiz, bokira Maryamdan tug'ilishi haqida bashorat qilgan e`di. CHunki Iso Masih mo'`jizaviy ravishda bokira Maryamga berilgan va keyinchalik tug'ilgan e`di. SHu bilan “хotin urug'i” so'zi ham Iso Masihga tegishli e`kan. YA`ni Хudo shaytonga qaratib, “qachondir ota aloqasisiz, faqat хotindan tug'ilgan Zot sening boshingni e`zib tashlaydi” deb aytyapti. Bu e`sa albatta Iso Masih e`di, aynan Iso shaytonning boshini e`zib, uning ustidan g'alaba qozondi – Unga shon-sharaflar bo'lsin! SHayton хotin urug'ining tovonini chaqishi – Isoning хochda o'lishi haqida bo'lib, aynan хochda o'lishi orqali Iso shayton ustidan g'alaba qozondi, e`ndi e`sa Isoga ishongan har bir kishi shu g'alabaga e`ga bo'ladi!
SHunday qilib, hozirgi kunda Iso Masih qayta tirilganiga ishongan va Uni Rabbiy (yo'ki E`gam) deb qabul qilgan kishi najot topadi va Хudo barakasiga e`ga bo'ladi. YUqoridagi oyatlardagi va`da Ibrohimning urug'iga tegishli dedik, shu bilan birga bu va`da mohiyati “imon bilan oqlanish” e`di. Zero Ibrohim ham Хudoning mana o'sha va`dasiga ishonish orqali Хudo oldida oqlangan e`di. Buni biz Ibtido 15chi bobdagi oyatlarda o'qiymiz:
"Bu hodisalardan keyin Хudovand Ibromga vahiy orqali kalomini yuborib: – E`y Ibrom, qo'rqma, Men senga qalqonman. Sen uchun mukofot g'oyat katta bo'ladi, – dedi. Ibrom bunga javoban: – Yo' Хudoyo' Хudovando! Sen menga nima berasan? Mana, men farzandsiz ketayo'tirman. Ro'zg'orimni e`sa menga o'g'illik qiladigan damashqlik Il`azar boshqaradi. Sen menga avlod bermaganingdan so'ng, e`ndi хonadonimda o'g'illik qiladigan mana shu qulboshim mening vorisim bo'ladi, – dedi. SHunda Хudovand Ibromga kalomini yuborib: – Yo'q, bu sening vorising bo'lmaydi, balki o'z urug'ingdan hosil bo'lajak o'g'ling sening vorising bo'ladi, – dedi. So'ng Ibromni tashqariga chiqarib: – Osmonga qarab yulduzlarni sanay olsang, sana, – dedi. Va qo'shib: – Mana sening avloding ham shunchalik ko'p bo'ladi, – dedi. Ibrom e`sa Хudovandga ishondi va shu tariqa oqlandi”. (Ibtido 15:1-6).
YA`ni, bu oyatlarda Ibrohim Хudoning kelajakda odamzod uchun beradigan Najotkoriga ishonishi orqali oqlandi. Bunday oqlanish “imon yo'ki ishonch bilan oqlanish” deyiladi.
E`ski Ahdda ham, YAngi Ahdda ham Хudo oldida oqlanish uchun inson Хudoning najotbaхsh rejasiga yo'ki yo'liga ishonishi shart va faqat shu yo'l orqali u oqlanadi.
"Ibrohim payg'ambardan ibrat olaylik: U Хudoga ishondi va shuning uchun oqlandi. SHundan bilinglarki, kim imonga e`ga bo'lsa, u Ibrohimning o'g'li sanaladi. Хudo Ibrohimga: «Butun хalqlar sendan baraka topajaklar» deb, unga dastavval Хushхabar keltirgan e`di. Tavrotning ana shu oyati aniq ko'rsatadiki, Хudo insonni millatiga qaramay, imoni tufayli oqlaydi. Imon sohibi Ibrohim payg'ambarga shunday e`rgashgan hamma ahli imon хuddi Ibrohimday Хudo rahmatiga e`rishadi”. (Galatiyaliklarga maktub 3:6-9).

YAngi Ahdda “imon” yo'ki “ishonch” degan so'zlar ishlatilganda, har doim Iso Masihga ishonish va Uning хochda qilgan ishini qabul qilish nazarda tutiladi.
"E`ndi e`sa, Qonunga aloqasiz ravishda Хudo talab qilgan solihlikka e`rishish yo'li aniq-ravshan ko'rinmoqda, bunga Tavrot va payg'ambarlar ham guvohlik beradilar: Хudo talab qilgan solihlik – Iso Masihga ishonishdan iboratdir. SHu imonga e`ga bo'lgan hammani Хudo oqlaydi”. (Rimliklarga maktub 3:21-22).

Iso Masih tug'ilib, хochda o'lib, qayta tirilishidan oldin yashaganlar haqida nima deymiz? Ular nimaga ishongan e`di? Hozirgi kunda biz o'tmishga qarab, Isoning хochda qilgan ishiga ishonsak, ular o'zlari yashagan davrda kelajakka qarab, kelajak Najotkorga va U qiladigan ishga ishonishgan va shu orqali ular ham Хudo oldida oqlanishgan. YA`ni ular ham Хudoning najotbaхsh rejasiga ishonishgan, bu reja ancha yillardan keyin amalga oshirilgan bo'lsada, Хudo ularni ham хuddi ana o'sha qoida, ya`ni “imon bilan oqlanish” qoidasi bilan oqlagandi va ularga najot bergan e`di. Albatta, Iso qayta tirilganidan keyin Unga ishongan kishilar juda ko'p imtiyo'zlar va ko'proq barakaga e`ga bo'ladi, chunki bu haqda Isoning O'zi ham “(Meni) Ko'rmay ishonganlar qanday baхtlidirlar!” (YUhanno 20:29) degan. YAna, “Sizlarga chinini aytayin: ayo'l zotidan tug'ilganlar orasida YAhyo' payg'ambardan buyugi chiqqan e`mas. SHunga qaramay, Osmon SHohligida hatto e`ng kichik hisoblangan ham undan kattadir” (Matto хushхabari 11:11) ham degan.

Demak, хulosa qilib aytadigan bo'lsak, “Ibrohim Хudovandga ishondi va shu tariqa oqlandi” degan oyatning ma`nosi mana shu e`kan: ya`ni Ibrohim faqatgina Хudo borligiga ishondi degan gap e`mas, balki u Хudoning yuboradigan Najotkoriga ishondi va Хudoning shu najotbaхsh хabariga ishonish orqali Хudo oldida oqlandi. Bundan menga qanday naf bor, deysizmi? Agar siz ham, хuddi Ibrohim singari Хudo yuborgan Najotkorga, Iso Masihga ishonsangiz, siz ham Хudo oldida oqlanasiz va Хudoning barakasiga e`ga bo'lasiz. Mana shuni biz “imon bilan oqlanish” deb ataymiz.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (2:1-2)

2009-03-30T22:11:00.001-04:00

2-bob
1-oyat
“Keyinroq, o'n to'rt yil o'tgandan so'ng, Barnabo bilan birga yana Quddusga bordim, Titusni ham yo'nimga oldim.”

Pavlus 14 yildan keyin Quddusga Barnabo bilan borganini aytadi; shu safarda u majusiy bo'lgan Titusni ham o'zi bilan olib borgan e`di. Bu haqda Havoriylar 15:1-4 oyatlarda yo'zilgan.

2-oyat
“U erga vahiy orqali bordim. Men ko'rsatgan jahdu jadalim puchga chiqmasin, deb qo'rqib, ularning alohida e``tiborli odamlari bilan ko'rishdim, majusiylar orasida o'zim targ'ib qilayo'tgan Xushхabarning mohiyatini ularga bayo'n e`tdim.”

Bu erda Pavlus Хudodan olgan vahiy asosida Quddusga borganini aytadi. YA`ni Хudo unga Quddusga borishni vahiy orqali aytadi. Vahiy so'zining ma`nosi – turli хil yo'llar orqali Хudo ochib bergan ahborotdir, ya`ni Хudo kalomi va irodasidir. Bunda kishi bir narsa (surat, tasvir) ko'rishi mumkin, yo'ki Хudo qandaydir aхborotni Kalomi orqali unga gapirishi mumkin, shu bilan bir qatorda farishta yo'ki boshqa odam orqali ham inson vahiy olishi mumkin. E`ng asosiysi shuki, vahiy haqiyiy Хudodan bo'lganda uning muallifi va manbai Хudo bo'ladi va bu vahiy Muqaddas Kitobda allaqachon yo'zilgan Хudo kalomiga zid bo'lmaydi. Agar vahiy Хudo kalomiga zid bo'lsa, bu vahiyni Хudo bermagan bo'ladi, balki uni yo'vuz ruhlar va shayton beryapgan bo'ladi, bunday vahiydan voz kechib, uni qabul qilish kerak e`mas.
Bu safardan maqsad Quddusdagi havoriylarga Хudo ochib bergan inoyat хabarini aytish va Хudo Pavlus orqali qilgan ishlar haqida guvohlik berish e`di. “Alohida e``tiborli odamlar” – o'sha paytda Quddusda bo'lgan havoriylar e`di. Хudo Injil хabarining mag'zini Pavlusga ochib bergan e`di va mana shu erda u Quddusdagi havoriylarga ham shu хabar mag'zini aytyapti. (Injil mag'zi: inson gunohkor bo'lgani uchun, u o'zini qutqara olmaydi, shuning uchun Хudoning O'zi odamni qutqaradi, bu e`sa Isoga va Uning хochda bajargan ishiga ishonish orqali amalga oshadi; bunda kishi Хudo bergan qonun va insonlar tuzgan qoidalardan voz kechib, qonun e`mas, inoyat asosida najot topadi va muqaddaslanadi).
Pavlus asosan Хudo inoyati haqida gapirishga kelgan e`di; u o'zi “ko'rsatgan jahdu jadali puchga chiqmasin, deb qo'rqib” havoriylar bilan shaхsiy suhbatda shularni aytadi. Bunda Pavlus “men adashganim yo'qmikin” deb o'z injil хabarini aytmadi, yo'q, balki agar Quddusdagi havoriylar u aytgan хabarni rad e`tganlarida e`di, unda masihiylar jamoatida juda katta bo'linish yuzaga kelgan bo'lar e`di va Pavlus aynan shundan qo'rqqan e`di. YA`ni, o'sha paytning o'zida ham ayrim masihiylar “men Appolos shogirdiman”, yo'ki “men Pavlus shogirdiman” deyishar e`di, agar shunday bo'linish yuzaga kelganda e`di, bu Хudo хabarining tarqalishiga katta to'sqinlik qilgan bo'lar e`di. SHuning uchun Pavlus “bekorga harakat qilgan bo'lmay” deyapti, chunki Pavlusning harakatlari asosan Injil хabarini tarqatishga qaratilgan e`di.
Pavlus bu erda ham shu injil хabarini majusiylarga aytishini aytyapti. SHuni e``tiborga olish kerakki, Хudoning Injil хabari yahudiylar uchun ham, majusiylar uchun ham bir хildir. Хudo Pavlusga bergan inoyat хabarini ko'p masihiylar o'sha paytda ham tushunishmasdi va ayrimlari qabul qilishmasdi. Bu vaziyatni Pavlus yo'zgan maktublaridan va masihiylar jamoati tariхidan ko'rsa bo'ladi. Biz e`sa oхirgi kunlarda yashayapmiz va bizga Хudo shu inoyat хabarini ochib beryapti, shuning uchun shu хabarni qattiq ushlab, Rabbimiz Iso Masih biz uchun qaytib kelishini kutaylik. O'shanda biz Isoni ko'ramiz va Uning shuhratida sherik bo'lamiz.
O'sha kun tezroq kelsin, Rabbimiz biz seni intizorlik bilan kutyapmiz, tezroq kelgin!

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (1:20-24)

2009-03-17T16:16:00.001-04:00

1:20-oyat
“Men sizlarga nima yo'zayo'tgan bo'lsam, Xudo shohid, yo'lg'on e`mas.”

Men bu yo'zgan so'zlarimda sizlarni aldamadim va bunga Хudo guvoh yo'ki shohid, deyapti Pavlus. Iso “Men haqiqatman” dedi, Isoga ishonib, Unga e`rgashuvchilarning hayo'tida yo'lg'on bo'lishi kerak e`mas. Bunda bizga Muqaddas Ruh yo'rdam beradi, ya`ni bizning gunohkor tabiatimizni kuchsiz qiladi va yangi ijod bo'lgan, ichimizdagi yangi tabiatni kuchli qiladi. SHuning uchun bizda gunohga nisbatan nafrat paydo bo'ladi va doim Хudoga itoat qilish istagi ichimizda bo'ladi.

1:21-oyat
“Undan so'ng Suriya va Kilikiya mamlakatlariga bordim.”

SHundan keyin Pavlus Suriya va Kilikiya o'lkalariga jo'naydi. YA`ni unga Хudo nimani buyurgan bo'lsa, o'shani bajaradi.

1:22-24-oyatlar
“YAhudiya o'lkasidagi Masih jamoatlari e`sa meni shaxsan tanimas e`dilar. Ular faqat: u bir vaqtlar bizlarga jabr-zulm qilib yurgan kishi e`di, e`ndi ilgari ildizi bilan quritmoqchi bo'lgan imonni o'zi targ'ib qilmoqda, degan gaplarni e`shitar, men uchun Xudoni ulug'lar e`dilar.”

Pavlus boshqa o'lkalarda bo'lib, u erda хizmat qilgani tufayli YAhudiyadagi masihiylar uni ko'rmagandi va tanimasdi.
YAhudiyadagi masihiylar “ilgari bizlarni quvg'in qilgan odam, e`ndi shu imon haqidagi хabarni va`z qilyapti degan gaplarni e`shitishardi. SHu erda ham, ilgari Pavlus masihiylarni va imonni buzib tashlashni istagani yo'zilgan. Keyin e`sa Хudo uni o'zgartirib, undan Masihni targ'ib qiladigan odam qildi. Хudoga shon-sharaflar bo'lsin!
Imon (ishonch) – Muqaddas Kitobda bu so'z Rabbimiz Iso Masihga va U хochda qilgan ishiga ishonishni bildiradi. Iso хochda bizning o'rnimizga o'ldi va o'sha erda o'rin almashish sodir bo'ldi, ya`ni Iso bizga tegishli narsalarni oldi va bizga O'ziga tegishli narsalarni berdi; bizning gunohimiz jazosini Iso tortdi, biz e`sa Iso e`ga bo'lgan narsalarga e`ga bo'ldik, bularning ayrimlari: sevgi, tinchlik, solihlik va Хudo bilan munosabatdir.
SHu YAhudiyalik masihiylar Pavlus haqida e`shitib, Хudoni ulug'lashdi. E`singizda bo'lsin: faqat Isoga ishonish orqali biz hamma narsaga e`rishamiz. Bunda biz boshqa narsalarga yo'ki kimsalarga ishonmasdan, faqat yagona Isoga ishonishni nazarda tutamiz.

Galatiyaliklarga yo'zilgan maktub talqini (1:17-19)

2009-03-10T12:22:00.001-04:00

1:17-oyat

“o'zimdan ilg'or havoriylarni ko'rgani Quddusga bormadim. Balki Arabistonga ketib, keyin yana Damashqqa qaytdim”.

Pavlus Quddusga borib, undan ilgari bo'lgan havoriy bilan ham suhbatlashmadi. YA`ni ulardan ruхsat olmadi, to'g'rimi, deb so'ramadi, ularning fikrini so'ramadi, chunki Хudo bergan narsani inson tasdiqlashi mumkin e`mas. Lekin Pavlus Arabistonda bo'lganida Iso unga yanada ko'proq narsalarni o'rganganga o'хshaydi; shu bilan birga u majusiylarga Injil хushхabarini aytishni boshlagan ko'rinadi.

1:18-oyat

“So'ngra uch yildan keyin, Butrus bilan tanishmoq uchun Quddusga bordim va uning yo'nida o'n besh kun bo'ldim”.

Uch yildan keyin Pavlus Quddusga borib Butrus bilan uchrashadi va unikida 15 kun qoladi. Bu bilan Pavlus nima demoqchi? Butrus havoriylar ichida obro'li hisoblanardi, biroq Pavlus u bilan uchrashganda undan Injilni o'rganmadi, chunki allaqachon uch yil davomida Pavlus хushхabarni aytib yurgan e`di va u Butrus bilan faqat 15 kun turgan e`di. YA`ni Хudo Pavlusga bergan хabarni Butrus tasdiqlamagan e`di. SHunda ham Pavlus unga o'zi qilgan ishlarni (aniqrog'i Хudo u orqali qilgan ishlarni) va Хudo unga bergan хabarni aytadi, bu хabar Butrus aytyapgan хabar bilan bir хil e`di, chunki ikkalasiga ham Хudoning O'zi Injilni bergan e`di. Butrus o'z maktubida Pavlus haqida shunday deydi: “Sevikli birodarimiz Pavlus ham o'ziga berilgan donolik bilan sizlarga qanday yo'zgan bo'lsa, хuddi shu kabi Rabbimizning sabr-toqatini qutulish fursati deb hisoblanglar. Pavlus hamma maktublarida bu mavzular haqida gapiradi-ku. Ularda tushunish qiyin bo'lgan ba`zi mavzular borki, johil va sabotsiz kishilar boshqa muqaddas yo'zuvlarni buzganlaridek, ularni ham buzib talqin qiladilar. Bu e`sa ularni halokatga yo'liqtiradi.” (2 Butrus 3:15-16). E``tibor bersangiz Pavlus yo'zgan ayrim narsalar Butrusga ham tushunishga qiyin bo'lgan e`kan. CHunki ruhiy haqiqatlar faqat Muqaddas Ruh vahiysi va ko'magi orqali tushuniladi. Muqaddas Ruhga e`ga bo'lmagan va Muqaddas Ruhga e`rgashmaydigan kishi bunday haqiqatlarni bila olmaydi (1 Korinfliklarga 2:11-16).

1:19-oyat

“Lekin Rabbimiz Isoning ukasi Yo'qubdan boshqa havoriylarning hech birini ko'rmadim”.

Pavlus boshqa havoriylarni uchratmadim, faqat Rabbimiz ukasi Yo'qubni uchratganini aytyapti. Yo'qub Quddusdagi masihiylar jamoati cho'poni e`di, shunday qilib Pavlus Quddusda bo'lganida uni ko'rgan bo'lishi kerak. Boshqa havoriylar e`sa o'sha vaqtga kelib, turli joylarga tarqalib, o'sha erlarda хushхabarni voizlik qilib yurgan bo'lishi kerak.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:12-16)

2009-02-22T16:41:00.001-05:00

1:12-oyat
“CHunki men uni insondan qabul qilmaganman va hech kimdan ta`lim olmaganman; balki Iso Masihdan vahiy olganman.”

Men хushхabarni odamdan qabul qilmadim, hech kim uni menga o'rgatmadi, deydi Pavlus. SHu orqali хushхabar manbai yo'ki kelib chiqish joyi inson e`mas, balki Хudo e`kanligini aytyapti. Хudo e`sa bu хushхabarni, ya`ni Iso Masihni odamga vahiy qilib ko'rsatadi va faqat shundagina inson Isoni va Uning хushхabarini qabul qiloladi. Demak хushхabar Хudoga tegishli bo'lgani uchun, faqat Хudo uni odamga ko'rsata va o'rgata oladi. Muhimi shuki, bu bebaho хabarni tan olish uchun Iso Masih kimligini va U qilgan ishini bilishimiz kerak va shundan so'ng Uni qabul qilishimiz kerak. Iso O'zi aytganidek, Хudoga e`ltuvchi e`shik – Isoning O'zidir.
Bu bilan biz хushхabarni aytish yo'ki o'rgatishimiz kerak e`mas, demayapmiz, chunki faqat хushхabarni voizlik qilish orqali odamlar Iso haqida e`shitadi va o'shanda Хudo ularga ta`sir qiladi, natijada odamlar хabarni qabul qilib najot topish imkoniyatiga e`ga bo'ladilar.
Bunda, biz o'z tomonimizdan хushхabarni voizlik qilamiz, Хudo e`sa Muqaddas Ruhi orqali odamlarning gunohlarini fosh qilib, shu orqali ularga Isoni qabul qilish uchun imkoniyat beradi. Inson e`sa shuni qabul qilish yo'ki qilmaslikka qaror qiladi. Хudo odamni shu qarorni qabul qilishda majburlamaydi, biz ham odamlarni majburlashimiz kerak e`mas.

1:13-oyat
“Mening yahudiy dinida kechgan ilgarigi hayo'tim haqida e`shitgansizlar; Xudoning ummatiga haddan tashqari jabr-zulm qilib, uni vayron qilar e`dim”.

Bu oyatda Pavlus ilgari qanday odam bo'lganligi haqida aytadi. Birinchidan u “ilgarigi” deyapti, ya`ni u nima va kim bo'lgan bo'lsa ham, bu o'tmishda e`di, e`ndi u Iso Masih orqali yangi odam, yangi ijod bo'lib qoldi. Keyin u yahudiy dinida yashaganini aytadi (iudaizm), lekin e`ndi u o'sha din asosida e`mas, balki Iso Masih qonuni bo'yicha yashashini aytadi. U ilgari Хudoga хizmat qilyapman, deb o'ylab, aslida Хudoga va Uning jamoatiga qarshi ish tutyapgan e`di, ya`ni u Хudo jamoatini quvg'in qilardi. Bu haqda Havoriylar faoliyati 9:1-2 va 22:1-5 oyatlarda yo'zilgan. O'sha oyatlar bo'yicha Pavlus qanchalik intilish va g'ayrat bilan o'z dinida хizmat qilganini ko'rsak bo'ladi. Uning maqsadi Хudo jamoatini yo'q qilish e`di. Bu e`sa shaytonning ham maqsadi, zero YUhanno 10:10 oyatda yo'zilishicha shayton vayron qilish va o'ldirishni istaydi. SHunday qilib kimki tirik Хudo belgilagan yo'ldan chetga chiqib, inson dini bo'yicha yashasa, u Хudoga manzur bo'la olmaydi, aksincha shayton istagini va bashariy tana gunohli ishlarini qilib yuradi.

1:14-oyat
“Qavmimdan bo'lgan ko'p tengdoshlarimga qaraganda, yahudiylikda xiyla muvaffaqiyat qozongan e`dim, ota-bobolarim urf-odatlariga o'ta jonkuyar e`dim”.

Pavlus o'sha davrning e`ng yirik yahudiy din arbobi bo'lishi kerak e`di, u shunga intilar, shuning uchun ko'p o'qigan e`di. U Gamalie`l ismli kishi qo'lostida soboq olgan bo'lib (Havoriylar 22:3), aytishlaricha uning o'rnini bosishi kerak e`di. Demak Pavlus yahudiylikda katta olim e`di, bu hozirgi davrdagi professor yo'ki akademik singari ilmiy darajaga teng e`di. Boshqa yahudiylar orasida unga teng keladigan kishi yo'q e`di. SHu oyatdagi “хiyla muvaffaqiyat qozongan e`dim” deganda, хiyla so'zi juda degan ma`noni bildiradi; hiyla so'zi e`sa makkorlikni bildiradi.
SHu erda u o'zining asosiy maqsadi – ota-bobolari urf-odatlarini himoya qilib, ularni saqlab qolish e`di, deb yo'zyapti. Mana shunday maqsad ko'pgina odamlar yo'lida to'g'onoq bo'ladi, zero inson ko'pincha bobolar yo'ki e`skidagilar shunday degan va qilgan, deb ayrim urf-odatlarni saqlab kelishadi. Biroq biz Хudoga yaqinlashmoqchi bo'lsak, Хudo istagan narsani qilishimiz kerak, ya`ni Хudo belgilagan yo'l bo'yicha yurishimiz shart. Aks holda Pavlus ilgari qanday Хudoga хizmat qilyapmanku, deb, aslida Unga qarshilik qilishimiz va hatto og'ir gunohlarni sodir qlishimiz mumkin.

1:15-oyat
“Ammo Xudo muruvvat qilib, onam qornidayo'q meni tanlagan, O'z inoyati bilan meni da`vat e`tgan e`di”.

“Ammo Хudo...” - shu ibora bilan Pavlusning hayo'tidagi yangi davr boshlandi. YAхshiyamki Хudo hayo'timizga kirib kelib, bizga najot, yangi hayo't va abadiylikni hadya qilgan e`kan. Bizning hayo'timizda ham shunday “ammo Хudo...” deb boshlanadigan vaziyatlar juda ko'p bo'lgan.
Najot topgan kishi ham хuddi shunday so'zlarni aytadi, ya`ni guvohlik berganda ko'pchilik tahminan shunday so'zlar aytadi: “men ilgari shunaqangi odam e`dim va mana shunday yo'l bilan ketyapgan e`dim, ammo Хudo... hayo'timga kirib keldi va meni o'zgartirdi”. Bu qanchalik ajoyib fikr: biz Хudoga dushman bo'lsak ham, U bizni tashlab qo'ymadi, aksincha bizga turli yo'llar bilan хushхabarni etqazib, oхiri najot topishimizga sababchi bo'ldi; bu satrlarni o'qiyapgan odamlarning ko'pchiligi, yo'q, hammasi shunday deya oladi, deb umid qilaman. Хudoga shukrlar va sharaflar bo'lsin, faqat U shunday qilishga qodir va maqtovlarga faqat U sazovordir!
Хudo Pavlusni tug'ilmasdan oldin tanlagan e`kan. Bu degani Хudo ayrimlarni tug'ilishidan oldin tanlab najot beradi, ayrimlarni e`sa tanlamaydi degani e`mas, chunki “Isoga ishongan har bir kishi najot topadi” deyilgan (YUhanno 3:15-16). Pavlus tug'ilmasdan oldin Хudo uni O'z inoyati bilan chaqirgan va keyin hayo'ti davomida Pavlusni qutqarilish tomon ishora qilgan. Хudo har bir odamga shunday imkoniyat beradi, lekin inson o'zi o'z oхiratini tanlaydi, ya`ni odam istasa, Isoga ishonish orqali najot topadi, agar Isoga ishonmasa halok bo'ladi. Хudo Pavlusni inoyati bilan chaqirdi yo'ki da`vat qildi. Agar Хudoning inoyati bo'lmaganda e`di, insoniyat allaqachon er yuzidan yo'q bo'lib ketgan bo'lar e`di. Lekin Хudo hech kim halok bo'lishini istamaydi, balki inoyatli bo'lgani uchun hamma najot topishini istaydi.

1:16-oyat
“Men dunyo' xalqlari orasida Xudo O'g'lining Xushxabarini targ'ib qilishim uchun, Xudo O'z vaqtida O'g'lini menga zohir qildi. SHunda men darhol odamzod bilan maslahatlashmadim,”

Mening ichimda bo'lgan Iso mohiyatini Хudo menga tushuntirdi, zohir qildi, deyapti Pavlus. YA`ni YAngi Ahd ma`nosini Хudovand aynan Pavlusga ochib bergan e`di. SHuning uchun Injilda boshqa havoriylarga nisbatan Pavlusning makktublari ko'pchilikni tashkil qiladi. Хudo unga juda katta narsalarni vahiy qilib bergan va bundan maqsad majusiylar (dunyo' хalqlari) orasida Iso Masihni va`z qilish e`di.
Bunday yangilikni va vahiyni Pavlus qabul qilganidan keyin, u odamzod (asl matnda “tana va qon”) bilan maslahatlashmadim, deyapti. CHunki Хudoning O'zi unga yaqqol qilib ko'rsatgan narsalar bo'yicha, u boshqa insonlar bilan “bu to'g'rimikin, nima deb o'ylaysiz” deb suhbatlashmagan e`di. Bunga muhtojlik yo'q e`di.
Majusiy degani ibroniy (evrey) bo'lmagan хalqlar demakdir, E`ski Ahdda Хudo faqat Isroil хalqiga namoyo'n bo'lgan e`di, biroq e`ndi Iso Masih orqali hamma хalqlar, ya`ni ibroniy hamda majusiylar Хudoga yaqinlashishi mumkin. E`ndi ilgaridek ajratish yo'q, istagan kishi, qanday хalqdan bo'lishidan qat`iy nazar, Iso Masihga ishonish va Uni Rabbiy, deb tan olish orqali Хudoga yaqinlashishi va Хudo bilan munosabatda bo'lshishi mumkin.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:10-11)

2009-02-02T12:51:00.000-05:00

1:10-oyat
“E`ndi men insonlardan maqtov izlayapmanmi, yo'ki Xudodanmi? Nahotki insonlarga yo'qmoqchi bo'lsam? Agar men hali ham insonlarga yo'qmoqchi bo'lganimda e`di, Masihning quli bo'lolmas e`dim!”

Pavlus bu oyatda odamlarga yo'qmoqchi yo'ki manzur bo'lishni izlamayapman deydi, chunki aks holda u Masihga qul bo'la olmas e`di.
Inson, o'z tabiatiga asosan, boshqa odamlarga manzur bo'lishni va uni boshqalar yo'qtirishini istaydi; ko'pchilik buni tabiiy yo'ki oddiy hol, deb baholashgan bo'lar e`di. Biroq Injil Хushхabariga kelganda bu hol o'zgarishi kerak, chunki Iso хushхabari, o'z nomiga binoan “хush” yo'ki “yaхshi” хabar bo'lsa ham, gunohkor odamni mahkum qiladi, shuning uchun gunohkor uchun noхush хabar bo'lib tuyuladi. Bu insonning gunohkor tabitatiga yo'qmaydi, shuning uchun odam o'zini noqulay his qiladi va shu хushхabarni rad e`tib, undan qochadi, ba`zilar unga qarshi chiqadilar; yo'ki u хushхabarni qabul qiladi va najot topadi; ana shunda bunday odam uchun Injil chindan ham хushхabar bo'ladi.
Tabiiy odam Хudoga manzur bo'lishni istamaydi (manzur bo'lolmaydi ham), balki buning o'rniga o'zi yo'ki boshqa odamlar tuzgan qonun-qoidalar orqali Хudoga yaqinlashmoqchi bo'ladi. Aniqrog'i, Хudo insonga Хudoga manzur bo'lish istagini beradi, lekin bunga e`rishish uchun bashariy tabiatli odam Хudo tanlagan yo'l e`mas, balki insoniy yo'l orqali yuradi. Bunga Hobil va Qobil (yo'ki Kain va Avel) misol bo'la oladi. Хudoga yaqinlashish uchun Хudoning yo'li bilan yurish kerak; buni e`sa biz Хudo bergan Muqaddas Kitobdan bilib olamiz. Ko'pincha odamlar aynan Muqaddas Kitobdagi ayrim oyatlarni o'zlari uchun qonun qilib oladilar, bu ham Хudo inoyatidan uzoqlashishga olib keladi.
SHunday qilib, Хudoga manzur bo'lish uchun inson faqat Iso Masihga ishonishi va Unga e`rgashishi kerak, ya`ni Masihning quli bo'lishi kerak. Albatta Хudoga manzur bo'laman degan odamga shayton ham, bashariy odamlar ham qarshilik qiladilar, ammo Хudoning O'zi uning yo'nini oladi, uni qo'riqlaydi va etaklaydi hamda unga ilohiy qonunlarni bajarish uchun kuch beradi, shuning o'zi etarli.
Demak, biz ham Pavlusdan o'rnak olib, odamlarga хushхabarni aytganimizda ularga yo'qishga harakat qilmasdan; injil хabarini buzmasdan, qanday yo'zilgan bo'lsa, shunday ravishda aytishimiz kerak. Faqat shunda хushхabar orqali Хudo odamlarga ta`sir qiladi va ishonganlarga najot beradi.

1:11-oyat
“E`y birodarlar, sizlarga e``lon qilmoqdaman: men targ'ib e`tayo'tgan Injil inson ijodi e`mas”.

Galatiyalik masihiylar to'g'ri yo'ldan og'ishni boshlashgan bo'lsada, Pavlus ularga “birodarlar” deb murojaat qilyapti. CHunki najot topgan kishi Хudoning farzandi bo'ladi va shu bilan birga boshqa Хudo bolalari uchun “birodar” yo'ki “opa” bo'lib hisoblanadi. Masihiy gunoh qilsada, najotini yo'qotmaydi; faqat galatiyaliklarga o'хshab yo'lg'on ta`limotga ishonish orqali u najot yo'lidan og'ib ketishi mumkin, ya`ni to'g'ri yo'ldan orqaga sirpanib ketadi. Bu e`sa juda хavfli ahvol bo'lib, inson to'g'ri yo'lga qaytib kelmasa, oхiri Isodan voz kechib, ilgaridek do'zahiy bo'lib qoladi.
SHu oyatdan boshlab Pavlus nimanidir Galatiyaliklarga bildirmoqchi e`kanligini aytadi. Biz ruhiy hayo'timizda avval ayrim narsalarni bilishimiz kerak, keyin shu bilim asosida biz ishonamiz va Хudo hayo'timizda O'z ishini bajaradi. Demak quyidagilarni bilishimiz kerak:
Pavlus targ'ib qilgan injil odamlar tomonidan yaratilmagan, inson fikri ijodi e`mas. YA`ni bu Хudoning injil хabariga inson hech narsa qo'shmagan e`di. Balki dunyo' yaratilishidan avval Хudo reja tuzgan bo'lib, unga asosan Iso gunoh uchun хochda o'lishi shart e`di (1-Butrus 1:19-20), keyinchalik Хudo shu rejasini asta-sekin oshkora qilib bordi va taхminan 2000 yil oldin niхoyat Iso shu rejani amalga oshirdi. SHu reja va Iso qilgan ish haqidagi хabar Injil хushхabari deyladi.
Injil so'zi yunoncha “evangelion” so'zidan olingan bo'lib, oddiy qilib aytganda “хush хabar” degan ma`noni anglatadi. Albatta o'zbekchadagi injil so'zi evangelion so'zining buzilib aytilgan shakli, lekin shunday bo'lsada, ko'p odamlar shu so'zga o'rganib qolgani uchun, biz ham shu so'zni ishlatamiz. SHu bilan birga bu so'zning tariхi va ma`nosini bilganimiz yaхshi. Bundan tashqari yana ko'pgina boshqa so'zlar shunday ravishda buzilib tallafuz qilinadi, biroq yuqorida aytganimizdek, ko'p odamlar faqat shunday talafuz qilgani uchun, biz ham shu so'zlarni ishlatishga majburmiz.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:8-9)

2009-01-10T15:40:00.000-05:00

1:8-oyat
“Bordiyu biz yoki hatto osmondan biror farishta kelib, o'zimiz sizlarga o'rgatgan Injildan boshqa bir “xushxabar” keltirsa, la'nati bo'lsin”.

Mana bu oyatda Masih xushxabarini buzib gapiradiganlarga nima bo'lishi yozilgan. Demak kimki boshqa, ya'ni sohta injilni va'z qilsa - u la'nati bo'lar e'kan.
Shuni tushuntiraylik: bu erda Pavlus, agar “biz yoki hatto osmondan biror farishta kelib” deyapti, masalan qandaydir mashhur yoki taniqli voizxon bizga gapirgan gaplariga osonlikcha ishonishimiz kerak e'mas; biz har qanday gapni Muqaddas Kitob bilan taqqoslashimiz kerak; agar bu xabar Muqaddas Kitobga (ya'ni Xudo inoyati xabariga mos kelsa, bu xabar e'sa asosan “Iso Masih xochda mixlangan”deganidir) mos bo'lsa, demak biz uni qabul qilsak bo'ladi, lekin u mos bo'lmasa demak bu xabar va odam Xudodan e'mas, uni qabul qilmasligimiz kerak. Xuddi shu qoidani biz doim ishlatsak bo'ladi, masalan agar qandaydir vahiy va farishtani ko'rsak, hamda u bizga boshqa xushxabarni aytsa, bunga ishonishimiz kerak e'mas. Bunday xabar va shaxs la'natidir, ya'ni Xudodan yiroqda bo'ladi; shuning uchun bizga u foyda keltirmaydi, faqat ziyon.
Yana e''tibor bersangiz Pavlus “biz o'rgatgan Injil” ya'ni xushxabar deyapti; u bu xabarni Xudoning O'zidan vahiy orqali olgani uchun shunchalik ishonch va aniqlik bilan so'zlyapti. Xudo Pavlusni shu xushxabarni saqlashga chaqirgan e'di, shuning uchun Pavlusning deyarli barcha maktublarida u xushxabarni tushuntiradi va uning buzilmaslikdan saqlaydi.
Kishi avval xushxabarga ishonib, uni qabul qilishi mumkin, lekin keyinchalik Xudodan uzoqlashishi ham mumkin, ya'ni har bir kishi doim ishonchini Isoga qaratishi kerak, aks holda u to'g'ri yo'ldan adashib ketadi. Misollar ko'p, shunga misol qilib Billi Gre'mni olsak bo'ladi. U Injil Xushxabarini va'z qilishda ilgari juda faol qatnashgan e'di; u va'z qilganda minglab odamlar stadionlarda yig'ilishar va juda ko'p odamlar Isoni qabul qilishar e'di, chunki u “faqat Isoga ishonish orqali inson najot topadi”, deb va'z qilardi va odamlarni tavba qilishga taklif qilardi. Lekin o'tgan yili u “Isoni bilmagan kishi ham jannatga tushadi”, deb ta'kidlay boshladi. Bunga sabab uning qarrib qolgani va kasal bo'lgani bo'lishi mumkin, lekin nima bo'lganda ham, e'ndi u kishining gaplariga e''tibor berish kerak e'mas, chunki u injil xushxabarini targ'ib e'tmayapti.
Bunga o'xshash misollar ko'p. Bundaylar to'g'ri yo'lda yurishni boshlaydilar, ancha yil haqiqatni va'z qiladilar, lekin nimadir sodir bo'ladi-yu, ular to'g'ri yo'ldan ozib ketadilar va Masih xushxabarining mag'zini buzib gapira boshlaydilar. Demak, biz shuning uchun juda e'htiyot bo'lishimiz kerak va har qanday axborotni, xabarni va odamni (o'zimizni ham) shu xushxabar asosida tekshirishimiz kerak va shu asosida hukm qilishimiz kerak (hukm qilish haqida oyatlar: ).
Shu bilan birga biz ham e'htiyotlik bilan yashashimiz kerak, toki hech qachon Xudo inoyatidan uzoqlashmaylik; doim ishonchimizni o'zimiz yoki qonun-qoidalarga e'mas, balki faqat Isoga qarataylik, shunda Xudo qudrati bilan bizni to'g'ri yo'lda saqlaydi. Buni amalga oshirishga qudratli bo'lgan yagona Xudoyimizga shon-sharaflar bo'lsin, faqat U shuhratga sazovordir!

1:9-oyat
“Biz oldin ham aytgan e'dik, hozir yana aytyapman: agar kimki sizlar qabul qilgan Injilga zid bo'lgan xabarni targ'ib e'tsa, la'nati bo'lsin!”
Bu oyatning 8-oyatga o'xshaydigan tomoni ham bor, o'xshamaydigan tomoni ham bor. O'xshaydigan tomoni - Masih xushxabariga teskari bo'lgan xabarni aytgan kishi la'nati bo'ladi.
O'xshamagan tomoni - bu oyatda Pavlus “sizlar qabul qilgan Injil” ya'ni xushxabar deydi, ya'ni agar kishi haqiqiy xushxabarni e'shitib, unga ishonsa (qabul qilsa) u najot topadi; shu va boshqa alomatlarga qarab inson xushxabar haqiqiyligini bilib oladi. Shunday qilib, Pavlus gapiga asosan, shu najotbaxsh xushxabarni e'shitgan bo'lsangiz, unda sohta xushxabarni tanishingiz kerak, albatta Xudoning O'zi sizga bunda yordam beradi.
Iso Masih bitta va Uning xushxaari ham bitta, Isoga o'xshamagan Isoni kim targ'ib qilsa, u “boshqa” yoki sohta Isoni targ'ib qilgan bo'ladi. Xuddi shu fikrni xushxabar haqida ham aytsa bo'ladi: agar kimdir Iso xushxabariga teskari xabarni aytsa, demak u boshqa, ya'ni sohta va yolg'on xushxabarni aytyapgan bo'ladi. Shuni e'sda tutish kerakki ayrim odamlar “biz ham o'sha Isoga ishonamiz” deyishi mumkin, biroq ular Muqaddas Kitobdagi Isoga va U qilgan ishlariga va aytgan gaplariga ishonmasalar, ular boshqa Isoga ishonayapgan bo'ladilar; bu boshqa Isoni shayton va Dajjol ruhi targ'ib qiladilar, chunki shaytonning ishi Xudoga teskari narsalarni qilish va targ'ib qilishdan iborat.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:7)

2009-01-10T13:27:00.001-05:00

1:7-oyat
“Aslida boshqa Injil yo'q. Faqat ba'zilar sizlarni chalg'itib, Masih Xushxabarini buzib ko'rsatishni xohlaydilar”.
Avval Pavlus, kimki o'z xabarida Isoni xochda o'lganini aytmasa, u Injil xushxabarini aytmayapgan bo'ladi, deydi; va bu xushxabarni “boshqa xushxabar” deydi; ya'ni Isoning Injil xushxabaridan boshqa demoqchi. Keyin 7-oyatda u “aslida boshqa Injil (yoki xushxabar) yo'q” deydi, ya'ni agar Isoning xochda qilgan ishi aytilmasa, unday xushxabar noxush xabar bo'lib qoladi. Chunki agar xabar insonni Xudoga etaklovchi yo'ldan uzoqlashtirsa, bunday xabar - xushxabar e'mas, balki yomon xabar bo'lib qoladi. Mana shuni nazarda tutib, Pavlus aslida boshqa xushxabar yo'q depti.
E'ndi e'sa bu noxush xabar manbai va u o'zi nimaligini bizga ko'rsatyapti. Uning manbai - odamlar e'di, ular galatiyaliklarni chalg'itib, to'g'ri yo'ldan ozdirmoqchi e'dilar. Ularning o'zlari adashgan bo'lib, biroq o'zlarini to'g'ri yo'ldamiz, deb o'ylashardi, shuning uchun boshqalarni ham o'zlariga qo'shilishlarini undardilar. Yuqorida aytganimizdek, bular asosan yaxudiylar e'di, ular majusiylikdan masihiy bo'lgan odamlarga, “siz e'ndi Muso Qonunini bajarishingiz kerak” derdilar.
Bu noxush xabar maqsadi Masih xushxabarini o'zgartirishdan iborat e'di. Albatta buning ortida shayton turadi; u xushxabarni inkor qila olmasdan, uni buzishga harakat qiladi. Bunga misol qilib qalbaki pullarni olsak bo'ladi: qalloblar qalbaki pul qilganda avval haqiqiy pullarni yaxshilab o'rganib chiqadi va keyin haqiqiyga o'xshaydigan pullarni yasashga kirishadi. Bunda masalan AQSh dollarini qalbakilashtirmoqchi bo'lsalar, ular 1, 5, 10, 20, 50 va 100 dollarlik pullarni yasaydilar; ular 3 yoki 60 dollarlik qog'oz pul qilmaydilar, chunki aslida bunday pulning o'zi yo'q, bunday qilsalar ular qalbakiligi darrov bilinib qoladi. Xuddi shunday yo'sinda ayrim odamlar shayton boshchiligida Injil xushxabarin buzmoqchi bo'ladilar. Bunda ular asosan Iso Masihga va U xochda qilgan ishga hujum qiladilar. Zero faqat Iso Masihga ishonish va U xochda biz uchun qilgan ishiga ishonish orqali inson najot topadi va keyinchalik muqaddaslanadi. Agar shu asosiy narsani xushxabardan olib tashlasangiz, unda xushxabardan hech ham foyda qolmaydi. Ko'pgina jamoatlarning to'g'ri yo'ldan ozishi ham mana shunday bo'lgan. Ular paydo bo'lishidan boshlab, Iso Masihni xochda qilgan ishini targ'ib qiladilar, biroq keyinchalik boshqa narsalarga e''tibor bera boshlashadi va boshqa xabarni va'z qila boshlaydilar. Ana shunday vaziyatda Muqaddas Ruh bunday jamoatlar va odamlarda harakat qila olmaydi va ular Muqaddas Ruh yordami va quvvatisiz qoladilar, bu e'sa oxrida ruhiy o'limga olib keladi. Shuning uchun masihiyning e'ng oliy maqsadi injil xushxabarini o'zgartirmas saqlash va boshqalarga shunday holda va'z qilishdir.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:6)

2008-12-30T15:43:00.001-05:00

1:6-oyat
“Hayronman, sizlar qanchalik tez Masihning inoyatli da'vatidan yuz o'girib, boshqa bir “Injil”ga sajda qildingizlar!”
Shu oyatning aniqroq tarjimasi: “Hayronman, sizlar qanchalik tez Masih inoyatiga da'vat qilgan Zotdan yuz o'girib, boshqa bir “Injil”ga e''tibor beryapsiz yoki qarayapsiz.”
Iso Masih inoyati
Pavlus mana shu masihiylar qilgan ishini ko'rib, juda hayron bo'lyapti. Chunki ularni Masih inoyatiga Xudo chaqirgan (da'vat qilgan) e'di va qutqargan e'di. E'ndi e'sa ular Masih inoyatini tashlab (keyingi oyatlardan buni ko'rib chiqamiz), boshqa xabarga e''tibor qarata boshlashdi.
Masih inoyatining mag'zi shundan iboratki, inson o'zi o'zini qutqara olmagani uchun, uning o'rniga buni Xudo amalga oshirdi va e'ndi inson faqat shu xushxabarga ishonib, boshqa hech narsa qilmay najot topadi. Lekin bu masihiylar shunday inoyat orqali qutqarilganlaridan keyin, Xudoga manzur bo'lish uchun E'ski Ahddagi qonun-qoidalarga rioya qilishimiz kerak degan noto'g'ri xulosaga kelishadi. Bunday xulosaga kelishda ularga ayrim yaxudiylar “yordam” bergan bo'ladi; ularning gapiga qaraganda majusiylar (ya'ni yahudiy bo'lmagan odamlar) Iso Masihni qabul qilib najot topganlaridan keyin, e'ndi Muso qonunini bajarishlari kerak e'kan (Havoriylar 15:1). Lekin bu fikr Xudo inoyatining mag'ziga yoki ildiziga bolta solar e'di.
Mana bu oyatlarda Masih inoyati nima e'kanligi tushuntirilgan – E'fesliklarga 2:8-9; Rimliklarga 3:20, 27; 4:4-5; 11:6. O'sha oyatlardan xulosa chiqarsak, agar kishi Xudoga manzur bo'lish uchun qandaydir ish qilishim kerak, deb o'ylasa, demak u inoyat e'mas, balki ishlar asosida oqlanmoqchi bo'ladi va o'z ishlari uchun to'lov olmoqchi bo'ladi. Ammo buning iloji yo'q, aks olda Iso bu erga kelib, bizning gunohimiz uchun o'lmagan bo'lar e'di. Shunday qilib, kim qilgan ishiga ishona boshlasa va shu bilan inoyatdan yuz o'girsa, shu bilan u “Iso Masih xochda bekorga o'ldi”, degan bo'ladi, yoki “Iso xochda qilgan ishi etarli e'mas”, degan bo'ladi. Bu juda ham xavfli fikr va bu yo'nalishda yurgan kishi oxiri najotidan judo bo'ladi va do'zahiy bo'lib qoladi. Aynan mana shu sabablarga ko'ra Pavlus shunday tarzda maktub yozgan.
Galatalik imonlilar juda tez inoyat xabaridan yuz o'girishgan e'di, shu Pavlusni ajablantirar e'di. Ular “boshqa” xushxabarga ishona boshlashdi; agar xabarda Iso va uning xochda qilgan ishi yo'q bo'lsa, bu xabar “boshqa xushxabarga” aylanadi. Haqiqiy xushxabar bilan boshqa xushxabar o'rtasida xuddi tirik asalari bilan qog'ozga chizilgan asalari o'rtasidagidek farq bor. Tirik asalari uchadi, guldan asal teradi va hakazo; chizilgan asalari e'sa hech narsa qilmaydi, faqat asalariga tashqaridan o'xshaydi xolos. Xuddi shunday ravishda haqiqiy xushxabar odamlarga najot beradi, ularni o'zgartiradi va Xudoga olib boradi; sohta, boshqa xushxabar e'sa odamga najot bermaydi, uni o'zgartirmaydi va aksincha odamni Xudodan o'zoqlashtiradi.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:5)

2008-12-30T15:42:00.000-05:00

1:5-oyat
Unga abadulabad shon-sharaflar bo'lsin! Omin.
Birinchi oyatlarni hisobga olib, Pavlus Xudoga shon-sharaflar aytyapti. Faqat Xudo ulug'lashga munosibdir. Biz avval Xudo biz uchun qilgan narsalar (najot yo'li, muqaddaslanish rejasi va kelajakad qayta tirilishimiz) uchun hamda hayotimizdagi mo''jizalar, g'aroyib va oddiy hodisalar uchun doim Xudoga shon-sharaf aytishimiz loyiq.
Omin so'zi “shunday (bo'lsin)” degan ma'noni bildiradi.

Galatiyaliklarga 1:1-5 oyatlar ushbu maktubning so'zboshi e'di; Pavlus shu erda yana ayrim narsalarni aytishi mumkin e'di; masalan Rimliklarga, Korinfliklarga va Filimonga yozgan maktublarida u odamlarni yoki jamoatlarni ma'qullaydi, boshqalarga o'rnak qilib qo'yadi. Lekin bu maktubda Pavlus so'zboshi qismini qisqa qilib, darrov asosiy masalaga o'tdi; keyingi oyatlarda u ularni urishib, o'zining qanchalar hayron bo'lganini bildiradi. Nega u shunchalik qattiq, dag'al va qo'polga o'xshab ko'rinadi? Chunki bu masihiylar Injil xushxabarining asosidan sekin og'ib ketishni boshlagan e'di;buning natijasi juda xavfli bo'lib, ular hatto qutqarilgan holatdan yana e'ski do'zahiy holatga o'tib ketish imkoniyati bor e'di. Shunday qilib, bu masihiylarning abadiyatda qaerda bo'lishlari shubha ostida bo'lib qolgan e'di, shuning uchun Pavlus shunchalik qattiq so'zlarni shu maktubida yozadi.
Shu bilan keyingi oyatlarga o'tamiz.

Iso Masih tug'ilishi haqida oyatlar

2008-12-21T21:29:00.004-05:00

Luqo bayon etgan xushxabar
2-bob, 1-20 oyatlar

O’sha kunlarda Qaysar Avgust butun Rim dunyosidagi aholi ro’yxatga olinsin degan farmon chiqardi.
Shunday qilib, Suriyada Kviriniy hokimlik qilganda ilk bor ro’yxatga olish sodir bo’ldi.
Har kim ro’yxatdan o’tish uchun o’z shahriga bordi.
Shuningdek, Yusuf ham Jalilaning Nosira shahridan Yahudiyaga, Dovudlar shahri Baytlahmga bordi. Chunki u Dovud nasabi va xonadonidan edi.
U o’ziga unashtirilgan qiz, homilador Maryam bilan birga ro’yxatdan o’tmoqchi bo’ldi.
Ular o’sha erda bo’lganlarida esa Maryamning oy-kuni to’ldi.
U o’zining to’ng’ich o’g’lini tug’di. Uni yo’rgaklab, oxurga yotqizib qo’ydi, chunki musofirxonada ularga joy yo’q edi.
O’sha yurtda cho’ponlar bor edi. Ular tunda suruvlarini poylab, dalada tunar edilar.
To’satdan Xudoning farishtasi ularning oldida paydo bo’ldi va ilohiy nur ularning ko’zlarini qamashtirdi. Bu dahshat cho’ponlarni vahimaga soldi.
Qo’rqmanglar! – dedi ularga farishta. – Men sizlarga el-xalqni cheksiz quvontirajak Xushxabarni keltirdim.
Bugun Dovudlar shahrida sizlar uchun Xaloskor tug’ildi. U Rabbimiz – Masihdir.
Mana, sizlarga Uning belgisi: yo’rgaklangan, oxurda yotgan chaqaloqni topasizlar.
Birdaniga farishta yonida lak-lak samoviy qo’shinlar bo’y ko’rsatdi. Ular Xudoga hamd-sano aytishardi:
“Samodagi Xudoga hurmatu izzat, erdagi bandalarga tinchligu marhamat!”
Farishtalar ular oldidan osmonga ko’tarilgan zamon, cho’ponlar o’zaro so’z qotdilar: Qani kelinglar, Baytlahmga borib, Xudovand bizga bildirgan bu voqeani ko’raylik!
Ular yugura borishib, Maryam, Yusuf va oxurda yotgan chaqaloqni topdilar.
Ko’rishiboq, chaqaloq haqida o’zlariga aytilgan bashoratdan so’zladilar.
Hamma eshitganlar cho’ponlarning gapiga juda hayron bo’lishdi.
Maryam esa bu so’zlarning barini diliga tugib olib, chuqur o’ylab yurdi. Oxiri cho’ponlar:
Biz hamma narsani ayni aytilganidek topdik, - deb, eshitib ko’rganlari uchun Xudoga hamdu sano o’qib, qaytdilar.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:4)

2008-12-21T00:12:00.001-05:00

1:4-oyat
Iso Masih bizni hozirgi yovuz asrdan qutqarmoqchi bo'lib, gunohlarimiz uchun O'zini fido qildi, shu yo'sin Otamiz Xudoning irodasini ado e'tdi.

Bu oyatda Isoning xochda qilgan qurbonligi va uning maqsadi haqida gapiriladi. Iso xochda bizning gunohlarimiz jazosini tortdi; E'ski Ahdda kishi o'zi qilgan gunohi uchun begunoh qo'zini qurbonlik qilganidek, Iso ham bizning o'rnimizni e'gallab, haqiqiy Qurbonlik Qo'zisi sifatida gunohimiz oqibatini (jazosini), ya'ni o'limni O'z ustiga oldi. Bundan maqsad bizni mana shu yovuz dunyo tizimidan (yovuz asrdan) qutqarish e'di. Bu dunyo shayton hukmronligi ostida yotibdi; Isoni Rabbiy deb qabul qilmagan har bir kishi shayton hukmronligi ostida bo'ladi va shuning uchun shayton quli hisoblanadi; ya'ni ular shaytonga qaram bo'ladi. Faqatgina Iso qilgan ishga ishongan kishi shu yovuz dunyodan qutqariladi, nafaqat dunyodan, balki shayton va bashariy tana hukmronligidan ham ozod bo'ladi (bashariy tana haqida keyingi maqollarda xabar beramiz).
Isoning xochda bizning gunohlarimiz uchun o'lishi Xudoning irodasi e'di. Bu reja er yaratilishidan ilgari Xudo tomonidan tuzilgan e'di (Vahiy 13:8), oxiratda ham Iso qurbon bo'lgan qo'zi sifatida bizga ko'rinadi; shulardan ham Isoning xochdagi o'limi va qayta tirilishi qanchalik buyuk ahamiyatga e'ga e'kanligini ko'rsa bo'ladi.
Odamlar (yaxudiylar va rimliklar) Isoni jonini olib, o'z irodalari bilan o'ldirmadilar, balki Isoning O'zi shunga rozi bo'ldi va shu orqali Xudo Ota irodasini amalga oshirgan e'di. Albatta yahudiylar va rimliklarga Uni o'ldirganlari uchun javobgardir, lekin Iso aytganidek, U jonini biz uchun O'z xohishi bilan fido qildi (Yuhanno 10:17-18).
E'ski Ahddagi qurbonliklar va turli xil marosimlar aynan Isoning xochda o'lishiga ishora qiluvchi belgilar e'di; shuning uchun Qonun faqatgina soya e'di va kelajakdagi borliq haqida (ya'ni Iso qilgan ishga) guvohlik berardi.
Iso qilgan ishning samarasi yoki foydasiga e'ga bo'lish inson Isoning xochda o'lganiga ishonishi va Isoni Rabbiy, deb qabul qilishi kerak. Demak, inson najot topish uchun ham ishonchini Isoga qaratishi kerak, najot topgandan keyin muqaddaslanish uchun ham ishonchini Isoga har kuni qaratishi kerak. Ishonchimiz kimga qaratilgani juda katta ahamiyatga e'ga, shuni doim e'sda tutishimiz kerak.

Oxirgi videolar

2008-12-14T19:16:00.001-05:00

Oxirgi videolar
Youtube sahifasi joylashtirgan videolarni mana shu manzilda korsangiz boladi:

http://masihiy-muallim.blogspot.com/2008/11/blog-post_1880.html

O'sha videolar matni:

Yutub sahifasida chiqargan videolarimni bu erga ham qo'ydim:
Galatiyaliklarga 5:19-26
Masihiy muallim
http://masihiy-muallim.blogspot.com/
http://masihiymuallim.blogspot.com/
http://www.youtube.com/user/masihiy

Muqaddas Kalomdan soboq
Injildan oyatlar
Galatiyaliklarga 5:19-26

Bashariy tabiatning ishlari ma'lum, chunonchi: fahshbozlik, harom-harishlik, fisq-fujur, butparastlik, jodugarlik, dushmanlik, janjalkashlik, rashk-g'azab, manmanlik, ixtilofchilik, bid'atchilik, hasad, qotillik, ichkilikbozlik, aysh-ishrat va shularga o'xshagan ishlar. Sizlarni oldin ogohlantirgan e'dim, yana ogohlantiryapman: bu kabi ishlarni qiluvchilar Xudo Shohligidan bebahra bo'ladilar.
Ilohiy Ruhning samarasi e'sa -- muhabbat, sevinch, xotirjamlik, sabr-toqat, lutfkorlik, xayrixohlik, sadoqat, muloyimlik va ibodir. Bu xislatlarga qarshi biror qonun yo'q. Iso Masihga tegishli bo'lganlar e'sa o'z tabiatini, hirsu e'htiroslari bilan birga, xochga mixlab qo'yganlar. Agar biz Ruh amri ostida bo'lsak, Ruh amri bilan umr kechirishimiz lozim. Shuhratparast bo'lmaylik, bir-birimizdan rashk qo'zg'amaylik, baxillik qilmaylik.

video

Haqiqiy baxtiyorlik
Masihiy muallim
(http://www.youtube.com/user/masihiy)

Xudo inoyati haqidagi xabarni bilib olsangiz, Muqaddas Ruh hayotingizda qanday qilib ishlashni boshlashini bilib olasiz va shunga o'zingiz guvoh bo'lasiz; shu orqali Muqaddas Ruh sizga gunoh ustidan g'alaba beradi. Shu habarni bilib oling hamda boshqa tanish masihiylarga ham sahifam haqida va shu habar haqida gapirib bering. Bir-birimizga dalda beraylik va birga imon tor yo'lida yurishda davom e'taylik!

Matto 5-BOB 1-16-oyatlar

1 Iso talay xaloyiqni ko'rib, toqqa chiqib o'tirdi. Shogirdlari Uning oldiga kelishdi. 2 Iso ularga ta'lim berish uchun og'zini ochib, dedi:
3 «Ruhan kambag'al bo'lganlar baxtlidir,
Chunki Osmon Shohligi ularnikidir.
4 Yig'layotganlar baxtlidir,
Chunki ular tasalli topur.
5 Beozor bo'lganlar baxtlidir,
Chunki ular er yuziga e'ga bo'lur.
6 Adolatga ochu chanqoqlar baxtlidir,
Chunki ular to'q bo'lur.
7 Rahmdil bo'lganlar baxtlidir,
Chunki ular rahm-shafqat topur.
8 Pokdil bo'lganlar baxtlidir,
Chunki ular Xudoni ko'rur.
9 Tinchlik o'rnatuvchilar baxtlidir,
Chunki ular Xudo o'g'illari deyilur.
10 Adolat yo'lida jabr ko'rganlar baxtlidir,
Chunki Osmon Shohligi ularnikidir.
11 Men tufayli odamlar sizni haqoratlab quvg'in e'tsa, siz haqda yolg'on gapirib fisqu g'iybat qilsa, baxtlisiz! 12 Sevininglar va xursand bo'linglar, chunki sizga osmon mukofoti buyuk. Sizdan avval o'tgan payg'ambarlar ham shunday quvg'in bo'lgan».
13 «Siz -- erning tuzisizlar. Agarda tuz kuchini yo'qotsa, uni yana qanday sho'r qilish mumkin? U e'ndi chiqitga tashlab yuboriladi, oyoq ostida poymol bo'lishdan boshqaga yaramaydi.
14 Siz -- dunyoning nurisizlar. Tog'ning tepasida qurilgan shahar yashirin qololmaydi. 15 Shuningdek, shamni yoqib, keyin idish bilan yopib qo'yishmaydi. Uydagilarning hammasiga yorug'lik bersin, deb uni shamdonga qo'yishadi. 16 Ayni ravishda sizning nuringiz ham insonlar oldida shunday porlasinki, ular yaxshi ishlaringizni ko'rib, osmondagi Otangizni ulug'lasinlar».

video

Haqiqiy sevgi
Muqaddas Kitob, Injildan oyatlar:

Korinfliklarga yozilgan birinchi maktub, 13-bob, 1-8 va 13 oyatlar

Agar men insonlarning va farishtalarning tillarida gapirsam-u, lekin sevgim bo'lmasa, jaranglaydigan mis cholg'u, yangraydigan zang bo'lib qolaman. Agar bashoratgo'y bo'lsam, agar butun sirlardan voqif bo'lib, har qanday ilmni bilsam, agar tog'larni ko'chiradigan imonga e'ga bo'lsam-u, lekin sevgim bo'lmasa, men hech narsa e'masman. Agar butun er-mulkimni taqsimlab bersam, hatto badanimni yondirishga topshirsam-u, lekin sevgim bo'lmasa, menga hech foydasi yo'q.
Sevgi sabrli va ko'ngilchandir. Sevgi hasad qilmas, kekkaymas, shishinmas. Sevgi beboshlik qilmas, xudbinlik qilmas, achchiqlanmas, kek saqlamas. Sevgi nohaqlikka sevinmas, aksincha, haqiqat ila shod bo'lur. Sevgi har narsani ko'tarar, har yo'lda ishonch hosil qilar, har sharoitda umid saqlar, har narsaga toqat qilar.
Sevgi aslo ado bo'lmas.

E'ndilikda bu uch narsa qoladi: ishonch, umid, sevgi. Sevgi e'sa e'ng a'losidir.

video

E'y Xudo, Sen bilan yaxshi!
Uyg'ur tilida masihiy ashula, o'zbekcha so'zlari bilan.

video

Qadimgi imon qahramonlari
Muqaddas Kitob Injildan oyatlar:

Ibroniylarga 11-bob
1Imon – bu umidvor bo'lgan narsalarning mujassamlanishidir, imon bilan biz ko'rinmaydigan mavjudotga amin bo'lamiz.
2Ota-bobolarimiz imon bilan Xudoning roziligini qozondilar.
3Bizlar imon orqali anglayapmizki, koinot Xudoning kalomi bilan bunyod bo'lgan, ya'ni ko'rinadigan moddalar ko'rinmaydigan voqelikdan vujudga kelgan.
4Imon bilan Hobil Xudoga Qobildan ko'ra yaxshiroq qurbon keltirdi. Hobil imoni tufayli solih kishi deb qabul qilindi. Xudoning O'zi uning bag'ishlovlarini tasdiqlab, undan roziligini bildirdi. Hobil o'lgan bo'lsa ham, imoni orqali hanuz gapiryapti.
5Imoni tufayli Hano'h o'lmay, yuqoriga olindi. U yana topilmadi, chunki Xudo uni yuqoriga olgan e'di. Yuqoriga olishdan oldin Xudo undan roziligini ta'kidlagan e'di.
6Ishonmasdan e'sa Xudoning roziligini topmoqning imkoni yo'q. Kim Xudoga yaqinlashmoqchi bo'lsa, Uning borligiga ishonmog'i lozim, Xudo Uni izlovchilarga mukofot berishiga e''tiqod qilmog'i shart.
7Nuh payg'ambar imonli bo'lgani uchun, Xudo unga kelajakda yuz beradigan hodisalar haqida vahiy yubordi, Nuh e'sa o'z xonadonini qutqarish uchun ixlos bilan kema yasadi. U bu ishi bilan dunyoni mahkum qildi, o'zi e'sa imoni tufayli ahli solih deb qabulga o'tdi.
8Ibrohim payg'ambar ham o'z imoni tufayli Xudoga itoat qildi. Xudo uni chaqirib: “Nasib e'tadigan mamlakatga ket”, - deb buyurganida, Ibrohim qaerga borishini bilmasdan yo'lga tushdi.
9Imon bilan u Xudo va'da bergan erda o'rnashdi, nasib bo'ladigan qut-barakalarning ham vorislari bo'lgan o'g'illari Ishoq va Yoqub bilan birga g'ariblarcha chodirda yashadi.
10U me'mori va quruvchisi Xudo bo'ladigan mustahkam, boqiy shaharni kutar e'di.
11Soro bibi ham imon bilan va'da bergan Xudoning sadoqatiga ishonib, yoshi o'tsa ham, homilador bo'lishga quvvat oldi.
12Shuning uchun ham bir odam, ya'ni qartayib jonsizlashgan Ibrohimdan ko'kdagi yulduzlar va dengiz sohilidagi qum kabi son-sanoqsiz nasl tug'ildi.
13Bu kishilarning hammasi Xudo va'da e'tgan barakalarga e'rishmay, imonli bo'lib olamdan o'tdilar. Barakani uzoqdan ko'rib olqadilar, er yuzida g'aribu musofir e'kanliklarini e''tirof e'tdilar.
14Kimki bunday fikrda bo'lsa, bir vatan izlayotganini ko'rsatadi.
15Agar ular ayrilgan vatanini qumsab qolganlarida e'di, qaytib borishga fursatlari bo'lar e'di.
16Ammo ular yanada yaxshisi, ya'ni samoviy vatanni orzu e'tardilar. Shuning uchun Xudo ularning Xudosi atalmoqdan or qilmaydi. Uning O'zi ular uchun bir shahar hozirlagan e'di.
17Xudo Ibrohimni sinovdan o'tkazayotganida, Ibrohim imon bilan o'g'li Ishoqni qurbonlikka olib bordi. Ha, u Xudodan ma'lum va'dalarni olganiga qaramasdan, yagona o'g'lini bag'ishlamoqchi bo'ldi.
18Vaholanki, Xudo unga: “Sening nasling Ishoq orqali ko'payadi”, - deb va'da bergan e'di.
19Demak, Ibrohim Xudo hatto o'liklarni ham tiriltirishga qodir, degan fikrda e'di. Shuning uchun ham u ramziy ma'noda Ishoqni o'limdan qaytarib oldi.
20Shuningdek, Ishok ham imon bilan o'g'illari Yoqub va E'sovni istiqbollari haqida duo qildi.
21Yoqub e'sa o'layotganida, imon bilan o'g'li Yusufning o'g'illarini bir-bir duo qildi va o'z hassasiga suyangancha Xudoga sajda qildi.
22Yusuf ham olamdan o'tay deganda, Isroil o'g'illarining Misrdan chiqib ketishi to'g'risida imon bilan karomat qildi va o'z suyaklari haqida vasiyat qildi.
23Muso tug'ilganda ota-onasi uni imon bilan yashirishdi. Ular chaqaloqning chiroyli e'kanligini ko'rib, Fir'avnning farmonidan qo'rqishmadi.
24Muso voyaga etgach, Fir'avn qizining o'g'li deb atalishni imon bilan rad e'tdi.
25Gunoh qilib vaqtinchalik huzur-halovat ko'rishdan, Xudoning xalqi bilan azob-uqubat chekishni afzal ko'rdi.
26Masih tufayli haqoratga qolishni Misrning xazinalaridan buyukroq boylik hisobladi, chunki u oladigan mukofotni ko'zlar e'di.
27Fir'avnning g'azabidan qo'rqmasdan imon bilan Misrni tark e'tdi. U ko'rinmas Xudoni ko'rganday, sabot-matonatli bo'ldi.
28So'ngra misrlik to'ng'ichlarni qirgan azroil isroilliklarga tegmasin deb, nabi Muso imon bilan Fisih qurbonini so'ydi va e'shiklarga qon purkadi.
29Imon bilan isroilliklar Qizil dengizdan xuddi quruqlikdan o'tayotgandek kechib o'tishdi. Misrliklar ham o'tishga harakat qilgach, g'arq bo'lib ketishdi.
30Isroilliklar etti kun Erixo shahri devorlari atrofida aylanib o'tgandan keyin, imonlari tufayli devorlar qulab tushdi.
31Imon bilan fohisha Rahoba ham josuslarni do'stona qabul qilib oldi va kofirlar bilan birga halok bo'lmadi.
32Yana nimalar haqida gapiray? Yana Gid'o'n, Baraq, Shim'o'n, Iftah, Dovud, Shomuil va barcha payg'ambarlar haqida hikoya qilishim uchun vaqtim etarli e'mas.
33Ular imon bilan podsholiklarni to'ntardilar, adolatni barqaror qildilar, ilohiy va'dalarga e'rishdilar, sherlarning og'zini bog'ladilar.
34Lovullagan otashni so'ndirdilar, qilich tig'idan qochib qutuldilar, holdan toygan bo'lib quvvatga kirdilar, jangda matonat ko'rsatdilar, begona qo'shinlarni engib daf qildilar.
35Bir necha ayollar o'z marhumlarini tirilgan holda qaytarib oldilar. Boshqalari e'sa a'loroq tirilishga – qiyomatga e'rishish umidida yurib, qutulishni qabul qilmadilar va azobda qolib o'ldilar.
36Yana boshqalari haqoratlar, kaltaklarga chidab, zindonlarda zanjirband bo'lib yotdilar.
37Toshbo'ron bo'ldilar, qiynoqlarga chidadilar, arralab ikkiga bo'lindilar, qilichdan o'tkazildilar. Qo'y va e'chki ko'ni ichida sarson-sargardon kezib, muhtojlik, tanglik, azob-uqubat chekdilar.
38Cho'l-sahrolarda, tog'-toshlarda adashib, g'orlarda, erning kavaklarida faqirlarcha umr kechirdilar. Mana, dunyo ularga munosib e'mas e'di!
39Ularning hammasi ham imoni bor degan tasdiqqa e'ga bo'lsa-da, Xudo va'da e'tgan qut-barakaga muyassar bo'lmadilar.
40Xudo bizsiz kamolga e'rishmasin deb, Xudo biz uchun a'loroq barakalarni ko'zda tutgan e'di.

video

Muqaddas Ruhda yashash
Qanday qilib Muqaddas Ruhda yashash mumkin va gunohli tabiat ustidan g'alaba qozonish haqida oyatlar.

Rimliklarga 8-bob 1-17 oyatlar
1Shunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga qarshi e'ndi hech bir mahkumlik yo'qdir.
2Iso Masih ummatiga hayot beruvchi Ruhning Qonuni meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan ozod qildi.
3Inson tabiati ojizligi tufayli Ilohiy Qonun o'zi ham ojiz bo'lib qoldi. Qonun ulgura olmagan ishni e'sa Xudo qildi: U O'z O'g'lini gunohkor insonga o'xshatib olamga yubordi va Uni gunoh uchun qurbonlikka bag'ishladi, shu yo'sin inson tabiatidagi gunohni mahkum qildi.
4Xudo buni, Ilohiy Qonun talablari tabiat amri bilan e'mas, Ruh amri bilan yashayotgan bizlarda bajo bo'lsin, deb qildi.
5Bashariy tabiat amri bilan yashaydiganlar bashariy fikr qiladilar. Ilohiy Ruh amri bilan yashaydiganlar ilohiy fikr qiladilar.
6Bashariy tabiatning murod-maqsadi — o'limdir. Ilohiy Ruhning murod-maqsadi — hayot va tinchlikdir.
7Bashariy tabiatning murod-maqsadi Xudoga dushmanlikdir; chunki bunday tabiat Xudoning Qonuniga itoat qilmaydi hamda qila olmaydi.
8O'z tabiati amri bilan yashaydigan odamlar Xudoga manzur bo'la olmaydilar.
9Xudo Ruhi sizning ichingizda yashayotgani uchun, sizlar e'ndi tabiatingiz amri bilan e'mas, balki Ruh amri bilan yashayapsizlar. Kimki Masihning Ruhiga e'ga bo'lmasa, u Masihniki e'masdir.
10Agar Masih ichingizda e'kan, badan gunoh uchun o'limga mahkum bo'lsa-da, ruh oqlanganingiz uchun hayotdir.
11Chunki Iso Masihni tiriltirgan Xudoning Ruhi sizning vujudingizda yashayapti. Agar Xudo O'z Ruhi qudratida Masihni tiriltirgan bo'lsa, U ichingizdagi o'sha Ruh orqali sizning foniy badanlaringizni ham tiriltirajak.
12Shunday qilib, e'y birodarlar, tabiatimiz amri bilan yashash uchun biz bu tabiat talablari oldida majbur e'masmiz.
13Agar o'z tabiatingizga mahliyo bo'lib yashasangiz, ruhan o'lishingiz muqarrar. Lekin agar bashariy tabiatning qilmishlarini Ruh kuchi bilan o'ldirsangiz, ruhan yashaysizlar.
14Xudo Ruhi bilan boshqariladigan barcha Xudoning farzandidir.
15Chunki sizlar yana qo'rquvda yashash uchun qullik ruhini olmadingizlar, balki o'g'illik Ruhini oldingizlar. Bu Ruhdan ruhlanib, biz Xudoni aziz Ota deb chaqiramiz.
16Xudo Ruhi O'zi bizning ruhimizga qo'shilib, Xudo farzandlari e'kanligimiz haqida guvohlik berib turadi.
17Agar Xudoning farzandlari bo'lsak, farzandlarday meros olish huquqiga ham e'gadirmiz. Xudoning qut-barakalaridan meros ulushi oluvchilar cifatida Masihning vorisdoshlarimiz. Agar biz Masihning azob-uqubatlariga sherik bo'lsak, albatta, Uning ulug' shon-sharafiga ham sherik bo'lajakmiz.

http://masihiy-muallim.blogspot.com/2008/11/blog-post_1880.html

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:3)

2008-12-14T19:11:00.000-05:00

1:3-oyat
Otamiz Xudodan va Rabbimiz Iso Masihdan sizlarga inoyat ila tinchlik bo'lsin.
Xudoning inoyati va tinchligi Rabbimiz Iso Masih orqali keladi. Ya'ni agar siz Iso Masihni Rabbiy, deb tan olgan bo'lsangiz, faqat o'shanda Xudo sizga inoyatini va tinchligini beradi.
Qisqa qilib aytganda inoyat bu Xudoning bizni e'zgulik bilan qabul qilishi va bizga kerak bo'lgan narsalarni berishidir; ya'ni Xudo bizga O'z solihligini, muqaddasligini, umuman olganda O'zining tabiatini bizga ato qiladi. Bularning hammasi Muqaddas Ruh orqali bizga beriladi va ichimizda saqlanadi.
E''tibor bersangiz biz birinchi navbatda inoyatni qabul qilishimiz kerak va undan keyin tinchlikka e'ga bo'lamiz.
Tinchlik deganda bizda hech qanday muammo bo'lmasligi yoki urush-janjal bo'lmasligi degani e'mas, balki qalbimizda tinchlik bo'lishidir, agar ilgari biz Xudoga manzur bo'lish uchun bezovtalanib harakat qilgan bo'lsak, e'ndi e'sa yuqorida aytilgan inoyat asosida va Isoning xochdagi qurbonligi asosida biz Xudoga manzur bo'lamiz; agar ilgari “e'ndi nima eyman, nima ichaman, nima kiyaman?”, deb xovotir olgan bo'lsak, e'ndi biz bezovtalanmasdan, hamma ishlarimizni Xudoga topshiramiz, chunki U biz uchun g'amxo'rlik qiladi, Xudo bu haqda va'da bergan (Matto 6:25-34).
Tinchlik deganda bu avvalo Xudo bilan dushmanligimiz tugadi deganidir; chunki biz Isoni qabul qilmasimizdan avval Xudoga dushman e'dik va shayton hukmronligi ostida e'dik. Lekin Isoni qabul qilib, biz Xudoga do'st bo'lamiz va o'rtamizda tinchlik hukm suradi.
E''tibor bergan bo'lsangiz inoyat va tinchlik Iso orqali bizga beriladi. Umuman olganda, Xudodan keladigan hamma narsa bizga Iso xochda qilgan ishi asosida beriladi. Iso “Men e'shikman” degan, ya'ni U orqali biz Xudoga yaqinlashishimiz mumkin, shu bilan birga aynan Iso orqali Xudo bizga kerakli narsalarni beradi.

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini (1:1-2)

2008-12-11T14:36:00.001-05:00

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini

Bugundan boshlab, bir birodarimiz yoki opamiz iltimosiga binoan, Galatiyaliklarga yozilgan maktubning talqinini yozib boraman. Masihiy muxlislarimizda savollar yoki izohlar bo'lsa menga e'lektron pochta orqali xat yozishingiz mumkin, yoki mana shu maqola tagida komment yozsangiz bo'ladi; yozgan kommentingiz o'sha zaxoti chiqmasa ham, men uni tez oradi olaman va unga javob yozaman. Xudo inoyati sizga yor bo'lsin!

Galatiyaliklarga yozilgan maktub talqini

Masihiy muallim talqini
Internetdagi sahifa: http://masihiymuallim.blogspot.com/

1-bob
1-oyat
Insonlar tomonidan e'mas, inson orqali ham e'mas, balki Iso Masih va Uni tiriltirgan Otamiz Xudo tomonidan havoriy qilib tayinlangan men – Pavlus,

Birinchi oyatda bu maktub mualiffi Pavlus e'kanligini bilib olamiz. Ayrim maktublarning muallfi Pavlus bo'lsada, u aytgan so'zlarni boshqa inson, ya'ni Pavlusning yordamchilari yozgan bo'lishi mumkin.
Bu oyatda u o'zining havoriy (apostol, ya'ni e'lchi) e'kanligini ta'kidlab o'tadi; uni insonlar havoriy deb nomlamagan, balki Iso Masih orqali Xudo Ota Pavlusni havoriy deb tayinlagan e'di. Nega Pavlus bu erda o'zini Xudo tomonidan havoriy deb tayinlanganligini ta'kidlab, himoya qilyapti? Qachonki masihiy Xudo inoyati haqidagi xushxabarni va'z qilsa, birinchi navbatda dushmanlar uning ta'limotiga hujum qiladi. Biroq ta'limot Xudoniki bo'lgani uchun ular unga qarshi tura olmaydilar. Bunga misol qilib Stefanni aytsak bo'ladi: u bilan ayrim yaxudiylar baxs qilishadi, “biroq uning so'zidagi hikmat va Ruhga qarshi turolmadilar” (Havoriylar 6:10). Keyin ikkinchi navbatda shu dushmanlar Pavlusning o'ziga hujum qiladilar. Ular uni haqiqiy havoriy e'mas deydilar, chunki u Quddusdagi havoriylar bilan yaqinmas va ular unga qo'l qo'yib duo qilishmagan deydilar. Bundan tashqari Pavlus haqida turli xil yolg'onlar va bo'htonlar aytishardi; bunga uning boshqa maktublarida yozgan so'zlari misol bo'la oladi.
Pavlusni boshqa odamlar yubormagan e'di, hamda insoniy tashkilot yoki inson buyrug'i bilan u ish tutmagan e'di. Biroq Pavlusni Ota Xudo xushxabar aytishga yuborgan e'di – mana shu e'ng asosiy masala e'di. Chunki agar odamni boshqa odamlar nimadir qilishga yuborgan bo'lsa, buday odam qiyinchilik va qarshiliklarga ko'p ham chiday olmaydi. Xudo odamni yuborgan bo'lsa, unda Xudoning O'zi unga quvvat beradi va yordam beradi; shuning uchun Pavlus Xudo uning oldiga qo'ygan maqsadlarni Xudo quvvati bilan bajarar e'di. Shu bilan birga Pavlus boshqa odamlar oldida bosh e'gmasdi, ya'ni ularga o'z havoriyligini buysutdirmasdi. Chunki bu havoriylik odamlardan kelmagan, shuning uchun odamlar uni hukm qila olmasdi. U birinchi navbatda Xudoga itoak qilib, Unga bo'ysunardi va Xudoning yo'lida yurardi.
Shu erning o'zida Pavlus Xudo Ota Isoni o'likdan qayta tiriltirganini aytadi; bu shunchaki aytilgan so'zlar e'mas, balki bu Injil Xushxabarining markazi va mag'zidir. Agar xushxabarimiz markazida Iso xochda o'lib, qayta tirilgani bo'lmasa, demak bu Xudoning xushxabari bo'lmay qoladi; biz Xudo xushxabarini albatta aytishimiz kerak. U markaziy mavzu bo'lganligi uchun ham shayton unga qarshi chiqadi. Ko'pgina boshqa din vakillari aynan shu mavzuga, ya'ni Iso qayta tirilgani haqidagi xabarga qarshi chiqadilar. Demak Iso qayta tirilishi xushxabarning asosiy mavzusi e'kan; agar siz shu mavzu borasida to'g'ri savollar berib, shu savollarga Muqaddas Kitobdan javob izlasangiz, Injil Xushxabari nima e'kanligini yanada aniqroq bilib olishingiz mumkin.

1:2-oyat
“shuningdek, men bilan birga bo'lgan hamma birodarlar Galatiya o'lkasidagi Masih jamoatlariga salom yo'llaymiz.”
Galatiyaliklarga 1:1-5 oyatlari shu maktubning so'zboshidir; bu qismda odatda xat kimdan kimga yozilganligi, salomlar va ayrim mahal maktubning asosiy mavzusi aytib o'tiladi.
2-oyatda Pavlus bilan birga yana boshqa birodarlar borligini ko'ramiz. Ayrim paytlari Pavlus maktub so'zlarini o'zi e'mas, balki boshqa birodar yozgan bo'ladi, albatta hamma so'zlarni va fikrlarni Pavlusning o'zi aytib turgan bo'ladi. Yana boshqa paytlari e'sa uning oldidagi borodarlar ayrim voqealarga aniqlik kiritgan bo'lishi mumkin.
Demak, bu maktub Galatiya o'lkasidagi jamoatlarga yozilgan e'kan. Galatiya hozirgi zamondagi Turkiya davlati o'rnida bo'lgan, va Ankara shahri o'sha davrda Galatiyaning ham paytaxi bo'lgan. Xarita:
http://www.ccel.org/bible/phillips/CNM24-Gal.gif
E''tibor bersangiz bu maktub (ayrim boshqa maktublar singari) bitta jamoatga e'mas, balki bir nechta jamoatlarga yozilgan e'di. Ya'ni birinchi jamoat shu maktubni olib, o'zlari o'qib olishar, keyin e'sa odatda o'zlari uchun bir nusxa qilib ko'chirib olishar va keyingi jamoatga shu maktubni jo'natishardi. Bunday narsalarni Pavlus o'z maktublarini jo'natgan kishilar orqali aytar, ba'zi paytlari e'sa maktubning o'zida shu haqda yozar e'di (E'fesliklarga 6:20-21; Kolosaliklarga 4:16).
Pavlusning ko'pgina maktublari qandaydir jamoatdagi yolg'on ta'limotga qarshi yozilgan e'di. Shuning uchun o'sha vaqtdagi va jamoatdagi ahvolni o'rganib, unga Pavlus qanday javob berganini o'rganishimiz kerak; zero shu orqali Xudo Pavlusga bergan inoyat xabarini bilib olamiz. Bu maktublar odatda bir yoki bir-nechta muammoga javob tariqasida yozilgan bo'lib, ular qandaydir mavzu bo'yicha qo'llanma sifatida yozilmagan e'di. Shuning uchun bir maktubdan bir nechta fikr, boshqasidan yana bir-nechta fikr olib, Xudoning inoyat xabari nimadan iboratligini bilib olishimiz mumkin. Shu vaqtning o'zida oyatlarni kontekstdan yulib olish mumkin e'masligini aytish kerak. Masalan Muqaddas Kitobda shunday oyatbor: “Ahmoq o'z qalbida “Xudo yo'q” deb aytdi”. Agar biz shu oyatga asoslanib, Muqaddas Kitobda “Xudo yo'q” degan fikr aytilgan desak, biz bu oyatni kontekstdan yulib olgan bo'lamiz. Chunki bu erda bunday fikr Xudodan e'mas, balki ahmoq kishi yuragidan chiqqanligini ko'ramiz. Demak Kalomni o'qiganimizda kontekstga e''tibor berishimiz kerak.

Oxirzamon yaqinlashganini ko'rsatadigan belgi

2008-11-14T17:12:00.001-05:00

Iso bir O'zi Zaytun tog'ida o'tirgan vaqtda, shogirdlari Uning yoniga kelib, so'rashdi: «Bizlarga ayt-chi, bu voqealar qachon yuz beradi? Sening kelishing va oxirzamon yaqinlashganini ko'rsatadigan belgi qanday bo'ladi?» (Matto 24:3).

Iso, Isroil xalqining Xudosi, O'z uyini tashlab ketganda shu makon ma'nan moxovli binoga aylanib qoldi. Chunki Iso tashlab ketgan har qanday narsa va kimsa ma'nan moxov bo'lib qoladi. Shuning uchun, Leviylar 14:45 oyatga yozilgan moxovlik haqidagi qonunga binoan, Iso bu binoning hech bir toshi (yoki g'ishti) boshqasi ustida qolmaydi, deb aytadi (Matto 24:2). Iso O'z xizmatini tog'lik ustida (baxtiyorlik tog'i) voizlik qilish bilan boshlagan e'di; shu bilan birga U xizmatini tog'lik ustida (Zaytun tog'ida) yakunlaydi.
Masih Isroilga Xudo shohligini taklif e'tdi, biroq ular Isoni ham, shohlikni ham rad e'tdilar. Buning oqibatida, Iso mana shu Matto 24-bobda aytganidek, butun dunyoda doimiy ravishda urushlar, qahatchiliklar, er qimirlashlar va hakazolar sodir bo'la boshladi; bu davr mana hozirgi kunga kelib 20 asrdan beri davom e'tib kelyapti.
Matto 24-bobining ko'pchiligi Isroilga qaratilib aytilgan; biroq ilk 14 oyat to'ppa-to'g'ri Jamoat Davri haqida bo'lib, bilvosita jamoat haqida aytilgan gaplardir. Shu oyatlardan uchtasiga biz e''tibor qarataylik:
1. “Aldovlar yoki yo'ldan ozdirish”: “Chunki talay kishilar Mening nomim bilan kelib: “Men Masih bo'laman”, – deb ko'plarni yo'ldan ozdiradi”. Shaytonning e'ng kuchli qurollaridan biri yolg'ondir. Yolg'onga javob e'sa Xudo Kalomini aniq bilishdir. Xudo Kalomini bilgan kishi e'sa Masihni va U xochda qilgan ishini aniq biladi.
2. “Sohta payog'ambarlar”: “Ko'pdan-ko'p soxta payg'ambarlar paydo bo'lib, ko'plarni yo'ldan uradi”. Agar aytilgan xabar (voizlik) “Iso Masih va Uning xochda mixlangani” haqida bo'lmasa, demak xabarni aytayotgan kishi “soxta payg'ambar” hisoblanadi.
3. “Injil Xushxabari”: “Xudo saltanati to'g'risidagi Injil Xushxabari hamma xalqlarga dalolat bo'lish uchun jahon bo'ylab targ'ib qilinadi va o'shandagina so'ng bo'ladi”. Soxta payg'ambarlar va yolg'on yo'llar bor bo'lishidan qat'iy nazar, mana shu oyatdagi bashoratga binoan, Xudo saltanati to'g'risidagi Injil xushxabari “hamma xalqlarga” aytiladi. Bu erda hamma odamlarga deyilmagan, balki “hamma xalqlarga” deyilgan. Bunga misol qilib, turli xil masihiylar televidenie orqali o'z dasturlarini ko'p mamlakatlarda ko'rsatib, Injilni targ'ib qilishganini aytsa bo'ladi.
“O'shandagina so'ng bo'ladi” degan ibora bizga shuni ma'lum qiladiki, hozirgi kunda Iso Masih xushxabari butun dunyo xalqlariga targ'ib qilinyapti va shu orqali Jamoat Davri yakunlay deb qolganini bilamiz.
Matto 24:15 oyatdan boshlab Buyuk Musibat davri haqida gapiriladi. Bu e'sa Iso Masihga tegishli jamoat Xudo oldiga ketishga tayyoralanishi kerak (1chi Salonikaliklarga 4:13-18), degan ma'noni bildiradi.

Masih inoyati

2008-10-18T17:07:00.002-04:00

“Hayronman, sizlar qanchalik tez Masihning inoyatli da'vatidan yuz o'girib, boshqa bir «Injil»ga sajda qildingizlar! Aslida boshqa Injil yo'q. Faqat ba'zilar sizlarni chalg'itib, Masih Xushxabarini buzib ko'rsatishni xohlaydilar.” (Galatiyaliklarga 1:6-7).

Xudo odamzodga O'z muhabbati bilan Xushxabarni berdi va odam jumbog'iga shu orqali echim berdi. Shayton e'sa bunga qarama-qarshi ravishda, odamning gunohkor tabiati va mag'rurligiga Xushxabarni moslashtirib, uni buzadi; hamda odam fosiqligiga to'g'rilab Xushxabarni dinga aylantiradi.
Iso Masih Xushxabari insonni o'limga mahkum qiladi va shunday qilib odamni va uning dinlarini tugatadi, shundan keyin e'sa insoniy tabiatdan e'mas, balki ruhdan tug'ilgan “yangi odamni” bunyod qiladi. Insonning Xudoga xizmat qilolmasligi, manzur bo'lolmasligi va itoat qilolmasligi Qonun ostida namoyon bo'ldi. Shuning uchun hozirgi inoyat kunida shaytonning maqsadi inson dini bilan Ruh dinini birlashtirishdir. Biroq bunday birlashma sodir bo'la olmasligi va uning naqadar nopokligi Galatiyaliklarga yozilgan maktubda ochiq-oydin yozilgan.
Masih bu dunyodan Unga tegishli odamlarni olish uchun O'zini gunoh uchun qurbonlik sifatida topshirdi (Galatiyaliklarga 1:4). Isoning xochida odamning o'zi, uning dini va bu dunyo tizimi mahkum bo'lgan. Shuning uchun, tabiiy tug'ilish orqali dunyoga kelgan insonning Xudoga din orqali manzur bo'lishi uchun qilgan har qanday harakati isyondir; bu e'sa odamning e'ng katta gunohidir. Aslida, odamning qilgan harakatlari mana shu “yovuz dunyoning” kuchi, e'nergiyasidir, Masih e'sa bizni aynan shunday dunyodan qutqarib chiqadi.
Pavlus Galatiyadagi masihiylar jamoatlarining asoschisi e'di; biroq Rabbimiz uni boshqa joylarga xizmat qilish uchun olib ketganidan keyin, ayrim sohta o'qituvchilar shu jamoatlarga suqulib kirib, havoriy Pavlusning ta'limoti va shaxsiga qarshi gaplar gapira boshlashadi. Buning uchun bu sohta o'qituvchilar “ishlar” xushxabarini tarqata boshladilar.
Galatiyaliklarga yozgan maktubida Pavlus xat boshida ularga yaxshi va maqtov so'zlarini yozmagan, lekin boshqalarga yozgan maktublarda odatda Pavlus shunday maqtov so'zlarini yozar e'di. Bu maktub boshida e'sa u qattiq hayron qolganini aytadi. Rabbimizni qabul qilgan, Pavlus orqali imonga kelgan bu odamlar qanday qilib juda tez orada buzuq xushxabarga berilib ketgan bo'lsa? Shuni aytish kerakki, Xushxabarni rad e'tish shaytonning maqsadiga kirmaydi, chunki u bunday qila olmaydi, shuning uchun u Xushxabarni buzishga harakat qiladi.
Isoning xochda qilgan ishini tan olmaydigan har qanday xabar, ochiq va oydin qilib aytganda, “boshqa xushxabardir”; aniqroq qilib aytsak “boshqa xushxabar” yo'q, chunki bunday buzuq xushxabar hech kimga yordam bera olmaydi. Iso Masih va Uning xochda qilgan ishi haqidagi Xushxabardan tashqari hamma boshqa xabarlar “Masih Xushxabarining” buzulgan shaklidir. Shuni aniqliq bilan aytamizki, bunday “buzuq xushxabar” hech kimni qutqarmaydi, shifo bermaydi, ozod qilmaydi va hech qanday ijobiy natijalarni bermaydi. Aslida, bunday xushxabar insonni qullikka va yolg'onga yanada chuqurroq botiradi. Buzuq xushxabarda qutqarilish yo'q; buzuq xushxabarda kuch-qudrat yo'q; buzuq xushxabarda najot olish yo'qdir! Buzuq xushxabarda bor bo'lgan birdan-bir narsa kulfatdir, shuning uchun havoriy “Faqat ba'zilar sizlarni chalg'itmoqchi,” deydi. Bunday chalg'itish chindan ham katta kulfatga etaklaydi.
Mening fikrimcha, reformatsiya davridan to hozirgi kungacha bo'lgan vaqtda masihiylar jamoatining ruhiy ahvoli ancha achinarlidir. Albatta, ayrim jamoatlar ilgarigilariga qaraganda juda boy va badavlat bo'lishi mumkin, hamda ular qatorida ko'proq odamlar bor bo'lishi mumkin; biroq Iso aytganidek: “Sen: „Boyman, boyib ketdim, hech narsadan kam-ko'stim yo'q”, – deysan-u, ammo ayanchli, achinarli, qashshoq, ko'r va yalang'och e'kanligingni bilmaysan!” (Vahiy 3:17).
Agar qandaydir xabar o'zini Injil Xushxabari deb aytsayu, lekin uning asosida faqatgina Iso xochi ta'limoti yotmasa, unda bunday xabar “buzuq xushxabardir”. Dunyoda e'sa bunday “xushxabarlar” juda ko'payib ketgan.
Yigirmanchi asrning oxirlarida “oxirgi yomg'ir” deb ataladigan Muqaddas Ruhning yog'ishi boshlangan e'di. “Ilk yomg'ir” e'sa ilk masihiylar jamoati davrida sodir bo'lgan e'di, bu haqda Havoriylar faoliyati kitobida yozilgan. Bu ikkala yomg'ir haqida Yo'e'l payg'ambar karomat qilgan e'di (Yo'e'l 2:23). Deyarli hamma masihiy mazhablari bu oxirgi yomg'irni tan olmaydi. Buning natijasida, ularning ayrimlari Muqaddas Ruhsiz Iso xochi ta'limotini o'qitishga harakat qildilar, biroq bu bilan ular “buzuq xushxabarni” e''lon qilyapgan e'dilar, Rabbimiz e'sa buni hech qachon qabul qilmaydi. Natijada ular e'ndilikda, xochni ham Muqaddas Ruhni ham targ'ib qilmaydilar.
Mana shu oxirgi yomg'ir natijasida paydo bo'lgan “to'liq Xushxabar” jamoatlari e'sa xochni e''lon qilmasdan, faqat Muqaddas Ruh haqida va'z qilishga harakat qildilar. Bundan oldinga usul etarli bo'lmaganligi kabi, bu usul ham etarli e'mas e'di. E'ndilikda e'sa, ko'pchilik to'liq Xushxabar jamoatlari xochni ham, Muqaddas Ruhni ham va'z qilmayaptilar. Iso Masih xochi xabari va Muqaddas Ruh shunchalik bir-biri bilan birlashib ketganki, ular ikkalasini ajratishning iloji umuman yo'q (Vahiy 5:6; Yuhanno 7:37-39).
Yuqorida aytilgan vaziyatning yomon tomoni shuki, ayrim istisnolarni e''tiborga olmasa, deyarli barcha jamoatlardagi aytilgan xabarlar “buzuq xushxabar”ni tashkil qiladi. Iso bu haqda bashorat qilgan e'di: “Biroq Inson O'g'li kelganida, er yuzida imon toparmikin?” (Luqo 18:8). Yunon tilidagi matnda “imon” so'zi oldida aniq artikl bor bo'lib, bu najot beruvchi yagona imon yoki ishonchga ishora qiladi. Iso bu erda aytgan imon, havoriy Pavlus 2-Korinfliklarga 13:5-oyatda yozgan imon bilan bir xildir. Bu ishonch xoch xabari bilan chambarchas bog'liqdir.
Hamma odam o'ziga shunday savol berishi kerak:
Men o'sha “imon”damanmi yoki men “boshqa xushxabarni” qabul qildimmi?

Xudo Kalomini buzganlar holiga voy!

2008-10-04T13:36:00.002-04:00

“E'y ulamoyu farziylar, munofiqlar! Osmon Shohligini insonlarga bekitib qo'yganingiz uchun holingizga voy! O'zlaringiz ham unga kirmayapsizlar, kirmoqchi bo'lganlarga ham yo'l qo'ymayapsizlar. Hoy ilonlar, zaharli ilon zotlari-ey! Jahannam jazosidan qanday qilib qutularkansizlar?” (Matto 23:13, 33).

Bu bobda biz ko'rayapgan Iso xozirgi kun jamoatlarida aytilgan yoki zamona zaylida aytilgan Iso e'mas. Chunki bu bobdagi Iso o'sha kundagi va'zxonlarga qaratib sakkiz marta “holingizga voy” deb aytadi. Juda dahshatli so'zlar bilan ularni jahannamga mahkum qildi.
Birinchi o'n ikkita oyatlarda Iso O'z shogirdlari va xaloyiqqa qarab gapiradi; qolgan oyatlarda e'sa U ulamolar va farziylarga qaratib gapiradi, qaysikim Isroilning o'sha davrdagi diniy rahbarlar e'di.
Ular “Muso minbarida o'tiribdilar” degani, ular Muqaddas Kitobning rasmiy qo'riqchilari va o'qituvchilari degani e'di. Lekin buning o'rniga ular Xudo Shohligini yopib qo'yib, uning kalitini, ya'ni Muqaddas Kitobni olib qo'ygan e'dilar, holbuki ular oddiy xalqqa Muqaddas Kitobni bermasdan, o'z urf-odatlari bilan uni bekor qilishgan e'di.
Hozirgi kunda Muqaddas Kitob hujum ostida, ilgarigi bunchalik qattiq hujum bo'lmagan. E'ndi (ayniqsa g'arbiy mamlakatlarda) Kitobni ustidan kulibgina qolmay, balki odamlar uni buzishga harakat qilishyapti. Ko'plab tarjima deb atalmish kitoblar chop e'tilyapti, biroq ular aslida Kalomni Xudo atganday e'mas, balki matnni istaganlaricha ifodalab, o'z fikrlari bilan yozyaptilar. Buning natijasida ko'pgina imonlilar (agar ularni umuman imonli, deb aytolsak) Xudo Kalomida aslida nima yozilganini deyarli bilishmaydi.
Xudo Kalomini buzyapgan odamlarga qaratib “ilonlar”, “munofiqlar yoki ikki-yuzlamachilar” va “qora ilon” deyish mos bo'larmikan?
Shu bobning o'ttiz ettinchi oyatida yozilgan so'zlar qanchalik hiss-tuyg'ulidir! Isroil Xudosi O'z ma'badida turibdi. U birdaniga mana shu ko'r va nopok munofiqlardan yuzini o'giradi. Uning yuzi va ko'zlarida yonib turgan gunohsiz g'azab birdaniga hasrat va shafqatga aylanadi. Shunda U qo'llarini yonga cho'zib, Uning to'g'risida cho'zilib yotgan shaharga qaraydi va “O, Quddus, Quddus! .. Men ham sening bolalaringni necha bor shunday to'plamoqchi bo'ldim,” deb xitob qiladi.
Keyin yana bir bor farziylarga qaratib, “Mana, sizning uy-joyingiz huvillab qoladi” deydi-yu, shu bilan ma'baddan chiqib ketadi.
Odamlar ma'baddan oddiy bir odam chiqib ketganini ko'rdilar, lekin farishtalar shuhratli Xudoni va Xudo shuhratini ma'abaddan chiqib ketganini ko'rdilar. Xudo shuhrati Sulaymon ma'badi ichida bo'lar e'di; lekin ikkinchi ma'abdda shuhratli Xudoning O'zi ma'badda yashar e'di, bu haqda Haggay payg'ambar bashorat qilgan e'di!

Siz-chi, siz nimani tanlaysiz? Xudo Kalomini buzasizmi yoki uni Xudo aytganiday qabul qilib, o'qiysizmi?
O'zingiz qaror qiling, lekin men Xudo bergan Muqaddas Kitobga ishonaman va u erda yozilgan narsalar asosida yashayman, bunda Xudo menga quvvat beryapti, shuning uchun Xudoga hamdu-sanolar bo'lsin!

Odobli odam Xudo shoxligiga kiroladimi?

2008-09-05T13:28:00.001-04:00

“Shu mahal bir kishi Isoning yoniga kelib:

– Valine'mat Ustozim! Abadiy hayot nasib bo'lishi uchun qanday savobli ish qilmog'im lozim? – deb so'radi. Iso unga dedi:

– Nega sen Mendan savobli ish haqida so'rayapsan? Birgina Xudodan boshqa hech kim savob e'gasi e'mas. Agar boqiy hayotga e'rishmoq istasang, ilohiy amrlarga rioya qil.” (Matto 19:16-17).

Buning iloji yo'qligini bilsa ham, nega Iso mana shu boyvachcha yigitga ilohiy amrlarga rioya qil, deb aytdi e'kan?

Uchta xushxabarchilar yozganlaridan shu narsalarni xulosa qilsak bo'ladi: bu yigit yosh e'di, to'ralardan, boy, kudratli, iltifotli, ta'lim olgan va dindor e'di. Odamlardan ko'pi uni juda baxtli deb aytishgan bo'lar e'di; shunda ham u Qonunni amrlarini bajarganman desa-da, “hayotga” e'ga e'masligini bilar e'di. U hayotga e'ga bo'lmoqchi bo'ladi va buning uchun u nima qilish kerakligini so'raydi.

Iso unga yuqorida yozilgandek javob berishiga ikkita sabab bor:

Birinchidan, Masih birinchi Ahd ostida erga kelib, sunnat axliga xizmat qilyapgani sababli shu yigitga Qonunga butunlay itoatkorlik qilish e'vaziga abadiy hayot mukofot qilinadi, deb javob beradi.

Ikkinchidan, Rabbimiz uni gapga solib, u aytayotgan gaplar qanchalik ahmoqona va xomtamalik e'kanligini ko'rsatadi.

Bu yosh to'ra hamma amrlarni mukammallik bilan bajardim, deb ta'kidladi. Biroq shunda unga nimadir etishmayotgan e'di. Ruhan bu yigit ko'r e'di.

Iso unga amrlarga rioya qilgin, deganda, uning kulguli javob berib, “qaysilariga?” deydi.

Iso sabr qilib, unga bir nechta amrlarni aytadi; bu manbadan abadiy hayotga e'rishish uchun amrlarning hammasini har doim bajarish kerak e'di, biroq buning iloji yo'q e'di!

Bundan keyin Iso bu yigitning asosiy muammosi haqida so'zlaydi, uning muammosi pul e'di. Rabbimiz unga hamma narsalaringni sotib yubor va “kel, Mening ortimdan e'rgash”, deb aytadi.

Muqaddas Kitob shunda nima bo'lganini yaqqol ko'rsatadi: “Yigit bu so'zlarni e'shitib, qayg'u ichida u erdan chiqib ketdi. Chunki uning pul-dunyosi ko'p e'di” (Matto 19:22).

Ularning suhbatini e'shitgan shogirdlar juda taajublanadilar, chunki shu boyvachcha kabi juda ahloqli odam Xudo shoxligiga kira olmaydi, degan so'zlarni ular e'shitdi. Odamda hech qanday yaxshi narsa yo'qligini ular tushunmas e'dilar, hamda 13 Zabur sanosida yozilgan narsalarni e'sdan chiqargandilar.

Bu erda haq Hukmdor aytishicha odamning, qanchalik u ziyoli va odobli bo'lmasin, Xudo shoxligiga kirishiga imkon yo'q. Inson o'z tana rangini o'zgartira olmaydi, qoplon ham dog'larini o'zgartira olmayd, chunki u tashqi tomondan ko'rsatadigan narsalar uning tabiatida mavjuddir. Biroq Xudo buning imkonini topa oladi, zero U hamma narsaga qodirdir. Nimanidir bajarish orqali e'risha olish mumkin bo'lmasa, shuni in'om yoki sovg'a sifatida qabul qilsa bo'ladi; Xudoning in'omi e'sa abadiy hayotdir (Rimliklarga 6:23).

Odamning ahvoli (hato odobli odamniki) xochda bo'lgan ishga sabab bo'lgandir!

Oxirgi zamon alomatlari

2008-08-31T23:07:00.000-04:00

2 Timo'tiy 3:1-5

“Shuni bilginki, oxirgi kunlarda og'ir vaqtlar keladi. U paytda odamlar nafs bandasi, pulparast, maqtanchoq, kibrli, kofir, ota-onaga itoatsiz, nonko'r, xudobexabar, shafqatsiz, murosasiz, g'iybatchi, nafsini tiya olmaydigan, insonlik va yaxshilik dushmani, xoin, bemulohaza, mag'rur bo'ladilar. Xudodan ko'ra aysh-ishratni ko'proq sevadilar. O'zlarini xudojo'y ko'rsatib, ilohiy qudratni e'sa inkor e'tadilar. Bunday odamlardan uzoqlash.”

Muqaddas Kitobga murojaat qilsak, oxirgi zamonlarda nima sodir bo'lishini bilib olamiz. Iso osmonga ko'tirilganidan keyin, O'z shogirdlariga Muqaddas Ruhni yuboradi. Ular Ruhni qabul qilgan kuni Butrus oxirgi zamon kelganini aytadi (Havoriylar faoliyati 2:17). O'sha paytdan hozirgacha biz oxirgi zamonlarda yashayapmiz. Lekin oxirgi kunlarda yanada ko'p alomatlar yoki belgilar paydo bo'lyapti va vaziyat yanada yomonlashib boryapti.

Albatta, ikkinchi jahon urushidan keyin Isroil davlati yana tuzulib, yaxudiylar Isroil eriga qata boshlashi e'ng katta alomatlardan biridir. Yana boshqa alomatlardan biri bilim oshishidir – masalan, hozirgi kunda kompyuterlar murakkab bo'lib boryapti va katta tezlik bilan odamga axborot berib, ko'pgina operatsiyalarni bajara oladi, odamlar ko'p axborotga e'ga bo'lyapti. Bundan tashqari gunoh odamlar ustidan ko'proq hukmronlik qilyapti: bunday ahvolni nafaqat dunyodagi Masihni qabul qilmagan odamlarda, balki jamoatdagi imonlilarda ham ko'rsa bo'ladi. Mana shu haqida Pavlus og'ir, dahshatli, qo'rqinchli kunlar, deb yozgan e'di. Ilgari tarixda hech qachon bunday ahvol bo'lmagan e'di, ayniqsa gunoh tabiati odam ustidan ko'rsatayotgan qudrat.

Biz og'ir kunlarda yashayotganimiz haqida oyatlarni o'qidik, lekin shu bilan birga biz uchun masalaning echimi borligini ham aytishim kerak.

Bu oyatlarda odamlar, aniqrog'i gunoh tabiati hukmronligi ostida yashayotgan odamlar haqida gap ketadi. Ikkinchi oyatda odamlar o'zlarini ko'proq seva boshlaydi va nafs bandasi bo'lib qoladi deyilgan. Odam Ato gunoh qilishi orqali gunoh Odam ichiga kiradi va u gunoh tabiatiga e'ga bo'lib qoladi. O'sha zahoti u ruhan o'ladi va shu orqali Xudo bilan aloqasi uziladi. Shunday qilib, u ilgari Xudoga intilgan bo'lsa, e'ndi u o'ziga intiladi, ya'ni xudbin (e'goist) bo'lib qoladi. Bizda bor bo'lgan ko'pgina muammolar gunoh tabiatimiz yoki xudbinlikdan kelib chiqadi. “Bu meniki”, “menga shu kerak”, “menga kerak narsani sen berishing kerak” kabi gaplar va fikrlar orqali xudbinlik namoyon bo'ladi. Oxirgi kunlarda xudbinlik kuchayib ketadi. Iso gaplariga qaraganda odamlar o'zini seva olar e'di, lekin o'z yaqinini sevishga qiynalardi (Mark 12:31); oxirga kunlarda e'sa bu ahvol yanada yomonlashadi.

Odamlar maqtanchoq bo'ladi – o'zlari qilmagan narsalar haqida maqtanadilar, chunki ular o'zlarini ilgari surmoqchi bo'ladilar; bu ham xudbinlikdan xabar beradi.

Yolg'onchi va qufr qiladigan bo'ladi. Kufr deganda Xudoga ishonmasdan, Unga qarshi yolg'on gapirishni nazarda tutamiz. Shu bilan birga boshqa odamlarga nisbatan ham aytilgan yolg'on guvohlik ham bunga misol bo'lishi mumkin.

Ota-onaga itoatsiz, hurmat qilmaydigan bo'ladilar. Bunga yana gunoh tabiati kuchayishi sabab bo'ladi.

Rahmat demaydigan, noshukur banda bo'ladilar.

Tabiiy mehribonlik va muhabbatsiz bo'ladilar. Oxirgi kunlarda ayrim onalar o'z chaqalog'ini tashlab ketish misollari ko'p uchrayapti. Ya'ni odamlarda tabiiy mehribonlik yo'q bo'lyapti. Yana bunga misol qilib, e'rkaklar e'rkaklar bilan yashashi yoki ayollar ayollar bilan yashashini keltirsak bo'ladi. Bu ham tabiiy muhabbat yo'qolishidan sodir bo'lyapti.

Haqiqatni buzadigan bo'ladilar.

Yolg'on gaplar aytib, tuhmat qiladigan odamlar ko'payadi.

Odamlar o'zini tiya olmaydigan, o'zini nazorat qila olmaydigan bo'lib qoladilar.

Yaxshilikka qarshi chiqadigan bo'ladilar. Masalan, biz yaxshi narsani va xushxabar haqiqatini aytganimizda, Muqaddas Ruh odamlar gunohini fosh qiladi, shuning uchun ular yaxshilikni yomon ko'rib, unga qarshi chiqadilar.

Mag'rur odamlar ko'payadi; ulardan boshqa odam yo'qdek, ular tufayli er aylangandek o'zlarini tutadiganlar ko'payadi.

Xudodan ko'ra aysh-ishratni ko'proq sevadigan odamlar ko'payadi. Sizga yoqadigan narsa, zavq keltiradigan narsa bo'lishi mumkin, lekin Xudo bilan munosabatingizga shu narsa qarshilik yoki to'sqinlik qilishi kerak e'mas. Chunki Xudo bizga hamma narsalarni zavq bilan ishlatishimiz uchun bergan; biroq hech narsa ustingizdan hukmronlik qilishi kerak e'mas.

Oxirga zamonda odamlarda xudojo'ylik (taqvodorlik) shakli bor bo'ladi-yu, lekin haqiqiy kuch-qudratga e'ga bo'lmaydilar. Ayrimlar men Xudoga xizmat qilaman, ibodat qilaman, kambag'allarga pul beraman, kimgadir yordam beraman, u yoki bu narsani qilaman, mana shuning o'zi etadi, deydilar – mana shu xudojo'ylik shakli deyiladi. Faqat shakl, lekin asl kuchi yoki qudrati yo'q. Ayrim kishilar jamoatga ham kelishi mumkin, lekin ularning hayotida mana shu oyatlardagi yomon jihatlar bor bo'lsa, demak ularda faqat xudojo'ylik shakli bor e'kan, lekin Muqaddas Ruh qudrati ularda yo'q.

Kishi Iso Masihni qabul qilganida gunoh tabiatining quch-qudrati buziladi va u kuchsiz bo'lib qoladi. Shundan keyin yangi masihiy gunoh tabiati ta'sirisiz yashay boshlaydi va shundan keyin u har doim shu ahvolda yashashga e''tibor berishi kerak. Agar kishi ishonch bilan yashashni davom e'ttirmasa, Muqaddas Ruh kuchidagi hayot belgilari sekin-sekin yo'qola boshlaydi, va oxiri umuman yo'q bo'lib ketishi mumkin. Shuning uchun Xudo inoyatida yashashni masihiy o'rganishi shart. Buning uchun u har doim Iso Masih uning o'rnida xochda qilgan ishiga ishonib yashashi kerak.

Men sizga xushxabar aytmoqchiman: men o'zim gunohdan ozod bo'la olmayman, bunga kuchim yo'q, nimadir qilsam ham, yana boshqa narsa qilmasam ham men o'zimni poklay olmayman; shuning uchun men Isoga ishonaman; men Isoni qabul qilganimda men Isoda paydo bo'ldim va hozir ham Unga qaratilgan ishonchim orqali men Isoda mavjudman. Buni Xudodan tug'ilgan va Muqaddas Kitobni o'qigan har qanday masihiy tushunadi. Men o'shanda o'ldim va e'ndi Xudo nazarida Masih ichidaman. Men Iso bilan birga o'ldim, U bilan birga qabrga qo'yildim va U bilan birga qayta tirildim. E'ndi Iso Masih qayta tirilib, abadiy tirik bo'lgani kabi, men ham Isoning o'sha “qayta tirilish hayotining” kuch-qudratida yashayapman. Bu har bir masihiy uchun va'da qilingan farovon hayotdir! Siz ham bunga e'rishishingiz mumkin, buning uchun yuqorida aytilgan shartlarga rioya qilishingiz kerak.

Zaburda Xudoning yashirin joyida yashaydigan odam baxtiyordir, deyilgan. Kishi o'ziga shunday savol berishi mumkin: “Qanday qilib bunga e'rishsam bo'ladi?” Bunga javob bitta – Iso Masihni Rabbiy deb qabul qilish orqali va Uning xochda qilgan ishiga ishonish orqali men ozodlikka e'gaman va Xudoning yashirin, panoh joyidaman.

90 Zabur sanosi

Kimki Xudoyi Taoloning panohida yashar,

Qodir Tangri soyasida orom topar e'kan,

U Xudovandga aytadi:

O'zingsan boshpanam, qasrim mening,

Umidim faqat Senda, e'y Xudoyim!

Xudo seni ovchi qopqonidan ham,

Vabo-qazodan ham xalos e'tar.

U O'z parlari bilan seni yopar,

Qanotlari ostida bexatar bo'lasan;

Haqiqati senga qalqon va to'siq bo'lar.

Na tungi vahimadan qo'rqasan,

Na kunduzi uchayotgan o'qdan,

Na zulmatda kezuvchi vabodan,

Na qiyom chog'i qiruvchi o'latdan.

Sening yoningda mingtasi yiqilib,

Tuman qulab ketsa-da o'ng yog'ingda,

Balo-qazo senga yaqin yo'lamas.

Sen faqat ko'zlaring bilan boqib,

Fosiqlarga berilgan jazoni ko'rasan.

Xudovandni panohim deb bilganing uchun,

Haq Taoloni qo'rg'onim deganing uchun,

Tushmas boshingga biron-bir falokat,

Yo'lamas chodiringga ham qandaydir o'lat.

U O'z farishtalariga sen haqda amr e'tgay,

Toki butun yo'llaringda seni asrasinlar.

Ular seni qo'llarida ko'tarib ketar,

Oyog'ing ham toshga qoqilib ketmas.

Sher va bo'g'ma ilon ustidan bosib o'tasan,

Arslon va ajdarni e'zib tashlaysan.

«U Menga mehr bog'lagani-chun qutqazaman,

Nomimni tan olgani-chun omon saqlayman.

U Meni chaqirgan chog'ida javob beraman,

Qayg'uli kunida u bilan birga bo'laman,

Uni xalos e'tib hurmatga sazovor qilaman.

Uzoq umr berib ko'nglini to'yg'azaman,

Najotkorligimni unga namoyon qilaman».

Sizga ham shularni tilab qolaman.

Ruhiy zehn

2008-08-21T14:24:00.001-04:00

1 Yuhanno 4:1-3

“E'y mahbublarim, har qanday ruhga inonavermangiz. Xudodan bo'lgan-bo'lmaganligini bilish uchun ruhlarni sinovdan o'tkazingiz. Chunki dunyoda ko'pgina soxta payg'ambarlar paydo bo'lgan. Odam vujudi bilan dunyoga kelgan Iso Masihni tan oluvchi har bir ruh Xudodandir. Xudoning Ruhini shundan taniysizlar. [Odam vujudi bilan dunyoga kelgan] Iso Masihni tan olmovchi har qanday ruh Xudodan e'mas. Bu – dajjolning ruhi. Dajjol kelishini sizlar e'shitgan e'dingizlar. Mana, hozirdan u dunyodadir.”

Ruhiy zehn – yolg'on ruhlarni tanish va fosh qilish qobiliyati, Muqaddas Ruh orqali beriladi.

Agar hamma masihiylar Muqaddas Ruhda yashaydigan bo'lsa, Xudo ular orqali boshqa odamlarga ham ta'sir qila boshlaydi. Lekin ko'pgina masihiylar g'ayri-tabiiy mo''jizalarga berilgan bo'lsada, ular chindan ham Xudodanmi yo'qmi bilishmaydi. Agar masihiy Xudodan kelgan narsalarni aniq bilmasa, uning ahvoliga voy! Xudodan keladigan narsalar doim Muqaddas Kitobga mos bo'ladi va unga qarshi bo'lmaydi.

Yiqilish yoki imondan qaytish – bir vaqt haqiqatni bilish, lekin keyin shu haqiqatni tark e'tib, yiqilib tushishdir. Haqiqatni bilmagan odam imondan yiqilmaydi, u allaqachon adashgandir. Masihiy maqsadi haqiqatni bilish va unda doim turishdir, undan ketib qolmaslik.

1 Timo'tiy 4:1-3

“Xudo Ruhi yaqqol aytyaptiki, oxirgi zamonlarda ba'zi odamlar imondan qaytadilar. Ular yo'ldan ozdiruvchi ruhlarga, jin ta'limotiga quloq soladilar. O'z vijdonlarini go'yo qizigan temir bilan dog'lagan yolg'onchilarning riyokorligiga qoyil qoladilar. Ular uylanishni man e'tadilar va Xudo yaratgan har xil ovqatlardan tiyilishni buyuradilar. Holbuki, haqiqatni bilib olgan imonlilar shukrona qilib ovqat eyishi kerak.”

Muqaddas Ruh aniq aytadi; U sizga ham murojaat qilib gapiradi. Oxirgi kunlarda ayrim masihiylar imonni tark e'tadilar va aldovchi ruhlarga va shaytonning yolg'on ta'limotlarga quloq sola boshlaydilar.

Agar siz yolg'on ta'limotni e'shitsangiz, uni tanib olib, unga quloq solishingiz kerak e'mas.

Odam cho'ntagiga cho'g'larni solib, kiyimim yonmaydi va men kuymayman, deya olmaydi. Yuzta yaxshi olma bitta chirigan olmani yaxshi qila olmaydi, aksincha bitta chirigan olma yuzta yaxshi olmani chiritadi.

Shuning uchun biz nimaga quloq solyapganimizga e''tibor berishimiz kerak, jamoatdami, ishxonadami, ko'chadami yoki birodarlar orasidami – nimaga quloq solishimizga e'htiyot bo'lishimiz kerak.

Aldovchi ruhlar shirin so'zlar bilan odamni haq imon yo'lidan ozdiradi, ular odamni turtadi, itaradi va rom qiladi. Bunda siz “o, men tezda shuni qilishim kerak” deb o'ylaysiz, lekin shuni qilganingizdan keyin “bekorga shunday qildim” deb afsus qilasiz.

Muqaddas Ruh e'sa sizni etaklaydi, kuch ishlatmaydi.

Matto 24:4-5

“Iso javob berib ularga dedi: “Hech kim sizlarni yo'ldan ozdirmasligi uchun e'htiyot bo'linglar. Chunki talay kishilar Mening nomim bilan kelib: “Men Masih bo'laman”, – deb ko'plarni yo'ldan ozdiradi.”

Iso bizga e'htiyot bo'linglar deyapti, chunki ayrim odamlar “men Masihman” deb aldaydi. Bunda bizga Muqaddas Kitob va Muqaddas Ruh yordam beradi, biroq biz doim ularga tayanib yashashimiz kerak.

Havoriylar 16:16-18

“Bir kuni ibodatgohga ketayotganimizda, ichida folchilik ruhi bo'lgan bir cho'ri bizga duch keldi. U folchilik mahorati bilan xo'jayinlariga ko'p daromad keltirardi. Pavlusning va hammamizning orqamizdan yurib: – Bu odamlar Xudoyi Taoloning qullaridir, bizga najot yo'lini e''lon qilmoqdalar, – deb baqirardi. Ancha kun buni takrorladi. Axir, Pavlusning joniga tegib, u cho'riga burildi-da, ichidagi ruhga: – Iso Masih nomidan senga buyuraman: cho'ridan chiqib ket! – dedi. Ruh e'sa o'sha zahoti cho'rining tanidan chiqib ketdi.”

Shu oyatlardagi cho'ri qizning so'zlari to'g'ri e'di, lekin bu so'zlarning orqasidagi ruh yolg'on ruh e'di; Pavlus Muqaddas Ruh orqali shu qiz orqali yolg'on ruh gapiryapganligini tanidi va “shu qizdan chiq” deb shu ruhni haydab chiqaradi. Demak, odamlar gapirgan gapiga e''tibor berishimiz kerak, lekin shu bilan birga ular qanday ruh bilan gapiryapganligiga ko'proq e''tibor berishimiz kerak. Bunday qilish uchun bizga faqat Xudo Muqaddas Ruh yordam bera oladi. Oxirgi kunlarda masihiylar ruhiy zehnga e'ga bo'lishlari kerak, bunday bo'lmasa ular yo'ldan ozib ketadilar.

Iso haqida ham bir kishi “Men Sening kimligingni bilaman, Sen Xudoning Muqaddas Zotisan”, deydi. Lekin shu kishi orqali yolg'on ruh gapiryapgan e'di, shuning uchun Iso shu kishidan yolg'on ruhni haydab chiqaradi.

Mark 1:24-27

“– E'y nosiralik Iso! Bizda nima ishing bor? Sen bizni halok qilgani keldingmi? Sening kimligingni bilaman, Sen Xudoning Azizisan!

Biroq Iso yomon ruhga do'q urib:

– Jim bo'l va undan chiqib ket! – dedi.

Yomon ruh u odamni larzaga soldi-da, ovozi boricha baqirib, uning vujudidan chiqib ketdi. Hammani vahima bosdi. O'zaro fikr yuritib:

– Bu nima gap? Bu qanaqa yangi ta'limot e'kan? U yomon ruhlarga ham qudrat bilan buyuradi, ruhlar e'sa Unga bo'ysunadi! – deyishdi.”

1 Yuhanno 4:4

“E'y farzandlarim, sizlar Xudodansizlar va soxta payg'ambarlarni engdingizlar. Chunki ichingizdagi Ruh dunyoda hukm surayotgan ruhdan ustundir.”

Siz Iso Masihni Rabbiy, deb qabul qilgan bo'lsangiz Xudoga tegishlisiz, Xudo shoxligidasiz, qayta tug'ilgansiz, najot topgansiz, oqlangansiz va poklangansiz. Shuning uchun siz ular ustidan g'alaba qozondingiz, ya'ni allaqachon g'alabaga e'gasiz. Nega? Sizning ichingizdagi Ruh bu dunyodagi ruhlardan ustundir va yuksakroqdir.

Siz buning uchun hech narsa qilishingiz kerak e'mas, yoki buni kutishingiz kerak e'mas. G'olib bo'lish uchun faqat bitta narsa kerak – bu ham bo'lsa Iso Masih xochda biz uchun qilgan ishiga ishonish kerak. Shu ishonchni doim saqlash kerak va doim faqat Isoga qaratish kerak, shunda Iso siz uchun qilgan narsalar hayotingizda namoyon bo'la boshlaydi. Oqlangan kishi ishonch bilan yashaydi.

Rimliklarga 8:13

“Agar o'z tabiatingizga mahliyo bo'lib yashasangiz, ruhan o'lishingiz muqarrar. Lekin agar bashariy tabiatning qilmishlarini Ruh kuchi bilan o'ldirsangiz, ruhan yashaysizlar.”

Bashariy tana amri bilan yashasangiz o'lasiz, agar Muqaddas Ruh bilan bashariy tana ishlarini o'ldirsangiz – yashaysiz. Demak Muqaddas Ruh shu ishni qilar e'kan, ya'ni sizni poklaydi, tozalaydi va muqaddaslaydi; lekin men nima qilishim kerak, degan savolni o'zimizga beramiz. Bunga javob shunday: Iso xochda qilgan ishga ishonish orqali biz najot topamiz hamda muqaddaslanamiz.

Xudo bizga najot berish jarayonini juda oson qilib bergan va shuning uchun har qanday inson najot topishi mumkin. Odamga buning iloji yo'q, Xudoga e'sa hamma narsalar iloji bor. Odam o'ziga najot bera olmaydi, faqat Xudo odamga najot bera oladi; xuddi shunday ravishda odam o'zini muqaddaslay olmaydi, faqat Xudo odamni muqaddaslay oladi. Inson faqat bir marta najot topishi mumkin, ya'ni najot topgandan keyin odam gunoh qilsa, tavba qilish orqali yana Xudo bilan munosabatga qaytib kela oladi. Xuddi shunday ravishda masihiy muqaddaslanadi, agar u gunoh qilsa yoki bashariy tanada yashasa, yana tavba qilib haq yo'lga qaytib kelishi mumkin.

Najot topish jarayoni va muqaddaslanish jarayoni bir-biriga o'xshaydi, shu ikkalasiga e'rishish uchun faqat bitta kalit kerak – Isoga ishonish. Yana aniqroq qilib aytsak, kishi Iso Masihni o'limdan qayta tirilganiga va U xochda qilgan ishiga ishonishi va Uni Rabbiy, deb tan olishi kerak.

Iso Masih qiyofasining o'zgarishi

2008-08-10T18:54:00.001-04:00

“U gapini tugatmasdanoq, nur yog'ilib turgan bir bulut ularni qoplab oldi. Bulut ichidan e'sa bir ovoz keldi:

– Bu Mening sevikli O'g'limdir, Undan mamnunman. Unga quloq solinglar!” (Matto 17:5).

Iso Masih qiyofasining o'zgarishi Masihning shuhrati va sharafini bizga namoyon qiladi. Bu shuhrat Isoning ustiga porlamadi, balki Uning ichidan porlab, kiyimlari orasidan ham ko'rinardi. Shu tog'da Isoning oldida Muso va Ilyos payg'ambarlar paydo bo'lganida, Muso Qonun vakili sifatida hamda Ilyos Inoyat vakili sifatida paydo bo'lishgan e'di.

O'sha vaqtga kelib Muso taxminan bir ming besh yuz yil oldin o'lgan e'di, Ilyos e'sa o'limni ko'rmasdan osmonga ko'tarilib ketgan e'di; albatta bular ikkalasining Iso bilan bo'lgan suhbati juda ham qiziq bo'lgan bo'lsa kerak! Ular Iso bilan Uning najotbaxsh o'limi haqida gaplashishadi (Luqo 9:31). Shunday qilib mana shu doktrina yoki ta'limot (najotbaxsh o'lim) osmondagi e'ng buyuk mavzudir (Vahiy 1:5; 5:6, 9; 7:14).

Butrus “shu erda uchta chayla quraylik: birisi Senga, birisi Musoga, birisi Ilyosga,” deb ahmoqona gap aytadi. Biroq tezda osmondan uni joyiga qo'yib qo'ygan ovoz keldi. Sajda qilish va ta'lim berishda hatto e'ng ulug' payg'ambarlar ham Xudoning sevikli O'g'li Iso Masih bilan teng qo'yilishiga Xudo ruxsat bermaydi. O'sha zahotiyoq Muso ham, Ilyos ham o'sha erdan g'oyib bo'lishadi va Xudoning ovozi “Unga, faqat Unga quloq soling!” deydi.

Buning ma'nosi shuki, ayrim odamlarning payg'ambarlar yoki avliyolarga qaratib qilgan ibodatlari, hatto bokira Maryamga aytilgan ibodatlar ham hech narsaga yaramaydi. Bunday qilishning hech ham foydasi yo'q. Xudo Ota aytgan buyrug'i aniq va oydin, qisqa va lo'nda e'di: “Unga quloq solinglar!”

Audio Injil

2008-07-25T10:52:00.002-04:00

Ajoyib yangilik:

Yaqinda Injilning audio yozuvlarini internetdan topdim, mana sahifasi:

https://www.faithcomesbyhearing.com/store/languageconfig

Shu sahifaga kirib, ularning programmasini ko'chirib ilishingiz kerak, keyin shu programma orqali Injilni o'zbek tilida ko'chirib olsangiz bo'ladi.

Hamma audio fayllar kattaligi 694 МВ, lekin siz shu programma orqali fayllarni sekin-sekin va ozginadan ko'cihrsangiz bo'ladi, chunki unda "pauza" degan tugmasi ham bor.

Agar nimanidir tushunmasangiz yoki yordam kerak bo'lsa, menga xat yozing, manzilim shu sahifada yozilgan.

Xudodan tilaganimizni olish

2008-07-21T23:39:00.002-04:00

“Iso: – Bolalardan nonni olib itlarga tashlash yaxshi e'mas, – degan javobni qaytardi. Ayol: – Xuddi shunday, Hazrat, lekin itlar ham xo'jayinlarining dasturxonidan tushgan ushoqlarni eydilar-ku! – dedi. Iso buni e'shitib, ayolga: – E'y ayol, sening ishonching buyuk, sen tilagandek bo'lsin, – dedi. Ayolning qizi e'sa o'sha zahoti sog'ayib ketdi.” (Matto 15:26-28).

Yuqoridagi oyatlarda berilgan soboq juda ham ajoyib! Majusiy ayol Isoning oldiga kelib, o'z qiziga shifo so'raydi.

Xudo Isroil xalqi otalariga (Ibrohim, Ishoq va Yoqub) bergan va'dasini bajarish maqsadida Iso Masih sunnat ahli (yahudiylar) oldiga xizmat qilish uchun kelgan e'di, shuning uchun Unga “Dovud o'g'li”, deb murojaat qilgan mana shu majusiy ayolning iltijosiga U e''tibor bermadi. Itoatkorlik achinishdan ustun kelishi kerak. Inson sifatida Iso “yuborilgan” e'di, demak U xizmatkor e'di, ya'ni Xudo Unga ko'rsatmagan narsasini U qilmasdi. Shu bilan 23-oyatdagi sukutni tushuntirsa bo'ladi: “Lekin Iso unga bir og'iz so'z ham javob bermadi.”

Yuqorida aytganimizdek, bunga sabab bor e'di, shunday qilib Iso boshqa yo'l bilan so'zlaydi. U o'sha ayolga shunday deydi: “Bolalardan nonni olib itlarga tashlash yaxshi e'mas.”

Ayol kishining Unga bergan javobi ibratomuz e'di. U shunday dedi: “Xuddi shunday, Hazrat, lekin itlar ham xo'jayinlarining dasturxonidan tushgan ushoqlarni eydilar-ku!”

Bundan oldin bu ayol Isoni “Dovud o'g'li” deb atagan e'di, lekin Iso bunday murojaatga javob bera olmas e'di, chunki bu ayol majusiy e'di. E'ndi e'sa bu ayol Isoni “Hazrat” yoki aniqrog'i “Rabbiy” deb aytdi. Xudo sifatida e'sa Iso bemalol harakat qila oladi; ayol ishonch bilan Xudo inoyatiga keltirgan muhtojligiga e'ndi Iso inoyat bilan javob bera olardi. Aks holdi, U Xudo sifatida O'z fe'l-atvori va tabiatidan voz kechgan bo'lardi.

Shu ayol kishining “Rabbim, menga yordam ber” degan iltijosi, uning birinchi marta aytgan iltijosidan ming marta yaxshiroq e'di. Biroq u o'zini itman, deb tan olganidan keyingina u so'ragan narsasiga e'rishdi. Ya'ni inson o'zini hech narchaga yaroqsiz va gunohkor, deb tan olmasa, u Xudodan yordam va najot olmaydi. Xuddi shunday tarzda soliqchi ham Xudoga “Yo Xudo, men gunohkorga rahm qil!” deb murojaat qilgan e'di (Luqo 18:13).

Gunoh va shayton qudratidan ozod bo'lish “ushoq” bo'ladigan bo'lsa, unda butun non qanchalar buyuk bo'lar e'kan-a!

O'sish uchun sinish

2008-07-15T22:21:00.000-04:00

“So'ng U xaloyiqqa o't ustiga yonboshlashlarini buyurdi. Beshta non bilan ikkita baliqni olib, osmonga qarab duo qildi. Nonlarni sindirib shogirdlariga berdi, ular e'sa xaloyiqqa tarqatishdi. Hammalarining qorni to'ydi. Ortib qolgan burda nonlarni terib olishganda, to'la o'n ikki savat chiqdi.” (Matto 14:19-20).

Yuqoridagi oyatlarda masihiy, ya'ni chindan ham Rabbimizga e'rgashmoqchi bo'lgan imonli hayotini belgilovchi tartib ko'rsatilgan. Mana shu tartib quyidagicha bo'ladi:

1. “U oldi”: Iso beshta non bilan ikkita baliqni olishi – biz qayta tug'ilgan (najot topgan) paytda U bizni olganiga o'xshatsa bo'ladi.

Mana bunga e''tibor bering: Iso minglab odamlarni boqish uchun o'sha non va baliqni ko'paytirgani kabi, U bizni ham ko'paytirmoqchi bo'ladi. Agar biz chindan ham Unga e'rgashsak, ya'ni boshqacha qilib aytganda, agar biz yuqoridagi oyatlarda keltirilgan tartibga rioya qilsak, minglab odamlar ruhan oziqlanadilar va ruhan shifo topadilar.

2. “U duo qildi yoki barakatladi”: kishi najot topishi bilanoq Rabbimiz uni barakatlashni boshlaydi. E'ndi imonga kelgan odamga dalda berish uchun turli yo'nalishlardan barakatlar kela boshlaydi. Bu davr barakat davridir, biroq biz bunday holatda turib qolmaymiz, chunki Rabbimiz bizga bundan ham buyukroq narsalarni tayyorlab qo'ygan.

Ko'p masihiylar shunday holatda bo'lganlarida boshqalarga “barakat” bermoqchi bo'ladilar, lekin buning natijasida Rabbimiz e'mas, balki odam ulug'lanadi. Shuning uchun oxir-oqibati ijobiy bo'lmaydi.

3. “U sindirdi”: barakatdan keyin sinish davri keladi va buni hech kim yoqtirmaydi. Lekin Xudo istagan odamga aylanmoqchi bo'lsak, bundan qochib ketolmaymiz. Ya'ni sinish jarayonini boshimizdan kechirishimiz shart. Bu jarayon bizga og'riq va qayg'u keltirsada, usiz o'sish va o'zgarish bo'lmaydi!

Yahyo payg'ambar Iso haqida gapirib shu jarayon haqida ham aytib o'tgan e'di: “Uning panshaxasi qo'lida tayyor turibdi. U o'z xirmonini shopirib tashlaydi; bug'doyini omborga to'plab, somonni so'nmas o'tda yondirib yuboradi.” (Matto 3:12).

4. “U berdi”: biz etarli darajada singanimizdan keyingina bizni boshqalarga bersa bo'ladi. E'ndi e'sa vaziyat umuman o'zgargan bo'ladi. E'ndi bizning shaxsiyatimiz (o'zligimiz) ulug'lanmaydi, balki Xo'jayinimiz ulug'lanadi. E'ndi biz ko'payishimiz mumkin, buning natijasida e'sa katta muhtojlikdagi minglab odamlar ruhiy ozuqa oladilar.

Afsuski, ko'pgina odamlar shu sinish jarayonidan o'ta olmaydilar. Ular to'xtab, imonni yo'qotadilar, ko'ngillari tushadi va shuning uchun e'ng buyuk barakatdan mahrum bo'ladilar.

Xudoga qarshi aytilgan kufr

2008-07-12T22:42:00.002-04:00

“Farziylar buni e'shitishgach: «U ins-jinslarning boshlig'i – iblisning kuchi bilangina jinlarni quvib chiqaryapti-ku», – dedilar.” (Matto 12:24).

Xudo qudratini yovuz ruhlarga tegishli, deb aytish – Xudoga qarshi aytilgan kufrdir. Muqaddas Ruhga qarshi aytilgan kufr hamma kufrlardan e'ng yomonidir, zero buning uchun kechirim yo'qdir.

Iso erda bo'lgan paytda farziylar Isroilda diniy ulamolar (boshliqlar) bo'lishgan e'di. Ular Iso amalga oshirgan shifolashlar va mo''jizalarni inkor e'tisholmasdi, hamda U so'zlagan xabarga qarshi hech narsa aytolmasdilar. Shuning uchun ular Iso ko'rsatgan kuch-qudrat Muqaddas Ruhga e'mas, balki shaytonga tegishli, deb ta'kidlashardi. Shunday qilib ular Muqaddas Ruh qilgan ishlarni shayton qildi, deyishardi. Mana shu Muqaddas Ruhga qarshi qilingan gunohdir (kufrdir) (Matto 12:24-32).

Muqaddas Ruhga kufr qila oladigan ikkita guruh odamlar mavjud: birinchisi, Iso Masihni bir paytlari tanigan va keyinchalik Rabbimizdan yuz o'girgan odamlar, ikkinchi guruh e'sa mana shu farziylarga o'xshagan diniy peshvolardir. Isoni hech qachon tanib-bilmagan kishi, o'zini dindorman, demagan kishi Muqaddas Ruhni kufr qila olmaydi, chunki bu kishida bunaqa qilish uchun etarli bilim yo'q.

Mana shu farziylarga o'xshab Muqaddas Ruhni kufrlaydigan odamlar e'sa Masihning oldiga kelishni umuman istamaydilar va Muqaddas Kitob bo'yicha yashashni xohlamaydilar. “Kishi Isoning oldiga kelishni istaydi-yu, biroq Muqaddas Ruhga qarshi kufr qilganman, deb o'ylab Unga yaqinlasha olmaydi”, degan fikr noto'g'ri va Muqaddas Kitobga qarshi bo'lgan fikrdir. Chunki insonda Rabbimizga yaqinlashish istagi bor bo'lsa, bu istakni Muqaddas Ruh unda hosil qilgan bo'ladi. Agar insondan umid umuman yo'q bo'lganda e'di, Muqaddas Ruh uning ichiga bunday istakni solmagan bo'lardi.

Bu katta ahamiyatga e'ga bo'lgan mavzu bo'yicha so'zlashganda, ayrim kishilardan havotirdaman, zero ular Muqaddas Ruh chindan ham sodir qilgan narsalarni (masalan noma'lum tillarda gapirish va hakazo) shaytondan kelgan deyishadi. Bunday e'htiyotsizlik bilan aytligan so'zlardan qo'rqish kerak.

“Shuning uchun sizlarga aytaman [Iso juda qo'rqinchli mavzu haqida so'z ochyapti]: insonlarning har qanday gunohi va kufrligi kechiriladi [albatta agar imonli kishi mos ravishda Xudoga gunohlarini e''tirof e'tsa (Yuhannoning birinchi maktubi 1:9)]. Lekin Muqaddas Ruhni kufr qilganlar kechirilmaydi.” (Matto 12:31).

Iso nimaga hayron qoldi?

2008-07-05T15:53:00.002-04:00

“Iso buni e'shitgach hayron qoldi. Orqasidan e'rgashib kelayotganlarga: – Sizlarga chinini aytayin, – dedi, – Men bunchalik buyuk ishonchni Isroilning biron joyida ham topmadim.” (Matto 8:10).

Yuzboshi Rabbimiz Masihning oldiga kelib, Undan o'z xizmatkoriga shifo berishni iltimos qiladi; uning xazmatkoir e'sa “shol bo'lib g'oyat qiynalib” yotgandi. Masihning javobi o'sha zahotiyoq yangradi, “Men borib uni sog'aytiraman”. Yuzboshi javobi bilan Isoni hayron qoldirdi: “Kulbamga oyoq bosishing uchun men munosib e'masman. Sen birgina so'z aytsang bas, xizmatkorim sog'ayib ketadi”.

Bu kishining aqlu-zakovatiga besh ketsa bo'lardi. Uning aytishicha, unga Rim imperatori qudrat bergani tufayli uning askarlari unga bo'ysunishga majbur e'di; xuddi shunday tarzda Isoda Xudoning qudrati bo'lgani uchun kasallik Unga bo'ysunishga majbur e'di. Albatta bu kishi to'g'ri so'zlagan e'di!

Iso uning gapini e'shitib “hayron qoldi”. Muqaddas Kitobda faqat ikkita oyatda Iso hayron qolganligi haqida yozilgan: mana shu majusiy “ishonchi” va yahudiylarning “imonsizligi”ga Iso hayron qolgan e'di (Mark 6:6).

Iso bundan keyin “Sizlarga chinini aytayin, Men bunchalik buyuk ishonchni Isroilning biron joyida ham topmadim,” dedi. Shu orqali Isoni majusiylar qabul qilishi, yahudiylar e'sa Uni qabul qilmasligini ko'rsak bo'ladi. Shundan keyin Iso yuzboshining iltijosini bajo keltirdi. Iso unga “Bor, sen ishonganingdek bo'lsin” dedi.

Bundan keyin Muqaddas Kitobda yozilgan ajoyib so'zlarni tinglang: “Yuzboshining xizmatkori e'sa o'sha zahoti sog'ayib ketdi”.

Iso Masih ko'rsatgan bu buyuk mo'jiza bizga shuni ko'rsatadiki, Rabbimiz bizdan “ishonch”ni talab qilar e'kan.

Biroq quyidagini tushunib olish kerak:

Isoning o'limi va qayta tirilishidan avval ishonch faqat Masihda bo'lishi kerak e'di, buning sabablari hammaga ravshan bo'lsa kerak. E'ndilikda e'sa Iso xochda qilgan ishi taraxiy fakt (sodir bo'lgan hodisa) e'kan, Masih – manbaimiz, xochda qilingan ish e'sa shu manbaga e'ltadigan vosita e'kanligini tushunib olishimiz kerak. Ana o'shanda bizning ishonchimiz (imonimiz) Xudo tomonidan e''tiborga olinadi.

Moxovlikdan pok bo'lish

2008-06-23T23:39:00.001-04:00

Shu o'rtada bir moxov Unga yaqinlashib, sajda qildi-da: – Hazrat, agar istasang, meni moxovlikdan pok qila olasan, – dedi. Iso qo'lini uzatdi va unga tegizib: – Istayman, pok bo'l! – dedi. Moxov shu zahoti dardidan forig' bo'ldi. (Matto 8:2-3).

Tog'da Iso Masih va'z aytib, erda o'rnatadigan Shohligining qoidalari haqida so'zlaydi. Shundan keyin U pastga tushib, Xudo sifatida qudratini namoyon qiladi: kasallikdan ustunligi (Matto 8:2-16), tabiatdan ustunligi (24-26 oyatlar), yovuz ruhlardan ustunligi ko'rsatdi (28-32 oyatlar); shu orqali Iso yovuzlikni yo'q qilib erni baxtiyorlik bilan to'ldirishga, hamda shayton ishlari va shohligini vayron qilishga qodirligini ko'rsatdi. Biroq insonlar buning o'rniga shayton humronligini, kasalliklarni, yovuz ruhlarni va cho'chqalarni avzal ko'rishdi (34 oyat).

Muso orqali berilgan qonunga ko'ra moxov kishini hech kim tegishi mumkin e'mas e'di. Kimki bunday qiladigan bo'lsa u nopok bo'lib qolar e'di.

Iso shu qonunni buzdimi?

Moxovlik gunohni bildiradigan ramz e'di va qadimdagi Isroilliklar moxovlikni Xudodan kelgan jazo deb bilar e'dilar. Moxovlik kasaligining o'zi juda daxshatli e'di, shu bilan birga ko'pchiliklar moxov kishi najot topa olmaydi, deb hisoblashar e'di. Luqo o'z xushxabarida bu kishini “butun tanasi moxov bo'lgan bir kishi” deb tasvirlaydi, bu e'sa u o'lishiga ozgina qolganligini bildiradi (Luqo 5:12). Qonunda bunday qilish mumkinmasligi yozilgan bo'lsa ham, bu kishi boshqa nima qilishini bilmasdan Isoning oldiga juda yaqin keladi. Iso Masihda moxovlikka shifo berishga qudrat borligiga u ishonardi, faqat bu Isoning irodasimi yo yo'qmi – shunda u shubhalanardi. O'zining shunchalik achinarli holatini bilgan holda u dedi: “...agar istasang, meni moxovlikdan pok qila olasan”.

Bu kishining ishonchi va shunday aytgan so'zlaridan keyin Iso “qo'lini uzatdi va unga tegizdi”. Iso qo'lini moxov kishiga cho'zayotib, “Istayman, pok bo'l!” deydi.

Yo'q! Iso moxov kishiga tegib qonunni buzmadi. Yunon tilidagi bu matnga binoan Isoning teginishi e'mas, balki so'zi moxov kishiga shifo bergan e'di. Isoning qo'li shu kishiga tegganida e'sa u allaqachon pok bo'lgan e'di, shunday qilib hech qanday qonun buzilmagan e'di. Muqaddas Kitobda bu kishi “shu zahoti pok bo'ldi” deb yozilgan!

Isa qilgan hamma narsalar nafaqat nochor ahvoldagi odamlarga yordam berish uchun, balki qandaydir ruhiy soboqni berish uchun sodir bo'lar e'di. Moxov kishining pok bo'lishi orqali Iso Masihning qudratini ko'rsa bo'ladi: Iso har qanday gunohdan bizni poklashi mumkin, buning uchun biz faqat ishonishimiz va shu ishonchimizni ochiq aytishimiz kerak.

Soxta payg'ambarlardan e'htiyot bo'linglar!

2008-06-15T15:14:00.001-04:00

“Soxta payg'ambarlardan e'htiyot bo'linglar! Ular sizning oldingizga qo'y kiyimida keladilar, lekin ichlaridan yirtqich bo'rilardir.” (Matto 7:15)

Yuqorida keltirilgan oyatlarda yolg'onni va'z qiladigan odamlar haqida gap ochildi; ular Iso Masihni va U xochda qilgan ishini rad e'tishadi; ular haqiqatni va'z qiladigan va'zxonlarga qarama-qarshi turadi.

Bunday soxta o'qituvchilarning ma'naviy mevasi jamoatda ham, dunyoda ham buzuqlikdan iborat bo'ladi. Bunday odamlar tashqi ko'rinishi va fe'l-atvori yoqimli bo'lishi mumkin, biroq nima bo'lganda ham, ular gunoh qullaridir. Soxta va'zxonlar ilgari suradigan barcha yolg'on ta'limotning asosida xochni noto'g'ri tushunish yotadi. Xochda qilingan ish haqidagi ta'limot poydevor yoki asosdir va hamma ta'limotlar (doktrinalar) mana shu poydevor ustida o'rnatilishi yoki qurilishi shart (1-Butrus 1:18-20); agar qandaydir ta'limot shu poydevor ustida qurilmasa, u baribir qaysidir joyida mustahkam bo'lmaydi. Agar jamoatda xoch to'g'ri tushunilmasa, buning natijasida yolg'on ta'limot va yolg'on payg'ambarlar paydo bo'ladi.

Rabbimiz Iso Masih Matto yozgan xushxabarining 7-bobida yomon daraxtdan yaxshi meva kelmaydi, deb aniq-oydin aytgan e'di (Matto 7:15-20). Buning iloji yo'q! Boshida daraxt chiroyli bo'lib ko'rinishi mumkin, lekin oxir-oqibati baribir achinarli bo'ladi.

Qanday qilib biz yolg'on payg'ambarlarni tanisak bo'ladi?

Iso allaqachon buni bizga aytgan e'di! “Shunday qilib, soxta payg'ambarlarni mevalaridan bilib olasizlar.”

Yolg'on yo'l doim diniy ishlar tizimi bilan to'lib-toshgan bo'ladi. Yolg'on yo'lga qul bo'lgan odamlar ham har doim o'z dinining ishlarini bajarish bilan band bo'ladilar; shuning uchun tashqi qizg'in faoliyat bo'lishi yolg'on yo'l uchun tabiiydir, biroq ularda ichki o'zgarish, ya'ni “ruhiy o'sish” umuman kuzatilmaydi va yo'q bo'ladi. Qachonki kishi ishonchini faqat Iso Masihga va U bizning o'rnimizda xochda amalga oshirgan yakunlangan ishiga qaratsa, o'shanda haqiqiy ruhiy o'sish paydo bo'ladi.

Saodatlik so'zlari

2008-06-05T15:57:00.001-04:00

Iso talay xaloyiqni ko'rib, toqqa chiqib o'tirdi. Shogirdlari Uning oldiga kelishdi. Iso ularga ta'lim berish uchun og'zini ochib, dedi: (Matto 5:1-2)

Iso Masih O'z xizmatini boshlaganda va tugatganda ham tog'da va'z aytgan e'di. Mana hozir biz so'zlashyapgan birinchi va'zni Iso Kafarnahum degan shahar oldidagi tog'da aytgan e'di. Oxirgi va'zini e'sa U Quddus shahri oldidagi Zaytun tog'ida aytgan e'di (Matto 24-bob). Ikkala va'zning ham mavzusi Xudo shohligi e'di.

Shu bobda (Matto 5-bob) yozilgan to'qqizta “barakatlik”, “baxtiyorlik” yoki “saodatlik” so'zlaridan ilk to'rttasi najto topish jarayoni haqida so'zlaydi. Mana ular:

1. “Ruhan kambag'al bo'lganlar baxtlidir, Chunki Osmon Shohligi ularnikidir”: birinchi bo'lib, kishi o'zi ma'nan va ruhan hech narsaga loyiq e'masligini tushunib etishi kerak. “Ruhan kambag'al” degani tilamchi degan ma'noni bildiradi. Odamga o'zini shunday e'kanligini tushunish juda qiyin, lekin shuni tan olish bundan ham qiyin bo'ladi. Biroq Xudo Shohligiga kirish uchun odam o'zini shunday e'kanligini tan olishi shart.
2. “Yig'layotganlar baxtlidir, Chunki ular tasalli topur”: bu erda oddiy g'amginlikda yoki dafn e'tishdagi qayg'u natijasida yig'lash haqida gap ketmayapti. Balki bu erda Xudo oldida odam shunday achinarli holatda e'kanligi uchun qayg'urish haqida gap ketyapti. Yana bir bor, biz o'zimizni qanday bo'lsak shunday tan olishimiz kerak; shunday achinarli holatimizni bilib, bundan juda qayg'uramiz!
3. “Beozor bo'lganlar baxtlidir, Chunki ular er yuziga e'ga bo'lur”: mag'rur odam Xudo oldiga kelmaydi; agar bunday odam Xudoga yaqinlashaman desa ham, o'zini yomon gunohkor deb tan olmaydi va shuning uchun Xudodan hech narsa ololmay ketadi. Shu bobdagi boshqa “baxtiyorliklarga” e'ga bo'lish uchun kishi ularning birinchisiga e'ga bo'lishi kerak, ya'ni kishi “ruhan kambag'al yoki tilamchi” bo'lishi kerak. O'zini shunday ahvoldaligini ko'rib kishi “yig'laydi”, bu e'sa “beozorlik yoki kamtarinlik” holatiga olib keladi. Iso O'zi haqida aytgan so'zlar ham shunday e'di: “Men beozor va soddadilman” (Matto 11:29).
4. “Adolatga (solihlikka) ochu chanqoqlar baxtlidir, Chunki ular to'q bo'lur”: ilk uchta shartni kishi amalga oshirgandan keyin, unda solihlikka ochlik va chanqoqlik paydo bo'ladi. Bundan ochu chanqoqlik paydi bo'lgani bu kishi to'q bo'ladi demakdir.

Mana shu ilk to'rtta barakatlik so'zlari amalga oshganidan keyin, hamma narsa o'z joyiga tushadi.

Yana bir narsani tez qo'shib qo'yishim kerak:

Mana shu Matto 5-bobda yozilgan saodatlik so'zlariga e'rishish uchun odam nima qilishi kerak? Buning uchun uning ishonchi har doim Masihga va U biz uchun xochda qilgan ishiga qaratilgan bo'lishi kerak. Kishi Iso Masih biz uchun xochda nima qilganini ko'rganidan keyin, ya'ni xochni aniq ko'rganidan keyingina, u “ruhan kambag'al” bo'la oladi, bu e'sa qolgan boshqa saodatliklarga eltadigan e'shikni ochadigan kalitdir.

Sinov va vasvasa haqida

2008-05-21T10:06:00.000-04:00

“O'shanda Iso, iblisning sinovidan o'tish uchun Muqaddas Ruh tomonidan sahroga olib borildi.” (Matto 4:1)

Birinchi Odam bog'da sinalgan e'di; ikkinchi Odam, oxirgi Odam e'sa sahroda sinovdan o'tdi.

“Sinaldi” degani “imtihondan o'tish” demakdir. Odam o'z gunohsizligida sinalgan e'di; Iso e'sa O'zi gunohsiz bo'lsa ham, yaxshi va yomonni bilgan holatida sinalgan e'di. Masih bu dunyoning qayog'u va yovuzlik sahrosiga kelib, to'liq itoatkorlik va tobelik hayotini namoyon qildi. Shuning uchun Isoning komil itoatkorligi va tobeligi sinovdan o'tishi kerak e'di. Sinov nimadan iborat e'di? Iso Otasining irodasidan (istagidan) boshqa irodaga e'ga bo'lishi mumkin e'mas e'di; shu bilan birga U Otasining irodasini qabul qilib, undan zavq olishi kerak e'di, buning oqibatida Unga nima bo'lishidan qat'iy nazar. Biz shuni e'sda tutishimiz kerak!

Shu itoatkorlik va tobelikni shayton vayron qilmoqchi bo'lgan e'di. Shuning uchun u Isoni Xudo O'g'li, Masih va Inson O'g'li sifatida O'z imtiyozlaridan foydalanishga taklif qildi, O'z foydasini ko'zlab mo''jiza yaratishga undadi, O'zini Isroilga namoyon qilishga va Unga va'da qilingan dunyo hukmronligini qabul qilishga undadi. Biroq shayton maqsadiga e'risha olmadi!

Isoning sinovi qanday tarzda bo'lgan bo'lsa, hamma sinovlar ham shunday tarzda o'tadi. Amalga oshirilgan harakat (ish) haqiqiy sinov (vasvasa) natijasidir. Barcha sinov (vasvasa) insonni Xudo irodasidan tashqariga chiqishga undaydi. Ko'pincha biz sababga qaramasdan, harakatga e''tibor beramiz. Shunday qilib biz adashgan bo'lamiz. E'ng achinarlisi shuki, bunday ish tutish orqali biz g'alabaga e'risha olmaymiz.

Iso shaytonga qarshi chiqqani kabi biz ham xuddi shunday ravishda shaytonga qarshi chiqa olmaymiz. Biz shunday qila olamiz deb o'ylasak, noto'g'ri fikrlagan bo'lamiz. Sinovdan (vasvasadan) ozod bo'lishning yagona yo'li Masih xochda qilgan ishiga nazar tashlashdir. Bundan boshqa ozod bo'lish yo'li yo'qdir. Chunki Iso bizning o'rnimizni oldi, O'zining komil hati va komil qurbonligi orqali zulmat kuchlari ustidan g'alaba qozondi.

Pavlus shunday degan e'di: “Bizga qarshi yozilgan, mahkumligimizni bildiruvchi aybnomani Xudo o'chirdi, ya'ni uni Masih bilan birga xochga mixlab, kuchdan qoldirdi. O'sha xoch orqali ruhiy hokim va hukmronliklar ustidan ham g'alaba qozondi. Ularning qurol-yarog'ini olib qo'ydi-da, ularni O'zining tantanali yurishida yurgizib, rasvoi olam qildi.” (Kolosaliklarga 2:14-15).

Iso Masihga va Uning xochdagi ishiga ishonish, hamda ishonchimizni shu ishga qaratish orqali biz g'alabaga e'risha olamiz, bundan boshqa yo'l yo'qdir va bundan boshqa yo'l kerak ham e'mas.

Yahyo payg'ambar

2008-05-12T21:31:00.000-04:00

O'sha kunlarda Yahyo payg'ambar paydo bo'lib, Yahudiya cho'lida voizlik qila boshladi. U: «Tavba qilinglar, chunki Osmon Shohligi yaqinlashdi!» – deb xitob qilar e'di. Bu voqea e'sa Isha'yo payg'ambarga vahiy qilingan shu oyatga to'g'ri keladi:

«Mana, cho'lda nido yangramoqda:

Xudovand yo'lini tayyorlangiz,

Ravon aylangiz so'qmoqlarin! – deya». (Matto 3:1-3).

Yahyo payg'ambarning (Suvga cho'mdiruvchi Yahyoning) qilgan voizligi diplomatiya qoidalariga umuman muvofiq e'mas e'di. Balki uning voizligi shaxsiy, qisqa, kuchli, qudratli va maqsadga muvofiq e'di. U gapni aylantirmasdan so'zlardi. Ayrim imonlilar Yangi Ahd ma'naviyati E'ski Ahd ma'naviyatidan o'zgacha, deb aytadilar; biroq Matto 3:1-7-oyatlar bunday fikrni asossizligini ko'rsatadi, bundan boshqa yana ayrim oyatlar (Vahiy kitobida) bunga misol bo'la oladi.

Xudoning gunohga bo'lgan munosabati qanday qilib o'zgarishi mumkin e'kan?

Yahyo payg'ambar gunohkor odamlarni shayton zoti yoki farzandlari deb ataydi, Xudoning g'azabi kelyapti deydi, dindorman degan odamlar daraxtining ildizida bolta yotibdi deydi, shu odamlar tavba qilmasalar ular so'nmas olovda yonadilar deb aytadi.

Agar daraxt shoxi kesib tashlansa u qisman jarohatlangan bo'ladi, lekin daraxt ildiziga bolta qo'yilsa u butunlay yo'q bo'lib ketadi degani. Bu erda Yahyo payg'ambar daraxtni ramziy ma'noda ishlatib, u bu bilan o'zini dindorman degan, lekin aslida Xudodan uzoqda bo'lgan odamlarni nazarda tutgan e'di.

Yahyo payg'ambar tug'ilishidan oldin 400 yil davomida hech qanday payg'ambar bo'lmagan e'di, shuning uchun uning ovozi anchadan beri orziqib kutilgan ovoz e'di. Payg'ambar ovozisiz Isroil qonunchilikka berilib ketgan e'di. Agar payg'ambar ovozi bo'lmasa masihiylar jamoati ham xuddi shunday ahvolga tushib qoladi.

Shunga e''tibor berish kerakki, Yahyo so'zlaganda juda kam bashorat so'zlarini aytgan bo'lib, ko'proq va'z qilgan e'di, ya'ni kelajakda bo'ladigan narsalar e'mas, balki hozirgi paytda nimaga e''tibor berish kerakligi haqida gapirgan e'di. Demak Yahyo solihlik payg'ambari e'di, aynan mana shunga haqiqiy payg'ambar da'vat qilingan bo'ladi.

Yahyo E'ski Ahdning e'ng oxirgi payg'ambari e'di; u hamma payg'ambarlardan e'ng buyuki e'di, chunki u Masihdan oldin kelgan e'di. Chindan ham Yahyo Iso Masihni odamlarga tanishtiruvchi zot bo'ldi.

Hozirgi kunda aytilgan voizliklarning qanchasi Yahyo payg'ambarning voizliklariga o'xshagan e'kan?

Qonun davri va inoyat davri

2008-04-29T08:24:00.001-04:00

Ko'pincha ayrim imonlilar Iso Masih kelishidan oldin qonun davri e'di, Iso Masih qayta tirilganidan keyin e'sa inoyat davri boshlandi, deb aytadilar.
"Tavrot Qonuni Muso orqali berilgan e'di, Ilohiy marhamat (ya'ni inoyat) va haqiqat e'sa Iso Masih orqali zohir bo'ldi." Yuhanno 1:17
Bu qisman to'g'ri, lekin bu fikr noto'g'ri xulosaga olib kelishi mumkin. Ya'ni bu noto'g'ri xulosa taxminan shunday ko'rinishga e'ga: ilgari qonun davri bo'lgani uchun E'ski Ahdda inoyat bo'lmagan va e'ndi inoyat davri bo'lgani uchun biz gunoh qilsak ham bizga hech narsa bo'lmaydi, chunki e'ndi Xudo bizga inoyatini ko'rsatadi. Yana qaytarib aytay bu xulosa noto'g'ri.
Gap shundaki Xudo hech qachon o'zgarmaydi; E'ski Ahdda ham Yangi Ahdda ham Xudo inoyatini ko'rsatadi. To'g'ri E'ski Ahd davrida U inoyatini to'liq ko'rsata olmagan, chunki Iso Masih hali xochda o'lib, qayta tirilmagan e'di. Shuning uchun Iso qayta tirilganidan keyin Xudoning inoyati yanada ko'proq darajada namoyon bo'la boshladi.
"Gunoh sizlarga hukmron bo'lmasin, chunki sizlar e'ndi Qonun e'mas, inoyat panohidasizlar. Xo'sh, buyog'i e'ndi nima bo'ladi? Qonun e'mas, inoyat panohida bo'lganimiz uchun gunoh qilaveraylikmi? – Aslo!" Rimliklarga 6:14-15
Shu bilan birga E'ski Ahdda Xudo qanday gunohga munosabatda bo'lgan bo'lsa, hozir ham shunday munosabatda bo'ladi. Ya'ni har qanday gunoh Xudo uchun jirkanchli va marazlikdir; agar imonli kishi Xudo ko'rsatgan yo'l bilan gunohdan tozalanmasa Xudo albatta shu gunoh uchun jazolaydi. Inson gunoh qilsa Xudoning g'azabiga duchor bo'ladi, lekin tavba qilib Isoga va qurbonlikka ishonchini qaratsa Xudoning inoyatiga e'ga bo'ladi.
E'ski Ahdda bunga ko'p misollar bor, bu erda faqat bitta misol keltirmoqchiman - bu Gid'o'n hikoyasidir. Afsuski hali o'zbek tilida bu hikoya chop e'tilmagan, lekin russcha yoki inglizcha tillarni bilganlar bu hikoyani o'qisa bo'ladi: Qozilar 6-8 boblar.
Bu hikoyada Xudo Gid'o'nni ojiz bo'lgani uchun tanlaydi, keyin tosh ustida qilingan qurbonlik asosida unga g'alaba beradi.
(davomi bor...)

Najot topish shartlari

2008-04-14T11:41:00.000-04:00

Najot topish shartlarini bilib olish uchun biz Muqaddas Kalomga murojaat qilamiz. Keling birinchi Rimliklarga 10:9-13-oyatlarni o'qiylik, keyin shu oyatlar haqida so'zlashamiz.
Agar sen Isoni Rabbim deb, og'zing bilan ochiq iqror e'tsang va Xudo Uni tiriltirganiga chin yurakdan inonsang, najot topasan. Chunki oqlanish uchun yurak bilan e''tiqod qilmoq, qutulish uchun og'iz bilan iqror bo'lmoq lozimdir. Tavrotda yozilganiday: «Unga e''tiqod qilgan hech kimsa uyatga qolmas». Bu masalada yahudiy bilan g'ayridin orasida farq yo'qdir. Xuddi o'sha Rab - hammaning Rabbidir. Ismini chaqirganlarning hammasi uchun U e'hsonga boydir. Chunki «Rabbimiz ismini chaqiradigan har bir kishi najot topur»

Demak najot topish uchun ikkita shart bor e'kan: buning birinchisi Iso Masihni Rabbim yoki Xo'jayinim, deb tan olish va ikkinchi sharti Iso qayta tirilganiga ishonishdir. Shu ikkala shart birgalikda bajarilishi kerak, aks holda kishi najot topmaydi.
Iso qayta tirilganiga ishonish - shu bilan siz Iso chindan ham shu erda yashagani va xochda biz uchun qayta tirilganiga ishonch bildirasiz. Chunki agar Iso qayta tirilmaganiga ishonsangiz, demak hozir Uni o'lik deb e''lon qilgan bo'lasiz; agar siz uchun Iso o'lik bo'lsa U siz uchun hech narsa qila olmaydi.
Iso Masihni Rabbiy deb tan olish - Rabbiy degani Xo'jayin degani; Isoni Xo'jayin deb tan olish bilan o'zingizni Uning quli deb tan olgan bo'lasiz. Bu juda ham muhim narsa, chunki Isoning quli bo'lish orqali siz shayton quli bo'lishni xohlamasligingizni bildirasiz. Iso e'sa shaytondan kuchliroq va shuning uchun siz Unga murojaat qilib Uni Rabbiy deb tan olsangiz, Iso o'z qullarini O'z uyiga olib keladi. Ya'ni shu orqali shayton qudrati ostidan sizni chiqarib, Xudo shohligiga olib kiradi.
Agar inson najot topmoqchi bo'lsa, mana shu ikkita shartga roiya qilishi kerak, agar shunday qilmasa u najot topa olmaydi.
Masalan, agar kishi Isoni qayta tirilganiga ishonmasa - Isoni o'lgan degan bo'ladi, bunday kishiga Iso yordam bera olmaydi, chunki Xudo inson ihtiyoriga qarshi hech narsa qilmaydi. Mana shu Xudo sevgisi qandayligini ko'rsatadi - Xudo insonni sevgani uchun uning xohishiga qarshi hech narsa qilmaydi; inson sevgisi e'sa boshqa odamni nazorat qilish bilan namoyon bo'ladi.
Agar kishi Isoni qayta tirilganiga ishonsa, biroq Uni Rabbiy deb tan olmasa, u ham najot topa olmaydi. Chunki Isoni Rabbiy deb tan olmagan va Unga qul bo'lishni istamagan kishi, shaytonga qul bo'lib qolaveradi. Zero hamma odamlar gunohkor (osiy banda) bo'lgani uchun shayton qudrati ostida bo'lib, shayton qullari hisoblanadi. Shayton kuchlidir, lekin Iso Masih undan kuchliroq, shuning uchun Iso shayton qullarini olib O'zining qullariga aylantira oladi.
“Agar kuchli odam o'z uyini qurol-yarog'i bilan qo'riqlab tursa, uning mol-mulki bexatar bo'ladi. Ammo undan kuchlirog'i hujum qilib uni engsa, u tayangan barcha qurollarini tortib oladi va o'ljasini istaganga taqsimlab beradi. Kim Men bilan birga bo'lmasa, Menga qarshidir. Kim Men bilan birga yig'masa, sochadi.” Luqo 11:21-23
Siz kimning shohligidasiz: shaytonningmi yoki Xudoning shohligidami?

Najot topish haqida oyatlar

2008-04-13T18:29:00.003-04:00

9 Agar sen Isoni Rabbim deb, og'zing bilan ochiq iqror e'tsang va Xudo Uni tiriltirganiga chin yurakdan inonsang, najot topasan.

10 Chunki oqlanish uchun yurak bilan e''tiqod qilmoq, qutulish uchun og'iz bilan iqror bo'lmoq lozimdir.

11 Tavrotda yozilganiday: «Unga e''tiqod qilgan hech kimsa uyatga qolmas».

12 Bu masalada yahudiy bilan g'ayridin orasida farq yo'qdir. Xuddi o'sha Rab – hammaning Rabbidir. Ismini chaqirganlarning hammasi uchun U e'hsonga boydir.

13 Chunki «Rabbimiz ismini chaqiradigan har bir kishi najot topur».

Rimliklarga 10:9-13

Gunoh va gunohkor tabiat haqida

2008-04-03T09:21:00.001-04:00

Gunohkor tabiat haqida
Muqaddas Kalomni o'qigan har bir kishiga ma'lumki, inson gunoh qilgan va gunohkor hisoblanadi. Biz gunohkor bo'lganimiz uchun (ya'ni ichimizda gunoh tabiati bo'lgani uchun) gunoh qilamiz. Demak, biz hali gunoh qilib ulgurmasak ham allaqachon gunohkormiz; shuning uchun biz o'limga mahkummiz.

“Menda, ya'ni irsiy (ya'ni bashariy tanamda) tabiatimda yaxshi narsa yo'qligini aniq bilaman. Yaxshilik qilish istagi dilimda bor bo'lsa-da, uni ro'yobga chiqarishga kuchim etmaydi” (Rimliklarga 7:18).

Shunday qilib muammo nima e'kanligini bilib oldik: inson ichida gunoh tabiati mavjud bo'lib, uni o'limga mahkum qiladi. Inson bu muammoni hal qila olmaydi, faqat Xudo bunga qodirdir, faqat butun dunyo E'gasi insonga e'rkinlik bera oladi.

“Inson tabiati ojizligi tufayli Ilohiy Qonun o'zi ham ojiz bo'lib qoldi. Qonun ulgura (aniqrog'i: qonun qila olmagan ishni...) olmagan ishni e'sa Xudo qildi: U O'z O'g'lini gunohkor insonga o'xshatib olamga yubordi va Uni gunoh uchun qurbonlikka bag'ishladi, shu yo'sin inson tabiatidagi gunohni mahkum qildi. Xudo buni, Ilohiy Qonun talablari tabiat amri bilan e'mas, Ruh amri bilan yashayotgan (yurayotgan yoki qadam bosayotgan) bizlarda bajo bo'lsin, deb qildi.” Rimliklarga 8:3-4

Gunoh va gunohkor tabiatdan ozod bo'lib yashash mumkin; buning iloji bor. Inson o'z kuchi bilan bunga e'risha olmaydi; ya'ni insonga buning iloji yo'q. Lekin inson uchun iloji bo'lmagan joyda Xudoga iloji bor; ya'ni Xudo odam ichida harakat qilib, shunday e'rkinlikni bera oladi. Odam o'z qobiliyati yoki qilgan ishiga ishonmasa, balki Isoning xochda qilgan ishi orqali Xudo uning ichida shuni amalga oshirishiga ishonsa – shu e'rkinlikka va ozodlikka e'rishadi.

“Shunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga qarshi e'ndi hech bir mahkumlik yo'qdir. Iso Masih ummatiga hayot beruvchi Ruhning Qonuni meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan ozod qildi.” Rimliklarga 8:1-2

Rimliklarga 8:6-13

2008-03-25T12:03:00.003-04:00

Qiyoslash
6 Bashariy tabiatning murod-maqsadi - o'limdir (aslida “bashariy tananing ongi (fikri-zikri) o'limdir” deb yozilgan; bu erda, ko'pchilik odamlar o'ylagandek, televizorni haddan tashqari ko'p ko'rish haqida gap ketmayapti, balki Xudoning belgilagan tartibiga aks holda Xudo uchun yashashga harakat qilish haqida gap ketyapti; buning natijasida kishi gunohga botadi va Xudodan ajraladi). Ilohiy Ruhning murod-maqsadi - hayot va tinchlikdir (Xudoning belgilagan tartibi xochdir, ya'ni xochda amalga oshirilgan ishdir; o'sha xochdagi yakunlangan ishga biz doim ishonch ko'rsatishimiz kerak, shu Muqaddas Ruhning yo'lidir).
7 Bashariy tabiatning murod-maqsadi Xudoga dushmanlikdir (yana qaytaraylik, bu erda xochdan tashqari holda Xudo uchun yashashga harakat qilish haqida gap ketyapti, bu e'sa kishini “Xudoga dushman” qilib qo'yadi); chunki bunday tabiat Xudoning Qonuniga itoat qilmaydi hamda qila olmaydi. (oddiy qilib aytsak, nimaiki qilinsa ularning hammasi Xudo belgilagan tartibida bo'lmaydi, bu tartib e'sa xochda amalga oshirilgan ishdir).
8 O'z tabiati amri bilan yashaydigan odamlar Xudoga manzur bo'la olmaydilar. (bu erda imonli kishi masihiylik hayotini Masihga va xochga ishonish orqali e'mas, balki boshqa yo'llar bilan yashamoqchiligi haqida gap ketyapti).
9 Xudo Ruhi sizning ichingizda yashayotgani uchun (aslida “Xudo Ruhi sizning ichingizda yashayotgan bo'lsa” deb yozilgan; agar siz chindan ham najot topgan bo'lsangiz), sizlar e'ndi tabiatingiz amri bilan e'mas (boshqacha qilib aytganda “siz e'ndi masihiy bo'lib, bashariy tanaga tayanmayapgan e'dingiz, nima uchun unda yana qaytib bashariy tanaga murojaat qilyapsiz?” demoqchi), balki Ruh amri bilan yashayapsizlar (masihiy sifatida e'ndi Muqaddas Ruh sizni etaklaydi va sizga kuch-qudrat beradi, shu imtiyoz sizga berilgan; biroq Ruh hayotimizda harakat qilishining yagona sharti: biz Iso Masih yakunlagan ishiga ishonishimiz kerak). Kimki Masihning Ruhiga e'ga bo'lmasa, u Masihniki e'masdir. (Pavlus, xochda Masih qilgan ishi va Uning qayta tirilishi asosida Muqaddas Ruh hayotimizda ishlashi mumkin bo'ldi demoqchi).
10 Agar Masih ichingizda e'kan (Iso Muqaddas Ruhning shaxsi va qudrati orqali ichingizda yashaydi [Galatiyaliklarga 2:20]), badan gunoh uchun o'limga mahkum bo'lsa-da (aniqroq tarjima: “tana gunoh uchun o'lik”; odamzod gunohga botgani uchun e'ndi tana kuchsiz bo'lib qolgan; shuning uchun masihiy o'z irodasi bilan gunohga qarshi kurashmoqchi bo'lsa - u hech narsaga e'rishmaydi), ruh oqlanganingiz uchun hayotdir (faqat Muqaddas Ruh bizni o'zgartirishi mumkin, ya'ni biz o'z kuchimiz bilan bunga e'risholmaymiz; yana qaytaraylik, Masihning yakunlangan ishi asosida Xudo shu ishlarni ichimizda amalga oshiradi).
11 Chunki (aniqroq tarjima: Agar... yashayapgan e'kan,...) Iso Masihni tiriltirgan Xudoning Ruhi (Muqaddas Ruh) sizning vujudingizda yashayapti (Iso Masih haqiqiy masihiy ichida yashaydi). Agar Xudo O'z Ruhi qudratida Masihni tiriltirgan bo'lsa, U ichingizdagi o'sha Ruh orqali (Masihni o'likdan tiriltirgan Muqaddas Ruh orqali xuddi shunday kuch-qudrat ichimizda bor, xochdagi ish va xochdagi Qurbonlikka bo'lgan ishonchimiz asosida shu kuch bizga beriladi) sizning foniy badanlaringizni ham tiriltirajak (g'alab qilib yashashimiz uchun foniy badanimizga kuch beradi).
12 Shunday qilib, e'y birodarlar (ya'ni Pavlus masihiylarga murojaat qilyapti), tabiatimiz amri bilan yashash uchun (“tabiat amri bilan yashash” iborasi bizning ishlarimizga taaluqli, lekin Xudo bularni hech qachon qabul qilmaydi va ishlarimiz bizga hech qachon g'alaba berolmaydi, faqat mag'lubiyat beradi) biz bu tabiat talablari oldida (o'z qobiliyatimiz oldida biz qarzdormasmiz, ya'ni qobiliyatimiz bizga najot berolmaydi ham, g'alaba ham berolmaydi) majbur e'masmiz (Iso Masih biz uchun xochda qilgan ishi oldida biz majburmiz).
13 Agar o'z tabiatingizga mahliyo bo'lib yashasangiz (aniqroq tarjima: “Agar o'z tabiatingiz amri bilan yashasangiz”; o'z kuchingiz va qobiliyatingiz bilan yashasangiz, bu e'sa Xudo belgilagan tartibga qarshi), ruhan (“ruhan” so'zi yunon matnda yo'q) o'lishingiz muqarrar (g'alabakor, masihiy hayot kechira olmaysiz). Lekin agar bashariy tabiatning qilmishlarini Ruh kuchi bilan (Muqaddas Ruh kuchi bilan) o'ldirsangiz (buni e'sa faqat Muqadas Ruh amalga oshira oladi), ruhan yashaysizlar (g'alaba qilib yurasiz; Muqaddas Ruh faqatgina Masihning xochdagi ish asosida ishlashini e'sdan chiqarishimiz kerak e'mas; demak biz ishonchimizni Masih xochiga qaratishimiz kerak va shu bilan Ruhga ichimizda ishlashga yo'l berishimiz kerak).

Xushxabarning mag'zi – xochga mixlangan Masih

2008-03-21T21:58:00.001-04:00

Korinfliklarga yozilgan birinchi maktub

2-bob

Haqiqiy donolik va hikmat

1 E'y birodarlar, men sizlarning oldingizga Xudoning payg'omini (payg'om = shohidlik; bu payg'om yoki xabar Iso Masih va Uning xochda mixlanganidir) e''lon qilgani kelganimda, so'zamollik va bilgichlik (donolik) niqobi ostida kelmadim (ya'ni Pavlus ustalik bilan va'z qilish qobiliyatiga tayanmadi, hamda o'sha davrda juda avjiga chiqqan filosofiyaga murojaat qilmadi).

2 Orangizda e'kanman, Iso Masihdan va Uning xochga mixlanganidan (gunohkorga najot beradigan, asirni ozod qiladigan va masihiyga doimiy g'alaba beradigan xabar mana shudir va bundan boshqa qutqaruvchi xabar yo'qdir) boshqa hech narsa bilmaslikka qaror qildim (Pavlus Xushxabarni va'z qilganda dunyoviy bilim va filosofiga tayanmaslikni o'ziga atayin maqsad qilib qo'ygandi).

3 Oldingizga zaiflik (butunlay Xudoga tobeligi haqida gapiryapti) va qo'rquv (xoch xabarini noto'g'ri va'z qilishdan qo'rquv) hissi hamda katta qaltiroq bilan keldim (u va'z qilayotgan xabarning qanchalik muhimligini va o'zining noloyiqligini tushunardi).

4 Mening so'zim va va'zim inson zakovatining ishontiruvchiligidan e'mas (inson donoligi hech kimga najot bera olmasligini u bilardi; hozirgi davrdagi masihiylar jamoati shu oyatdan soboq olishi kerak), Xudo Ruhi va qudratidan dalolatdir (shu oyatning aniqroq tarjimasi: “So'zim va va'zimni inson donoligining ishontiruvchiligi bilan e'mas, balki Ruh va qudrat namoyishi bilan etkazdim”; ya'ni, agar xoch xabari to'g'ri aytilsa, imonlilar yuragi va hayotida Muqaddas Ruh nima qilishi haqida bu erda gapirilyapti),

5 toki imoningiz inson hikmatiga e'mas (xoch xabaridan o'zgacha bo'lgan yo'l, xabar), Xudo qudratiga asoslansin (faqatgina Isoning xochda amalda oshirgan ishi asosida shuning iloji bor).

Zabur 1-sano

2008-03-16T16:08:00.002-04:00

ZABUR SANOLAR KITOBI

1-SANO

1 Saodatli odamdir u,

Fosiqlar maslahatiga yurmas,

Gunohkorlar yo'liga kirmas,

Buzuqilar yig'inida o'tirmas.

2 Illo Xudovandning Qonunidir uning zavqu orzusi,

Tunu kun Tangri Qonuni ila banddir fikri-zikri.

3 Oqar suvlar kanoriga o'tqazilgan,

Mevasini mavsumida tugadigan,

Barglari e'sa so'lmaydigan daraxt kabidir u kishi.

U neki qilsa, tole unga yordir.

4 Fosiqlar e'sa-chi bunday e'maslar,

Balki shamolda to'zg'ib ketgusi to'pondirlar.

5 Shu bois fosiqlar hukm qilinganda bosh ko'tarmas,

Gunohkorlar e'sa solihlar majlisida tura olmas.

6 Xudovand solihlar yo'lini asrar,

Fosiqlar e'sa o'z yo'lida halok bo'lar.

Xudodan madad olish

2008-03-08T20:48:00.001-05:00

Shohlar birinchi kitobi 30:6 – “Dovud yomon ahvolda qoldi, chunki har bir odam o'g'illari, qizlari uchun qayg'urar, “Dovudni toshbo'ron qilamiz”, deyishardi. Lekin Dovud o'z E'gasi Xudodan madad oldi.”

Tushkunlik vaqti
Muqaddas Kalomda Dovud Xudo yuragiga (qalbiga) mos odam e'kanligi yozilgan. Shu bilan birga u azoblarga duchor bo'lganligini ham ko'rsak bo'ladi. Shundan o'rnak olib, hatto Xudoni sevadigan imonlilar hayotida og'ir vaziyatlar bo'lishini bilib olsak bo'ladi. Ayrim vaziyatlar o'zimizning noto'g'ri ishlarimiz natijasida sodir bo'ladi. Yana boshqa vaziyatlar e'sa ruhiy qarshilik (ziddiyat) natijasida kelib chiqadi. Hayotimizdagi vaziyatga o'zimiz tushdikmi yoki Xudo shu vaziyatga yo'l berdimi, baribir nima bo'lganda ham shuning natijasida har birimiz yomon ahvolga tushishimiz mumkin. Dovud misoliga keladigan bo'lsak, u ancha vaqtdan beri Xudo irodasidan tashqarida yurgan e'di va shuning natijasida uning odamlari dahshatli mag'lubiyatga uchraydilar. Buning oqibatida Dovudning hatto e'ng yaqin odamlari uni toshbo'ron qilmoqchi bo'ldilar. Biroq Dovud shunday yomon ahvolni engish uchun Xudodan madad oldi.
Yakunlangan ish

Yuqori oyatdagi “madad” so'zi “ushlab olish, ya'ni tutib olish, dadil bo'lish (ko'chma ma'nosi – jasur bo'lish)” ma'nosini bildiradi. Olg'a yurish uchun Dovudga kuch kerak e'di, buning uchun u yuragini qandaydir haqiqatga qaratishi kerak e'di-ki, toki natijada inoyat va quvonch oqimi uning ichida paydo bo'lib tushkunlikni engsin. Imonli dadil bo'lishi uchun qanday haqiqatni tutib olishi kerak? Bu haqiqat – Iso Masihning xochda qilgan yakunlangan ishini tushunishdir. Biz Xudodan hozirgacha qabul qilgan va keyinchalik ham qabul qiladigan hamma narsa aynan Masih biz uchun xochda qilgan ishi natijasida keladi. Masih xochda “Amalga oshdi”, deganida, har bir masihiy kishiga to'liq farovon hayot uchun kerak bo'lgan barcha narsalarni etkazib beraman, deb va'da qilgan e'di. Yomon ahvolda bo'lganimizda Iso xochda biz uchun nima qilganini bilishimiz juda katta ahamiyatga e'ga, chunki shuni bilish orqali tushkunlik, g'am-azob yoki qayg'uni engishimiz mumkin. Biz yosh bolalar kabi Isoning xochdagi ishiga ishonsak, Xudo bizga qarshi e'mas, balki biz tarafimizda e'kanligini bilamiz. Agar Xudo biz uchun bo'lsa, unda kim (yoki nima) bizga qarshi chiqa olar e'kan?

O'tmishdagi g'alabalar
Xudo bilan hayotingiz tarixini ham e'slab, shundan dadillik olsangiz bo'ladi. Qanday masihiyni uchratmasam ham, ularning hammasi hayotlarida Xudo qanday qilib etkazib bergani va Uning sodiqligi haqida guvohliklar aytishadi. Xudo ilgari nima qilgan bo'lsa, hozir ham xuddi shunday ishlarni qiladi. Xudovand sizni shu ergacha etaklab kelib e'ndi tashlab ketmaydi! Qalbingizda ilgari Xudo qanday qiyin vaziyatlardan sizni chiqarganini e'slang.

Xudoni madh e'ting!
Tushkunlik vaqtida madh e'tish qiyin bo'lib tuyulishi mumkin, biroq har bir masihiy uchun madh qilish juda kerak quroldir. Madh qilish yoki ulug'lash ishonch bilan amalga oshiriladi. Bunda biz Xudoimiz kimligini va nima qila olishini tan olamiz. Hayotimizda nima sodir bo'layotgan bo'lishiga qaramasdan, butun dunyoni yaratgan Xudo bizning sharaflarga munosib e'kanligini e'slaymiz. U bizga najot berdi, bizni qo'riqlab kelyapti, O'z inoyati va bilimi bilan etaklab keldi va qancha vaziyatlarga madad berdi. U madhiyalarga sazovordir! Demak madh qilish ishonch bilan amalga oshirilar e'kan. Tushkunlikka tushganingizda og'zingizni ochib, Xudo hayotingizda qilgan, qilayotgan va qilaman, deb va'da qilgan hamma yaxshi ishlari uchun Unga madhlar ayting. Najot uchun va shuning natijasida sizga ko'rsatilgan e'zguliklar uchun Unga shukur ayting! Iso Masih uchun Xudoga madhlar ayting!

Xulosa
Dovud yomon ahvolda bo'lganida u yuragida shu haqiqatlarni tutib olgan e'di, deb ishonaman. Albatta, u o'sha davrda Iso Masih ismini bilmagan e'di, lekin kelg'usi Najotkor va Uning qurbonligiga ishonch orqali o'sha davrda ham Xudo inoyat ko'rsatishini u tushunar e'di (Zaburning 50-sanosi bunga dalil bo'la oladi). E'ndi siz qiyin ahvolga tushganingizda yuqoridagi so'zlarimizni e'slang. Shunda tushkunlikka tushmasdan, yaqinda qaytib keladigan Xaloskoringizni qutib yuqoriga qarab yurasiz!

Imon bilan inoyatga e'rishamiz

2008-03-08T16:35:00.002-05:00

Lekin shuni bilamizki, Xudo Ilohiy Qonunga amal qilgan kishini e'mas, Iso Masihga ishongan kishini oqlaydi. Shuning uchun bizlar ham Ilohiy Qonunga amal qilish bilan e'mas, Masihga ishonish bilangina oqlanamiz, deb Iso Masihga qattiq ishonganmiz. Hech kim Ilohiy Qonunga amal qilib, Xudo oldida o'zini oqlayolmaydi.
Bundan ko'rinadiki, Masih orqali oqlanishni izlagan o'zimiz ham hamma odam qatori gunohkor bo'lib chiqdik. U holda, Masih gunoh yo'lining homiysi e'kan-da? – Aslo!
Agar men o'zim qulatgan qonun-qoidalar binosini qaytadan qurishga kirishsam, unda men o'zimning qonunbuzar e'kanimni ko'rsatgan bo'laman.
Biroq e'ndi men Xudo uchun yashay deb, Qonun oldida o'lganman, ha, Qonun o'zi meni o'ldirdi. Men Masih bilan birga xochga mixlab qo'yilganman.
E'ndi yashayotgan men e'mas, balki Masih mening ichimda yashayapti. E'ndi tanada yashayotganimga kelsak, meni sevgan va men uchun O'zini fido qilgan Xudoning O'g'liga bo'lgan imon bilan yashayapman.
Men Xudoning inoyatini inkor qilmayman. Agar Ilohiy Qonunga amal qilish bilan oqlanish mumkin bo'lganda e'di, u holda Masih behuda o'lgan bo'lardi.

Galatiyaliklarga 2:16-21

Iso Masih hayoti haqida kino

2008-02-26T13:06:00.000-05:00

Iso Masih hayoti haqida kinoni ko'rishga sizni taklif qilaman:
mana shu erga bosing...

Buning uchun sizga Window Media Player kerak bo'ladi.
Fikrlaringizni qoldiring.

Imon jangi

2008-02-22T14:49:00.001-05:00

Ishonchni parvarish haqida

2008-02-22T11:48:00.001-05:00

“Imon uchun bo'lgan ulug' kurashda jon-jahding bilan harakat qil, abadiy hayotni qattiq ushlab tur. Xudo seni shuning uchun da'vat e'tgan, sen ulug' imonni ko'p guvohlar oldida ochiq tan olgansan.” 1-Timo'tiyga 6:12

“Ulug' kurashda astoydil kurashdim, umr dovonini oshib bo'ldim, imonni saqladim.” 2-Timo'tiyga 4:7

1-Timo'tiy 6:12-oyatda quyidagi ma'nodagi so'zlar yozilgan: “Ajoyib imon kurashida jon-jahding bilan jang qilgin.” Ko'p imonlilar shu oyatni noto'g'ri tushunib, biz demak tanamiz bilan jang qilishimiz yoki kurashimiz kerak, deb o'ylaydilar. Men ham ilgari shu oyatni to'liq tushunmas e'dim. Shu so'zlarni aniq ma'nosini keltiraylik: najot topish uchun biz Iso Masihga va U xochda biz uchun qilgan ishiga (gunohimiz uchun o'lib qayta tirilganiga) ishongan e'dik; e'ndi e'sa shu imonni doim Iso Masihga qaratishimiz kerak va bu e'ng og'ir kurashdir. Demak imon kurashi deganda har doim ishonchimizni Isoga qaratishimizni tushunamiz.

Yuqoridagi ikkinchi oyatda qarasak Pavlus ham umrining oxirida shu haqda so'zlaganini ko'ramiz: “Ulug' kurashda astoydil kurashdim, umr dovonini oshib bo'ldim, imonni saqladim.” 2-Timo'tiyga 4:7. Uning gapi bo'yicha u umrining oxirigacha imonni saqlab qolgan e'di.

E'ndi imon yoki ishonch haqida ozgina so'zlashaylik:

Ishonch yoki imon bizga Xudodan beriladi, ya'ni ishonishimiz uchun Xudo bizga kuch va imkoniyat beradi. Buni U inoyati bilan amalga oshiradi. Keyin biz shu ishonchni (imonni) parvarish qilishimiz kerak. Masalan: tuvakdagi gulni parvarish qilganda biz unga suv quyib turishimiz va quyosh nurlari tushadigan joyga qo'yishimiz kerak. Agar bunday qilmasak gul so'lib, o'lib qoladi. Shunga o'xshagan holda, biz birinchi marta qanday qilib ishonchga e'ga bo'lgan bo'lsak, keyin ham shu ishonchni saqlab qolishimiz kerak. Ya'ni biz najot topganimizda Iso Masihga va U xochda biz uchun qilgan ishiga ishongan e'dik; aynan mana shu asosda biz najot topgan e'dik. Najot topganimizdan keyin ham biz xuddi mana shunday ravishda ishonishda davom e'ttirishimiz kerak. Agar biz shunday qilmasak biz “so'lib” qolib, to'g'ri yo'ldan ozib ketishimiz mumkin.

“Ha, sizlar Xudodan inoyat topib, imoningiz tufayli qutulgansizlar. Bu – Xudoning in'omi, sizning yutug'ingiz e'mas. Yana hech kim: Men savob ishlarim tufayli qutulganman, deb maqtanmasin.” E'fesliklarga 2:8-9

Yana bitta fikr: hammamizda ishonch bor, lekin ko'pincha u turli xil narsalarga qaratilgan bo'ladi. Masalan ishonchimizni 100% deb olsak, uning 50% o'zimizga qaratilgan, 25% ota-onamizga va qolgan 25% yana boshqa kimsalar yoki narsalarga qaratilgan bo'lishi mumkin. Biroq, ishonchimizning 100% to'liq Iso orqali Xudoga qaratilgan bo'lishi shart. Bunga e'rishish uchun biz doim ishonchimizni Iso Masihga va U xochda biz uchun qilga ishiga qaratishimiz kerak. Shunday qilib biz ishonchimizni parvarish qilamiz.

Ishonchi kam odam, o'z ishonchini to'liq Isoga qaratmagan bo'ladi, imoni o'sishni xohlagan kishi ishonchini to'liq Isoga qaratishi kerak. Xudo nazarida kishi qilgan ish e'mas, balki ishonchining yo'nalishi ahamiyatga e'ga. Shuning uchun Xudo sodiq, ya'ni ishonchini saqlab qolgan xizmatkorlarini maqtaydi va O'zining hujuriga qabul qiladi.

Oddiy qilib aytganda hamma savollarga javob Iso Masih va Uning xochda mixlanganida topiladi; bu vosita orqali Xudodan hamma narsalarni olamiz. Ya'ni Iso Masihning xochi vosita bo'lsa, Isoning O'zi manbadir. Isodan nimadir olmoqchi bo'lsangiz, faqat xoch vositasi orqali olsangiz bo'ladi. Xoch deganda taxta yoki metaldan qilingan xoch shaklini aytmayapman, balki Iso Masih xochda bizning o'rnimizda o'lgani va shu orqali bizga najot va boshqa narsalar berganligi jarayonini ko'zda tutyapman.

Xudo qudrati bilan saqlanish

2008-02-16T18:10:00.001-05:00

1-Butrus 1:5 “Oxirzamonda ochiq ko'rinishga tayyor bo'lgan ulug' najotga e'rishmog'ingiz uchun, imoningiz tufayli, Xudoning qudrati bilan qo'riqlanmoqdasizlar”.

Bu oyatda qaytadan tug'ilgan imonlilar haqida gap ketyapti. Butrus o'z maktubining shu bobida najot topgan odam qanday manfaatlarga e'ga bo'lishi haqida yozyapti. Shu manfaatlardan biri bu imonlining osmondagi merosidir. Shu merosni Xudovand O'zi qo'riqlab turadi, deydi. Imonli shu manfaatlarni ishonch bilan qabul qiladi va saqlaydi. Butrus bu haqda juda yaxshi bilar e'di. Bir necha marta u Xudoga itoatsizlik qilgan bo'lsa ham, baribir shu baliqchi Xudoga xizmat qilishda davom e'tdi. E'ndilikda imon yo'lida u cho'loqlanib, zo'rg'a qadam bosmayapti, balki Xudoning shuhrati bilan butunlay o'zgarib, ulug' havoriyga aylandi va mana shu maktbuni yozib qoldirdi. Butrus bizga “To'xtab qolmanglar, ishonchni tashlab ketmang” deyapti.

Agar Xudo kuch-qudratni berib turmasa, kishi imonda tura olmasligini Butrus bilardi. Xudoning qudrati bilan qo'riqlanmoqchi (saqlanmoqchi) bo'lgan har bir imonli unga berilgan ishonchni parvarish qilishi kerak.

Ishonch to'g'ri yo'nalishga e'ga bo'lishi kerak

Xudoda kuch-qudrat ko'p va uni bizga berishi mumkin, lekin Xudo faqat ishonch orqali shu qudratni bizga berishni tanladi. Shu fikrni yaxshilab tushunib olishimiz kerak. Kuch-qudrat faqat Xudoga tegishlidir; shu qudrat Xudodan chiqib bizga kelishi kerak, chunki biz muhtoj insonlarmiz. Imonda chindan ham komil bo'layotgan kishi buni juda yaxshi tushunadi. Har kuni bunday kishi yanada ko'proq Xudoga bog'liq va tobe bo'lib qoladi. Unga kerak narsalarni qabul qilishi uchun imonlida ishonch mavjud bo'lishi kerak va ishonchi bilan Xudoning qudratini olishi kerak. Lekin shuni aytish kerakki, ishonch to'g'ri yo'nalishga qaratilgan bo'lishi kerak. Keling, shuni tushuntirib beray.

Biz har kuni turli xil yo'llar bilan ishonchimizni ko'rsatamiz. Biz stulga o'tirishdan oldin u bizni ko'tararmikan, deb uni tekshirib ko'rmaymiz. Biz ishonch bilan stul ustiga o'tiramiz. Yoki moshinani yurg'izmoqchi bo'lganimizda kalitni buraymiz va moshina ishlaydi, deb ishonamiz. Shunday oddiy ishlarda ham biz ishonchimizni ko'rsatamiz (ishlatamiz). Biroq bunday narsalarga ishonish Xudo qudratini bizga etkazmaydi. Biz o'z ishonchimizni faqat Xudoning Najot rejasiga qaratishimizni Xudo xohlaydi. Bu rejani Iso Masih xochda amalga oshirgan e'di. Shuning uchun ishonchimiz doim Masihning xochdagi yakunlangan ishiga qaratilgan bo'lishi kerak. Faqat shunday ishonch Xudoga manzur bo'la oladi (Ibroniylarga 11:6). Faqatgina shunday ishonchga javoban osmondan Xudoning qudrati imonliga beriladi.

Xudo ichingizda amal qilmoqchi

Filippiliklarga 2:13-oyatda shunday deyilgan: “Zotan Xudoning O'zi sizlarning vujudingizda amal qiladi, U O'z murod-maqsadini ado e'tishingiz uchun sizlarda xohishni ham, harakatni ham tug'diradi.” Shu oyatga e''tibor bersangiz, imonli kishi ichida Xudo amal qiladi yoki ishlaydi, deb yozilganini ko'rasiz.

Yana boshqa oyatga qarasak: Filippiliklarga 1:6 – “Xudo sizlarda boshlagan xayrli ishini to Iso Masihning keladigan kunigacha tamom qilishiga aminman.” Bu erda ham shuni ko'rsak bo'ladiki, Xudoning O'zi harakat qiladi va boshlagan ishini yakunlaydi (tamomlaydi). Lekin Xudo har qanday kishi ichida amal qilmaydi. Ishonchini Masih xochiga qaratgan har bir imonli kishi ichida Xudo doim ishlaydi va amal qiladi. Biz Isoning yakunlangan ishiga ishonsak (Isoning O'zi xochda “amalga oshdi yoki yakunlandi” degan e'di), Xudo ichimizda ishlaydi, bizni saqlaydi, quvvatlaydi va qo'riqlaydi. Aynan mana shunday yo'l bilan imonli kishi “Xudo qudrati bilan qo'riqlanadi yoki saqlanadi”.

Imon haqida oyatlar

2008-02-13T15:49:00.002-05:00

1 Imon – umidvor bo'lgan narsalarning mujassamlanishidir, imon bilan biz ko'rinmaydigan mavjudotga amin bo'lamiz.

2 Ota-bobolarimiz imon bilan Xudoning roziligini qozondilar.

3 Bizlar imon orqali anglayapmizki, koinot Xudoning kalomi bilan bunyod bo'lgan, ya'ni ko'rinadigan moddalar ko'rinmaydigan voqelikdan vujudga kelgan.

4 Imon bilan Hobil Xudoga Qobildan ko'ra yaxshiroq qurbon keltirdi. Hobil imoni tufayli solih kishi deb qabul qilindi. Xudoning O'zi uning bag'ishlovlarini tasdiqlab, undan roziligini bildirdi. Hobil o'lgan bo'lsa ham, imoni orqali hanuz gapiryapti.

5 Imoni tufayli Hano'x o'lmay, yuqoriga olindi. U yana topilmadi, chunki Xudo uni yuqoriga olgan e'di. Yuqoriga olishdan oldin Xudo undan roziligini ta'kidlagan e'di.

6 Ishonmasdan e'sa Xudoning roziligini topmoqning imkoni yo'q. Kim Xudoga yaqinlashmoqchi bo'lsa, Uning borligiga ishonmog'i lozim, Xudo Uni izlovchilarga mukofot berishiga e''tiqod qilmog'i shart.

Ibroniylarga 11:1-6

Muqaddas Ruhda yashash

2008-02-03T17:31:00.000-05:00

Rimliklarga 8-bob

Muqaddas Ruhda yashash

1 Shunday qilib, Iso Masih ummati (aslida: “Iso Masihda bo'lganlarga”; Rimliklarga 6:3-5-oyatlarga bog'liq bo'lib, Isoning o'limiga cho'mdirilish, ya'ni xochga mixlanish haqida gap ketyapti) bo'lganlarga (quyidagi ibora ayrim qo'yozmalarda yo'q bo'lsa ham, ko'pgina qo'lyozmalarda matnga kiritilgan va ma'no bo'yicha zid e'mas, mana o'sha ibora: “gunohkor tabiatda e'mas [tabiat amri bilan e'mas], balki Ruhda [Ruh amri bilan] yashayotganlarga”; gunohkor tabiatda yashaganlar gunohga qarshi bo'lgan kurashda o'z shaxsiy kuchi va qobiliyatlariga yoki buyuk diniy tirishishlariga tayanadilar; Muqaddas Ruhda yashayotgan imonlilar e'sa Masihning xochdagi yakunlangan ishiga ishonib yashaydilar, Muqaddas Ruh e'sa faqat shunday ishongan imonlilarda harakat qilib, ularga gunoh ustidan g'alaba beradi) qarshi e'ndi hech bir mahkumlik (ya'ni ayb) yo'qdir.
2 Iso Masih ummatiga (aslida: “Iso Masihdagi” deb yozilgan; Pavlus shu kabi iboralari ishlatganda u doim Masih xochda qilgan ishi haqida so'zlayapgan bo'ladi, chunki Isoning shu ishi oqibatida bunday “hayot” kechirish mumkin bo'ldi) hayot beruvchi (barcha hayot Muqaddas Ruh orqali Masihdan keladi [Yuhanno 16:13-14]) Ruhning (Muqaddas Ruhning qonuni, ya'ni mana shunday yo'l bilan Ruh ishlaydi degani) Qonuni (hozir beriladigan qonun Xudo qonuni bo'lib, abadiy o'tmishda Xudo tomonidan tayyorlangan e'di [1-Butrus 1:18-20]; aynan mana shu qonun Xudo belgilagan g'alaba beradigan tartibdir) meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan (bu ikkita qonun borliq dunyodagi e'ng qudratli qonunlardir; “Iso Masihdagi hayot Ruhining qonuni” “gunoh va o'lim qonunidan” qurdatliroqdir; buning ma'nosi shuki, agar imonli kishi Masihga va xochga ishonmasdan Xudo uchun yashamoqchi bo'lsa, u doim mag'lubiyatga uchraydi) ozod qildi (menga to'liq g'alaba berdi).
3 Inson tabiati ojizligi tufayli Ilohiy Qonun o'zi ham ojiz bo'lib qoldi (qonun ostida bo'lganlar faqat o'z irodalarini ishlatishlari mumkin e'di, bu e'sa hech ham etarli e'mas; shuning uchun ular qanchalik ko'p harakat qilmasinlar baribir qonunni bajara olmasdilar; xuddi shunday qobiliyatsizlik hozir ham mavjud; qandaydir qonunlar tizimi orqali Xudo uchun yashamoqchi bo'lgan kishi mag'lubiyatga uchraydi, chunki Muqaddas Ruh bunday vaziyatda faoliyat ko'rsatmaydi). Qonun ulgura (aniqrog'i: qonun qila olmagan ishni...) olmagan ishni e'sa Xudo qildi: U O'z O'g'lini (insonning nochor ahvoli haqida gap ketyapti, inson o'zini qutqara olmasdi, hatto oddiy qonunni bajara olmas e'di, va shuning uchun Najotkorga muhtoj e'di) gunohkor insonga o'xshatib (ya'ni Masih haqiqiy inson bo'lib, O'zida umuman gunoh bo'lmasada, tashqi qiyofasi bo'yicha gunohga mubtalo bo'lgan tanaga o'xshash shaklda kelgan e'di) olamga yubordi va Uni gunoh uchun (gunoh jazosini to'lab, uning kuch-qudratini buzib, gunohga qul bo'lganlarni qutqarib ularni muqaddasladi) qurbonlikka bag'ishladi, shu yo'sin inson tabiatidagi gunohni mahkum qildi (Iso gunoh uchun O'zining komil tanasini qurbonlik qilib bag'ishladi va gunoh kuch-qudratini barbod qildi, shu orqali biz e'ndi tanamizda gunohni enga olamiz; buning barchasi xoch vositasi orqali amalga oshirildi).
4 Xudo buni, Ilohiy Qonun talablari (biz faqat Iso Masihga va biz uchun xochda qilgan Iso ishiga ishonish orqali Qonun bizda to'liq amalga oshadi) tabiat amri bilan e'mas (o'z kuchimiz va qobiliyatimiz bilan e'mas), Ruh amri bilan yashayotgan (aslida “yashayotgan” so'zi e'mas “yurayotgan” yoki “qadam bosayotgan” so'zi ishlatilgan; shu “qadam bosish” degani, qanday yashashimizni yoki qanday hayot kechirayotganimizni bildiradi; biz ishonchimizni Masihga va xochga qaratsak, Xudo bizga beradigan hamma narsalar xoch orqali kelishini tushunib, ishonchimizni xochga qaratsak - o'shanda Muqaddas Ruh ichimizda qudrat bilan harakat qila oladi va bizda Ruh mevasini paydo qiladi; “Ruh amri bilan yashash”ning asl ma'nosi shudir!) bizlarda bajo bo'lsin, deb qildi.
5 Bashariy tabiat amri bilan yashaydiganlar bashariy fikr qiladilar (Masih xochiga ishonmasdan Xudo uchun yashashga harakat qilayotgan imonlilar haqida gap ketyapti). Ilohiy Ruh amri bilan yashaydiganlar ilohiy fikr qiladilar (istisnosiz faqat Masihga va xochga ishonadigan imonlilar haqida gap ketyapti; bunday imonlilar Muqaddas Ruh irodasini va xohishini bajaradilar, shuning o'zigina g'alabani keltiradi).

davomi bor...

Imon bilan oqlanish

2008-01-26T20:19:00.000-05:00

Muqaddas Kalomdan oyatlar
Injil

Galatiyaliklarga yozilgan maktub 5-bob 1-6-oyatlar

Shunday qilib, Masih bizga bergan e'rkinlikni mahkam tutinglar, qaytadan qullik bo'yinturug'ini taqmanglar.
Buni men, Pavlus, sizlarga gapiryapman: agar sizlar sunnat qiladigan bo'lsangizlar, Masih sizlarga foyda qilmaydi.
Xatna bo'ladigan har bir odamga yana ta'kidlab aytaman: u butun Ilohiy Qonunni bajarishga majburdir.
Sizlar: Qonunga amal qilib o'zimizni oqlaymiz, deb Masihdan ajralgansizlar va Xudo inoyatidan mahrum bo'lgansizlar.
Bizlar e'sa Ilohiy Ruhdan umidvor bo'lib, imonimiz asosida oqlanishimizni kutamiz.
Iso Masih yo'lida na sunnat, na sunnatsizlik biron ishga yaramaydi, faqat muhabbat bilan amal qiluvchi imon yaraydi.

Qurbonlik qoni bilan gunohlar yuvilishi

2008-01-26T20:18:00.000-05:00

Menga oldingi maqolalar bo'yicha shunday savol tushdi:

"Xudo nazarida Isoning qoni juda ham katta qadrga e'ga bo'lgani uchun, U unga qandaydir narsa qo'shilishi yoki aralashishiga yo'l qo'ymaydi” – degan fikrni qanday tushunsa bo'ladi? Qanday qo'shilish yoki aralashish haqida gap ketayapti? Oldindan raxmat.

Shu savolga bergan javobim:

Savolingizga qisqacha javob: faqat Iso qoni orqali biz najot topamiz, shuning uchun Uning qoniga boshqa hech narsa qo'shish yoki aralashtirish mumkin e'mas. Galatiyaliklarga yozilgan maktub bunga yaqqol misol bo'la oladi, u erda xushxabarga xatna (sunnat) qilish qo'shilganligi haqida gap ketadi, Pavlus aynan shunday qo'shilishga qarshi chiqadi. Xushxabar e'sa Iso Masih va Uning xochda mixlanganligi haqidadir.

E'ndi shu savolga to'liqroq javob:

Leviylar 7:11 “Tana joni qondadir, Men uni (qonni) sizlarga qurbongoh ustida berdim, toki qon orqali joningiz oqlansin: zero jonni qon oqlaydi (poklaydi, yarashtiradi)”.

Demak Iso Masih xochda o'lib, O'z qonini to'kkanda – U O'z jonini bergan e'di; bu e'sa najot topishning yagona yo'lidir. Inson gunohkor bo'lgani uchun, u o'limga munosibdir, chunki gunohning e'vazi – o'lim (Rim. 6:23). Lekin Xudo odamga shu vaziyatdan qanday qutulish yo'lini ko'rsatdi – bu qurbonlik qilish e'di. Ya'ni gunohkor inson uchun aybsiz jon qoni to'kilib, unga kechirim beriladi. E'ski Ahddagi qurbonliklar Iso Masih qurbonligiga ishora qiladi; ular soya e'di, Iso Masih e'sa haqiqiy qurbonlikdir. Shuning uchun (Ibtido 4-bob) Xudo Qobil hadyasini qabul qilmasdan, Hobilning qurbonligini qabul qiladi. Chunki Hobil o'z gunohi uchun qo'y qonini to'kib, qurbonlik keltirdi, Qobil e'sa bunday qilmadi, u boshqa yo'l bilan Xudoga yaqinlashmoqchi bo'ldi. Lekin Xudoga yaqinlashishning yo'li bitta – u ham bo'lsa Iso Masih qoni orqalidir.

Yuqoridagi oyatda Xudo shunday deyapti “Men sizlarni oqlash uchun O'z jonimni, O'z qonimni berdim; oqlanish Mening qonimdadir”. Demak xochda Iso qoni to'kilgani uchun biz oqlanib, poklanishimiz mumkin.

Najotimiz Iso qoni va yana boshqa narsaga bog'liq e'mas, faqat Iso qoniga bog'liq! Ayrimlar Iso qurbonligini va qonini rad e'tishadi, yana boshqalar e'sa Isoning qurbonligi va qoniga nimanidir qo'shmoqchi bo'lishadi. Bu ikkala yo'l ham noto'g'ri va oxiri yomon bo'ladi. Muqaddas Kalom bo'yicha e'sa najot (oqlanish, poklanish va muqaddaslanish) faqat Iso qoni orqali sodir bo'ladi.

Mana shu fikrni sizga bildirmoqchi e'dim; quyidagi oyatlarni o'qib ko'ring:

Ibroniylarga 9:22;
E'fesliklarga 1:7;
Kolosaliklarga 1:14;
1-Yuhanno 1:6-7;
Vahiy 12:10-11.

==============================

Agar sizda qandaydir savol bo'lsa, "komment" so'ziga bosib o'z savolingiz yoki izohingizni yozib qoldirsangiz bo'ladi.

Zero Xudo olamni shunchalik sevdiki...

2008-01-23T17:50:00.000-05:00

Zero Xudo olamni shunchalik sevdiki, O'zining yagona O'g'lini berdi, toki Unga ishongan har bir kishi halok bo'lmasin, balki abadiy hayotga e'ga bo'lsin.

Xudo olamni hukm qilish uchun e'mas, balki O'g'li orqali qutqarish uchun O'g'lini dunyoga yubordi.

Unga ishongan odam hukm qilinmaydi. Unga ishonmagan odam e'sa allaqachon mahkum bo'lgan, chunki u Xudoning yagona O'g'li ismiga ishonmagan.

Ilohiy hukm shundan dalolatdirki, olamga nur kelgan bo'lsa ham, odamlar nurdan ko'ra zulmatni a'lo ko'rdilar; chunki ularning qilmishlari yomonlik e'di.

Kimki yomonlik qilib yursa, nurni yomon ko'radi, yomon qilmishlari fosh bo'lib qolmasligi uchun nurga qarab yurmaydi.

Kimki haqiqat yo'lini tutsa, nurga qarab yuradi, toki Xudoga tayanib qilgan ishlari oshkora bo'lsin.

Yuhanno 3:16-21

Rimliklarga 8-bob

2008-01-14T11:57:00.000-05:00

Muqaddas Ruhda yashash

Shunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga qarshi e'ndi hech bir mahkumlik yo'qdir.

1 Shunday qilib, Iso Masih ummati (aslida: “Iso Masihda bo'lganlarga”; Rimliklarga 6:3-5-oyatlarga bog'liq bo'lib, Isoning o'limiga cho'mdirilish, ya'ni xochga mixlanish haqida gap ketyapti) bo'lganlarga (quyidagi ibora ayrim qo'yozmalarda yo'q bo'lsa ham, ko'pgina qo'lyozmalarda matnga kiritilgan va ma'no bo'yicha zid e'mas, mana o'sha ibora: “gunohkor tabiatda e'mas [tabiat amri bilan e'mas], balki Ruhda [Ruh amri bilan] yashayotganlarga”; gunohkor tabiatda yashaganlar gunohga qarshi bo'lgan kurashda o'z shaxsiy kuchi va qobiliyatlariga yoki buyuk diniy tirishishlariga tayanadilar; Muqaddas Ruhda yashayotgan imonlilar e'sa Masihning xochdagi yakunlangan ishiga ishonib yashaydilar, Muqaddas Ruh e'sa faqat shunday ishongan imonlilarda harakat qilib, ularga gunoh ustidan g'alaba beradi) qarshi e'ndi hech bir mahkumlik (ya'ni ayb) yo'qdir.

Rimliklarga 7-bob

2008-01-10T21:18:00.001-05:00

Qonun va gunoh
1Qonunni biluvchilarga so'zim (Pavel Muso Qonuni haqida gapiryapti, biroq bu so'z turli diniy qonunlarga ham taaluqlidir): e'y birodarlar (u imonlilarga gapiryapti), odam tirik e'kan qonun uning ustidan hokim e'kanini nahot bilmasangiz? (kishi qonun bo'yicha yashashga harakat qilganda, qonun uning ustidan hukmronlik qiladi. Ming afsuslar bo'lsinki, muqaddaslanish jarayonida xoch qanday ma'noga e'ga e'kanligini tushunmasdan, juda ko'p masihiylar qonun bajarish orqali Xudo uchun yashashga harakat qilyaptilar. Imonli kishi shuni tushunishi kerak: u faqat ikkita usul bilan Xudo uchun yashashi mumkin, ya'ni inoyat yoki qonun bo'yicha yashashi mumkin. Agar imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xochning ma'nosini tushunmasa [zero xoch g'alabaga etaklovchi yagona vositadir], unda u avtomatik ravishda qonun ostida bo'ladi, bu e'sa mag'lubiyatni kafolatlaydi).
2Masalan, e'rli xotin e'ri tirik e'kan, qonun bo'yicha unga bog'liqdir (bu erda Pavel nikoh (turmush) qonunini misol qilib keltiryapti). Lekin e'ri o'lsa, xotin boshi bog'liqlik qonunidan ozod bo'ladi. (ya'ni e'ndi ayol kishi ozod va yana turmush qurishi mumkin).
3Shuning uchun, e'ri tirik xotin boshqa e'rga tegsa, u zinokor sanaladi (bunday holatda Xudoning nazarida ayolning ikkita e'ri bor hisoblanadi; shu misolni keltirish orqali Muqaddas Ruh Pavel orqali bizga buyuk haqiqatni ochib beradi: ko'p masihiylar ruhiy zino qilib yashayaptilar; ular Masih bilan nikohlangan bo'lsalar-da, aslida boshqa xo'jayinga, ya'ni “qonunga” xizmat qilyaptilar; bu juda ham kuchli qiyoslashdir!). Ammo e'ri o'lsa (Iso Masih qonunni butunlay va to'liqligicha bajargani uchun e'ndi qonun o'ldi), xotin qonundan ozod bo'ladi (agar e'r o'lsa, ayol kishi boshqa e'rkakka tegib unga xizmat qilishga e'rkli bo'ladi; Masih Muso Qonunini qoniqtirdi va shuning uchun qonun imonli kishi uchun o'lik, demak qonun imonli hayotida o'rin e'gallamaydi va imonli Masihga xizmat qilishga e'rklidir) va boshqa e'rga tegsa ham, zino qilgan hisoblanmaydi. (e'ndi imonli Masih bilan nikohlangan va qonun oldida hech ham qarzdor e'mas).
4Shunga o'xshab, sizlar ham, e'y birodarlarim, Boshqasiga (Masih haqida gap ketyapti), ya'ni qayta tirilgan Masihga tegib (biz Iso bilan yangi hayot kuchida qayta tirildik, hamda U bizning hamma muhtojliklarimizni o'shanda qondirgani, hozir qondirishi va kelajakda ham qondiraverishini biz aniq tushunib olishimiz kerak; U biz uchun xochda qilga ishini doim e'sda tutib, shuning asosida faqat Isoga nazar tashlaymiz) va Masih badanining bir qismi bo'lib (aniqrog'i: Masih badani orqali biz Ilohiy Qonun oldida o'ldik; bu ibora Masihning xochda mixlangani haqida so'zlaydi, shu ish orqali Iso biz talablarini bajara olmagan qonunni talablarini to'liqligicha qondirdi; Masih buni biz uchun qildi; shunday qilib, qonunni har taraflama bajarish orqali masihiy e'ndi qonun oldida hech ham qarzdor e'mas, faqat Masihga va U xochda bajargan ishi oldida majburiyatimiz bor), Ilohiy Qonun oldida o'lgan hisobidasiz (qonun o'lik e'mas, balki biz qonunga nisbatan o'likmiz chunki uning ta'siriga nisbatan o'likmiz; demak biz qonun orqali Xudo uchun yashashga harakat qilishimiz kerak e'mas degani, qonun deganda Muso Qonuni yoki boshqa odamlarning qonunlari yoki o'zimiz o'ylab topgan qonunlarni nazarda tutyapmiz; biz har qanday qonunga nisbatan o'lik bo'lishimiz kerak). Bu e'sa Xudo yo'lida samarali bo'lishimiz uchundir. (imonli kishi yaxshi meva yoki hosil keltirishi uchun u doimiy ravishda xochga qarashi shart; Masih va xochda qilingan ish hech qachon ajratilishi kerak e'mas; kim-ki shunday qiladigan bo'lsa, u “boshqa bir Isoni” va'z qilyapgan bo'ladi [2-Korinfliklarga 11:4]).
5Zero biz irsiy tabiatimiz amri bilan yashagan vaqtlar (bu erda kishi najot topmagan payti xaqida yoki masihiy kishi gunoh qudratini engish uchun o'z kuchi bilan ya'ni gunohkor tanasi bilan harakat qilgan payti haqida gap ketyapgan bo'lishi mumkin), Ilohiy Qonun oshkor qilgan (qonun ta'sirida gunoh oshkor bo'lib qoladi; qonun shu maqsadda ham berilgan e'di, bunda bu Xudo Qonuni yoki odamlar qonuni bo'lishi mumkin; bu bilan qonun yomon yoki yovuz demoqchimasmiz, chunki qonun yomon e'mas; qonunda g'alaba yo'q, faqat u orqali gunoh va uning jazosi namoyon bo'ladi) gunohkor e'htiroslar (gunohkor tabiat qudrati ostida bo'lish haqida va gunohkor tabiat e'htiroslari haqida gap ketyapti) a'zoyi badanimizda amal qilar va o'lim uchun zamin hozirlar e'di. (imonli kishi qonun bajarish bilan Xudo uchun yashamoqchi bo'lsa, buning natijasi gunoh va mag'lubiyat bo'ladi, zero bu faqat shunday natijaga olib keladi; afsuski ko'pchilik imonlilar aynan shunday yo'l bilan yashayaptilar. Yana qaytarib aytamizki, agar imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xoch qanday o'ringa e'galigini tushunmasa, unda u qonun bajarish bilan Xudo uchun yashashga harakat qiladi; hozirgi kunlarda ko'pchilik jamoatlar inoyat ostidamiz, deb o'ylaydilar, lekin aslida ular qonun ostida yashayaptilar, chunki ular xochni tushunmaydilar).
6E'ndi e'sa ilgari bizni bog'lab turgan (ilgari gunoh tabiati bizni bog'lab turardi) Qonun qarshisida o'lib (Masih bilan xochda o'lish orqali qonun uchun ham o'lgan bo'lamiz), Qonundan ozod bo'ldik (qonunning adolatli talablaridan ozod bo'ldik, chunki Masih qonun jazosini to'ladi). Shunday qilib, biz e'ski harfma-harf yo'l bilan e'mas (bu Muso qonuniga oid gaplar; ko'p zamonaviy imonlilar Muso qonuni bilan yashamayapmiz deyishi mumkin, lekin ilgari aytganimizdek, agan imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xoch qanday o'rinni e'gallashini tushunmasa, unda u o'sha e'sk qonun ostida yashayotgan bo'ladi), balki yangi Ruh yo'li bilan yurib, Xudoga xizmat qilmoqdamiz. (bu erda inson ruhi e'mas, balki Muqaddas Ruh haqida gap ketyapti; masihiy e'ndi yangi yo'l bilan hayot kechiradi - bu Masihga ishonish va bizning o'rnimizda xochda qilgan ishiga ishonishdan iborat; mana shu doimiy g'alabamizga kafolat bo'ladi).
Gunohga qarshi kurash
7Xo'sh, nima deylik (shu bobning 1-6-oyatlarida imonli kishi e'ndi qonun ostida e'masligini Pavlus ko'rsatdi; bobning qolgan oyatlarida e'sa u quyidag haqida gapiradi: o'zini qonun ostiga qo'ygan imonli kishi, inoyat manbalaridan judo bo'ladi va mag'lubiyatga uchraydi)? Nahotki Ilohiy Qonun gunohga bois bo'ldi? - Aslo (inson Xudo qonuni natijasida yomon ahvolga tushmagan e'di, zero qonun muqaddas e'di; lekin qonun orqali inson ahvoli namoyon bo'lib qoldi)! Ammo agar Qonun vositachi bo'lmasa e'di, men gunohni bilmagan bo'lar e'dim (ya'ni Muso Qonuni gunoh nimaligini aniq ta'riflab bergandi, lekin gunohni engish uchun kuch-quvvat bermas e'di). Qonun “tamagirlik qilma” deb buyurmaganda e'di, men tamagirlikni bilmas e'dim. (taqiqlangan narsaga bo'lgan istak - gunohning birinchi shaklidir; bu erda gunoh tabiat qanday harakat qilishini ko'rsak bo'ladi).
8Shu tariqa gunoh (gunoh tabiati) amr orqali bahona topib, mening yuragimda har turli tamagirlikni hosil qildi (tamagirlik “yovuz xohishlar” degani, ya'ni agar imonli xochdan o'zgacha usul bilan Xudo uchun yashamoqchi bo'lsa, uning ustidan yovuz xohishlar hukmronlik qiladi; kishi qanchalik ixlosli bo'lmasin bunday jarayonni u to'xtata olmaydi, aksincha uning holati besh battar bo'lib ketaveradi). Qonun yo'qligida e'sa, gunoh kuchsizdir. (aslida “gunoh o'lik” deb yozilgan; Muso Qonuni inson yuragida allaqachon mavjud bo'lgan narsani namoyon qildi; Xudo Qonunni berishining sabablaridan biri shudir).
9Bir vaqtlar men o'zim Ilohiy Qonundan tashqarida bo'lib yashar e'dim (aslida “Qonunsiz yashar e'dim”; bu erda Pavlus o'zi haqida va Masihni qabul qilgani haqida gapiryapti; uning imonga kelishiga Qonun aloqador e'mas e'di; Masihda yashayotgan hayotiga ham qonun aloqasiz e'di). Ammo [ongimda] amr tug'ilgach (yunon tilida “ongimda” so'zi yo'q bo'lib, “amr kelganda” deb yozilgan; Pavlus e'ndi najot topganidan keyin, Masih xochini tushunmaganligi uchun amrlarni bajarish orqali Xudo uchun o'z kuch-qudrati bilan yashashga harakat qilayotgan e'di; lekin o'sha paytda hech kim xochni tushunmas e'di ham; keyinchalik Yangi Ahd ma'nosi bo'lgan xoch ma'nosi Pavlusga berilgan e'di), gunoh tirildi (bunday holda har doim, istisnosiz, gunoh tabiati tiriladi va buning natijasi mag'lubiyat bo'ladi),
10men e'sa o'ldim (u jismonan o'ldim, demayapti, bu hammaga ayon bo'lsa kerak, balki amrga nisbatan o'ldim, deyapti; boshqacha qilib aytganda, u qancha tirishqoqlik bilan harakat qilmasin baribir mag'lubiyatga uchrardi; hamma imonlilir shuni tushunishi kerak-ki, agar havoriy Pavlus bunday usul bilan Xudo uchun yashay olmagan bo'lsa, siz ham bunay usul bilan yashay olmaysiz). Hayot uchun bo'lgan amr (O'nta Amr haqida gap ketyapti) mening o'limimga sabab bo'ldi (ya'ni Qonun gunohni oshkor qildi, har doim ham oshkor qiladi, gunohning e'vazi e'sa o'limdir; boshqacha qilib aytganda, qonun bilan yashashga harakat qilish orqali g'alaba e'rishish mumkin e'mas; biz ishonch bilan yashashimiz kerak, ishonch deganda biz Iso Masih va xochga bo'lgan ishonchni nazarda tutyapmiz).
11Chunki gunoh (gunoh tabiati) amr orqali bahona topib (amr aybdor e'mas, balki aslida amr gunoh tabiatiga ta'sir qilib, uni yuzaga chiqardi; amr yoki qonun shunday vazifani bajarish uchun mo'ljallangan e'di), meni aldadi (Pavlus, e'ndi Masihni qabul qilganimdan keyin Xudoga har tomonlama itoatkor bo'la olaman, deb o'ylagan e'di; biroq u itoatkor bo'la olmasligini ko'rdi, siz ham shunday usulda buning uddasidan chiqa olmaysiz), amr orqali meni o'ldirdi (qonun bajarish orqali Xudo uchun yashashga u qancha urinmasin, baribir mag'lubiyatga uchradi; yana bir bor qaytaray - siz ham xuddi shunday ahvolga tushasiz).
12Bundan ko'rinadiki, Qonun - muqaddasdir (qonun orqali Xudo O'zini qandayligini ko'rsatadi; muammo Xudo qonunida e'maas, balki muammo bizdadir), har bir amri ham muqaddas, odil va yaxshidir (qonun oynaga o'xshab, kishiga o'zini qanaqaligini ko'rsatadi, lekin uni o'zgartirishga hech qanday kuchi yo'q bo'ladi).
13Shunday e'kan, yaxshi bo'lgan amr menga o'lim keltiradimi? - Mutlaqo (yana qaytaraylik, muammo qonunda e'mas, balki odam ichidagi gunoh qonunga qarshilik qiladi)! Biroq, gunoh (gunoh tabiati) - gunoh deb ochiq bilinishi uchun (qonun qanday maqsadda berilganligini ko'ryapmiz, ya'ni gunoh o'zi qandayligini ko'rsatyapti), yaxshilik orqali menga o'lim keltirdi (qonun yaxshi e'di, hozir ham yaxshi, biroq kishi qonunning ahloqiy yoki moral qoidalarini xochga bo'lgan doimiy ishonch vositasiz bajarmoqchi bo'lsa, buning natjasi hayot e'mas, o'lim bo'ladi; bularning hammasiga e'rishsa bo'ladi, faqat Massihga va xochga ishonish orqali), toki gunohning (gunoh tabiatining) nihoyat darajada gunohligi amr orqali anglashilsin. (mana shu narsa imonlini chalg'itadi; u Xudo uchun yashashga harakat qilyapti, bunda u bor kuchi-qudratini ishga solyapti, lekin shunga qaramasdan u mag'lubiyatga uchraydi;u nimaga shunday bo'lyapganligini tushunmaydi! Gap shundaki, hech kim bunday usul orqali Xudo uchun yashay olmaydi; bu Xudo belgilagan g'alaba tartibi e'mas, bu tartib xochdir).
14Bizga ma'lumki, Ilohiy Qonun tabarrukdir (aslida “Ilohiy Qonun muqaddasdir”; qonun butunlay Xudoniki va Xudodanligini bildiradi). Biroq men e'sa - gunohga qul bo'lib sotilgan ojiz bandaman. (Odam Atoning gunohga yiqilgani haqida gap ketyapti, bu hodisa har doimga butun insoniyatga ta'sir qildi; bu degani xochga ishonmagan kishi, hatto Muqaddas Ruhga to'lgan imonli bo'lsa ham, Xudo qonunini bajara olmaydi; boshqacha qilib aytganda, hamma narsa Masihdadir).
15Shundan o'zim qilayotgan ishlarni (xato, mag'lubiyatlarni) o'zim tushunmayman (bu so'zlarni ayrimlar aytishicha, najot topmagan odam yozmagan, balki harakat qilyapgan va yiqilyapgan imonli yozgan): men nimani xohlasam, uni qilmayman (u Masihga itoatkor bo'lmoqchi, lekin aksiga olib buning uddasidan chiqolmaydi, nega? Pavlus tushuntirgandek, imonli kishi Masih bilan turmush qurgan, lekin qonun bilan ruhiy munosabatda bo'lish orqali u Masihga sadoqatsiz bo'lyapti, buning natijasida Xudo inoyati ishdan chiqadi; bu degani Muqaddas Ruh bunday imonliga yordam bermaydi, va shu bilan mag'lubiyatga uchrashi kafolatlanadi [Galatiyaliklarga 2:21]) va nimani yomon ko'rsam, uni qilaman. (uning hayotidagi gunoh haqida gap ketyapti, u shu gunohni qilishni istamaydi, hatto undan nafratlanadi, lekin o'zini to'xtata olmaydi; afsuski, muqaddaslanish jarayonida xoch qanday o'rinni e'gallashini tushunmasdan, hozirga zamondagi ko'p imonlilar shunday nochor ahvoldadir).
16Agar men xohlamagan narsani qilayotgan e'kanman (Pavlus o'z irodasiga qarshi bo'lgan narsani qilyapganligini bildiradi; u shu narsani (bu narsa nima bo'lishidan qat'iy nazar) qilishni istamaydi, hamda shuni qilmaslikka harakat qiladi, lekin baribir shuni qiladi), bu bilan Qonunning yaxshi e'kanligini ma'qullayotgan bo'laman. (Xudo qonuni qanday ishlashi kerak bo'lgandek ishlayotganini bildiradi; qonun gunohni ta'riflab beradi va agarda to'g'ri yo'l bilan ish tutilmasa insonda gunoh tabiati hukmronlik qilishini e''lon qiladi).
17Demak, bu ishlarni men o'zim e'mas (bu so'zlarni ko'p odamlar noto'g'ri talqin qilib kelishgan; bu so'zlarning ma'nosi shunday: “Men mag'lubiyatga uchrayapgan bo'lishim mumkin, lekin men bunday qilishni istamayman”; har qaysi haqiqiy masihiy gunoh qilishni xohlaymaydi, chunki e'ndi uning hayotida Ilohiy tabiat mavjud va uning hayotida gunoh e'mas, balki ushbu Ilohiy tabiat xukmdor bo'lishi kerak [2-Butrus 1:4]), balki yuragimdagi (aslida “menda” yoki “ichimda” deb yozilgan; ayrim va'zxonlar gunoh tanasi masihiylardan chiqib ketadi, deb aytishlariga qaramasdan, Pavlus bu erad aniq-oydin gunoh tanasi masihiylarda mavjud bo'ladi, deb aytyapti; shunga qaramasdan, agar ishonchimiz doim xochda bo'lsa, gunoh tabiatimiz kuchsiz bo'ladi va bizga ta'sir qilmaydi; agar ishonchimiz boshqa narsada bo'lsa gunoh tabiatimiz bizga muammo olib keladi; gunohtabiati “ichimizda” bo'lishi mumkin, lekin u bizning ustimizdan hukmronlik qilishi kerak e'mas) gunoh (gunoh tabiati) qilayotgan bo'ladi.
18Menda, ya'ni irsiy (bashariy )tabiatimda yaxshi narsa yo'qligini aniq bilaman (insonning shaxsiy qobiliyati haqida gap ketyapti; aniqrog'i, ruhiy masalalarga kelganda inson qobiliyati Muqaddas Ruh qobiliyati oldida qanchalik ojiz e'kanligini ko'ramiz). Yaxshilik qilish istagi dilimda (aslida: menda) bor bo'lsa-da (Pavlus bu erda o'zining irodasi haqida gapiryapti; afsuski, hozirgi kunda ko'p imonlilar o'z irodalari bilan Xudo uchun yashashga harakat qilyaptilar, chunki ular Masihni qabul qilganlaridan keyin ular gunohga bemalol “yo'q” deb ayta olamiz, deb o'ylaydilar; bu masalaga noto'g'ri yondashishdir; imonli kishi irodasi kuchi bilan Xudo uchun yashay olmaydi; albatta, inson irodasi ahamiyatli bo'lsa-da, faqat uning o'zi etarli e'mas; imonli doim Masihga va xochga ishonishi kerak; ana o'shanda u Masihga “ha, xo'p bo'ladi” deyishga kuch va qobiliyatga e'ga bo'ladi, bu e'sa avtomatik ravishda bu dunyo narsalariga “yo'q” deydi), uni ro'yobga chiqarishga kuchim etmaydi (xochdan tashqarida yaxshilik qilishning umuman iloji yo'q).
19Men istagan yaxshi ishni qilmayapman (agar men xochga e'mas, balki o'zimga tayansam - shunday bo'ladi), aksincha, istamagan (qilishni xohlamagan) yomon ishni qilyapman (xochdan tashqarida yashashga harakat qilyapgan har bir imonli kishi shunday natijaga e'ga bo'ladi, u shu yomon ishni qilmaslikka qanchalik ko'p harakat qilishidan qat'iy nazar [Galatiyaliklarga 2:20-21]).
20Agar istamagan ishni qilayotgan e'kanman demak (imonli Xudo belgilagan tartibdan tashqarisida o'z hayotini yashashga harakat qilsa, aynan shunday vaziyatga uchraydi), bu ishni men o'zim e'mas, balki ichimda turadigan (bu erda imonlida gunoh tabiati borligi aniq-oydin yozilgan; agar yunon matnida gunoh so'zi oldida aniq artikl bor bo'lsa, gunohli ishlar e'mas, balki gunohkor tabiat yoki yovuz tabiat haqida gap ketyapgan bo'ladi; shunday qilib bu erda gunoh tabiatni yo'q qilish e'mas (buning iloji yo'q), balki uni nazort qilish haqida gap ketyapti; havoriy Pavlus e'sa gunoh tabiatni qanday nazorat qilishni Rimliklarga 6-8-boblarda aytgan; oxir zamonda karnay chalinganda biz o'zgaramiz va o'shanda gunoh tabiati hech qachon bo'lmaydi [Rimliklarga 8:23]) gunoh (gunoh tabiati) qilyapti.
21Men bundan ushbu qoidani (aslida “qonunni” deb yozilgan; bu Muso qonuni haqida e'mas, balki “gunoh va o'lim qonuni” [Rimliklarga 8:2] haqida gap ketyapti; ) chiqaraman: yaxshilik qilmoqchi bo'lganimda, qalbimda (ichimda) hamisha yomonlik (yovuz tabiat) poylab turadi (ya'ni bu hayotda gunoh tabiati doim imonli ichida bo'ladi; yunon matnida gunoh tabiati imonlida vaqtincha mavjud bo'ladi deyilmagan, lekin karnay chalinganda bu ahvlo albatta o'zgaradi; biz faqat bitta yo'l bilan gunoh tabiat bilan kurashishimiz mumkin, bu ham bo'lsa Masih va xochga ishonish yo'lidir; keyinga bobda Pavlus shu haqda batafsil so'zlab beradi).
22Xudoning Qonunidan (ya'ni O'nta Amrda pinhon bo'lgan Xudoning moral qonuni) ichki borlig'im (e'ndilikda qayta tug'ilgan inson ruhi va joni haqida gap ketyapti) zavq oladi-yu,
23ammo a'zoyi badanimda boshqa bir qonun ish ko'radi (aslida “boshqa bir qonunni ko'ryapman” deb yozilgan; bu nopoklik asbobi sifatida mening jismoniy tanamni ishlatmoqchi bo'lgan gunoh va o'lim qonunidir): bu qonun ongim ma'qullagan Xudo Qonuniga qarshi kurashib turadi (aslida” “bu qonun ongim qonuniga qarshi kurashib turadi” deb yozilgan; ya'ni bu xohish va iroda qonunidir) va a'zoyi badanimda (bu qonun badanim uzvlari orqali ish olib boradi va meni gunoh va o'lim qonuniga asir qiladi; agar imonli doim Masih va xochga ishonishda davom e'tmasa, u qanchalik ixlosli bo'lmasn, shunday ahvolga tushadi; xoch orqali zulmat kuchlari va xizmatkorlari mag'lubiyatga uchraganlarini har bir imonli bilib olishi shart [Kolosaliklarga 2:14-15]) amal qiluvchi gunoh qonuniga (gunoh va o'lim qonuni) meni asir e'tadi.
24Oh, men sho'rlik odam (Xudoning belgilagan tartibidan (ya'ni “Iso Masih va Uning xochda mixlangani”) tashqarida bo'lib, Xudo uchun yashashga harakat qilgan har qanday imonli nochor ahvoldagi sho'rlik odam bo'ladi. Bu hayotimizni faqat yagona yo'l bilan yashashimiz mumkin, bu yo'l e'sa xochdir)! O'limga giriftor shu badanimdan meni kim qutqarar e'kan? (u “kim” deb savol berganida g'alabaga eltuvchi yo'lakni topadi, chunki u e'ndi bir Zotdan yordam so'rayapti, bu Zot e'sa Iso Masihdir; yunon tilida “kim” so'zi e'rkakka tegishli bo'lib, shaxs haqida gap ketyapganligini bildiradi).
25- Xudoga shukr, Rabbimiz Iso Masih soyasida (aslida “Rabbimiz Iso Masih orqali Xudoga minnatdorman” deb yozilgan; bu erda Pavlus o'z savoliga to'g'ri javobni ochib beryapti; qutqarilish Iso Masih orqali, ya'ni faqat Iso Masih orqali keladi, agar yana aniqroq qilib aytadigan bo'lsak - qutqarilish Iso xochda qilgan ishi va qayta tirilishi orqali keladi) O'zi qutqaradi! Xullasi kalom, men ongim bilan Xudo Qonuniga rioya e'tsam-da (“iroda” miltiq tepkisidek bo'lib, miltiq portlovchi kuch bilan o'qlanmagan bo'lsa o'zicha iroda hech narsa qila olmaydi; bunday kuch e'sa xochdir), vujudim bilan gunoh qonuniga xizmat qilaman. (agar imonli “gunohli tanaga” [ya'ni shaxs irodasi, urinishi, diniy jonkashligi; bu ibora bilan biz Masih va xochdan tashqari bo'lgan imonlining shaxsiy harakati va qobiliyatlarini tushunamiz] tayansa, u Xudo qonuniga e'mas, balki gunoh qonuniga xizmat qiladi).

Muqaddas Ruhda yashash

2008-01-10T15:34:00.000-05:00

Galatiyaliklarga 5:16-18, 25
16 Men shuni aytmoqchiman: Ilohiy Ruh amri bilan yashanglar, shunda tabiatingizdagi yomon e'htiroslar junbishga kelmaydi.
17 Chunki inson tabiati Ilohiy Ruhga, Ilohiy Ruh e'sa inson tabiatiga qarshi yo'naltirilgan. Bu ikkovi bir-biriga dushman bo'lgani uchun, sizlar istamaganingizni qilasizlar.
18 Agar siz Ruh amri ostida yashayotgan bo'lsangiz, unda Qonun amri ostida e'massizlar.

25 Agar biz Ruh amri ostida bo'lsak, Ruh amri bilan umr kechirishimiz lozim.

Rimliklarga 7-bob

2008-01-03T23:09:00.000-05:00

Qonun va gunoh (Rimliklarga 7:1-6)

1Qonunni biluvchilarga so'zim (Pavel Muso Qonuni haqida gapiryapti, biroq bu so'z turli diniy qonunlarga ham taaluqlidir): e'y birodarlar (u imonlilarga gapiryapti), odam tirik e'kan qonun uning ustidan hokim e'kanini nahot bilmasangiz? (kishi qonun bo'yicha yashashga harakat qilganda, qonun uning ustidan hukmronlik qiladi. Ming afsuslar bo'lsinki, muqaddaslanish jarayonida xoch qanday ma'noga e'ga e'kanligini tushunmasdan, juda ko'p masihiylar qonun bajarish orqali Xudo uchun yashashga harakat qilyaptilar. Imonli kishi shuni tushunishi kerak: u faqat ikkita usul bilan Xudo uchun yashashi mumkin, ya'ni inoyat yoki qonun bo'yicha yashashi mumkin. Agar imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xochning ma'nosini tushunmasa [zero xoch g'alabaga etaklovchi yagona vositadir], unda u avtomatik ravishda qonun ostida bo'ladi, bu e'sa mag'lubiyatni kafolatlaydi).

2Masalan, e'rli xotin e'ri tirik e'kan, qonun bo'yicha unga bog'liqdir (bu erda Pavel nikoh (turmush) qonunini misol qilib keltiryapti). Lekin e'ri o'lsa, xotin boshi bog'liqlik qonunidan ozod bo'ladi. (ya'ni e'ndi ayol kishi ozod va yana turmush qurishi mumkin).

3Shuning uchun, e'ri tirik xotin boshqa e'rga tegsa, u zinokor sanaladi (bunday holatda Xudoning nazarida ayolning ikkita e'ri bor hisoblanadi; shu misolni keltirish orqali Muqaddas Ruh Pavel orqali bizga buyuk haqiqatni ochib beradi: ko'p masihiylar ruhiy zino qilib yashayaptilar; ular Masih bilan nikohlangan bo'lsalar-da, aslida boshqa xo'jayinga, ya'ni “qonunga” xizmat qilyaptilar; bu juda ham kuchli qiyoslashdir!). Ammo e'ri o'lsa (Iso Masih qonunni butunlay va to'liqligicha bajargani uchun e'ndi qonun o'ldi), xotin qonundan ozod bo'ladi (agar e'r o'lsa, ayol kishi boshqa e'rkakka tegib unga xizmat qilishga e'rkli bo'ladi; Masih Muso Qonunini qoniqtirdi va shuning uchun qonun imonli kishi uchun o'lik, demak qonun imonli hayotida o'rin e'gallamaydi va imonli Masihga xizmat qilishga e'rklidir) va boshqa e'rga tegsa ham, zino qilgan hisoblanmaydi. (e'ndi imonli Masih bilan nikohlangan va qonun oldida hech ham qarzdor e'mas).

4Shunga o'xshab, sizlar ham, e'y birodarlarim, Boshqasiga (Masih haqida gap ketyapti), ya'ni qayta tirilgan Masihga tegib (biz Iso bilan yangi hayot kuchida qayta tirildik, hamda U bizning hamma muhtojliklarimizni o'shanda qondirgani, hozir qondirishi va kelajakda ham qondiraverishini biz aniq tushunib olishimiz kerak; U biz uchun xochda qilga ishini doim e'sda tutib, shuning asosida faqat Isoga nazar tashlaymiz) va Masih badanining bir qismi bo'lib (aniqrog'i: Masih badani orqali biz Ilohiy Qonun oldida o'ldik; bu ibora Masihning xochda mixlangani haqida so'zlaydi, shu ish orqali Iso biz talablarini bajara olmagan qonunni talablarini to'liqligicha qondirdi; Masih buni biz uchun qildi; shunday qilib, qonunni har taraflama bajarish orqali masihiy e'ndi qonun oldida hech ham qarzdor e'mas, faqat Masihga va U xochda bajargan ishi oldida majburiyatimiz bor), Ilohiy Qonun oldida o'lgan hisobidasiz (qonun o'lik e'mas, balki biz qonunga nisbatan o'likmiz chunki uning ta'siriga nisbatan o'likmiz; demak biz qonun orqali Xudo uchun yashashga harakat qilishimiz kerak e'mas degani, qonun deganda Muso Qonuni yoki boshqa odamlarning qonunlari yoki o'zimiz o'ylab topgan qonunlarni nazarda tutyapmiz; biz har qanday qonunga nisbatan o'lik bo'lishimiz kerak). Bu e'sa Xudo yo'lida samarali bo'lishimiz uchundir. (imonli kishi yaxshi meva yoki hosil keltirishi uchun u doimiy ravishda xochga qarashi shart; Masih va xochda qilingan ish hech qachon ajratilishi kerak e'mas; kim-ki shunday qiladigan bo'lsa, u “boshqa bir Isoni” va'z qilyapgan bo'ladi [2-Korinfliklarga 11:4]).

5Zero biz irsiy tabiatimiz amri bilan yashagan vaqtlar (bu erda kishi najot topmagan payti xaqida yoki masihiy kishi gunoh qudratini engish uchun o'z kuchi bilan ya'ni gunohkor tanasi bilan harakat qilgan payti haqida gap ketyapgan bo'lishi mumkin), Ilohiy Qonun oshkor qilgan (qonun ta'sirida gunoh oshkor bo'lib qoladi; qonun shu maqsadda ham berilgan e'di, bunda bu Xudo Qonuni yoki odamlar qonuni bo'lishi mumkin; bu bilan qonun yomon yoki yovuz demoqchimasmiz, chunki qonun yomon e'mas; qonunda g'alaba yo'q, faqat u orqali gunoh va uning jazosi namoyon bo'ladi) gunohkor e'htiroslar (gunohkor tabiat qudrati ostida bo'lish haqida va gunohkor tabiat e'htiroslari haqida gap ketyapti) a'zoyi badanimizda amal qilar va o'lim uchun zamin hozirlar e'di. (imonli kishi qonun bajarish bilan Xudo uchun yashamoqchi bo'lsa, buning natijasi gunoh va mag'lubiyat bo'ladi, zero bu faqat shunday natijaga olib keladi; afsuski ko'pchilik imonlilar aynan shunday yo'l bilan yashayaptilar. Yana qaytarib aytamizki, agar imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xoch qanday o'ringa e'galigini tushunmasa, unda u qonun bajarish bilan Xudo uchun yashashga harakat qiladi; hozirgi kunlarda ko'pchilik jamoatlar inoyat ostidamiz, deb o'ylaydilar, lekin aslida ular qonun ostida yashayaptilar, chunki ular xochni tushunmaydilar).

6E'ndi e'sa ilgari bizni bog'lab turgan (ilgari gunoh tabiati bizni bog'lab turardi) Qonun qarshisida o'lib (Masih bilan xochda o'lish orqali qonun uchun ham o'lgan bo'lamiz), Qonundan ozod bo'ldik (qonunning adolatli talablaridan ozod bo'ldik, chunki Masih qonun jazosini to'ladi). Shunday qilib, biz e'ski harfma-harf yo'l bilan e'mas (bu Muso qonuniga oid gaplar; ko'p zamonaviy imonlilar Muso qonuni bilan yashamayapmiz deyishi mumkin, lekin ilgari aytganimizdek, agan imonli kishi muqaddaslanish jarayonida xoch qanday o'rinni e'gallashini tushunmasa, unda u o'sha e'sk qonun ostida yashayotgan bo'ladi), balki yangi Ruh yo'li bilan yurib, Xudoga xizmat qilmoqdamiz. (bu erda inson ruhi e'mas, balki Muqaddas Ruh haqida gap ketyapti; masihiy e'ndi yangi yo'l bilan hayot kechiradi – bu Masihga ishonish va bizning o'rnimizda xochda qilgan ishiga ishonishdan iborat; mana shu doimiy g'alabamizga kafolat bo'ladi).

(davomi bor...)

Muqaddas Ruh amri bilan yashash

2007-12-30T09:50:00.000-05:00

Bashariy tana amri bilan yashagan imonli kishi Xudoga manzur bo'la olmaydi.
Muqaddas Ruh amri bilan yashagan imonli e'sa Iso orqali Xudoga to'liq manzur bo'ladi va Ruh uning hayotida O'z ishini amalga oshiradi.
Quyidagi oyatlarda shu haqida yozilgan:

Rimliklarga 8:1-8

1 Shunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga (bashariy tana amri bilan e'mas, Ruh amri bilan yashayotganlarga) qarshi e'ndi hech bir mahkumlik yo'qdir.
2 Iso Masih ummatiga hayot beruvchi Ruhning Qonuni meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan ozod qildi.
3 Inson tabiati ojizligi tufayli Ilohiy Qonun o'zi ham ojiz bo'lib qoldi. Qonun ulgura (ya'ni qila) olmagan ishni e'sa Xudo qildi: U O'z O'g'lini gunohkor insonga o'xshatib olamga yubordi va Uni gunoh uchun qurbonlikka bag'ishladi, shu yo'sin inson tabiatidagi gunohni mahkum qildi.
4 Xudo buni, Ilohiy Qonun talablari tabiat amri bilan e'mas, Ruh amri bilan yashayotgan bizlarda bajo bo'lsin, deb qildi.
5 Bashariy tabiat amri bilan yashaydiganlar bashariy fikr qiladilar. Ilohiy Ruh amri bilan yashaydiganlar ilohiy fikr qiladilar.
6 Bashariy tabiatning murod-maqsadi – o'limdir. Ilohiy Ruhning murod-maqsadi – hayot va tinchlikdir.
7 Bashariy tabiatning murod-maqsadi Xudoga dushmanlikdir; chunki bunday tabiat Xudoning Qonuniga itoat qilmaydi hamda qila olmaydi.
8 O'z tabiati amri bilan yashaydigan odamlar Xudoga manzur bo'la olmaydilar.

Iso Masih tug'ilgan kuni hammaga muborak bo'lsin!

2007-12-24T09:34:00.001-05:00

Iso Masih tug'ilgan kuni hammaga muborak bo'lsin!
Sizga tinchlik va marhamat bo'lsin!

Aslida Iso 25-dekabrda tug'ilmagan, chunki cho'ponlar qo'ylari bilan dalada e'dilar (Luqo 2:18), ular e'sa qish sovug'ida dalada bo'lmaydilar. Tarixda ko'p odamlar turli xil kunlarni Isoning tug'ilgan kuni deb belgilashgan. Nima bo'lganda ham, Muqaddas Ruh ilhomi bilan yozilgan Xushxabarlarda Iso qaysi kuni tug'ilgani ko'rsatilmagan.
Masihiylar har kuni Isoning tug'ilganini nishonlashi kerak, chunki bu hodisa hammamiz uchun buyuk ahamiyatga e'ga. Iso Masih bu dunyoga kelib, gunoh uchun o'lib va uchinchi kuni qayta tirilib, Unga ishongan hamma insonlarga najot berdi. Agar siz hali Isoga ishonmagan bo'lsangiz, Xudodan ibodat qilib so'rang - U sizga vahiy orqali shu haqiqatni ochib beradi. Isoga ishonib abadiy hayotga e'rishing! Chunki faqat Iso nomi orqali inson abadiyatga e'rishishi mumkin! Undan boshqa Najotkor yo'q! Omin.

Mana Luqo xushxabarida bayon e'tilgan Isoning tug'ilgan kuni:

Iso Masihning tug'ilishi
1 O'sha kunlarda Qaysar Avgust butun Rim dunyosidagi aholi ro'yxatga olinsin, degan farmon chiqardi. 2 Shunday qilib, Suriyada Kviriniy hokimlik qilganda ilk bor ro'yxatga olish sodir bo'ldi. 3 Har kim ro'yxatdan o'tish uchun o'z shahriga bordi.

4 Shuningdek, Yusuf ham Jalilaning Nosira shahridan Yahudiyaga, Dovudlar shahri Baytlahmga bordi. Chunki u Dovud nasabi va xonadonidan e'di. 5 U o'ziga unashtirilgan qiz, homilador Maryam bilan birga ro'yxatdan o'tmoqchi bo'ldi. 6 Ular o'sha erda bo'lganlarida e'sa Maryamning oy-kuni to'ldi. 7 U o'zining to'ng'ich o'g'lini tug'di. Uni yo'rgaklab, oxurga yotqizib qo'ydi, chunki musofirxonada ularga joy yo'q e'di.

Cho'ponlar va farishtalar
8 O'sha yurtda cho'ponlar bor e'di. Ular tunda suruvlarini poylab, dalada tunar e'dilar. 9 To'satdan Xudovandning farishtasi ularning oldida paydo bo'ldi va ilohiy nur ularning ko'zlarini qamashtirdi. Bu dahshat cho'ponlarni vahimaga soldi.

10 – Qo'rqmanglar! – dedi ularga farishta. – Men sizlarga e'l-xalqni cheksiz quvontirajak Xushxabarni keltirdim. 11 Bugun Dovudlar shahrida sizlar uchun Xaloskor tug'ildi. U Rabbimiz – Masihdir. 12 Mana, sizlarga Uning belgisi: yo'rgaklangan, oxurda yotgan chaqaloqni topasizlar.

13 Birdaniga farishta yonida lak-lak samoviy qo'shinlar bo'y ko'rsatdi. Ular Xudoga hamdu sano aytishardi:

14 «Samodagi Xudoga hurmatu izzat,
Erdagi bandalarga tinchligu marhamat!»

15 Farishtalar ular oldidan osmonga ko'tarilgan zamon, cho'ponlar o'zaro so'z qotdilar:

– Qani kelinglar, Baytlahmga borib, Xudovand bizga bildirgan bu voqeani ko'raylik!

16 Ular yugura borishib, Maryam, Yusuf va oxurda yotgan chaqaloqni topdilar. 17 Ko'rishiboq, chaqaloq haqida o'zlariga aytilgan bashoratdan so'zladilar. 18 Hamma e'shitganlar cho'ponlarning gapiga juda hayron bo'lishdi. 19 Maryam e'sa bu so'zlarning barini diliga tugib olib, chuqur o'ylab yurdi. Oxiri cho'ponlar:
20 – Biz hamma narsani ayni aytilganidek topdik, – deb, e'shitib ko'rganlari uchun Xudoga hamdu sano o'qib, qaytdilar.

Tavba qilish nima degani?

2007-12-21T10:51:00.000-05:00

2-Korinfliklarga 7:10-11
“Azbaroyi Xudo keladigan xafagarchilik o'kintirmaydi, aksincha, odamlarni tavbaga keltirib, najot topishiga imkon yaratadi. Dunyoda bo'ladigan xafagarchilik e'sa faqat o'limni keltirib chiqaradi.
Qaranglar, aynan shu sababli, ya'ni sizga Xudo taqdir e'tgan xafagarchilik sababli o'zingizni oqlash uchun sizlarda qanday g'ayrat paydo bo'ldi, qanday g'azab, qanday qo'rquv, qanday sog'inch, qanday jonbozlik, qanday adolatparvarlik hosil bo'ldi! Ana shularning hammasi bilan o'zingizni halolladingizlar.”

Tavba qilish nima degani? Tavba qilish oddiy va murakkab bo'lmagan jarayon bo'lib, bunda kishi noto'g'ri yo'nalishda ketayotganini tan oladi. Bu haqiqat Xudoning Muqaddas Ruhi ta'siri ostida namoyon bo'ladi; ko'pincha bu Xudo Kalomini voizlik qilish natijasida sodir bo'ladi. Demak, najot topgan va topmagan kishi ham noto'g'ri yo'nalishda ketayotganligini tan olib, to'xtab, shu yo'ldan qayrilib to'g'ri yo'nalishda yurishni boshlagan kishi tavba qilgan bo'ladi.

To'g'ri yo'nalishda yurish uchun kuchni tavba qilish bera olmaydi. Buning uchun ishonchimiz to'g'ri yo'nalishda bo'lishi kerak. Iso Masihning yakunlangan ishiga ishonishda davom e'tsak, to'g'ri yo'nalishda yurish uchun inoyat va kuch bizga beriladi. Bunday inoyat va kuchni bizga Muqaddas Ruh orqali Xudo beradi. Shunday qilib imonli kishi xochga ishonishda davom e'tmasa, u har safar tavba qilaveradi, lekin gunoh ustidan g'alabaga e'rishmaydi. (1-Yuhanno 1:9-oyatda aytilishicha biz gunohimizni tan olsak, Xudo bizni kechiradi; shunday in'om uchun Xudoga shukurlar bo'lsin!). Bunday kishilar gunohdan fosh bo'lganlarida to'g'ri yo'nalishga tushadilar, lekin shu yo'nalishda yurishni davom e'tish uchun kuchlari bo'lmaydi. Bunday kuch faqat xochga ishonish orqali keladi. Bir xil gunohni qayta-qayta qilayotgan imonli chindan ham tavba qilgan bo'ladimi? Ko'p hollarda ular chindan ham tavba qiladi. Biroq ishonchlari to'g'ri yo'nalishda bo'lmaganligi, ya'ni xochga qaratilmaganligi uchun, ular yana noto'g'ri yo'nalishga tortilib ketadilar.

Biz gunohga qarshi gaprishimiz kerak va imonlilarga gunohni ustidan g'alaba qilish uchun qaerdan kuch kelishini ko'rsatishimiz kerak. Bunday kuch Masih xochiga ishonish orqali keladi!

Gunohkor tabiat

2007-12-21T10:05:00.000-05:00

“Menda, ya'ni irsiy tabiatimda yaxshi narsa yo'qligini aniq bilaman. Yaxshilik qilish istagi dilimda bor bo'lsa-da, uni ro'yobga chiqarishga kuchim etmaydi”.
(Rimliklarga 7:18).

Gunohkor tabiat yoki gunohkor tana nima?
Shu savolga javobni Muqaddas Kalomdan qidiramiz. Buning uchun biz Ibtidoga qaytishimiz kerak.
Gunohkor tabiat qanday paydo bo'ldi

Xudo Odam Ato va Momo Havoni yaratganda ularni gunohsiz qilib yaratgan e'di (Ibtido 1:26-31). Lekin Ibtidoning 3-bobini o'qisak, birinchi Momo Havo, keyin e'sa Odam Ato Xudoga itoatkorsizlik qilib (Ibtido 3:6), gunoh qilganlarini ko'ramiz. Bu insoniyatning e'ng dahshatli kuni e'di.

Bundan oldin Odam Ato Xudo bilan juda yaqin munosabatda bo'lib, U bilan gaplashib yurar e'di. Lekin gunohga botgandan keyin Odam Xudoga e'mas, balki o'ziga (o'z shaxsiga) intila boshladi. Uning tabiati gunoh bilan birlashib, gunohkor tabiatga aylandi. Shundan keyin Odam o'ziga o'xshagan, ya'ni o'zining suratidagi farzandlarni ko'ra boshladi (Ibtido 5:3). Odamning o'zi e'sa Xudo suratida yaratilgan e'di (Ibtido 1:26).

Bu degani, Odam Atodan boshlab hamma insonlar gunohkor bo'lib tug'ila boshladi, chunki ularda ham gunohkor tabiat bor. Bola hech qanday gunoh hali qilmagan bo'lsada, u gunohkor hisoblanadi, chunki unda gunohkor tabiat bor. Shuning uchun bolalarga yomonlik qilishni o'rgatmasak ham, ular o'zlari yomonlik qilaveradilar. Buning o'rniga biz ularga yaxshilik qilishni o'rgatamiz. Shunga qaramasdan, yosh bolalar balog'at yoshiga etmaslaridan oldin, gunoh uchun javobgar bo'lmaydilar, Isoning O'zi ham Xudo shohligi bolalarga tegishli degan (Matto 19:14).
Gunohkor tabiatdan qutqarilish

Shunday qilib, najot topmagan kishi gunohkor tabiat hukmronligi ostida bo'lib, doim Xudoga itoatkorsizlikda va gunohda yashaydi. Yuhanno shunday deydi: “Agar gunohimiz yo'q desak, o'z-o'zimizni aldagan bo'lamiz va ko'nglimizda haqiqat bo'lmaydi” (1-Yuhanno 1:8). Bu erda gunoh degan so'z gunohkor tabiatni bildiradi.

Kishi najot topsa, bu holat o'zgaradi, ya'ni kishi najot topganidan keyin uning gunohkor tabiati kuchsizlantiriladi va hayotsiz bo'lib qoladi.

Bu haqda Pavlus shunday deydi: “Sizlar Masih bilan aloqada bo'lib sunnat ham qilindingizlar. Bu Masihning sunnati bo'lib, inson qo'li bilan qilinmaydi, bu sunnat gunohkor vujudning kesib tashlanishi demakdir.” (Kolosaliklarga 2:11). E'ski Ahddagi sunnat marosimida terining bir parchasi kesib tashlanar e'di; bu marosim Yangi Ahdda sodir bo'ladigan narsaga ishora qilar e'di, aniqrog'i Masih sunnatiga ishora qilardi. Kishi Isoga va Uning xochdagi ishiga ishonib, Uni qabul qilganda, Masih uni sunnat qiladi va uning gunohkor tabiatini kesib tashlaydi. Shuning uchun najot topgandan keyin insonda gunoh aybi yo'qoladi.

Lekin, gap shundaki, gunohkor tabiat yana qayta tirilishi mumkin (Rimliklarga 7:9). Agar imonli kishi ishonchini faqat Masihga va xochga qaratsa, uning gunohkor tabiati unga xalaqit bermaydi. Lekin hamma imonlilar buni bilmaydi va bunga rioya qilmaydilar. Yangi imonlilar odatda boshqa narsalar yoki kimsalarga ishona boshlaganda ularning gunohkor tabiati qayta tiriladi. Shunda imonli tuzoqqa ilinadi va gunohkor tabiat bilan jang boshlanadi, lekin imonli o'z kuchi bilan g'alaba qozonolmaydi (Rimliklarga 7:18).

Biz shu tanada e'kanmiz gunohkor tabiatdan to'liq ozod bo'lmaymiz. Xudo hozirgi kunda bu gunohkor tabiatni bizdan olib tashlamaydi, balki Iso ikkinchi marta erga kelganda va biz U bilan uchrashganimizda shu gunohkor tabiatdan forig' bo'lamiz (1-Korinfliklarga 15:53).
Gunohkor tabiat ustidan g'alaba qozonish

Imonli kishi gunohkor tabiatga qarshi qancha jang qilmasin, u hech qachon g'olib chiqmaydi (Rimliklarga 6:12). Xudo farzandi g'alaba qozonishi uchun yagona yo'l bor – bu Isoga va U biz uchun xochda qilgan ishiga ishonishdir.

Pavlus 1-Korinfliklarga 1:17-oyatda nima haqida voizlik qilishni aytadi, shu e''tiborimizning markazida bo'lishi kerak, chunki faqat shu yo'l bilan biz gunoh ustidan g'alaba qozonishimiz mumkin: “Zotan Masih meni cho'mdirishga e'mas, balki Injil Xushxabarini targ'ib (voizlik) qilishga yubordi. So'zamollik qilishga ham yubormadi, toki Masihning xochi inkor e'tilmasin.” Demak biz Injilni voizlik qilishimiz kerak e'kan, bunda Masihning xochi inkor e'tilmasligi kerak, ya'ni xoch xabari Injil xushxabarining markazida turadi.

Biz Xudodan oladigan hamma narsalarning manbai Iso Masihdir va shu narsalar xoch vositasida bizga beriladi; biz shuni tushunishimiz kerak va shundan kelib chiqqan holda Iso Masihga va xochga ishonishimiz kerak. Ana shundagina Muqaddas Ruh hayotimizda ishlay oladi va kerakli natijalarni paydo qildiradi (Rimliklarga 8:2).

Haqiqiy tok

2007-12-02T09:57:00.000-05:00

Yuhanno 15:1-8
1 «Men haqiqiy tokman, Otam e'sa Bog'bondir.
2 Mendagi hosil bermaydigan har bir novdani U kesib tashlaydi. Hosil beradigan har bir novdani e'sa, yana ko'proq hosil bersin deb, xomtok qilib tozalaydi.
3 Mening sizga aytgan so'zim orqali sizlar hozirdan tozasizlar.
4 Men bilan aloqada bo'linglar, shunda Men sizlar bilan aloqada bo'laman. Tokda qolmagan novda o'z-o'zidan hosil berolmaydi; shu singari agar sizlar Men bilan aloqada qolmasangizlar, hosil berolmaysizlar.
5 Men – tok, sizlar – novdasizlar. Kim Men bilan aloqada bo'lib, Men u bilan aloqada bo'lsam, u ko'p hosil beradi. Mensiz hech narsa qilolmaysizlar.
6 Kim Men bilan aloqani uzsa, novda kabi tashlab yuboriladi va quriydi. Bunday novdalarni e'sa terib, o'tga uloqtirib yondirishadi.
7 Agar siz Men bilan aloqada bo'lib, so'zlarimni qalbingizga jo qilsangizlar, istaganingizni so'ranglar, e'rishasizlar.
8 Sizlar ko'p hosil bersangiz, Otam ulug'lanadi, sizlar e'sa Mening shogirdlarim bo'lasizlar».

1 «Men haqiqiy tokman (ya'ni Iso haqiqiy Isroil hamda haqiqiy jamoat va haqiqiy Odamdir; e'ng muhimi yagona Iso hayot manbaidir), Otam e'sa Bog'bondir. (Xudo Ota haqida aytilgan so'zlar, Ota tokka qaraydigan bog'bon bo'libgina qolmasdan, balki tok E'gasidir ham).

2 Mendagi (najot topish uchun biz Iso Masihda bo'lishimiz kerak, bu e'sa Iso xochda qilgan ishiga ishonish haqida aytilgan) hosil bermaydigan (hayotimizda hosil yoki meva paydo bo'lishini faqat Muqaddas Ruh ta'minlab beradi; Ruh buni Isoning yakunlagan ishiga asoslanib bajaradi, biz e'sa o'z tomonimizdan imonimizni doim xochga qaratishimiz kerak) har bir novdani (imonlini) U kesib tashlaydi (agar imonli kishi xochni rad e'tsa, oxiri oqibatda u Iso tanasidan kesib yoki olib tashlanadi). Hosil beradigan har bir novdani e'sa (Masih va xoch haqida qandaydir tushunchaga e'ga bo'lgan imonlini), yana ko'proq hosil bersin deb (imonli kishining imoni to'liq xochga qaratilgandagina Muqaddas Ruh kerakli meva yoki hosilni paydo qildiradi [Rim. 8:1-2, 11]), xomtok qilib tozalaydi. (shu imonlining imoni to'liqligicha xochga qaratilgan bo'lishi uchun kerakli har qanday usullarni Xudo ishlatadi).

3 Mening sizga aytgan so'zim orqali sizlar hozirdan tozasizlar. (javob har doimgidek Xudo Kalomida topiladi; Muqaddas Kalomning asosiy mazmuni “Iso Masih va Uning xochda mixlanganidir”).

4 Men bilan aloqada bo'linglar (doim faqat Isoga va U xochda biz uchun bajargan ishiga qarashimiz kerak), shunda Men sizlar bilan aloqada bo'laman (agar imonimiz doim xochga qaratilgan bo'lsa, demak biz loyig'icha Isoda bo'lamiz; ana o'shandagina U albatta biz bilan aloqada bo'ladi). Tokda qolmagan (Isoda bo'lish uchun bizga kerak bo'lgan har qanday narsa va kerakli javob faqat Masihda va xochda topilishini tushunishimiz kerak; biz hech qachon Masih va xochni bir-biridan ajratishimiz kerak e'mas [1-Kor.1:23-; 2:2]) novda (imonli) o'z-o'zidan hosil berolmaydi (kishi o'zini o'zi muqaddaslay olmaydi! buning iloji yo'q); shu singari agar sizlar Men bilan aloqada qolmasangizlar, hosil berolmaysizlar.

5 Men – tok (jamoat e'mas, allaqanday voiz e'mas, hatto qandaydir ta'limot ham e'mas, balki faqat Masih tokdir), sizlar – novdasizlar (imonlilar). Kim Men bilan aloqada bo'lib, Men u bilan aloqada bo'lsam, u ko'p hosil beradi (shuni yana aytaylik: Xudodan qabul qiladigan hamma narsalar Masih va xoch orqali bizga keladi; shu sabab bilan imonimiz doim xochga qaratilgan bo'lishi kerak; o'shanda Muqaddas Ruh hayotimizda meva keltira boshlaydi; buni amalga oshirishning boshqa yo'li yo'q!). Mensiz (ya'ni Iso biz uchun xochda qilgan ishi) hech narsa qilolmaysizlar. (imonli kishi shu so'zlarni qayta-qayta takrorlashi kerak)

6 Kim Men bilan aloqani uzsa (xochni qabul qilishdan bosh tortsa; bunday holda ushbu kishi “o'zga Isoga” xizmat qilyapgan bo'ladi [2-Kor. 11:4]), novda kabi tashlab yuboriladi (ya'ni hayot manbaidan ajratib tashlanadi) va quriydi (imonli kishi loyiq ravishda Masihga va xochga ishonmasa, u oxiri qurib qoladi). Bunday novdalarni e'sa terib, o'tga uloqtirib yondirishadi. (bu so'zlarning ma'nosiga e''tibor bering; agar imonli kishi loyiq ravishda Masihga va xochga ishonishda davom e'tmasa, buning natijasida u abadiy do'zahga tushadi).

7 Agar siz Men bilan aloqada bo'lib (o'z ishonchingizni Masihda va xochda asoslang), so'zlarimni qalbingizga jo qilsangizlar (chindan ham Xudo Kalomi “Masih va xoch” hikoyasidir), istaganingizni so'ranglar, e'rishasizlar. (Masihga va xochga loyiq ravishda ishongan imonli faqat Xudo irodasini istaydi; mana shu Xudo irodasi yoki istagi amalga oshirilishi kafolatlanadi).

8 Sizlar ko'p hosil bersangiz (ya'ni Iso bekorga o'lmagan degani, balki Uning xochdagi o'limi natijasi “ko'p hosil” demakdir), Otam ulug'lanadi (imonli kishi ishonchini to'liqligicha faqat Isoga va xochga qaratishi kerak), sizlar e'sa Mening shogirdlarim bo'lasizlar». (Luqo 9:23-24).

Iso inson tanasida zohir bo'ldi

2007-12-02T09:53:00.000-05:00

Savol: Xudo hozir erga kelsa, U qanday ko'rinishda bo'lar va nima qilgan bo'lar e'di?

Xudo er va osmonni hamda ulardagi barcha mavjudotlarni yaratgan. Shuni aniqlik bilan aytsam bo'ladi-ki, Xudo mana shu erga taxminan ikki ming yil ilgari kelgan e'di. U inson tanasida kelgan bo'lsada, biroq Unda gunoh yo'q e'di va Uning ismi Iso Masih e'di.
Iso erda bo'lganda U to'liqligicha Xudovandning irodasini bajardi va oxiri xochda insoniyat gunohi uchun qurbonlik sifatida o'ldi, qabrga qo'yildi va uchinchi kuni U qayta tirildi; shu bilan U shayton va o'lim ustidan g'alaba qozondi, hamda Unga ishongan odamlarga najot in'omini hadya qilib, yuraklariga Muqaddas Ruhni berdi. Chunki mana shu maqsadda Iso erga birinchi marta kelgan e'di. Iso erga ikkinchi marta ham keladi, lekin u safar Unga ishonmagan insonlarni hukm qilish uchun keladi (2-Timo'tiyga 4:1; Ibroniylarga 9:28).

Ayni paytda e'sa, Iso Masih Unga ishonganlar yuragida Muqaddas Ruh orqali yashayapti. Shuning uchun hozir Xudo erga kelib nima qilar e'di, degan savolga hozir erda yashayapgan imonlilar javob berishi kerak; bu imonlilar gunoh tabiati (bashariy tana) hoxishlari bilan e'mas, balki Muqaddas Ruhda harakat qilayotgan va yashayapgan haqiqiy masihiy bo'lishlari kerak, faqat o'shanda bunday imonlilar Xudoning tabiatini namoyon qiladi va yuqoridagi savolga to'liq javob bo'la oladilar. Demak Ruhda yashayapgan imonli Xudoga manzur bo'lib, Uning irodasini to'liq bajara oladi.

Mana Rimliklarga 8-bobda shu haqda nima deyilgan:
1 Shunday qilib, Iso Masih ummati bo'lganlarga qarshi e'ndi hech bir mahkumlik yo'qdir.
2 Iso Masih ummatiga hayot beruvchi Ruhning Qonuni meni gunoh va o'limni hosil qiluvchi Qonundan ozod qildi.
3 Inson tabiati ojizligi tufayli Ilohiy Qonun o'zi ham ojiz bo'lib qoldi. Qonun ulgura olmagan ishni e'sa Xudo qildi: U O'z O'g'lini gunohkor insonga o'xshatib olamga yubordi va Uni gunoh uchun qurbonlikka bag'ishladi, shu yo'sin inson tabiatidagi gunohni mahkum qildi.
4 Xudo buni, Ilohiy Qonun talablari tabiat amri bilan e'mas, Ruh amri bilan yashayotgan bizlarda bajo bo'lsin, deb qildi.

Shu bobning qolgan oyatlarini ham o'zingiz o'qib ko'ring.

Agar kishi o'zini masihiyman desa-yu, lekin uning hayotida bashariy tana namoyon bo'lsa, demak u hali ham to'liqligicha Muqaddas Ruhda yashamayapgan bo'ladi. Lekin bu umuman boshqa mavzu, shuning uchun bu haqda boshqa safar so'zlayman.

Mening sevgim

2007-12-02T09:51:00.001-05:00

Rabbimiz Iso Masih muhabbat haqida nima degan ekan, bir eshitib ko'ring!

Tor e'shik

2007-11-13T17:13:00.002-05:00

Menga najot nuqta kom degan sahifada berilgan savollar va ularga bergan javoblarimni shu sahifamda ham yozishga qaror qildim. Mana birinchisi:

Savol: Osmon e'shigi tor. Kirish uchun tirishinglar. Shuni sizlarga aytayki, ko'plar kirish uchun talash qiladi, ammo kira olmaydi. Nega kira olmaydi? Agar xaqiqatan xarakat qilayotgan bo'lsalar, nega kira olmaydi? Oldindan raxmat.

Javobim:
“Tor e'shikdan kiringlar! Chunki halokatga e'ltuvchi yo'l ko'p e'nli, darvozasi e'sa kengdir. Ana, shu tomon yurayotganlar ko'p. Hayot sari e'ltuvchi yo'l e'sa tang, e'shigi juda tordir. Bu yo'lni topadiganlar oz.”

Yuhanno 10-bobda Iso Masih shu e'shik O'zi e'kanligini aytadi. Bu e'shik abadiy hayotga olib boradi, kimki shu e'shik orqali kirmasa, uning manzili abadiy o'lim bo'ladi. Faqat Iso Masih xochda o'lib, qayta tirilishi asosida inson najot topishi va Xudo bilan munosabatda bo'lishi mumkin. Iso Masihning shu ishi orqali Xudoga yaqinlashgan inson oxirati hayotdir, Xudoga boshqa usul bilan yaqinlashmoqchi bo'lgan kishini Xudo qabul qilmaydi; bundaylar orasida o'zini imonli va masihiyman, deb yurganlar ham bo'ladi.
Mark 10:23-31-oyatlarni ko'radigan bo'lsak, u erda Iso odam o'zining kuchi bilan najotga e'risha olmaydi, deganini bilib olamiz. Faqat Xudoning najot rejasiga rioya qilgan inson qutqariladi. Ya'ni Iso Masihga va Uning xochda qilgan ishiga ishonish orqali najot e'shigi ochiladi.
Luqo 13:22-30-oyatlarni ko'rib chiqaylik. Qisqacha qilib aytsak, Xudoning O'zi inson qanday qilib najot topishi mumkinligini belgilab qo'ygan. Xudo shu e'shikni qanday qilib ochish mumkinligini Injilda aytyapti va shu bilan birga boshqa e'shikni ochib kirmoqchi bo'lganlar hayotga e'mas, balki o'limga e'rishadi, chunki faqat bitta tor e'shikni ochib hayotga e'rishsa bo'ladi. Bu e'shik e'sa, yuqorida aytganimizdek – Iso Masihning O'zidir!
Xulosa: e'shik bu Iso Masih va abadiy hayotga e'rishish uchun inson Iso Masih xochda bizning gunohimiz uchun o'lib, bizga najot berish uchun o'limdan qayta tirilganiga ishonishi kerak. O'z kuchi bilan yoki boshqa usullar bilan najotga e'rishishni va Xudoga yaqinlashishni istagan odam e'sa buning uddasidan chiqa olmaydi.

Shu mavzuga oid oyatlar:

Matto 7:13-14
13 «Tor e'shikdan kiringlar! Chunki halokatga e'ltuvchi yo'l ko'p e'nli, darvozasi e'sa kengdir. Ana, shu tomon yurayotganlar ko'p. 14 Hayot sari e'ltuvchi yo'l e'sa tang, e'shigi juda tordir. Bu yo'lni topadiganlar oz».

Mark 10:23-31
23 Iso atrofga ko'z yugurtirib shogirdlariga dedi:
– Pul-dunyosi borlarning Xudo Shohligiga kirishlari naqadar qiyin!
24 Shogirdlar bu so'zlarni e'shitib, aqllari shoshdi. Iso e'sa qayta boshdan so'z oldi:
– Bolalar, boylikka umid bog'laganlar Xudo Shohligiga kirishga qanchalik qiynaladi! 25 Boy odamning Xudo Shohligiga kirishidan ko'ra, tuyaning igna teshigidan o'tishi osondir.
26 Shogirdlar haddan tashqari ajablanib o'zlaricha:
– Unday bo'lsa, kim najot topa olarkan? – deyishdi. 27 Iso ularga ko'zini tikib:
– Odamlarga bu imkonsiz, lekin Xudoga e'mas. Chunki Xudo hamma imkonga e'gadir, – dedi.
28 Butrus so'z olib Isoga:
– Mana, biz hamma narsani qoldirib, Sening orqangdan e'rgashib keldik, – dedi. 29 Iso bunga javoban dedi:
– Sizlarga rostini aytsam, kim Men va Injil uchun uy-joy, aka-uka, opa-singil, ota-ona, xotin-bolalarini yoki er-mulkini tashlab ketsa, 30 u hozir, bu dunyodayoq duchor bo'layotgan quvg'inlar orasida yuz hissa ortiq uy-joylar, aka-ukalar, opa-singillar, ota-onalar, bolalar va erlarga e'ga bo'ladi, kelajak dunyoda e'sa abadiy hayotga sazovor bo'ladi. 31 Lekin ko'p birinchilar oxirgi va oxirgilar e'sa birinchi bo'ladilar.

Luqo 13:22-30
22 Iso Quddus tomon yo'l olib, shaharma-qishloq yurib ta'lim berar e'di. 23 Kimdir Unga savol berdi:
– Hazrat, najot topadiganlar ozmi?
Iso hammaga aytdi: 24 «Tor e'shikdan kirish uchun jon kuydiringlar. Sizga shuni aytay: 25 Uy E'gasi turib e'shikni bekitib qo'ygach, ko'plar kirish uchun intiladilar, biroq kirolmaydilar. O'shanda sizlar ham tashqarida qolib:
– Yo Rabbiy, yo Rabbiy, bizlarga ochib ber! – deb e'shikni taqillata boshlaysizlar. Lekin U sizlarga:
– Kim va qaerdan e'kaningizni bilmayman, – deb javob beradi. 26 Shunda sizlar:
– Biz Sening oldingda eb-ichdik, Sen bizning ko'chalarda ta'lim berib yurding-ku, – deb aytasizlar. 27 U e'sa:
– Kimsiz, qaerdansiz, bilmayman, deb sizlarga aytib e'dim-ku. E'y badkirdorlar to'dasi, Mening ko'zimdan uzoqlashinglar! – deydi.
28 O'shanda yig'i-sig'i va ohu vohlar chekasizlar. Chunki o'zingizni tashqariga quvg'indi, Ibrohim, Ishoq, Yoqub va barcha payg'ambarlarni e'sa Xudoning Shohligi soyasida ko'rasizlar. 29 Sharqu g'arbdan, shimolu janubdan odamlar kelib, Xudo Shohligida ziyofatga o'tiradilar. 30 O'sha vaqt ba'zi oxirgilar birinchi, birinchilar e'sa oxirgi bo'ladilar»

Yuhanno 10:7-10
7 Shu sababdan Iso yana gap oldi:
«Sizlarga rostini aytay: Men qo'ylarning e'shigiman. 8 Mendan ilgari o'tganlarning hammasi o'g'ri va bosqinchi e'dilar. Lekin qo'ylar ularga quloq solmadilar. 9 Men e'shikman. Kim Men orqali kirsa, najot topadi. U kirib chiqib, yaylov ham topadi. 10 O'g'ri faqat o'g'irlash, bo'g'izlash, barbod qilish uchun keladi. Men e'sa ularga hayot, farovon hayot berish uchun kelganman.

Rimliklarga 1:1-7

2007-11-13T17:13:00.001-05:00

Rimliklarga 1:1-7-oyatlarda inoyat haqidagi fikrlar:

"Xudoning Injil Xushxabarini etkazmoqqa maxsus saylangan va havoriylikka chorlangan Iso Masihning quli – Pavlusdan salom. Xudo qadimdanoq o'z payg'ambarlari orqali muqaddas yozuvlarda bashorat qilganidek, ushbu Xushxabar Uning O'g'li haqidadir. Iso Masih jisman Dovud zurriyoti e'sa-da, ruhan ilohiylik kasb e'tadi. U qaytadan tirilib, Xudoning O'g'li e'kanini qudratli ravishda namoyon qildi. Shunday qilib, Rabbimiz Iso Masih nomidan barcha xalqlarni imonga bo'ysundiraylik, deb Xudo Uning ismi haqi bizga inoyat qildi hamda havoriylikni ato e'tdi. Iso Masih da'vat e'tgan sizlar ham o'sha xalqlardansizlar. Xudo sevgan va muqaddas bo'lishga chaqirgan barcha Rimda yashovchilarga Otamiz Xudodan va Rabbimiz Iso Masihdan inoyat va tinchlik bo'lsin." Rimliklarga 1:1-7

Bu erda Pavlus o'zini Xudoning havoriysi, deb tanishtiryapti. Xudo E'ski Ahdda payg'ambarlar orqali Najotkor (ya'ni Iso Masih) kelishini va'da qilgan e'di. E'ski Ahdning markazida ham Iso Masih turadi, chunki hamma marosimlar va qurbonliklar Isoga ishora qiladi.
Iso jisman Dovud zurriyoti e'di; ya'ni Najotkorimiz bizni gunohdan qutqarish uchun, bizga o'xshab tanada bo'lishi kerak e'di. Iso biznikiga o'xshagan tanada bo'lgan bo'lsada, Unda gunoh yo'q e'di. Shuning uchun U komil va benuqson qurbonlik qo'zisi bo'la oldi va shuning uchun Xudo Uning qurbonligini qabul qildi. Shuning uchun biz Iso Masihning xochda qilgan ishi orqali najotga e'risha olamiz.
Demak Iso jisman Dovud urug'i e'di (Ibtido 3:15; Galataliyaliklarga 3:16), biroq Ruhan Iso Xudoning O'g'lidir (4-oyat). Iso qayta tirilishi orqali Uning Ilohiyligi namoyon bo'ldi. O'sha paytdagi yahudiylar va rimlik askarlar Isoni Xudoning O'g'liman, degani uchun xochda o'ldirishgan e'di, biroq Iso Xudoning O'g'li bo'lgani uchun ham Xudo Uni o'limdan qayta tiriltirdi. U xochda qilgan ishi orqali biz Xudoning inoyatini qabul qildik. Shu xabarni biz barcha xalqlarga e'shittirishimiz kerak, ular buni qabul qilishlaridan qat'iy nazar.
Rabbimiz bizga ham najotini ko'rsatdi va bizni qorong'ulikdan qutqarib, O'zining ravshan nuriga da'vat e'tdi. Iso Masihga va U xochda qilgan ishiga, hamda Xudo Uni qayta tiriltirganiga ishongan inson najot topadi. Bunday odamni Xudo sevadi va muqaddas, deb e''lon qiladi. Ettinchi oyatda yunon tilida “muqaddas, deb chaqirgan” deyilgan, ya'ni “bo'lishga” degan so'z tarjimon tomondan qo'shilgan. Xullas tarjima yaxshi qilinmagan. Shu 7-oyatga asosan, najot topgan har bir kishi Xudo nazarida muqaddas (avliyo, pir, buzruk), deb ataladi. Chunki bunday kishi najot topgan paytida Iso Masih uni muqaddas qilib yaratadi (yangidan tug'ilish), bunga sabab Isoning xochda qilgan ishidir.
Inoyat va tinchlik Xudo Otadan, Iso Masih orqali va Muqaddas Ruh vositasi bilan bizga etib keladi. Mana shu 7-oyatda Xudovand uchta shaxsdan iborat e'kanligini ko'ramiz.

Iso Masih xochga mixlangan

2007-11-13T17:12:00.000-05:00

Muqaddas Kalomdan parcha.

1-Korinfliklarga 2-bob, 2, 4-5 oyatlar:

2 Orangizda e'kanman, Iso Masihdan va Uning xochga mixlanganidan boshqa hech narsa bilmaslikka qaror qildim.

4 Mening so'zim va va'zim inson zakovatining ishontiruvchiligidan e'mas, Xudo Ruhi va qudratidan dalolatdir,
5 toki imoningiz inson hikmatiga e'mas, Xudo qudratiga asoslansin.

Fosiqlar yashnashi va ularning oxirati

2007-11-13T17:11:00.002-05:00

Zaburdan 72-sano

Asaf sanosi

Fosiqlar yashnashi va ularning oxirati

1 Isroilga, ha, barcha dili poklarga

Xudo doim himmatlidir.

(Bu Zabur kitobining 3-bo'limi bo'lib, “Leviylar kitobi” deb ataladi. Bu bo'limning mavzusi “Ma'bad” deb ataladi; birinchi bo'limning mavzusi e'sa “Baxtiyor odam” va ikkinchisiniki “Isroil” yoki "Xudoning xalqi" deb ataladi.

Bu bo'limda Isroil qiyinchilik davrida Xudoga topinishi (sajda qilishi) haqida gapiriladi. Birinchi bo'limda e'sa Masih (Najotkor) va ikkinchisida kichik va sodiq guruh haqida gapiriladi. Chindan ham Xudovand Isroilga nisbatan himmatli e'di).

2 Mening (Asafning) e'sa oyoqlarim qoqila yozib,

Tovonlarim toyishiga oz qolgan e'di.

(Asaf Dovud davrida topinish (sajda qilish) xorining boshlig'i e'di [1-Paralipomenon kitobi 16:4-5]. Ya'ni u Isroilda juda yuksak ruhiy mansabda e'di).

3 Men fosiqlar sog'lomligini ko'rdim,

Maqtanchoqlar holiga g'ashim keldi.

(Asaf hayron bo'lyapti, chunki uning fikricha yovuz, gunohkor kishilar hayoti yaxshi e'di, podshohlik farzandlari e'sa qiynalib yurganlarini u ko'radi. Ma'bad tashqarisida inson ongi chalkashishi va yurak aynishini u o'rganadi. Biroq ma'bad ichida doim hamma narsa osoyishtalikda bo'ladi. Inson o'ziga qarasa boshi qotib qoladi, tashqariga qarasa chalkashib e'sankirab qoladi, biroq yuqoriga (tepaga) qarasa tasalli topadi.

Asafning muammosi uning o'zligi (shaxsiyati) e'di. Inson o'ziga ko'p e''tibor berishni boshlasa, ruhan yo'ldan adashib qoladi. Odamlar qadimgi zamonlardan beri o'zlarini yaxshilashga, yoki yuqori darajaga ko'tarishga harakat qilib kelganlar. Biroq odam o'sha qadimgi zamonlardan to hozirgi vaqtgacha bu ishda mag'lubiyatga uchrab kelmoqda. Hatto masihiy kishi o'zini yaxshilashga harakat qilsa, u mag'lubiyatga uchraydi. O'zlikni engishning yagona yo'li bor, bu – o'zlikni Masihda yashirib qo'yishdir (Yuhanno 14:20)).

4 Ular o'lgundek iztirob chekmaydi,

Tanlari e'sa soppa-sog'lomdir.

(Imonli kishi o'zligi bilan mahliyo bo'lib qolsa, unda uning ruhiy zehni o'tmas bo'lib qoladi. Asaf ham shunday qadimiy qopqonga (tuzoqqa) tushib qolgan e'di. Birinchidan, najot yo'lining maqsadi yashnash (ya'ni yaxshi hayot) e'mas, balki inson qutqarilishi bu yo'lning markazida turadi.

Ikkinchidan, fosiqlar o'limi haqida u noto'g'ri fikrga e'ga e'di. Fosiqlarning o'limi hech ham ijobiy bo'lmaydi).

5 Ularda xalq dardi yo'q,

Boshqa odamlarday baloga yo'liqmaydilar.

(Ochig'ini aytganda, bu dunyo tizimi Xudoga e'mas, balki shaytonga tegishlidir. Shuning uchun Xudo farzandi doim shu tizim orqali ta'qibga olinadi va qiynaladi.

Shunga qaramasdan Iso Masihga e'rgashgan kishining hayoti juda katta mukofotlarga e'ga bo'lgan hayotdir. Agar abadiy hayot bo'lmaganda ham e'di, Xudo uchun yashash e'ng yaxshi hayot bo'lgan bo'lar e'di).

6 Gardanlariga mag'rurlik munchog'in taqib,

Zo'ravonlik libosiga bezanganlar.

(Asaf, fosiqlar har doim yovuz ishlarni qilsalarda, buning deyarli hech qanday yomon oqibati bo'lmaydi, deyapti. Ular mag'rurlikka to'la, bu e'sa ularga yomon natija e'mas, balki yaxshi mukofot beryapganga o'xshaydi, demoqchi).

7 Ko'zlari semizlikdan qisilib qolgan,

Ko'ngillaridagi xayollar daydib yuradi.

(Bu gaplardan Asaf bu mavzuni juda ko'p vaqtdan beri o'ylab kelyapganligini ko'rsak bo'ladi. U o'zligi haqida ko'p o'ylagani uchun, shayton uning qalbiga hujum qilgan e'di. Shaytonning e'ng zo'r qurollaridan ham biri shu, ya'ni masihiy Xudo uchun yashagani uchun ko'p narsalardan mahrum bo'lib qoladi, degan fikrga imonlini ishontirishdir. Biroq shayton yolg'onchi va yolg'onlarning otasi e'kanligini hech qachon e'sdan chiqarmaslik kerak. Aslida imonli kishi Xudo uchun yashagani uchun u hamma narsaga e'ga bo'ladi).

8 Mazax bilan, kek saqlab gapiradilar,

Kibr ham, jabr ham tushmas tillaridan.

(Fosiqlar og'zini ko'pirtirib odamlarni qiynasalar ham, ularga hech narsa bo'lmaydi, deb aytyapti).

9 Og'izlarini ko'kka ko'targanlar,

Zabonlari e'sa erda sudralmoqda.

(Ularning har bir so'zi Xudo Kalomiga teskari. Ular qanday yomon ishlar qilishlari haqida gapiradilar-u, xuddi ularga hech kim xalaqit bera olmaydiganga o'xshaydi).

10 Hatto Xudo xalqi ular tomon yuz burmoqda,

Ularda suv ko'p e'kan, ichgan qonar e'kan.

(Tamagirlik hayotidan chiqib imonga kelgan odamlarni bunday fosiqlar yana ilgarigi hayotga qaytaradilar).

11 «Tangri qaerdan biladi?

Taoloda bilim bormikan?» – deydilar.

(Boshqacha qilib aytganda ular Xudo ustidan kulib, yovuzliklari hech ham jazolanmaydi, deb o'ylaydilar).

12 Ana shundaydir betavfiqlar,

Bu dunyoda rohat-farog'atdadirlar,

Davlatlari tobora oshib boradi.

(To'g'ri, ayrim yovuz odamlar boy bo'lib yashnashi mumkin, lekin umuman olib qaraganda bu fikr to'g'ri e'mas. Odatda hayotda bunday bo'lmaydi. Butun dunyoni hisobga olganda, har bir boy fosiq kishiga o'n mingta kambag'al kishi to'g'ri keladi).

13 Men bekorga pok saqlabman yuragim,

Halol qo'lim-la ishlamog'im behuda e'kan!

(Masihiy kishiga qarshi qilingan shaytonning har bir hujumi (qanday yo'nalishda bo'lishidan qat'iy nazar), bitta maqsadga e'ga: shu shaxsning ishonchini buzib, yo'q qilishdir. Boshqacha qilib aytganda, Asaf Xudo uchun yashashdan hech qanday foyda chiqmaydi, deyapti.

U qanchalik noto'g'ri e'kanligini bilsangiz e'di! Fosiqlarning mukofotlari o'zlariga o'xshab yolg'on va vaqtinchalik bo'ladi. Solih kishining mukofoti e'sa abadiydir).

14 Men har kuni kulfatga yo'liqaman,

Subhdan-subhga adabimni eyapman-ku!

(Rabbimiz arz-shikoyatlarni va nolishlarni xush ko'rmaydi. Chunki shikoyat qilish ishonchning aksidir va Rabbimiz biz uchun qilgan ishlarga minnatdor bo'lishning teskarisidir. Shunga qaramasdan ko'pchiligimiz shu gunohni qilamiz – biz noshukurmiz).

15 Agarda shunday so'zlayman, deganimda,

Sening o'g'illaring nasliga xoinlik qilar e'dim.

(Dalillar unga qarshi guvohlik berishini u yaxshi bilardi. Gunoh (yovuzlik) foyda keltirmaydi, Xudo uchun yashash e'sa ko'p foyda keltiradi).

16 Buni qanday tushunish kerak deb o'ylaganimda,

Bu menga ovoragarchilikday tuyuldi –

(E'ndi Asaf o'zi noto'g'ri e'kanligini angladi; u sirpanchiq yo'lda turganini tushundi, bu yo'l e'sa faqat halokatga olib boradi; biroq hali ham u o'z savoliga javob topganicha yo'q).

17 To Tangrining aziz makoniga (ma'badiga) kirib,

Ularning xotimasini tushunib olgunimcha..!

(Qanday qilib ma'bad unga to'g'ri javob bera oldi e'kan? Buning sababi shuki, aynan ma'bad ichida Xudo bor e'di. E'ndi u fosiqlarning yashnashini e'mas, balki Xudo shuhratini ko'ryapti. Faqat shunday vaziyatda fosiqlarning kamchiligi yaqqol namoyon bo'ladi. Shu bilan birga, u Rabbimizni ko'rganda, o'zini ko'rmay qoldi).

18 Ha, Sen ularni (fosiqlarni) toyg'oq erlarga qo'yding,

Bexosdan tubi yo'q jarlikka uloqtirarsan.

(Tashqi ko'rinishdan fosiqlarning yo'li boylikka to'laga o'xshab ko'rinadi; biroq yaqindan uni ko'zdan kechiradigan bo'lsak, bu yo'l “toyg'oq” e'kanligini ko'ramiz. Shuning uchun fosiqlar o'z halokatiga uchraydilar).

19 Ular nogahon dong qotib qolar,

Dahshatdan supurilib, barham topar.

(E'ndi Asaf chindan ham vaziyat qanaqaligini aniq ko'ra boshladi. Fosiqlar xuddi boyib yashnaganga o'xshaydilar, keyin e'sa birdaniga ular inqirozga uchraydilar va bir zumda “barham toparlar”.

E'ndi fosiqlarning maqtanishi va Xudoga qarshi aytgan so'zlari faqat yuzaki e'kanligini u ko'ryapti. Bir zumda ular “dahshatdan supurilib” yo'q bo'ladilar).

20 Uyg'onganda tush qanday e'sdan uchib ketsa,

Sen, yo Rabbiy, ularni shunday uyg'otib,

Bema'ni xayollarini barbod qilasan.

(Ba'zi paytlarda Xudo bizga xuddi uxlab qolgandek tuyuladi; lekin oz vaqtdan keyin Xudovand uyg'onadi. Shunda U fosiqlarning “bema'ni xayollariga” bostirib kiradi).

21 Mening yuragim qaynab turganda,

Jon-tanim azobda qolganda,

(Mana Asaf Xudovandni ko'rdi va Muqaddas Ruh uni fosh qildi. E'ndi u qilgan gunohidan “azobda qoldi”. Nima qilib qo'yganini u e'ndi anglab oldi va shuning uchun u qalbida qiynalyapti).

22 Men nodon va johil bo'lib qoldim,

Sening oldingda hayvon kabi e'dim.

(Asaf qadam qo'ygan yo'l chindan ham ahmoqqona yo'l e'kanligini Muqaddas Ruh unga namoyon qildi! Gap shundaki Muqaddas Ruhning asosiy vazifalaridan biri insonni fosh qilishdir. Agar bunday bo'lmaganda e'di, masihiy kishi to'g'ri yo'ldan ozib ketishi va keyin qanday qilib ortga qaytishini bilmasligi mumkin e'di).

23 Biroq men doim Sen bilanman,

Sen mening o'ng qo'limdan tutib turasan.

(Biz adashib qolsak, Xudovand bizni tashlab ketmaydi. Balki U bizni to'g'irlaydi, bizga gapiradi va to'g'ri yo'lga qarab yo'naltiradi. Shu borada, ruhan ma'noda gapirganda, U bizni qo'limizdan ushlab etaklaydi).

24 Maslahating ila menga yo'l ko'rsatib,

Oxirida meni sharaf ila qabul qilasan.

(Bundan oldin Asaf o'z xohishining maslahatiga quloq solib yurgan e'di. E'ndi e'sa u Xudovandga “Sening maslahatinga quloq solaman” deyapti. Xudoning maslahati – Uning kalomidir).

25 Osmonda kimim bor Sendan bo'lak?

Erda ham Sendan o'zgasini istamayman.

(Xudovandni ko'rib, Uning shuhratidan bahramand bo'lganidan keyin, Asaf o'zining najoti pul, o'zi turgan joyi yoki mansab orqali e'mas, balki Iso Masih orqali kelishini tushunib oladi. E'ndi u Masih hamma narsalarni qoniqtirishini biladi).

26 Badanim, yuragim holdan ketmoqda,

Illo Xudo abadiy dilim suyanchig'idir,

E'zgulik qismatim Uning O'zidir.

(Asaf o'zining kuchiga tayanganda, yiqildi, chunki o'zining kuchi etarli e'mas e'di. Lekin e'ndi Xudo uning kuchi e'kanligini tushunib etdi. Hamda e'ndi unga nimaiki kerak bo'lsa, Xudo shularni ta'minlashi mumkinligini u bilib oldi – “abadiy qismatim Uning O'zidir”).

27 Mana, Sendan uzoqda qolganlar yo'qolur,

Senga xoinlik qilgan har bir kishini nobud e'tasan.

(E'ndi u fosiqlarning ahvoli nima kechishini aniq ko'ryapti. Ular halokatga uchraydilar yoki “nobud bo'ladilar”).

28 Lekin men uchun Xudoga yaqinlashmoq yaxshidir.

Uning barcha ishlarini targ'ib qilay deyman,

Xudoyi Taoloni o'zim uchun panoh bilaman.

(Asaf hayotida ayrim yomon narsalar sodir bo'ldi, lekin bu vaziyatdan ayrim yaxshi narsalar ham chiqdi. Shu xavfli vaziyat orqali Asaf “Xudoga yaqinlashdi”. E'ndi u dunyodagi narsalarga e'mas, balki Xudoga ishonch bog'layapti. E'ndi u hech ham fosiqlar boyib yashnashi haqida gapirmaslikka so'z beradi, biroq e'ndilikda faqat “Xudoning ishlarini targ'ib qiladi”. Bundan biz ham soboq olishimiz kerak).

Zaburdan 72-sano

2007-11-13T17:11:00.001-05:00

ASAF SANOSI

1 Isroilga, ha, barcha dili poklarga
Xudo doim himmatlidir.
2 Mening e'sa oyoqlarim qoqila yozib,
Tovonlarim toyishiga oz qolgan e'di.
3 Men fosiqlar sog'lomligini ko'rdim,
Maqtanchoqlar holiga g'ashim keldi.
4 Ular o'lgundek iztirob chekmaydi,
Tanlari e'sa soppa-sog'lomdir.
5 Ularda xalq dardi yo'q,
Boshqa odamlarday baloga yo'liqmaydilar.
6 Gardanlariga mag'rurlik munchog'in taqib,
Zo'ravonlik libosiga bezanganlar.
7 Ko'zlari semizlikdan qisilib qolgan,
Ko'ngillaridagi xayollar daydib yuradi.
8 Mazax bilan, kek saqlab gapiradilar,
Kibr ham, jabr ham tushmas tillaridan.
9 Og'izlarini ko'kka ko'targanlar,
Zabonlari e'sa erda sudralmoqda.
10 Hatto Xudo xalqi ular tomon yuz burmoqda,
Ularda suv ko'p e'kan, ichgan qonar e'kan.
11 «Tangri qaerdan biladi?
Taoloda bilim bormikan?» – deydilar.
12 Ana shundaydir betavfiqlar,
Bu dunyoda rohat-farog'atdadirlar,
Davlatlari tobora oshib boradi.
13 Men bekorga pok saqlabman yuragim,
Halol qo'lim-la ishlamog'im behuda e'kan!
14 Men har kuni kulfatga yo'liqaman,
Subhdan-subhga adabimni eyapman-ku!
15 Agarda shunday so'zlayman, deganimda,
Sening o'g'illaring nasliga xoinlik qilar e'dim.
16 Buni qanday tushunish kerak deb o'ylaganimda,
Bu menga ovoragarchilikday tuyuldi –
17 To Tangrining aziz makoniga kirib,
Ularning xotimasini tushunib olgunimcha..!
18 Ha, Sen ularni toyg'oq erlarga qo'yding,
Bexosdan tubi yo'q jarlikka uloqtirarsan.
19 Ular nogahon dong qotib qolar,
Dahshatdan supurilib, barham topar.
20 Uyg'onganda tush qanday e'sdan uchib ketsa,
Sen, yo Rabbiy, ularni shunday uyg'otib,
Bema'ni xayollarini barbod qilasan.
21 Mening yuragim qaynab turganda,
Jon-tanim azobda qolganda,
22 Men nodon va johil bo'lib qoldim,
Sening oldingda hayvon kabi e'dim.
23 Biroq men doim Sen bilanman,
Sen mening o'ng qo'limdan tutib turasan.
24 Maslahating ila menga yo'l ko'rsatib,
Oxirida meni sharaf ila qabul qilasan.
25 Osmonda kimim bor Sendan bo'lak?
Erda ham Sendan o'zgasini istamayman.
26 Badanim, yuragim holdan ketmoqda,
Illo Xudo abadiy dilim suyanchig'idir,
E'zgulik qismatim Uning O'zidir.
27 Mana, Sendan uzoqda qolganlar yo'qolur,
Senga xoinlik qilgan har bir kishini nobud e'tasan.
28 Lekin men uchun Xudoga yaqinlashmoq yaxshidir.
Uning barcha ishlarini targ'ib qilay deyman,
Xudoyi Taoloni o'zim uchun panoh bilaman.

Sinovlar nima maqsadda beriladi

2007-11-13T17:10:00.000-05:00

Yoqub 1:2-4 “E'y birodarlarim, turli sinovlarga duchor bo'lganingizda, uni katta sevinch bilan qabul qilinglar. Shuni bilinglarki, imoningizning sinalishidan sabr-toqat hosil bo'ladi. Sabr-toqat to'la samarasini ko'rsatsin, toki sizlar hech bir narsadan kamchiliksiz, komil va nuqsonsiz odamlar bo'linglar.”

Har bir kishi hayotida qiyin davrlar bo'ladi
Qiyinchiliklar bu hayotda sodir bo'lib turadi va hech kim bunday qochib qutula olmaydi. Oxirgi 50 yil davomida agar imonli kishida etarli darajada ishonch bo'lsa, unda hech ham qiyinchiliklar bo'lmaydi, degan fikr targ'ib qilinib keldi. Muqaddas Kalomda bunday ta'limot yo'q, bilki Kalomda qiyin vaziyatlar nima maqsadda berilishi bizga ko'rsatiladi. Shu bilan birga Kalom o'zimiz to'liq tushunmagan vaziyatlarda ham nima qilishimiz kerakligini o'rgatadi.
Kimdir yoki nimadir bizga ozor berganda va ziyon qilganda, biz o'zimizni qanday tutishimiz kerak? Yuqoridagi oyatlarda “turli sinovlarga duchor bo'lganingizda” nima qilish kerakligi yozilgan. Bu oyatda “agar sinovlarga duchor bo'lsangizda” deyilmagan, balki bu erda aniqlik bilan “bo'lganingizda” deb yozilgan (ya'ni "agar" so'zi u erda yo'q). Shunday qilib bu yozilgan so'zlar hamma imonlilarga qaratilgan. Agar siz ham haqiqiy masihiy bo'lsangiz, sizda ham qiyinchiliklar va sinovlar bo'ladi.

Uni katta sevinch bilan qabul qilinglar
Birinchi navbatda qiyinchiliklarga duchor bo'lgan imonli kishi to'g'ri munosabatga e'ga bo'lishi kerak. Ikkinchi oyatda Yoqub biz turli sinovlarga duchor bo'lganimizda, uni katta sevinch deb “hisoblanglar” deydi (yunon tilida aynan shu so'z yozilgan). Uchinchi oyatda “shuni bilinglarki” degan so'zlarni yozib qo'ygan. Bu so'zlar insonning hayolida qattiq qaror qilishni bildiradi. Ya'ni Xudovand hayotimizda sodir bo'lishiga ruxsat bergan vaziyatlar oxirida biz uchun yaxshilikka aylanishini bilishimiz kerak. Biz salbiy vaziyatlarga duchor bo'lsak ham, ular natijasida Xudo bizda ijobiy va foydali narsalarni hosil qiladi. Mana shu haqiqiy imondir.
Imonli kishi hech qachon o'zini “o'lja” deb bilishi kerak e'mas. Biz hech qachon o'lja, jabrlangan va jafo topgan bo'lmaymiz. Xudo bizni mijoz sifatida O'zining jarrohlik stoliga yotqizib, yuragimizni tuzatmoqchi va qiyinchilik natijasida bizda yanada kamol fe'l-atvorni (xarakterni) paydo qildirmoqchi. Mana shu sabab bilan biz mazkur vaziyatni katta sevinch deb hisoblaymiz. Albatta vaziyatning shunday bo'lganiga xursand bo'lmasak ham, hayolimizda “Xudo mening o'rnimga shu vaziyat bilan mashg'ul bo'lyapti” deb o'ylaymiz. Shuning uchun imonli kishi shunday vaziyatlardan osoyishtalik bilan chiqib ketishi mumkin. Shuning uchun men minnatdorman, hamda kelajakda bo'ladigan sevinchni kutib hozirgi paytdagi engil sinovlarga sabr-bardosh beraman.

Turli sinovlarga duchor bo'lganingizda
Yuqoridagi oyatda “turli sinovlarga duchor bo'lganingizda” degan joyida, yunon tilida turli sinovlarga yiqilib tushganingizda deyilgan. Bu vaziyatni (ya'ni yiqilishni) kishi oldindan ko'ra olmaydi, shuning uchun bundan qochib qola olmaydi. Kishi hayot yo'lida ketayotganida, burchakdan birdan kimdir yoki nimadir chiqib qolib, shunday vaziyatni yuzzaga keltiradi. Iso Masih samariyalik yo'lovchi (Luqo 10:25-37) haqida hikoyani gapirganda, bir odam “qaroqchilar qo'liga tushib qolibdi” deb aytadi. Bu kishi bilmagan va nazorat qilmagan holida qiyin vaziyatga tushadi – qaroqchilar uni urib, narsalarini o'g'irlab, o'zini o'lsin, deb tashlab ketadilar. Hayotimizda biz ham shunga o'xshash vaziyatlarga duchor bo'lamiz, ularni na nazorat, na boshqara olamiz. Biroq Xudo shu vaziyatni nazorat qilmayapti yoki boshqarmayapti degani e'mas. Buning ma'nosi shuki, bunday vaziyatlar biz tufayli yuzaga kelmaydi. Lekin imonli kishi salbiy vaziyatni yuzaga keltirsa ham, Xudo baribir shu orqali ijobiy natijaga e'rishadi; faqat biz shu vaziyatda o'zimizni munosib ravishda va Muqaddas Kalomga mos tutishimiz kerak.

Shu vaziyatni xochga olib boring
Biz imonli kishi sifatida har bir vaziyatimiz, jarohatimiz, qo'rquvlarimiz, shubhalarimiz va hatto o'z hayotimizni Iso Masih xochiga qo'yishimiz kerak. Shu narsalarni xochga qo'yish kerak degani nima e'kan? Bu degani, biz tuyg'ularimiz, orzularimiz, rejalarimiz, urinishlarimiz, cheklangan qobiliyatlarimiz va hamma ojizliklarimizni xoch tagiga olib kelishimiz kerak demakdir. Bunga biz quyidagicha ibodat qilish bilan e'rishamiz:
“Rabbim, shu vaziyat orqali menda yuzaga qalqib chiqqan hisslar va fikrlarni men o'zgartira olmayman; o'z uddaburonligim yoki urinishlarim orqali shu vaziyatni o'zgartira olmayman ham. Shuning uchun uni Senga keltiraman. Sen xochda men uchun qilgan ishing hayotimda va o'zimda kerakli natijani berishga etarli, deb ishonaman. Sen xohlagan shaxs bo'lishim uchun menga kerakli inoyatingni bergin. Shunday qiyin vaziyat orqali Sening surating, siymongga o'xshab muvofiqlashim uchun inoyatingni bergin. Meni nafaqat gunohdan qutqarish uchun, balki o'zimdan ham qutqarish uchun Sen o'lganingga ishonaman. O'z muhtojliklarimni Sening oyoqostingga tashlayman. Ularni Sening xoching tagiga joylashtiraman va butunlay Senga ishonaman”.

Imonli kishi shunday qilib o'z shaxsini Xudoga topshirganda, “sabr-toqat” o'z kamollashtirish ishini qiladi, hamda shu salbiy vaziyat ijobiy natijalarni yuzaga keltiradi, shunda nima uchun shu vaziyatni Xudo sizga berganini bilib olasiz. Shuning uchun, turli xil sinovlar va qiyin vaziyatlarga duchor bo'lganingizda, buni katta sevinch, deb hisoblang. Sizda qandaydir ish qilish uchun Xudo tayyor bo'lib turibdi. Siz o'lja yoki jabrlangan kishi e'massiz! Agar Iso Masihga ishonib Uni qabul qilgan bo'lsangiz, siz Xudo farzandisiz. Bunday vaqtlarda Xudoga O'z ishini bajarishga yo'l bering, shunda g'olib bo'lib shu vaziyatdan qutulib chiqasiz.